Przypomnienie

[Gość: 1 2 3]

Wierny PRL-owskiej przeszłości

Włodzimierz Cimoszewicz, występujący z taką furią przeciw przypominaniu
przeszłości ojca, jako motto do swej książki wybrał stwierdzenie Anny Uchlig:
Kto przekreśla PRL, ten przekreśla cały mój życiorys. Trzeba przyznać, że
swoją publiczną identyfikację z PRL-em zaczął bardzo wcześnie. Już jako
maturzysta w 1968 roku kategorycznie przeciwstawił się napiętnowaniu
ówczesnych rządów gomułkowskich jako "dyktatury ciemniaków". I uzyskał
wydrukowanie pro reżimowego tekstu swego wypracowania maturalnego na łamach
Życia Warszawy (por W Cimoszewicz: Czas odwetu, Białystok 1993 r, s. 40).
Wielu jego rówieśników było w tym czasie pałowanych na rozkaz "ciemniaków". On
w pełni utożsamiał się z totalitarną dyktatura. Jakżeby mógł inaczej,
wychowany pod "opiekuńczymi skrzydłami" pułkownika Cimoszewicza! Od jesieni
1968 studiuje na Wydziale Prawa w Warszawie i staje się działaczem uczelnianej
organizacji ZMS. W 1971 roku wstępuje do PZPR, a w 1972 r zostaje
przewodniczącym ZMS na Uniwersytecie Warszawskim. Wchodzi do władz Komitetu
Uczelnianego PZPR. Nawet swą błyskawiczną karierę w ZMS tłumaczył później jako
swoisty przykład niezależności, twierdząc, że: Przynależność do ZMS mogła
nawet przeszkadzać (!!!) (W Cimoszewicz: Czas odwetu, s. 43) (był bowiem dużo
częściej odpytywany na zajęciach). Kiedy doszło do połączenia - pomimo
protestu wielu studentów - trzech organizacji studenckich w jeden
Socjalistyczny Związek Studentów Polskich (SZSP), należał do zdecydowanych
zwolenników tego połączenia, narzuconego studentom przez partyjną biurokrację.
I został... komisarycznym szefem SZSP na UW Józef Oleksy wspominał
Cimoszewicza z owych czasów jako wręcz zwracającego uwagę swoją
pryncypialnością. Pisał, że wionęło pryncypialnością, gdy tylko Cimoszewicz
wchodził na trybunę. Miał zaledwie dwadzieścia parę lat, gdy uzyskał kolejny
błyskawiczny awans - został sekretarzem Komitetu Uczelnianego PZPR akurat w
czasie pogłębiającego się kryzysu politycznego późnego Gierka, w okresie
aktywizacji opozycji z KOR-u i ROPCiO. Na temat dokonanej przez Gierka zmiany
konstytucji, serwilistycznie uzależniającej Polskę od ZSRR, wspominał: Wszyscy
mieliśmy skłonność do usprawiedliwiania miękkiej postawy wobec Związku
Radzieckiego, byliśmy przekonani, że inne zachowania mogłyby być groźne dla
Polski. W sprawie innego posunięcia ówczesnych władz PZPR - zapisania w
konstytucji kierowniczej roli PZPR - szczerze przyznawał: Nas jako członków
PZPR ani to ziębiło, ani grzało. Nie popadaliśmy przez to w jakiś konflikt
sami ze sobą (W Cimoszewicz, op. cit., s. 53). Poczucie bycia członkiem
kierowniczej siły jak widać, wzmacniało dobre samopoczucie szybko awansującego
działacza partyjnego

PiS to także komuchy

[osemek]

Andrzej Kryże - Wiceminister Sprawiedliwości IVRP - członek PZPR
do jej końca. Skazywał w stanie wojennym. Skazał między innymi
Bronisława Komorowskiego z PO za udział w manifestacji na
warszawskim Placu Zwycięstwa w rocznicę odzyskania niepodległości. W
uzasadnieniu wyroku pan Kryże napisał m.in., że `demonstracyjnie
okazywali lekceważenie dla narodu polskiego, twierdząc m.in., że nie
jest on narodem wolnym i niepodległym'. Kryże jako przewodniczący
Wydziału IV Sądu Okręgowego w Warszawie organizował też usuwanie
sędziów wydających łagodne wyroki wobec działaczy podziemnej
opozycji.

Zbigniew Wasserman - Minister koordynator ds. służb specjalnych
IV RP. PRL-owski prokurator od lat 70-tych.W krakowskiej
prokuraturze prowadził kilka śledztw przeciwko działaczom
Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

Wojciech Jasiński - Minister Skarbu IV RP- członek PZPR w latach
1976 - 1981, szef Wydziału Spraw Wewnętrznych w Płockim Urzędzie
Miasta, przybudówki SB. w czasie debaty sejmowej, indagowany na
okoliczność przynależności do PZPR Jasiński nie przyznał się do
tego, a w jego życiorysie zaprezentowanym posłom nie było na ten
temat ani słowa.

