Jerry West dla Gazety: Czarek to będzie duży ch...

[Gość: yasny]

ten cholerny amerykanski optymizm ... nawet jak sa na samym dnie i maja slabiutka druzyne majacza cos o playoff (pisze ogolnie o slabszych druzynach)
przynajmniej jednak nikogo nie skreslaja na starcie, jak nie raz to bywalo w polsce

[Gość: przemek]

Gość portalu: yasny napisał(a):

> ten cholerny amerykanski optymizm ... nawet jak sa na samym
dnie i maja slabiut
> ka druzyne majacza cos o playoff (pisze ogolnie o slabszych
druzynach)
> przynajmniej jednak nikogo nie skreslaja na starcie, jak nie
raz to bywalo w po
> lsce

To prawda, czasami jest to denerwujace ale moze jest w tym jakas
metoda. Chyba to jednak lepsze niz Boniek mowiacy swoim
pilkarzom jacy sa przecietni.

[Gość: Wilt]

Jeśli ktokolwiek w NBA potrafi ocenić talent zawodnika, to West;
to razem z Auerbachem, obecnie już staruszkiem, najlepszy
ewaluator talentów w historii ligi. Natomiast co do samego
Westa, Romański – słusznie doceniając jego dorobek - wyliczył
jednak tylko część jego zasług jako zawodnika; The Logo w
liczbie punktów mógł być 12., natomiast w - ważniejszej od
niej - średniej punktowej jest 4. w historii ligi z zawodników,
którzy skończyli kariery, w 1970 był królem strzelców, w 1972 –
mistrzem asyst... Poza tym All – Star był 14 razy (mniej tylko
od Kareema), a nie 12. Tyle najważniejszych poprawek.

[Gość: Wilt]

Aha, i jeszcze jedna pułapka a propos Westa, na którą łapią się niektórzy
Znawcy (bez urazy, red. Adrom ;-)). West w "normalnym" drafcie jednak wybrany
został z nr. 1, nie 2 (rozbieżność stąd, że przed nim wybrany został Robertson,
ale w drafcie terytorialnym, odbywającym się wtedy obok normalnego).

[Gość: Wilt]

Albo jednak nie będę sie czepiał tego ostatniego - w końcu wszystko zależy od
interpretacji. ;-)

[geralt.riv]

Sory ale po co ten cały chałas - Trybański to nie jest gwiazda
NBA i nigdy nią nie będzie . Jest słaby fizycznie , od
średniego poziomu ligi dzielą go lata świetlne .Może najwyżej
stać się średniakiem w swoim zespole( zdecydowanie najsłabszy w
całej NBA), bo jego koledzy prezentują bardzo niski poziom i
jest to w jego zasięgu .Lecz nie mażmy o tym że stanie się on
Polską gwiazdą w USA.

[Gość: Alex]

Być średniakiem to już coś.
Oczywiście wiele będzie zależało czy Memphis będzie w stanie utrzymać graczy. W
przzyszłym sezonie znó będą mieli wysoki numer w drafcie. A maja coraz bardziej
utalentowanych graczy. Gasol, Giricek, Gooden, Battier. Swift robiacy postępy.
Potrzeba im trochę szczęścia w losowaniu draftu, i przestana być ogonem.

[Gość: Alex]

I jeszcze a propos tekstu o J.West`ie. WEst był najlepszym SG przed Jordanem w
NBA, ale tekst jest trochę przesłodzony. Przez wiekszość lat 60 West w Lakers
był w cieniu Baylora, który tam był pierwszą gwiazdą. Lakers grali regularnie w
finałach (62,63,65,66,68,69; nie mieli tam silnych przeciwników; St.Loius z
Pettitem było coraz starsze, a Chamberlain pojawił sie na zachodzie tylko na
chwile w S.Francisco Warriors. Ci ostatni przeżywali krótki renesans dzięki
pojawieniu się Barry`ego ale ten szybko znikł uwikłąny w procesy sądowe
związane z jego przejściem do ABA) ale często dla Bostonu większą przeprawą był
finał konferencji wschodniej gdzie trafiali na Cincinati Royals, Philadelphia
76ers. Choć pod koniec lat 60 West staje się największą gwiazdą Lakers (obok
Chamberlaina który pojawił się w sezonie 69). W 69 to WEst został wybrany
pierwszym MVP finałów. Jako jedyny w historii był MVP mimo, że jego zespół
przegreał. Następnie Lakers będące mieszaniną weteranów (Chamberlain i West, do
72 Baylor) i graczy doświadczonych (Goodrich) rywalizowali z młodymi Knicksami
(Reed, Frazier, Monroe, Jackson, Bradley, DeBuschere i starszy Lucas).
Przegrali z nimi finały w 70 i 73 r. Wygrali finał w 72 (w 71 Lakers przegrali
finał konferencji z Milwaukee, którte miało najlepszy swój sezon w historii).
Mimo obecności 2 supergwiazd (w\West i Chamberlain) Lakers nie zdominowali NBA

[Gość: Wilt]

Alex, ostatnio się z Tobą często zgadzałem; może więc dla odmiany się nie
zgodzę, i to zasadniczo. ;-)
Piszesz o przesłodzeniu wzmianek Romańskiego o Weście; gdzie je widzisz? Po
kolei:
- Trudno powiedzieć, że West był w cieniu Baylora (choć biorąc pod uwagę, jak
wielki był i Baylor, ujmy to nie musiałoby przynosić). Już od swojego 2. sezonu
był supergwiazdą pełną gębą; że nie może jednak być 2 graczy o idealnie równym
statusie, West minimalnie jednak ustępował w kolejności dziobania starszemu od
siebie Baylorowi – podobnie jak Kobe obecnie Shaqowi. Nie trwało to jednak
długo, bo kiedy Elgin wrócił po swojej poważnej kontuzji w 1965 r., choć wciąż
wielki, nie był już tym samym zawodnikiem, i to wtedy, a nie pod koniec dekady,
West stał się najważniejszym graczem Lakers. W istocie więc przez większość ich
wspólnej gry można by powiedziec, że to Baylor był w cieniu Westa; ale tak
również sprawy bym nie postawił – po prostu obaj dopełniali się wzajemnie w
zależności od potrzeb, przez całą niemal karierę pozostając w ścisłej czołówce
koszykarzy ligi.

