Gdzie się podziały tamte gry ?

[fompt]

Czołem,

jako, że ja już stary koń jestem i początki gier pamiętam, to miałem szczęście śledzić ich
rozwój na bieżąco. Naszła mnie refleksja, że to co teraz się pojawia na rynku to jakaś
makabra: nuda, grywalność niska, jak już ktoś się weźmie za remake jakiegoś hitu
sprzed lat to okroi oryginał z części opcji bo coś tam (sądzę że mogło by być za trudne
dla grupy docelowej).

Ja osobiście lubię rpg i strategie turowe, a najfajniej jak by bylo jedno i drugie Total
war to był czad, szogun, medek, rome, medek2 tez ujdzie, ale empire i napoleon (tego
nie kupiłem bo same filmiki mnie zniechęciły) mnie odrzuca, może szogun 2 będzie w
miarę dobry? Pozostało mi poczekać do przyszłego roku.

Fallout 2 - grałem tygodniami nocami spałem po 2 godziny i tłukłem ile wlezie. Pojawił się
F3 i to było załamanie, FPP mi z fallouta zrobili, hańba panowie szlachta. Przelazłem z
czystego sentymentu, ale żeby wrócić i eksplorować świat to nie miałem ochoty. A można
było odświeżyć grafikę i było by cudownie, nawet już niech by została ta fabuła.

BG2 - cudowne. NWN - fajne. NWN2 - jakieś takieś dziwnie naiwne, maska mi się nie
podobała. DragonAge - ktoś kto to wymyślił powinien mieć wymierzoną karę chłosty.
Fabuły się nie czepiam. Ale rozwój postaci to jakieś nieporozumienie, okrojenie zdolności
jakieś dziwaczne czary? a fuj.

OK wylałem żale, czekam na wasze opinie...

[shalick]

Poważnie? Największym zarzutem do F3 jest dla ciebie zmiana systemu walki?
Jak dla mnie - jedna z niewielu rzeczy, która była lepsza niż w oryginalnych
falloutach. Chyba, że ktoś lubi czekać na ruch dwudziestu mole ratów

[fompt]

nie jedynym, ale nie chodziło mi tu o wymienianie wad tylko przykłady na "psucie" klasyki

W sumie to bym się zgodził, ale...

[jozi02]

W sumie to bym się zgodził, też jestem jednym z tych graczy z poprzedniej
epoki, którzy uważają, że kiedyś gdy były lepsze, ale...
1) Serii total war nigdy nie byłem fanem (oprócz oczywiście pierwszego,
rewolucyjnego Shoguna), za to Napoleon mi się bardzo spodobał - może więc
warto dać mu szansę? Jeśli nie seria total war to polecał bym gry z serii
paradoxu - zwłaszcza Europę Universalis - tutaj wychodzą nowe wersje ale
poziom mają coraz wyższy.

2) Co do RPGów - to zawsze zostaje czekanie na to: www.irontowerstudio.com/

[don.wroc]

oj tam, oj tam...

jedne gry tracą ważną pozycję na rynku, inne ją przejmują.... ot postęp Pane

[fompt]

za postępem wg mnie powinna iść poprawa jakości a tego jakoś nie widzę, widzę
uproszczenia. Zapewne są wyjątki, ale bardzo rzadkie

[yosh-at-gazeta]

Twórcy zarabiają więcej - to jest postęp.

Jak to mawia mój kolega, dobiliśmy do bandy - skoro nie mamy nowych pomysłów
rozszerzajmy stare na większe grono.
W kinie to samo, mogłeś sobie być koneserem Aliens, a tu Ci film rodzinny robią
AvP (nie może być za brutalny - za mało ludzi w kinie)

Postęp to także optymalizacja pozyskiwania energii.. skoro więcej ludzi płaci za
grę prostszą(co niestety dla "prawdziwych graczy" oznacza gorszą) to po co się
wysilać na wysublimowaną rozrywkę.

[fompt]

Napoleon dostał rykoszetem od Empire Miałem wrażenie, że niczego nie zmieniono w
mechanice, ot nowe wojsko.
W paradoxy grałem, HoI 2 najbardziej mi się podobało, HoI 3 chyba za skomplikowane się
zrobiło. (wiem marudzę)

Dzięki za link, przejrzę stronkę

Stare dobre gry

[mikelondon]

Heh - HoI2 - trochę mnie rzuciło, jak Niemiaszki po otrzymaniu solidnych batów przenieśli
sobie stolicę do Leningradu o ile dobrze pamiętam... Prawdziwy drang nach osten lol.
A tak na poważnie - jak dla mnie najlepsiejszym debestofem była seria Steel
Panthers . Niestety - to se ne vrati... ostatnio widziałem SP2 gdzieś w empiku, ale
bałem się kupić - na W7 pewnie i tak nie pójdzie Potem jeszczze Warlords - pamiętam,
że w jednej z wczesnych wersji miałem opcję save uszkodzoną i trzeba było grać non-
stop, żeby to skończyć Ostatnio jako-taka gierka taktyczna to tylko CoH (drażni parę
elementów z rodzaju lekkich AT rozwalających Tygrysa).
Poza tym dno, wodorosty i 5 metrów mułu-gierki uproszczone, nudne itp. Każdy
producent chce stworzyć coś na kształt WoWa i odcinać kupony w nieskończoność.

poprawa jakości

[don_wroc_love]

no powiem ci, że jak patrzę na moje ulubione gatunki - czyli strzelanki
tpp/fpp to od czasów Catacomb 3D - czyli od 1991r widzę systematyczną poprawę
jakości

tak jak mówię - pewne gry mają swoje chwile świetności w pewnych momentach
czasowych. i tak kiedyś wymiatały przygodówki 2D point'n click, kiedyś
klasyczne rpgi a teraz chwile świetności przeżywają strzelanki fpp

ot życie

[fompt]

Tu się zgadzam, 3d zrobiło duży skok jakościowy, sam lubię potłuc w bc2

Ale nie spodziewasz się, że Ci zrobią z fpp szachy?

Z mojego punktu widzenia w gatunkach które wymieniłem, spadek jakości jest.