Zbigniew Graczyk - Wiceminister Gospodarki Morskiej IV RP - przez
20 lat należał do PZPR, będąc między innymi członkiem jej Komitetu
Wojewódzkiego w Szczecinie. Był również w kierownictwie
nomenklaturowej spółki Interster, która była folwarkiem partyjnych
dygnitarzy, m. in. Sekuły i Rakowskiego.

Marek Grabowski - Wiceminister Zdrowia IV RP (członek PZPR i SLD)
dzięki rekomendacji SLD był zastępcą głównego inspektora sanitarnego
w rządach Leszka Millera i Marka Belki.

Ewa Sowińska- Rzecznik Praw Dziecka IV RP. W latach 1977-1980
należała do PZPR.

Krzysztof Zaręba - Wiceminister Środowiska IV RP, były członek
PZPR, a w rządzie Leszka Millera główny inspektor ochrony danych
osobowych.


Bogusław Kowalski - Wiceminister Transportu IV RP. W latach 80
członek PRON.

Bogdan Socha - Wiceminister Pracy i Polityki Społecznej IV RP -
był do samego końca członkiem PZPR. Pracował w Komitecie ds.
Młodzieży i Kultury Fizycznej, kierowanym przez Aleksandra
Kwaśniewskiego. Był organizatorem kampanii prezydenckiej
Kwaśniewskiego - został wtedy szefem słynnego autobusu `Kwach'. Po
udanej kampanii Socha przez dwa lata pracował w pałacu
prezydenckim.

Romuald Poliński - kolejny Wiceminister Pracy i Polityki
Społecznej IV RP. Przez wiele lat członek PZPR, a w rządach SLD
doradcą ministrów Kołodki i Belki.

Maciej Łopiński - Rzecznik Prezydenta IV RP - w okresie 1975 -
grudzień 1981 należał do PZPR i pracował na nomenklaturowym
stanowisku sekretarza redakcji gdańskiego tygodnika `Czas',
klasycznego pisma partyjnego `po linii i na bazie' (szefostwo z PZPR-
owskiej nomenklatury, cenzura, wytyczne z KW itd.).

Krzysztof Śniegocki - Sędzia Trybunału Stanu IV RP wybrany jako
kandydat PiS i LPR. W latach 80. jako radca ministerstwa rolnictwa
aktywnie występował w sądzie pracy przeciwko wyrzuconemu z pracy za
działalność związkową działaczowi `Solidarności'.

Karol Karski - (PiS) obecnie radykalny przewodniczący komisji IV
RP ds. zmian w ustawie lustracyjnej. Aparatczyk władz centralnych
socjalistycznego ZSP na Wydziale Prawa i Administracji UW. Pod
koniec lat 80 startował z poparcia PRON (organizacji utworzonej
przez PZPR w stanie wojennym) w wyreżyserowanych i sfałszowanych
przez komunistów wyborach do rad narodowych. Wtedy kiedy wszyscy
przyzwoici ludzie wybory bojkotowali. Był jednym z tych ludzi którzy
tworzyli ówczesny PRL i ochoczo opluwał na uczelni solidarnościowy
NZS.

Stanisław Kostrzewski - od 25.02.2006 skarbnik PiS - był aktywnym
członkiem PZPR do końca jej działalności. Żeby było ciekawiej - od
31.12.2005 jest wiceprezesem Banku Ochrony Środowiska i nie ma tu
żadnego konfliktu interesów lub niejasności.

Jerzy Bahr - 19.05.2006 mianowany ambasadorem RP w Moskwie - w
latach 1976 - 1980 w randze I sekretarza pracował w Ambasadzie PRL w
Bukareszcie (sekretarz ds. prasowych). Do stanu wojennego był
członkiem PZPR. Za prezydentury Kwaśniewskiego był po Siwcu (od
marca 2005) szefem BBN i członkiem RBN.

Krzysztof Czabański - mianowany 01.07.2006 na prezesa Polskiego
Radia S.A. - były dziennikarz m.in. `Sztandaru Młodych' i
`Zarzewia'. W latach 1967-1980 należał do PZPR.

Marcin Wolski - 21.07.2006 mianowany został dyrektorem I programu
PR - od 1975 roku do końca był w PZPR, będąc m.in. sekretarzem POP w
PR.

Tomasz Gąska - mianowany 25.07.2006 nowym wiceprezesem Radia PiK
z nadania PiS - były PZPR-owski aparatczyk, który strzegł linii
partii i bronił stanu wojennego. Był członkiem PZPR, sekretarzem
Podstawowej Organizacji Partyjnej w tygodniku `Fakty' i zastępcą
redaktora naczelnego tej gazety od 1979 roku, przez stan wojenny, aż
do upadku komunizmu, odznaczony medalem im. Janka Krasickiego.
Używając pseudonimu Tomasz Hellen pisał m.in. peany na temat WRON, a
w tekście `Jaka może być partia' nawoływał do odrodzenia w PZPR
`ducha leninowskich zasad'.

Ryszard Bender - także członek PRON i poseł na Sejm PRL. Vice-
prezes PZKS, które oficjalnie poparło wprowadzenie stanu wojennego w
1981.Obecnie senator LPR.