Ostatni?

[nortia]

Samuraj, oczywiscie.
Pierwsze, co nasuwa mi sie, kiedy pomysle o tym filmie, to przefantastyczna
sciezka dzwiekowa. Robi tak olbrzymie wrazenie i tak bardzo potrafi kierowac
uczuciami, ogladajac przesuwajacy sie obraz na ekranie, ze lzy, byc moze
nieswiadomie, lecialy mi strumieniami przez ostatnie 30min filmu.

Pomimo, ze nigdy nie przepadalam za tego typu "klimatami", to owy film
zmienil troche moje zdanie na ten temat.

Nastepnie olbrzymi uklon dla kostiumow - cos cudnownego!

Poczatek jest nieco za bardzo stylizowany na Amerike, moim zdaniem ofc, i
niektore epizody w filmie byly rowniez troche przesaczone "trendy" Stanami,
lecz od mniej wiecej polowy filmu (moze troche wczesniej?) totalnie sie o tym
zapomina. Robi wrazenie, naprawde.

Co wiecej - gwiazdka Holiludu - Tom Cruise, jako tako nawet mnie nie zawiodl,
calkiem niezle odegral te role, choc nie powiem, ze byl na planie najlepszym
aktorem..ale to juz warto zobaczyc.

Polecam goraco, i wlasnie w kinie to zobaczyc.. :)

[ivica]

ogladalem i rowniez polecam goraco.

w tym filmie pokazane zostalo to co najwazniejsze w tamtej Japoni: Honor i odwaga.


Jak czesto obecnemu swiatu tego brakuje.....

Cd. ;)

[nortia]

Poza tym fabula filmu porusza dosc ciekawy watek, godny troszke glebszej
analizy i przemyslen.
Pomimo, ze dziwnie na poczatku film kojarzyl mi sie z "Braveheart"em, to jednak
byl diamteralnie inny..
Problemy, cierpienia, bol, potem honor, wiara, meskosc - to nie takie proste,
byc tak ot.
Jesli ktos sie przyjrzy glebiej fabule filmu, nie przecze, ze czegos w nim nie
zmieni.
A czasem moze i warto (?).

W kazdym razie, nie zdradzajac niczego wiecej, polecam raz jeszcze najgorecej
jak potrafie :)

Ivi, ja o tym samym ;)) /ntxt

[nortia]

[Gość: Gall]

Każdy ma prawo do indywidualnej oceny i pozwolę sobie z niego skorzystać.

Film jest straszny i przydługi.

1. Oglądając grę Toma nie mogłem się doczekać, kiedy się wreszcie rozpłacze.
Cały czas jego twarz przedstawiała wyraz tuż przed eksplozją łez.
2. Wszyscy japończycy są mało japońscy, a tacy jacyś ...........
zamerykanizowani. Zatem podstawowa idea filmu, który miał ukazać ostatnie
resztki japońskiej tradycji samurajów w obliczu nadchodzących zmian, legła w
gruzach. Film wygląda żałośnie, gdy porówna się go z produkcją czystą japońską,
a szczególnie tak wybitną jak "Siedmiu samurajów". Gdzie Ci japończycy ????
3. Ruszył mnie logiczny paradoks. Oto szef samurajów walczących z nowinkami i
otwarciem Japonii na świat, mieszkający w zapadłej wiosce w górach, spotyka
amerykańskiego żołnierza i świetnie dogadują się po angielsku. Czy tylko mi
tutaj pachnie straszną niekonsekwencją.
4. Oglądając ten film nie sposób ustrzec przed porównaniem z "Tańczącym z
wilkami", a to była już wysoko postawiona poprzeczka (choć też nie jestem
entuzjastą długości tego filmu), a muzyka, no cóż - nieporównywalna.
5. Film nie wnosi żadnego przesłania i jest po prostu holywoodzką produkcją
klasy B.