[szczqcz]

No właśnie dlatego że 3d zrobiło duży skok jakościowy, podejrzewam że ogromna
część środków i czasu idzie na assety typu tekstury i modele, a mało kasy
zostaje na pracę nad balansem, mechaniką etc. Nikt nie zrobi dziś gry AAA RPG w
2d, bo prawdopodobnie się nie sprzeda. Wątpię, żeby ktoś się odważył spróbować.

[don_wroc_love]

ale może dlatego występuje "spadek jakości" jak to nazwałeś, bo gry kierowane są
do innej grupy docelowej niż Ty, a co za tym idzie projektowane są pod inne
wymagania?

natomiast o tą niszę, jaką się przez to wytworzyła, zaczęły walczyć firmy
niezależne - ok. oczywiście nie mające takich budżetów jak wielkie koncerny, ale
za to tworzące z pasją.
Gatunek w takim stylu jaki lubisz zapewne żyje - a to że nie mówi się o nim w
mainstreamowych mediach... cóż - coś za coś

[don_wroc_love]

poza tym - narzekanie "kiedyś było lepiej" jest stare jak świat.

skoro jesteś, jak to nazwałeś "starym koniem" to zapewne pamiętasz gry MUD. Czy
naprawdę granie w takiego Mass Effecta2 czy Dragon Age sprawia Ci mniej frajdy
niż takie MUD'y?
no bo przecież "kiedyś to były gry" no nie?

[don_wroc_love]

@szczqcz
zgodzę się do tego, że mało kto w obecnych czasach kupiłby AAA 2d rpg.
jednostki zapewne jeśli już.

ale nie zgodzę się z tym, że zajmują się grafiką a resztą nie przez brak kasy.
ot po prostu gry to inwestycja finansowa. musi przynieść zysk.
inwestowanie w długą, skomplikowaną grę, którą kupi 10 000 osób to samobójstwo....

[fompt]

Gra w Dragon Age sprawia mi mniej frajdy niż w BG2.
Gra w Dragon Age sprawia mi mniej frajdy niż w EOB.

Wiem że "moja nisza" nie jest mainstreamem i nie chcę bynajmniej, żeby wszyscy robili
takie gry jak mi pasują. Ale uważam też, że robienie 45 klonów CoD, które odbywają się:
w kosmosie, w afryce, w dżungli, na antarktydzie i różnia się tym że m16 ma inny odcień
kolby to jest przyszłość rynku. Aż tak bardzo gracze z lat 90 różnili się od obecnych jeśli
chodzi o poziom intelektualny? Bo na to mi zaczyna wyglądać.

Co do mojego narzekania, to nie chodzi mi kompletnie o to, że kiedyś to było a teraz jest
do bani. Uważam że skoro robi się Total War i COD to na obie rzeczy jest popyt, ja
chciałbym tylko żeby staranność wykonania obu typów była podobna, bo jak w COD
chodzi o piękną grafikę i efekty, tak sedno sprawy serii TW to to nie jest.

[szczqcz]

Aż tak bardzo gracze z lat 90 różnili się od obecnych jeśli
chodzi o poziom intelektualny? Bo na to mi zaczyna wyglądać.

-------------------------

Nie sądzę żeby chodziło o poziom intelektualny, na pewno nie w całości. Po
prostu profil grających się zmienił. Samych graczy jest na pewno dużo więcej.
Jest więcej osób, którym typ obecnie produkowanych gier odpowiada. Zwal to na
poziom intelektualny, ja zaś na to, że to nie są hardkorowi gracze, mają mniej
czasu na wymagające tytuły, w które grali będąc studentami czy uczniami, albo po
prostu poziom tych "prostszych" gier, fun płynący z grania jest dla nich
większy, niż w przypadku długich RPG, czy strategii. I chcesz czy nie to jest
przyszłość rynku.

[han_solo_79]

W życiu bym niczego nie zwalił na inteligencję odbiorcy, zresztą takie mówienie uważam
za bucówę pierwszej klasy (no bo w domyśle ja inteligenty a oni kretyni, ha ha... NOT).
Kiedyś godziny spędzałem na Panzerze, na Close Combat, na Panterach a teraz to
nawet mi się nie chce takich gier zainstalować - War in the Pacific czeka już na to trzeci
rok i nic, wolę zamiast tego zagrać w jakąś arkadową ścigałkę (Crash Time FTW!) albo
pociupać w nowego shootera.

[piromaniack]

Bah, ja do tej pory nie wiem, jak uruchomić Knights of the Old Republic na Win
7, żeby rozdzielczość gry 1024x768 wypełniała cały ekran bez czarnych, bocznych
pasów na laptopie w 1280x800, a Dungeon Siege zechciał wyświetlać tekstury z
łaski swojej, to co tu gadać o uruchomieniu którejś z części Close Combat?
Niektóre rzeczy chyba trzeba zostawić tam, gdzie były - w sympatycznych
wspomnieniach o tym, jak się było młodszym.

[galekanalek]

Po tym jakie tu trzaskasz wypowiedzi Hanie, to można stwierdzić, że na starość
Ci się mózg wypala.
Prawda jest prosta. Mało jest gier "tematycznych" i będzie ich coraz mniej.
Rekiny biznesu są od robienia kasy a nie znaniu się na temacie. Wiedzą, że tak
samo jak muzyczne produkcje dance-popowe nie wnoszą nic do kultury, tak samo
szablonowe gierki, ale one nie mają nic wnosić. Mają mieć jak najmniej treści
zniechęcających je do siebie i mają dać się wypromować na półce sklepowej za
pośrednictwem reklamy. Od kiedy gry stały się popularne i można na nich zarobić,
to do budżetu pozwalającego na produkcję czegoś trzymającego poziom, dobierają
się nie utalentowani programiści-rzemieślnicy, designerzy-artyści, lecz tacy jak
Peter Molyneux (ten to w dodatku wyjątkowo leniwy, bo od Populousa i DK to nic
innowacyjnego nie wymyślił, a gada jakby był reinkarnacją Leonarda da Vinci),
który pompatyczną śpiewką lansuje się na salonach na proroka tego biznesu.
Dziś z grami jest jak z wyborami na prezydenta - w demokracji pełnej idiotów
ludzie kłócą się którego prezydenta wybrać, a do drugiej tury przepychają dwóch
socjalistów. Ci sami idioci to potencjalni klienci, którym trzeba sprzedać coś,
najlepiej zrobionego tanim kosztem, na gotowym silniku, ze sztampową mechaniką,
a pieniądze przeznaczyć na tworzenie nowych (i tak niepoprawnych, ale fajnych)
modeli i tekstur, by po raz dziesiąty sprzedać ten sam produkt.

