Gość: Snajper
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
21.12.04, 19:59
Szczelność okien
Rosnąca liczba reklamacji szczelnych okien i obiektywne pogorszenie jakości
powietrza wewnętrznego skłoniły producentów stolarki otworowej do
poszukiwania rozwiązań tego problemu. Początkowo zaczęto usuwać fragmenty
uszczelek w górnej części okna, następnie wprowadzono okucia pozwalające na
rozszczelnianie okien i tak zwaną mikrowentylację. Usuwanie fragmentów
uszczelek daje z punktu widzenia wentylacji niewielkie efekty. Bardziej
skuteczne jest stosowanie mikrowentylacji. Rozwiązanie to ma jednak
zasadniczą wadę. Może być skuteczne jedynie wtedy, gdy użytkownicy świadomie
z niego korzystają. Powszechnie natomiast zdarza się, że klienci kupujący
nowoczesne okna nie pamiętają o ich rozszczelnianiu lub wręcz nie chcą
korzystać z tej możliwości.
Najskuteczniejszym sposobem zapewnienia właściwego napływu powietrza do
budynku jest w tej sytuacji zastosowanie specjalnych nawiewników powietrza.
Są to urządzenia, które można montować w oknie lub w ścianie zewnętrznej
budynku, zapewniające określony przepływ powietrza. Wielkość tego przepływu
można regulować w zależności od typu urządzenia ręcznie lub automatycznie.
Niezależnie od tego ich parametry powinny być zgodne z przepisami ( PN-83/B-
03430) zapewniać maksymalny przepływ od 20 do 50 m3/h - jeżeli zastosowano
wentylację grawitacyjną, od 15 do 30 m3/h - jeżeli zastosowano wentylację
mechaniczną wywiewną. Na polskim rynku największą popularnością cieszą się
nawiewniki automatyczne. Są trzy sposoby regulacji: higrosterowanie,
sterowanie różnicą ciśnień, sterowanie różnicą temperatur. Nawiewniki montuje
się w górnej części okna lub w ścianie nad oknem. Dzięki temu chłodne
powietrze dostające się z zewnątrz opada na grzejnik i ogrzewa się, przez co
nie pogarsza komfortu użytkowania pomieszczenia.
W nowym rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny
odpowiadać budynki i ich usytuowanie zawarto wymagania z normy 03430
dotyczące nawiewników. Określono między innymi dopuszczalną szczelność
otwieranych okien i drzwi balkonowych. Okna o współczynniku infiltracji
powietrza mniejszym niż 0,3 m3/(mhdaPa2/3) montowane w budynkach
mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej powinny być
wyposażone w nawiewniki zapewniające dopływ powietrza do celów wentylacji.
Gdy brak jest nawiewników, w pomieszczeniach musi być zainstalowana
wentylacja mechaniczna nawiewna. W pozostałych wypadkach współczynnik
infiltracji musi mieścić się w granicach 0,5-1,0 m3/(mhdaPa2/3). Obliczenia
przeprowadzone przez dr Jerzego Sowę z Politechniki Warszawskiej wykazują
jednak, że nawet okna spełniające powyższy warunek nie zapewniają skutecznego
doprowadzenia powietrza wentylacyjnego. W rozpatrywanym przykładowym
pomieszczeniu o powierzchni 15,4 m2 i kubaturze 40 m3, przy najczęściej
występujących różnicach ciśnień, okna o współczynniku a=0,5 m3/(mhdaPa2/3)
powinny mieć szczeliny doprowadzające powietrze długości 65-90 m, a przy
współczynniku a=1 m3/(mhdaPa2/3) długość szczelin powinna wynosić 30-45 m,
aby mogły doprowadzić 20 m3 powietrza na osobę w ciągu godziny. Jak widać nie
spełniają tego warunku i nie można ich traktować jako doprowadzenia powietrza
wentylacyjnego.
Regulacja intensywności wentylacji
Dążąc do optymalnego wentylowania pomieszczeń i jednoczesnego ograniczenia
strat ciepła można regulować wielkość strumienia powietrza wentylacyjnego
zależnie od potrzeb. Najważniejszym kryterium jest w tym wypadku stężenie
zanieczyszczeń zawartych w powietrzu wewnętrznym. Jednym z najczęściej
występujących i powodujących duże szkody jest wilgoć. Jej zawartość zależy
między innymi od aktywności użytkowników pomieszczeń, którzy są Ľródłem pary
wodnej, a także wytwarzają ją podczas czynności domowych. Zastosowanie
elementów wentylacyjnych, nawiewników i kratek wywiewnych sterowanych
poziomem wilgotności powietrza - higrosterowanych, daje możliwość
automatycznego ograniczenia strumienia wentylacyjnego wtedy, gdy poziom
wilgotności nie jest nadmiernie wysoki. Doświadczenia przeprowadzone w
Wielkiej Brytanii pokazują, że w ten sposób można zaoszczędzić około 30
procent energii zużywanej na cele wentylacyjne.
Dlaczego nowe okna parują?
Na chłodnej powierzchni szyb skrapla się para wodna znajdująca się w budynku.
Powodem jest nadmierna wilgotność powietrza w pomieszczeniu spowodowana
brakiem lub nieskuteczną wentylacją. Wentylacja może nie działać skutecznie
ponieważ do pomieszczenia napływa zbyt mała ilość powietrza.
Nowoczesne okna mają konstrukcję, która ma ograniczać utratę ciepła. Dlatego
stosuje się w nich uszczelki zapobiegające przewiewaniu powietrza, tym samym
zakłóca się prawidłowe działanie wentylacji.
Aby temu zaradzić można w oknach lub w ścianach zewnętrznych zainstalować
nawiewniki powietrza. Właściwą wymianę powietrza może także zapewnić system
wentylacji mechanicznej, czyli mikrowentylacja.