- Zachód był wówczas słabszy od Wschodu, co nie zmienia jednak faktu, że
Lakers musieli przynajmniej do 1967 (z przerwą na 1966) – czyli tylko 2 lata
przed końcem ery Celtów - zmagać się tam przynajmniej z 1 supersilnym rywalem
(Hawks, potem Warriors z Chamberlainem, a później Barrym ), nie licząc trochę
słabszych, ale też bardzo silnych, o których się dziś zapomina; np. Suns z 1970
r., nie mających co prawda lidera na miarę Big O, ale i tak mających w sumie
skład przynajmniej tak silny jak Royals. Zresztą to i tak mniej ważne;
ważniejsze to, że Lakers regularnie dochodzili do Finałów, a tam równie
regularnie spotykali się z Celtics. Celtowie mieli o niebo lepszego trenera,
również regularnie 2 supergwiazdy w składzie (Russell i najpierw Cousy, potem
młody Havlicek), a przde wszystkim wiele gwiazd (rekordowa liczba Hall of
Famers), miażdżąco lepszych od role players Lakersów; nic dziwnego, że w sumie
wygrywali, choć czasem tylko minimalnie, 1 koszem. Jedynym sezonem, kiedy LAL
mieli teoretyczne szanse z Celtami, był 1968/69, kiedy zawitał do nich
Chamberlain, ale wtedy cała ich ówczesna Big Three była słabsza niż kiedyś, gdy
nie grała jeszcze razem, znów mieli znacznie słabszego trenera (tak, nawet od
Russella), i ponownie jednak ustępowali tamtym wyrównaniem składu, liczbą Hall
of Famers, a tym razem nawet, wbrew stereotypowi starych, zmęczonych Celtics,
generalnie młodością i wigorem (Gang Green odmłodzili znacznie skład po
przegranej z Sixers Chamberlaina w 1967 r.).
I znów – pech – przegrana jednym koszem… Zaraz po Celtach przyszli Knicks, z
równie fantastycznym składem (od 1971 r. – z kolei rekordowa liczba zawodników
z „50” wszechczasów), tym razem W CAŁOŚCI młodszym i znów nieporównanie lepszym
trenerem. Kolejny raz Lakers teoretycznie nie mieli większych szans na
mistrzostwo; a już na pewno nie na zdominowanie NBA, o którym wspominasz– ale
dzielne walczyli, dochodząc do 7. meczu Finałów’70. Porządnego trenera
(Sharman) zdobyli dopiero u końca kariery całej Big Three, i wtedy dzięki
niemu – a także Goodrichowi w składzie, ale już bez Baylora – zdobyli
mistrzostwo w 1972 r. i wicemistrzostwo w 1973 r. Po drodze musieli jeszcze
ciężko walczyć na Zachodzie: po pierwsze z Bucks, o których wspominasz; ci
mieli z kolei podobnie dobrego (może trochę słabszego) trenera, a skład
identycznie wręcz silny, ale znów zauważalnie świeższy i młodszy. Lakers
przegrali z nimi w 1971 r., kiedy kończąca karierę kontuzja Baylora otworzyła
im lukę na SF, ale wygrali w 1972 r., a w 1973 r. wygrali z Warriors, którzy
wcześniej wyeliminowali właśnie Bucks. Po drugie; był jeszcze świetny i
oczywiście znów młodszy team Chicago ze Sloanem, Walkerem, Van Lierem i Bobem
Love; z nim Lakers wygrywali już regularnie. I jeszcze np. Suns, o których już
wspominałem… Tak, że jeśli podnosisz fakt, że w erze Celtów Wschód generalnie
był silniejszy, to w erze Knicks generalnie – mimo Bullets i samych Knicks –
silniejszy był jednak Zachód.

- Ta rekapitulacja drużynowych losów Lakers jest jednak tylko odskocznią do
zasadniczego problemu; samego Westa. Już właśnie, razem z red. Romańskim ;-),
przypomnieliśmy jego indywidualne triumfy, więc nie będę robił teraz tego
ponownie. Ponawiam więc pytanie, na tle i indywidualnych, i drużynowych kolei
kariery The Logo; czy na pewno, Alex, podtrzymujesz zdanie, że Romański w
czymś przesadził w opisie zasług Westa?

Pzdr

[Gość: salvatore]

facet tak sie madrujesz a zaglosowales juz na Czarka zeby zagral a ALL Stars?
Zapraszam na forum Trybanski w meczu gwiazd

[Gość: calagan]

Ale Ci przywalil Wilt -;)))))))))))))))))))))))))

[Gość: Wilt]

Fakt – ratować mnie może najwyżej to, że na wątku o Czarku już byłem. ;-)

P.S. Hetman, wróć do komiksów o Spidermanie. Tam się nie znudzisz; mało
trudnych słów, za to dużo fajnych obrazków.

[Gość: Hetman]

Boze Wilt nudniejszej wypowiedzi na forum jeszcze nie widzialem!! 3 razy
wymiotowalem przy tym liscie. Gorzej niz po expose Millera. Koncz wasc nudy
oszczedz. Idz lepiej na Czarka zaglosuj jak radzi salvatore.