[don_wroc_love]

@fompt
widzisz... ja ci o MUD'ach a ty mi piszesz o Baldurs Gate 2....

a z tekstem ". Aż tak bardzo gracze z lat 90 różnili się od obecnych jeśli
chodzi o poziom intelektualny? Bo na to mi zaczyna wyglądać. " to już
pojechałeś bracie....

Han Solo ładnie Cie podsumował - piszesz trochę na zasadzie "ja tu jestem masta
a cała reszta to banda niedo**bów"

ale dobra... pomijając już to, że próbujesz pokazywać wspaniałość graczy
grających stosunkowo niedawno (koniec lat 90tych XXwieku) w stosunku do tego co
się dzieje teraz, zapominasz zupełnie o tym, że taki a nie inny rozwój gier rpg
w tamtych czasach wymusiły m.in. ograniczenia techniczne sprzętu z tamtego
okresu - tego typu gry (w 2D które już wtedy odchodziło do lamusa) musiały CZYMŚ
konkurować z grupą gier, która zaczynała stawiać na efektowność. Więc masa kasy
szła na rozbudowane dialogi, światy, questy etc. Oczywiście wiem, że dla wielu
młodych koniec lat 90 tych to była złota era, ale był to po prostu złoty wiek
tego typu gier. Tak samo jak parę lat wcześnie złoty wiek miały bijatyki,
wcześniej pinballe czy jeszcze wcześniej platformówki a'la Mario.

Sam gram od Czasów Atari2600 i widziałem już wiele "złotych lat" różnych
gatunków gier. Ale jakby nie patrzeć jest to zwykle sinusoida - raz dany gatunek
radzi sobie lepiej, raz gorzej. Równie dobrze ja mógłbym marudzić, że chcę
powrotu wspaniałej ery platformówek z końca lat 80tych. ale po co? doskonale
rozumiem, że świat się zmienia i raz górą są jedne gatunki gier, a raz inne.

Nieprzypadkowo wspomniałem o tych MUD'ach. Dla wielu moich znajomych to właśnie
te gry - kompletnie pomijające warstwę graficzną są esencją zabawy w komputerowe
Rpg. Sam się tym nie interesuję specjalnie, ale nasłuchałem się nie raz od
czterdziestoletnich panów jak fajna jest to rozrywka. Ale czy Ty, gracz końca
lat 90tych zainteresowałeś się tym typem rozrywki - używając Twojej retoryki
-> czy Twój poziom intelektualny tak bardzo różni się od poziomu tych
40letnich panów, że takie gry nie są dla Ciebie super? a może jednak są, tylko o
nich nie wspomniałeś he?
(sorry za to porównanie, ale delikatnie podniosłeś mi ciśnienie)

[han_solo_79]

@galekanalek "Po tym jakie tu trzaskasz wypowiedzi Hanie, to można stwierdzić, że na
starość Ci się mózg wypala."

Ale kłócisz się ze mną czy tylko tak dla sportu dosrywasz?

"Wiedzą, że tak samo jak muzyczne produkcje dance-popowe nie wnoszą nic do kultury,
tak samo szablonowe gierki, ale one nie mają nic wnosić"

Popkultura nie jest kulturą? Ciekawe stwierdzenie.

"w demokracji pełnej idiotów ludzie kłócą się którego prezydenta wybrać, a do drugiej
tury przepychają dwóch socjalistów."

No i korwinistyczne szydło zawsze wyjdzie z worka.

[galekanalek]

> Ale kłócisz się ze mną czy tylko tak dla sportu dosrywasz?
Dla sportu, czuję, że forma mi spada.

> Popkultura nie jest kulturą? Ciekawe stwierdzenie.
Nie jest, to są wymiociny kultury. Kompromis dla ludzi niewymagających, którzy
kultury nie kreują. Za to akceptują nijakość i później naśladują samych siebie
niszcząc zalążki kulturowe w postaci indywiduów. Oczywiście wiem, że w pewnym
momencie to wszystko runie jak jeden mąż, co już nie raz miało miejsce, ale też
wróci jak koszmar za ~30 lat i to jest przykre. Popkultura jest jak gó... świnki
morskiej - świnka nie strawi tego za pierwszym razem, więc zjada własne odchody.
Jako, że świnki są głupie i mając jedzenia pod dostatkiem i tak żrą co popadnie,
akceptują gó... jako ekwiwalent sałaty.

> No i korwinistyczne szydło zawsze wyjdzie z worka.
Korwinistyczne? To za dużo. Owszem, jedynie on ma prawdziwie prawicowe poglądy,
ale żałuję, że nie ma innego lidera. Nie chcę wiedzieć za jakim populistą ty
stoisz, a właściwie jaki stoi za tobą i Ciebie najnormalniej rucha w dupę. Po
prostu nie chcę się angażować w politykę na jakiś durnych forach.

[don_wroc_love]

> Popkultura nie jest kulturą? Ciekawe stwierdzenie.
Nie jest, to są wymiociny kultury
------

no proszę jaka ciekawa teoria....

a ja myślałem że Jazz, będący w początkach XX wieku muzyką swoistej popkultury,
stał się klasyką, kulturą przez duże K.
no ale skoro jazz to wymiociny kultury to ja już nie mam pytań

[galekanalek]

Bo czas zadziałał jako filtr i tak z jazz-szamba jakiego było na prawdę dużo (i
mówię poważnie, bo kiedyś dużo zgłębiałem się w jazz i im głębiej byłem w tym
większej dupie się znajdowałem) zostały tylko rodzynki. Tak za 10 lat będzie z
dziś już uznawanego za klasycznego popa ludzie będą pamiętać głównie Tinę
Turner, Michaela Jacksona, który był artystą wybitnym, a Christina Aguilera
zaginie w czeluściach internetu.

