Wolontariusze do schroniska!!

[dama_ya]

Witam! Zapraszam wszystkich zainteresowanych Piotrkowian do zainteresowania
się akcją Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami w Piotrkowie Tryb. pod nazwą
"pierwsze koty za płoty". Szczegółowe informacje na stronie schroniska:
www.zwierzak.piotrkow.pl/ . tam też (na plakacie) są dane kontaktowe do
koordynującego akcję, czyli mnie :). Jeszcze raz zapraszam wszystkich, którzy
chcą w jakiś sposób pomóc piotrkowskim kociakom. Potrzebujemy ludzi z rożnymi
umiejętnościami: do robienia zdjęć, opisów kotów do adopcji, zamieszczania
ogłoszeń zwierząt na portalach adopcyjnych, rozwieszania plakatów, czy osób,
które mogłyby zostać domem tymczasowym. Liczymy też na inwencję twórczą samych
chętnych. Warunki są łatwe do spełnienia: pełnoletniość, trochę czasu i miłość
do kotów (bo akcja dotyczy tylko kociarni).

Zapraszam też na wątek piotrkowskich kotów w serwisie miau.pl:
forum.miau.pl/viewtopic.php?t=92228&start=0 . Tam również są informacje
o akcji i o sytuacji piotrkowskiego schroniska.

Pozdrawiam
D.
Zainteresowanych proszę o kontakt pod numerem i mailem z plakatu, bo tu nie
bywam często, a zależy nam na czasie, bo wiosną kociaków jest coraz więcej....

[dama_ya]

Nie ma zainteresowanych?

[majkel01]

dama_ya napisała:

> Nie ma zainteresowanych?

takie miasto, tacy ludzie

[hoteb]

Nie znalazłem żadnych informacji na stronie o akcji, ani z kim się kontaktować.
Chętnie bym pomógł, ale albo komuś na tym nie zależy, albo ja jestem ślepy...

[maly_piotrkow]

. tam też (na plakacie) są dane
kontaktowe


tego plakatu nie da się powiększyć ;)

Wietnam

[osoba.duchowna]

Wietnam. Wstajemy o 7 rano. Małe szykowanko i o dziewiątej wyruszamy
busem na wieś. Po drodze dosiadają się do nas kolejni krewni. Ostatecznie jest
nas 15 osób. Cały dzień spędzamy chodząc od jednej chaty do drugiej i
odwiedzając jakichś tam krewnych. Standardowo jesteśmy częstowani wszędzie
zieloną herbatą.
W tej wiosce znajduje się świątynia. Lekko znudzeni takim chodzeniem
postanawiamy do niej wejść. Po chwili cała wycieczka dołącza do nas na modły. Są
palone kadzidełka, składane ofiary. Następnie jesteśmy zaproszeni przez mnichów
na filiżankę tajemniczego napoju. Jak się później okazało, była to przegotowana
(mamy nadzieję) ciepła woda. Po takim poczęstunku udajemy się wszyscy do
wioskowej restauracji gdzie mamy zjeść obiad. Tak jak się domyślaliśmy, na
obiad będzie kot. Na początek dostajemy zupę z kota która nas nie zachwyca.
Kot jest gumowy i smakuje nie najlepiej. Sam wywar też jest nie najsmaczniejszy.
Popróbowawszy ograniczamy się do ryżu i piwa. Kolejną potrawą jaką podano był
kot gotowany a potem lekko podsmażony. Próbujemy tej wersji lokalnego przysmaku.
Okazuje się już być lepszy w smaku. Jemy go razem z sosem z soli, jakiejś
tajemniczej przyprawy, chili i soku z limonki. Jest dobrze, bo nam nawet
smakuje, a głód troszkę doskwiera. Kolejna potrawą jaką dostajemy, jest kot
prażony z sezamem. To jest hit. Strasznie nam to podpasowało. W mgnieniu oka
pochłaniamy wszystko. Na szczęście jest jeszcze jeden półmisek dla reszty.

Tekst linka