do prezydenta RP -

[Gość: xxx]

Szanowny Panie Prezydencie!

My, niżej podpisani, przedstawiciele międzynarodowych organizacji
religijnych, organizacji działających na rzecz ochrony praw człowieka oraz
instytucji broniących praw kobiet, solidaryzujemy się z kobietami w Polsce
aby wyrazić nasze głębokie zaniepokojenie wobec ostatnich wypowiedzi Pana
Prezydenta, w których Pan Prezydent głosił, że nie ma potrzeby dalszej
liberalizacji restrykcyjnego prawa antyaborcyjnego w Polsce. Stanowisko Pana
Prezydenta, którym zdaje się Pan Prezydent próbować zakończyć toczącą się od
dłuższego czasu wokół kwestii aborcji publiczną debatę, której to wynik
będzie miał kluczowe znaczenie dla zdrowia i samopoczucia polskich kobiet,
jest dla nas tym bardziej zaskakujące, że nadal pamiętamy i darzymy wielkim
uznaniem poczynione przez Pana Prezydenta starania na rzecz liberalizacji
prawa antyaborcyjnego w Polsce w 1997 roku.

Polska, państwo europejskie - niebawem kraj członkowski Unii Europejskiej -
będąc sygnatariuszem kairskiego Planu Działania zobowiązana jest uznać skutki
zdrowotne niebezpiecznych zabiegów przerywania ciąży za główny problem z
zakresu zdrowia publicznego. Jesteśmy przekonani, że Pan Prezydent jest
poinformowany o nielegalnych aborcjach dokonywanych w Polsce, których liczba
wynosi od 80 tys. do 200 tys. rocznie. W 2001 roku liczba legalnie wykonanych
zabiegów przerwania ciąży ograniczała się w Polsce jedynie do 124 przypadków.
Biorąc pod uwagę ochronę zdrowia kobiet, można stwierdzić, iż obowiązujące w
Polsce prawo jest wysoce nieskuteczne, gdyż kobiety, którym nie przysługuje
prawo do skorzystania z zabiegu przerwania ciąży, zmuszone są do korzystania
z usług tzw. "podziemia aborcyjnego" lub wykonywania zabiegów za granicą.
Jesteśmy szczególnie zaniepokojeni sytuacją kobiet ubogich, które nie są w
stanie pokryć wysokich kosztów nielegalnego zabiegu przerwania ciąży w kraju
(2 tys. złotych) bądź opłacenia równie kosztownego wyjazdu za granicę i tym
sposobem szczególnie odczuwają ogromny ciężar obowiązującego w Polsce prawa
antyaborcyjnego. To przede wszyskim kobiety ubogie - jak potwierdzają raporty
opracowane przez Federację na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny -
najdotkliwiej odczuwają skutki nielegalnych zabiegów przerywania ciąży, w
wyniku których wiele z nich traci zdrowie, a często nawet życie.

Ponadto, należy zaznaczyć, że w polskich szpitalach publicznych zabiegi
przerwania ciąży należą do rzadkości, nawet w sytuacjach losowych, kiedy
danej pacjentce przysługuje pełne do nich prawo. Negatywnie nastawione wobec
kwestii aborcji polskie środowiska lekarskie oraz brak odpowiednich procedur
prawnych powstrzymują szereg kobiet przed korzystaniem z przysługującego im
prawa do legalnej aborcji. Jest to szczególne utrudnienie dla ofiar gwałtu i
kazirodztwa, które zmuszone są udowodnić, że ciąża jest wynikiem
przestępstwa. Oczywsitym jest, że obowiązujące w Polsce restrykcyjne prawo
antyaborcyjne nie wyeliminowało zjawiska aborcji, a jedynie ograniczyło
dostęp do legalnej, bezpiecznej i niedrogiej aborcji.

Podsumowując, pragniemy zaznaczyć, że rozumiemy presję jaką wywiera Kościół
katolicki na utrzymanie restrykcyjnego prawa antyaborcyjnego, które ogranicza
dostęp polskich kobiet do bezpiecznej i legalnej aborcji. Niemniej jednak,
chcielibyśmy zauważyć, że w 1974 roku Kościół katolicki w wydanej przez
Swiętą Kongregacje Doktryny Wiary "Deklaracji o wykonywaniu aborcji",
przyznał, iż nie jest jeszcze do końca jasne od którego momentu można uznać
płód za istotę ludzką. Ponieważ jednak powszechnie przyjmuje się, że kobiety
są istotami ludzkimi i w związku z tym posiadają pełnię praw do działania
wedle własnych przekonań, dlatego jest całkowicie uzasadnione aby katolicy,
bez względu na swoje osobiste przekonania na temat moralnego wymiaru aborcji,
popierali prawa, które pozwalają kobietom chronić własne życie, zdrowie i
przekonania. Z tego oraz szeregu innych powodów, politycy katoliccy na całym
świecie popierają takie ustawodawstwo, ktróre gwarantuje bezpieczną, legalną
i powszechnie dostępną aborcję.