[don_wroc_love]

czyli jednym słowem pop nie jest zły
bo dzięki temu, że jest tego tak dużo, można wyłowić prawdziwe rodzynki, które
staną się klasyką

ot zwykłe prawa statystyki dotyczące praktycznie wszystkiego

[galekanalek]

Nie. Co z tego, że kilka osób miało talent, skoro w zalążku zostały stratowane i
zniszczone setki innych, świetnych, autorskich dzieł przez tabun ignorantów
podążających za aktualnymi popularnymi trendami.

Ze statystyką nie wyskakuj gdy bierzesz tak mało argumentów pod uwagę.

[don.wroc.love]

to z tego, że wśród wykonywaczy muzyki pop muszą pojawić się wybitni artyści
(stąd statystyka - nie da się tak, że się nie pojawią. To tak jak w dużym tłumie
zawsze musi znaleźć się czarna owca) i to nich właśnie zapamięta historia

ot co

[galekanalek]

Co nie zmienia faktu, że na żyznej glebie ma się większe plony niż na jałowej i
statystyk do tego nie trzeba.

[don.wroc.love]

to prawda

ale i na jałowej glebie potrafi wyrosnąć piękny kwiat

[han_solo_79]

@galekanalek "Dla sportu, czuję, że forma mi spada."

Porzuciłeś dno i wgryzasz się w osad? Szacun.

"Nie jest, to są wymiociny kultury. Kompromis dla ludzi niewymagających, którzy kultury
nie kreują."

Bezedura. Popkultura to dziecko postmodernizmu, bawi się po prostu swoją formą.

"mając jedzenia pod dostatkiem i tak żrą co popadnie akceptują gó... jako ekwiwalent
sałaty."

Druga bezedura. Wygrzebanie jakiejś rzeczy z kloaki miernoty i wyniesienie jej po
uprzednim przerobieniu do rangi zjawiska zdarza się częściej niż ci się wydaje.

"Owszem, jedynie on ma prawdziwie prawicowe poglądy, ale żałuję, że nie ma innego
lidera"

Takiego który też wierzy w libertariańską utopię? Pewnie wszyscy z tego powyrastali w
liceum.

"Nie chcę wiedzieć za jakim populistą ty stoisz, a właściwie jaki stoi za tobą i Ciebie
najnormalniej rucha w dupę."

Och na razie to ja jestem po stronie systemu.

[don_wroc_love]

@fompt
a - a jak szukasz wymagających gier crpg - może zainteresujesz się Demon`s
Souls?
ponoć trudna jak diabli, wymagająca STRASZNIE dużo od gracza, miotająca nim w
błocie, rzucająca gracza w pył i kopiąca go w nerki, ale gracze za to ją kochają.

ot ponoć taki syndrom sztokholmski na płytce

Jur łelkom

[don_wroc_love]

a jeśli boisz się, że gra jest krótka - ot mały cytacik z jednej z recenzji gier

"Można mówić, że Demon's Souls jest trudne, że nie trafi do wszystkich graczy,
że wizualnie w paru momentach drażni. Jednak to bez znaczenia, bo ta gra ma tak
ogromne replayability, że z miejsca staje się jedną z najbardziej wartościowych
pozycji tej generacji. Jak szybko przejść dzisiejsze RPG? 60h na jRPG to dużo, w
trzecim Falloucie 50h zajęło mi zrobienie platyny. Przy Demon's Souls te liczby
nie mają żadnego znaczenia. Przejście i zaliczenie wszystkiego, co się da, można
liczyć w setkach godzin. "

[j_uk_dev]

Co do Demon's Souls to jest trudne, jeśli za wyznacznik poziomu trudności uznamy
to, że ma strasznie toporne sterowanie, przez które zdarzy się nie raz zginąć
oraz to, że po śmierci wracamy do samego początku powtarzać dokładnie to samo,
to jest piekielnie trudna. Po kilku godzinach gry ciągle jestem na początku,
zaraz po tutorialu odechciało mi się grać i to niekoniecznie przez to,
że ginę i muszę zaczynać od początku, ale przez fakt że powtarzanie dokładnie
tego samego staje się strasznie szybko monotonne i nudne, w dodatku wszyscy
wrogowie się respawnują, ale utrata ekwipunku jak strzały czy potiony przechodzi
na dalszą rozgrywkę, w dodatku po śmierci traci się zebrane dusze, które są
"walutą", więc nie ma jak kupić dodatkowego ekwipunku. Ostatecznie zostałem
tylko z mieczem, wszystkie strzały zużyłem i po kilku godzinach dałem sobie
spokój. Przyznam, że byłem nastawiony na trudno i frustrującą rozgrywkę, więc
ciśnienia mi specjalnie to nie podniosło, ale spodziewałem się gry trudnej w
nieco inny sposób i że nie będzie tak wiele zależało od szczęścia. Czy ja wiem,
czy to na tym powinien polegać poziom trudności?

[don.wroc.love]

heh, a ja z kolei słyszałem że i owszem powtarzanie jest wkurzające, ale to jest
dokładnie tak jak to "drzewiej bywało" że nie było savegame'ów i trzeba było
popylać cały poziom od początku - a fompt zdaje się szuka oldschoolu no to
jak chce to niech ma

a ponoć świetnie rozwiązane jest singlo/multi i wskazówki dawane przez grających
w to jakby.... "jednocześnie z nami"...

kurcze ciężko mi opisywać - bo w sumie słyszałem o tej grze tylko z
recenzji/opinii graczy - ale odsyłam do internetów - a tam mówią - że owszem
trudno, ale niezwykle satysfakcjonująco jak już się zacznie opanowywać grę

[j_uk_dev]

Fakt, że pomysł z multi jest fajny. Szkoda tylko, że te wskazówki składa się z
już przygotowanych wyrażeń i jest to dosyć limitowane. Wskazówka "it's a trap"
naprawdę za wiele nie mówi, w tej grze wszędzie są pułapki. Poza tym odnośnie
pułapek - kolejna denerwująca rzecz. Wyobraź sobie, że wchodzisz do pokoju, w
którym jest pułapka, tyle że nie ma absolutnie żadnych wskazówek, że jest coś
nie tak - wchodzisz, bum i już wiesz, że jest pułapka, tylko kosztuje cię to
rozpoczynanie od początku. Jest motyw z mostem w dalszej części gry, który się
rozpada, tyle że za pierwszym razem tam po prostu zawsze zginiesz, bo o tym nie
wiesz. Innymi słowy gra wręcz zmusza do ginięcia nie dając żadnych szans. AI
jest jednym z głupszych jakie widziałem. Gdyby nie fakt, że wróg po prostu
zadaje naprawdę potężne obrażenia, uniki działają jak chcą, kontra również jest
dosyć losowa, to możnaby ich siekać aż miło, bo są po prostu głupi. Zacinają się
na przeszkodach, są często ślepi itp. Jedyna trudność to naprawdę tylko i
wyłącznie zaczynanie wszystkiego od początku. Miałem spore oczekiwania, zaczęło
się fajnie. Dopasowanie wyglądu postaci naprawdę jest rozbudowane,
współczynników więcej niż w niektórych nowych RPG, do wyboru o ile pamiętam aż
10 klas postaci. No początek fajny, przez tutorial przebrnąłem i później po
prostu zrobiło się nie tyle trudno, co nudno. To tak jakby puszczać sobie ten
sam 45-60 minutowy odcinek jakiegoś serialu przerywając go w róźnych momentach i
od początku Ile można? Rozumiem oldschool, ale czy na prawdę wysokiego
poziomu trudności nie da się zbudować na innej zasadzie niż na zabraniu
checkpointów i save'ów? Podszedłem na początku bardzo optymistycznie, aczkolwiek
samo intro mnie zaniepokoiło - oj taka tandeta, że w oczy kłuje No ale
zaczęło się fajnie a później już tylko dejavu i dejavu i dejavu tego samego
levelu. Zresztą zauważ, że oldschool oferował limitowaną liczbę żyć po której
gra po prostu się kończyła, więc to nie taki do końca surowy oldschool w Demon's
Souls

[devdd]

ja tak odpadlem przy Ninja Gaiden Black czy jakos tak... ja pierd... gram od 20lat i to byla jedna z bardziej irytujacych gier ever, oldschoolowa? ni ch..
Dlatego od tamtego czasu unikam tego rodzaju gier. Gier w ktorych jedynym rozwiazaniem problemu jest jak najsprawniejsze napieprzanie na padzie..

[j_uk_dev]

Oj tak, Ninja Gaiden to też oldschool, niestety w złym tego słowa znaczeniu. Ale
wierz mi, przy "Demon's Souls" to "Ninja Gaiden" jest jak przedszkole. Ja
naprawdę lubię trudne gry. Ale trudne nie dlatego, że dzieją się przypadkowe
rzeczy, czy też brak jest save'ów czy checkpointów. Znów za przykład podam
Mirror's Edge. Tę grę da się ukończyć w 4-5 godzin - łatwizna? A gdzie tam, to
że przebiegniemy to nic, bo gra podrasowała poziom trudności w inny sposów - gra
na ambicjach, chcemy przebrnąć przez poziomy przede wszystkim nie strzelając,
płynnie, efektownie i jak najszybciej. O dziwo im szybciej tę grę się uda
ukończyć tym większa satysfakcja z tego jest, bo to oznacza jedno -
wypracowaliśmy pewien poziom umiejętności. W ME nie ginie się wcale mniej niż w
Demon's Souls. Ten rodzaj "psychologicznego" poziomu trudności naprawdę podoba
mi się, a checkpointy są na każdym rogu ( gdyby zastosować system DS do ME,
czyli zaczynamy poziom od początku, to chyba byłoby jeszcze gorzej niż z DS ).
Oldschool jest fajny, ale nie zapominajmy o jednym. Przez lata nabieramy nowych
przyzwyczajeń i o ile wspomnienia tych starych tytułów są fajne, to czasami
lepiej nawet po nie nie sięgać, bo można szybko bardzo zderzyć się z twardą i
frustrującą rzeczywistością. FF7, jedną z gier, które według mnie stały się
legendarne, gra którą wielbię - gdy zakupiłem z PSN wolałem przestać grać nim
wyszedłem z siebie. Losowe walki? W sumie jedynie irytujące, ale fakt, że nie
mogłem Cloudem wycelować w drzwi, bo gra nie obsługuje analoga, a jedynie d-pad
frustrowały strasznie Może się starzeję, a może zrobiłem się wygodnicki.
Nie wiem. W "Fable 2", po które sięgnąłem dopiero teraz ( ile to ma bugów,
właśnie mój pies stał się niewidzialny ) te "okruszki" nie przeszkadzają
mi, a nawet pomagają, bo F2 nie ma normalnej, użytecznej mapy. Walka jest
łatw...aa.. no nie do końca. Gdyby postać nie respawnowała się ot tak po
śmierci, to naprawdę nie jeden zgon gracz by zaliczył, a gdyby było jak w
Demon's Souls... Trudno powiedzieć gdzie gry zmierzają, ale na pewno
wychodzą na przeciw społeczeństwu, które cechuje to, że jest niesamowicie
zestresowane i sfrustrowane od poniedziałku do piątku i od gier oczekuje raczej
relaksu niż kolejnej dawki frustracji. Tutaj oczywiście gdybam, nie jestem
designerem, psychologiem czy kimkolwiek, kto mógłby mieć choć cząstkę wiedzy na
ten temat. Mogę więc się bardzo mylić, ale ten stan rzeczy mi odpowiada.
Naprawdę chcę się przy grze odstresować i zrelaksować, a nie sfrustrować. Rzecz
w tym, że trudne gry wcale nie muszą frustrować, o ile ich trudność ma solidne
podstawy w czymś więcej niż tylko braku saveów i checkpointów.

[nessie-jp]

Eee, tam. Po prostu starzejesz się, robisz się z wiekem bardziej wymagający i
tyle. Ja tam doskonale pamiętam River Raid na Atari i doskonale wiem, że teraz
to gry we Flashu robią lepsze i ciekawsze

Pośród bardzo wielu nowych i starych gier znajduję to, co mi się podoba. Lubiłam
Warcrafta 2, a trójka była nudna

[galekanalek]

> Porzuciłeś dno i wgryzasz się w osad? Szacun.

Ta docinka jest na prawdę marna, ale nie powiem, bym spodziewał się czegoś
lepszego po tobie.