Mamy zatem głęboką nadzieję, że Pan Prezydent poprze dalsze zmiany w polskim
prawie antyaborcyjnym oraz ośmielamy się zasugerować, aby zmiany te zostały
naniesione jako wyraz poszanowania wolności przekonań oraz ochrony życia
kobiet. Jest to niezmiernie ważne zarówno dla polskich kobiet, jak i dla
wszystkich ludzi na całym świecie, którzy wyrażają głębokie zaniepokojenie
obecną sytuacją.


Z wyrazami szacunku,
1. Lilian Abracinskas, Coordinator, Mujer y Salud en Uruguay, Uruguay
2. Magda Aelvoet, Former Minister of Public Health (1999?2002), Belgium
3. Cesar Ahouantchede, President, Réseau des Organizations Chrétiennes
d'Action pour la Vie, Benin
4. Rev. Gloria H. Albrecht, Presbyterian Church (USA), USA
5. Leon Amasse, Executive Director, SOS VADES, Benin
6. Zainah Anwar, Executive Director, Sisters in Islam, Malaysia
7. Catherine Assioma, President, Cercle d'Etudes et de Réformes Féministes
(CERF), France
8. Lucille Atkin, Vice President, International Programs Director
9. Margaret Sanger Center International Planned Parenthood of New York City,
USA
10. Noëlle Audjean, Head of Department of Cultural Affairs Mayor of Paris,
France
11. Dominique Audouze, Coordination of International Activities Mouvement
Français pour le Planning Familial, France
12. Zelal Ayman, Project Coordinator, Women's Solidarity Foundation, Turkey
13. Elvire Beleoken, President, EDUC Actions, Cameroon
14. Nana Berekashvili, Co-director, Caucasus Women?s Research and Consulting
Network, Georgia
15. Marge Berer, Editor, Reproductive Health Matters, United Kingdom
16. Maureen Britell, Executive Director, Voters for Choice Action Fund, USA
17. Rev. Daniel Budd, Parish Minister, First Unitarian Church, USA
18. Charlotte Bunch, Executive Director, Center for Women?s Global
Leadership, USA
19. Marco Cappato, Member of the European Parliament, Italy
20. Michael Cashman, Member of the European Parliament, United Kingdom
21. Rosalba Castellanos Baltazar, Modemujer, Mexico
22. Esperanza Cerón Villaquiran, General Coordinator La Red de Salud de las
Mujeres Latinoamericanas y del Caribe, Peru
23. Susana Chiarotti Boero, Regional Coordinator Comité de América Latina y
el Caribe para la Defensa de los Derechos de la Mujer (CLADEM) Peru,
24. Bjarne B. Christensen, Executive Director, Foreningen Sex & Samfund
(Danish Family Planning Association) Denmark
25. Vicky Claeys, Advocacy Manager, International Planned Parenthood
Federation -European Network, Belgium
26. Marie-Thérese Coenen, Deputy, Belgian Federal Parliament, Belgium
27. Susan F. Crane, Executive Director, International Family Health, United
Kingdom
28. Fr. Julian Cruzalta, OP, Director Ejecutivo, Comunidad Ecumenica Magdala,
Mexico
29. Linda Cunningham, The Women's Well, USA
30. Mary Ann Cunningham, SL Chair, National Coalition of American Nuns, USA
31. Chris Davies, Member of the European Parliament, United Kingdom
32. Dr. Olga de Haan, Director, Stichting PRO (Projects Development Russia),
The Netherlands
33. Verónica Díaz Ramos, Coordinator, Católicas por el Derecho a Decidir -
Chile, Chile
34. Clara Domingues, Student and Activist Réseau pour L'Autonomie des Femmes
Imigrées et Refugiées, France
35. Bernice Dubois, Secretary General Coordination Française pour le Lobby
Européen des Femmes, France
36. Heinrich B. Dulay, Program Officer Philippine NGO Council on Population,
Health and Welfare, Inc.Philippines
37. Erma M. Durkin, Women Church - Baltimore, USA
38. Rev. Marvin M. Ellison, Ph.D., Co-chair, Maine Interfaith Council for
Reproductive Choices, USA
39. Victor Emeruwa, Project Director, Legal and Health Rights Projects,
Nigeria
40. Esther Endalé, National Treasurer, Association de Lutte Contre la
Violences Faites aux Femmes, Cameroon
41. Sylvia Estrad