Popkultura nie bawi się swoją formą. Ludzie obserwują co jest popularne i
następnie je naśladują, gdyż to jest popularne i to się sprzedaje. Żeby się
czymś bawić, trzeba mieć kontrolę nad swoją formą. Bzdurą jest mówienie, że to
jakiekolwiek dziecko. To zwykły recykling "śmieci" - towarów które ktoś kupił
raz, ale jak się je poda w ładnej formie i wypromuje to znów osiągną sukces.
Żeby jeszcze te bezczelne remiksy poziom trzymały vide Professor Green - I Need
You Tonight. Co to ku... jest?! Nawet nie muszą wspominać, że INXS zrobiło coś
takiego, w popkulturze za pieniądze można przemianowywać rzeczy ze śmietnika.

> Takiego który też wierzy w libertariańską utopię? Pewnie wszyscy z tego powyras
> tali w liceum.
No, jak ty wierzysz w te słodkie pierdzenie populistów-socjalistów to myślę, że
w liceum nawet nie byłeś, bo już w podstawówce się wyrasta z lewicowych
poglądów. Nie po to, by do nich wracać z resztą.
Demokracja w kraju ignorantów politycznych i ludzi, którym zwykła kiełbasa
wyborcza robi wodę z mózgu nie ma większego sensu. Co widać po naszym kraju,
gdzie plebejusze myślą, że jak mają marny papierek po studiach to już są
inteligencją. Nasi sąsiedzi ze wschodu na prawdę się popisali, bo faktycznie
skuteczni byli w tych mordach.

[han_solo_79]

@galekanalek "Ta docinka jest na prawdę marna, ale nie powiem, bym spodziewał się
czegoś lepszego po tobie."

Och i tak musiałbym się nieźle schylić, żeby zejść do Twojego.

"Żeby jeszcze te bezczelne remiksy poziom trzymały vide Professor Green - I Need You
Tonight. Co to ku... jest?!"

No widzę że jesteś z tych co to nie pozwalają bawić się rzeczami bo panie
świętokradztwo. Dokładnie tak jak don mówi - 1000 przeróbek będzie kijowych, 10 okaże
się niezłych, 1 stanie się legendarna - tak było w kulturze było od zawsze i nie wiedzę
powodu, że marudzenie jakiegoś malkontenta miało to zmienić. Swego czasu Lem w
"Doskonałej próżni" dał fikcyjną recenzję książki Joachima Fersebngelda "Perycalypsis",
której autor chciał by pieniądze dostawali tylko ci co nie tworzą, bo tylko taki widzi
sposób na powstrzymanie tego narastającego śmiecia grafomaństwa i idei. Sądzę że taki
pomysł by Ci się spodobał (wróć, nie tam miała być dotacja a przeca brzydzimy się
wszystkim co państwowe).

"No, jak ty wierzysz w te słodkie pierdzenie populistów-socjalistów to myślę, że w liceum
nawet nie byłeś, bo już w podstawówce się wyrasta z lewicowych poglądów"

Ziewu ziewu.

"Demokracja w kraju ignorantów politycznych i ludzi, którym zwykła kiełbasa wyborcza
robi wodę z mózgu nie ma większego sensu. Co widać po naszym kraju gdzie plebejusze
myślą, że jak mają marny papierek po studiach to już są inteligencją."

Jak czytam takie opinie to nie dziwi mnie Twój pogardliwy stosunek do innych graczy.
Zwykła bucerka ot co.

[devdd]

nigdzie sie nie podzialy, powstaly nowe, lepsze...
a juz najbardziej smieszy mnie w takich zalach przytaczanie wciaz tych samych tytulow... naprawde w latach 90tych nie bylo innych gier poza paroma rpgami? bo ja pamietam, ze byly, nie gorsze, nie lepsze od dzisiejszych - byly dobre jak na swoje lata.
Bo niby NeedForSpeed 1 jest lepszy od SHIFta? No fuc... way.
GTA1 jest lepsze od GTA4?
Unreal Tournament jest lepszy od np. BC2?
itd.
Odstaw kompa na rok-dwa, nie tykaj gier... zobaczysz jak zaczna smakowac po tym czasie... jak tak zrobilem kilka lat temu i od tego czasu znowu jaram sie grami jak w czasach c64 i amigi. Odsiewac guano, grac tylko w to co najlepsze i naprawde nie ma na co narzekac.

[fompt]

Przepraszam za zwłokę z odpowiedziami ale wczoraj wieczorem nie mialem czasu.

@yosh-at-gazeta
Zgadzam się z Twoją opinią podobne tendencje są w kinie i tv.
Idzie się w ilość nie w jakość.

@han_solo_79 @don_wroc_love - odnośnie mojej wypowiedzi o inteligencji graczy:

Jeżeli ktoś poczuł się obrażony tym co napisałem to go serdecznie przepraszam.
Nie wyrazilem się precyzyjnie, raczej chodzi mi o podejście producentów, którzy jak mi
się zdaje tak właśnie traktują część rynku, co napisał w swoim poście galekanalek.

@don_wroc_love
nie kreuje sie na masta, jezeli takie miales wrazenie to przykro mi bo nie taka byla moja
intencja.
Ja swoja przygode zaczalem w drugiej polowie lat 80 na spectrum, potem pierwsza
własna ataryna 65XE,
potem już PC (93 zdaje sie). Co do MUDów, kiedyś próbowałem ale nie ukrywam że nie
szło mi dobrze,
nie potrafiłem wczuć się w klimat, prawdopodobnie brakuje mi inteligencji\wyobraźni do
tego typu gier.
Do 40 jeszcze pare lat mi zostało, może wtedy weźmie mnie na MUDy

Demon's Souls - dzięki za namiar, zobaczę co to za cacko, dawno mnie nikt nie
sponiewierał i nie rzucil w pył

Zdaje się że ja nigdzie nie pisałem, że chcę hardcorowego oldschoola z toporna grafika.
Chciałbym żeby twórcy bardziej się przykładali do swojej roboty, tak jak to robili dawniej.

@devdd

W moim poście pojawiły się tytuły w które gralem i które lubiłem, zestawiłem je z
kontunuacjami,
bądź czymś co wydaje mi się miało być kontynuacją. Jesli chodzi o NFS to jasne, postęp
jest,
tak jak i w shooterach tu nie ma wątpliwości. I wolę BC2 i CoD od quake czy unreala.
Pisałem o grach w które gram, porównałem je bo je znam, nie będę oceniać czegoś z
czym nie miałem do czynienia.

@nessie-jp

Dzięki za post, wieś też bardzo mi się podobał z podobnych powodów, mam nadzieję że
druga część będzie przynajmniej
równie dobra co pierwsza.

@piromaniack

KOTOR'a w panoramie też mi się odpalić nie udało.
Close Combat jest i biega. Zrobili remake/remastering, zwie się Close Combat The
Longest Day Polecam.
Jest też mod do Fallouta 2 który odpala gre w wysokich rozdzielczościach.

Tamte gry

[jarek138]

Pierwszy kupiłbym odświeżonego graficznie sequela Arcanum, Fallout czy BG2.

[fompt]

No właśnie, jeżeli by ktoś to zrobił to mógłby być mile zaskoczony wynikami sprzedaży

Link do odpicowania fallouta 2:

www.nma-fallout.com/forum/viewtopic.php?t=42386

Nox, Starcraft, AgeOfEmpires i inne

[brombs]

... właśnie właśnie, próbowałem grać w assasin to wytrzymałem 2 dni ,
Mass Effect - skończyłem ale ciężko było, nuda jak cholera, Jedynie co do
Riddricka przeszedłem z pełną satysfakcją ale to dlatego że tego aktora lubię
, natomiast namiętnie w Nox gram, już któryś raz z rzędu i wcale mi się nie
nudzi...

[bebecho]

Oto moje przemyślenia w tym temacie. Na wstępie dodam że gram w gry od ponad
20 lat
Złe rzeczy w nowych grach:
- Najgorszy jest atak klonów - większość gier jest tak sama - wydawane taśmowo
kolejne części strzelanek, gier sportowych, rts-ów, mmo, różnią się przeważnie
teksturami przez co rozgrywka szybko się nudzi. Gry są płytkie, wtórne i jest to
90 procentach papka klasy "b c i d wiadomo do czego. Dobre gry z fajną rozgrywką
z ciekawymi i trafionymi pomysłami to rzadkość. I nie chodzi o to żeby gra była
niesamowicie innowacyjna, a raczej chodzi o dobry miks pomysłów już gdzieś tam
wykorzystanych. Tak żeby gra czymś zaskakiwała i dawała frajdę, a nie tylko
jakieś wodotryski. Nie mówię że stare gry były jakieś wyjątkowe. Po prostu wtedy
wszystko było nowe. Gracze nie byli jeszcze tak zblazowani via moja własna
osoba. Gry o szkaradnej dziś grafice, kiepskiej fabule, czy wydumanym gameplayu
potrafiły niesamowicie wciągnąć.W starych grach drzemie cały czas potencjał nie
tylko chwytliwe tytuły, ale stare nowe pomysły, które nie zostały nigdy
rozwinięte. A szkoda.
Dziś mamy jakieś porównanie i możemy stawiać twórcą poprzeczkę wyżej więcej
wymagać od twórców gier. A przynajmniej powinniśmy, niestety tak się nie dzieje,
ponieważ ludzie są podatni na wynalazek zwany marketingiem i kupujemy to co nam
się sprzedaje, a nie to co byśmy chcieli. Na szczęście istnieją też ludzie
twórcy, którzy lubią dobrze wykonywać swoją robotę i to od nich pochodzą te gry
które na dłużej przykuwają nas do ekranu.

- Marketing - tworzenie i wydawanie gier to biznes wszyscy to wiedzą. To co
teraz się wyprawia na rynku gier w mojej opinii nie idzie w dobrą stronę.
Ogromne pieniądze są tłoczone w dwa elementy marketing i grafikę. Gry mają przez
to ogromne budżety. Ważne jest to żeby dobrze się sprzedały w pierwszych 2
tygodniach i wcale nie jest istotne to czy gra jest dobra. Przy odpowiedniej
kampanii reklamowej można sprzedać każdego gniota o ile oczywiście będzie ładnie
wyglądał. Wynikiem takich działań jest tworzenie gier klonów twórcy boją się
wychylić i robią rzemieślniczą robotę. Każda gra niby czymś tam się wyróżnia ale
zazwyczaj jest to kosmetyka. No i oczywiście tworzy się gry skierowane do jak
najszerszego targetu. Nie jest to może zła rzecz pod jednym warunkiem, że gra
będzie skalowana. tzn zrobiona tak, że poradzi z nią sobie laik, a hardkorowiec
też znajdzie w niej coś dla siebie. Mam nadzieję, że taką grą będzie nowa
Cywilizacja. Zobaczymy czy się nie zawiodę. Oczywiście nie mówię, że nie
powstają gry wybitne i ciekawe, ale uważam że pieniądze jakimi dysponują
współcześnie twórcy gier i wydawcy gier mogłyby być lepiej wykorzystane. Za mało
jest oryginalnych projektów.

- wydawca kontra gracz - Pod płaszczykiem walki z piractwem straszne rzeczy
wyprawiają wydawcy z graczami. Okazuje się że gracze nie mają żadnych praw. Nie
dość że nie są właścicielami gry, nie mogą jej często pożyczać, odsprzedawać,
narzuca im się ograniczenia w ilości instalacji czy posiadania internetu.
Sprzedaje im się grę w kawałkach naciągając na dodatkowe wydatki. Okazuje się,
że gracze nie mają żadnych praw a same obowiązki. Czy np. Jakiś gracz dochodził
swoich praw ponieważ nie mógł grać w nowych settlersów bo serwer był nieczynny.
Nie znam takiego przypadku. To tak jakbym kupił odtwarzacz mp3 na którym nie
mógłbym słuchać muzki. Dla mnie to skandal. Wydawcy czują się bezkarni bo ich
targetem są przede wszystkim dzieci, a gracze są przyzwyczajeni, że gry wychodzą
niekompletne i z błędami. Kto kupiłby książkę w której brakuje kartek albo
zakończenia. Gracze łykają wszystko trochę pomarudzą i na tym się kończy. Mamy
kupować gry i zamknąć mordy. Jeszcze potrafią to sobie zracjonalizować via Pan
Paweł Płaza Nie bardzo też widzę pomysł jak walczyć z tymi zjawiskami ale nie
musi mi się to podobać. Może jakiś ruch społeczny. Ruch Prawdziwych
Graczy Walczmy o swoje prawa!!!!!!!

To co mi się podoba w nowych grach
- Wszelkiego rodzaju udogodnienia związane z dostępem do internetu.
- Ładna grafika w dobrych grach jest wiśienką na torcie
- Gry społecznościowe mmo i takie tam - niektóre są ciekawe i większość niestety
wtórna - sam nie bardzo potrafię się wciągnąć ale uważam że kiedyś może to będą
naprawdę fajne gry
- Niektóre gry są naprawdę epickie i zrobione z rozmachem - włożone w nie dużo
pracy i to doceniam
-casuale - wyciagają stare gry z lamusa, niedzielni gracze (np. moja małżonka)
mają w co grać, zachęcaja do zapoznania z poważniejszymi tytułami, wyznaczają
nowe trendy
- gry tzw twórców niezależnych - potrafią rozruszyć skostniały rynek gier
- gry po polsku - wiem, że niektóre gry są przetłumaczone szkaradnie ale i tak
się cieszę że mogę od dobrych paru lat kupić grę w ojczystym języku. Skandalem
jest natomiast, że taki gog nie sprzedaje gier po polsku. Cd Projekt już dawno
zszedł na psy. Jakby z takiego steama dało się ściągać gry po polsku to bym go
nawet polubił.

Przepraszam z błędy w tekście ale nie chce mi się jeszcze raz tego czytać

[fompt]

zgadzam sie w 100%

[brum75]

"Tamte" gry? "Tamte" gry się nigdzie nie podzialy, one cały czas są tam gdzie były: na Spectrumach, na Atari, na Amidze, na pececie z pierwszym pentium i soundblasterem 16 na pokładzie...
Powinieneś raczej spytać gdzie Ty (my?) się podziałeś. Spójrz na siebie dziś i porównaj do siebie z czasów Fallouta czy Baldursa. Kim byłeś wtedy, co robiłeś na codzień a jak wygląda Twoje życie teraz. Gry to rozrywka. Rozrywka jest ważna ale w hierachii Masłowa są od niej ważniejsze potrzeby.
Ja gram od połowy lat 80 chyba. ZX81, Atari, Amiga, pecety... I dobrze widzę różnicę między mną z dziś a mną z 1991 kiedy to w wakacje dostałem Amigę (o! dostałem! wtedy dostałem, dziś kupuję, za swoje zarobione) i byłem już dla świata stracony...
Nasza pamięć tak jest ponoć stworzona że wypiera złe wspomnienia i koloryzuje te zwyczajne. Więc cóż się dziwić że na Amigę gry były ekstra, super i hiper skoro wtedy wszystko było ekstra, super i hiper? Szkoła na którą kląłem dzień w dzień dziś wydaje mi się miejscem do którego chętnie bym wrócił. Pisma komputerowe też były ekstra, super i hiper. Dziewczyny też. I piwo. I serwisy internetowe o grach były ekstra, super i, a.... nie, tu się rozpędziłem.
Myślę o sobie jako o graczu chociaż czasem widzę że więcej o grach czytam niż w nie defacto gram Nocne sesje to już raczej pieśń przeszłości... Wiedźmin mnie wciągnął, oczywiście, grałem w niego długo, zahaczałem o nocki (chociaż to w weekendy raczej) ale nagle grać przestałem i wróciłem do niego po dwóch miesiącach. Potem miałem jeszcze kilka przerw, chyba w sumie z pół roku w to grałem. Dragon Age dostałem na święta ale powoli już chyba widzę koniec. Teraz gram w ostatnie misje Army2. Mam nadzieję że skończę przed premierą dodatku
I o czym to świadczy? Ze gry są do kitu? Chyba nie. Raczej o tym że teraz pracuję na pełny etat i zaczynam od 8... Gdy miałem pół etatu i do pracy mogłem iść na 12 a czasami i na 16 to beztroska nocna sesyjka do świtu nie robiła szczególnego wrażenia.
Co ciekawe sporą winę widzę też w internecie. Zajmuje mi on mnóstwo czasu który kiedyś spędziłbym na graniu. Podobnie np. Linux. Zawsze lubiłem sobie pogrzebać w komputerze, coś tam w systemie zmienić, coś doinstalować, coś usunąć (pamiętacie czasy cyzelowania config.sys i autoexec.bat by wyciągnąć ten jeden kilobajt pamięci podstawowej więcej? a konfigurowanie dźwięku w grach?). Teraz przyjemność z grzebania w systemie zapewnia mi Linux i setki jego dystrybucji. Komputer daje dziś znacznie więcej możliwości niz tylko gry.
Trzeba też wspomnieć o dostępności i ilości gier. Wychowałem się w czasach radosnego piractwa - szło się po lekcjach do lokalnego "studia komputerowego" i wychodziło z paczką dyskietek ze świeżym towarem. Do tego kumple też mieli nowości a XCopy dobrze działało... Skoro gier było tak wiele to się w nie grało. Oczywiście większość z nich to były kaszanki i zwykłe średniaki (Gauss się kłania) ale tych dziś nie pamiętam. Za to pamiętam że jak wyszedł w końcu kolejny numer Top Secret to się go w trymiga czytało i po opisywane a wcześniej nieznane gry organizowało na różne sposoby... I potem tylko wbiec do domu na czwarte piętro, torbę rzucić w kąt i dalej, do komputera. Hulaj dusza, piekła nie ma.
Dziś oczywiście też mogę rzucić torbą w kąt i zasiąść do komputera. Tylko że jak się zapomnę w tym graniu i naglę zgłodnieję to w lodówce zobaczę co najwyżej światło. Papu już jednak trzeba samemu sobie zorganizować. To światło do lodówki (i do komputera, co ważniejsze) zresztą też. Ba! nawet samą lodówkę trzeba było samodzielnie kupić (to proste) i opłacić (a to już wymaga pracy).
Ot, tyle. Ale i tak, mimo tego wszystkiego, czekam na nową Cywilizację. Co jak co, ale ta gra musi mnie przykuć do monitora na dłużej. Wszystko się zmienia ale przecież nie Cywilizacja!