Pozdrawiam
Gall

[ivica]

gdzie byles jak cie nie bylo. Nawet specjalny watek juz zdazylem zalozyc :)

pysznie ;)

[#kasia]

wiec..
film jest historyczna szmira ale mily do poogladania.. przyznac sie trzeba, ze
po filmie siegnelam po dwie ksiazki: traktojace o samurajach oraz o ninja..

muzyka piekna, ale Hans jeszcze mnie nie zawiodl, aczkolwiek porusza sie w
coraz bardziej ciasnym koleczku..

Muza mi przypominala Gladiatora
Tanczacy ze skarpetami jakos do glowy mi nie przyszedl
Mel Spanieleoczy owszem :)

w kazdym razie film milo sie oglada robi wrazenie pod warunkiem, ze nie
czepiamy sie historyi :)

[Gość: Gall]

A to dziękuję.
Wrzuć namiary na ten wątek, bo nie mogę go dostrzec, a też czasu brakuje na
przejrzenie wszystkich.
Pozdrawiam
Gall

[ivica]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=54&w=10789243

Ostatni - krytyka krytyki.

[krotoss]

nie moge się powstrzymać, i muszę skomentować komentarz Galla ;)

ad.1 gdy spojrzeć na losy bohatera którego odgrywał idzie zrozumieć dlaczego
tak grał, i dlaczego pragnął śmierci.

ad.2 czego się dziwić, skoro aby pokazać tereny dawnej Japonii ekipa kręciła
zdjęcia w Nowej Zelandii, bo w samej Japonii nie ma już wolnych przestrzenii :0
W Japoni stacjonują cały czas wojska USA, oba kraje są silnie skorelowane, i
amerykanizacja Japonii postepuje z roku na rok. Przykre ale prawdziwe.

ad.3 Samurajowie może kojarzą sie z wyrafinowanymi żołnierzami, którzy parają
sie praktycznie tylko wojaczką, ale tak nie było. Tak jak i w naszym wzorcu
prawdziwego rycerza, tak i samurajowie musieli umieć tańczyć, znali poezję,
teatr (notabene b.rozwinięty w Japonii) itp. itd. dlatego nie dziwi znajomość
angielskiego, szczególnie, że amerykanie od dawna odwiedzali Japonię, i zapewne
chcąc poznać swego wroga Katsumoto mógł nauczyć się ich języka.

ad.4 :)

ad.5 jeżeli film nie dał Ci nic do myślenia, zero przekazu i odniesienia, to ta
śmiertelna szarża jeżeli naprawdę miała by miejsce w rzeczywistośći faktycznie
odbyłaby się na marne.. A podejrzewam, że były takie sytuacje-jest historia o
47 roninach (samurajach bez pana) którzy pomścili jego śmierć, a następnie
popełnili zbiorowe samobójstwo.

Ps.Co do historyczności filmu (odnoścnie słów #kasi), jest on nie dokumentem,
lecz film powstał na podstawie książki Marka Ravina 'Ostatni Samuraj-życie i
bitwy Saigo Takamori'ego'. Mam za to nadzieję, że film da do myślenia niektórym
co do ninja, bo to się tak fajnie i ładnie kojarzy, przez amerykańskie filmy. W
rzeczywistośći ninja byli zwykłymi najemnikami-szpiegami i zabójcami bez
ustalonego kodeksu, nie mogącymi równać się z samurajami. W filmie było
pokazany ciekawy moment-atak na dom Katsumoto, samuraj nie mógł tego uczynić,
dlatego Omura wynajął zabójców-ninja, aby zaatakowali go we własnym domu..

[Gość: Gall]

O widzę, że wzburzyłem odrobinę adrenalinki. I dobrze, po po to jest foroom, by
podyskutować. Zwłaszcza, by zachęcić do pisania ostatniomilczących ;-)

1. Trudno mi zrozumieć taki sam wyraz twarzy przez cały czas filmu, nawet w
zupełnie odmiennych sytuacjach. Gdyby to nie był Tom, byłoby lepiej (może ex
żona ;-0). Podobna "gra" była w Raporcie mniejszości.
2. To, że warunki mieli takie a nie inne nie stanowi jakiegokolwiek
usprawiedliwienia. Niepokoiło mnie tylko, że skoro już wybrano Japończyka, to
nie powinien on być taki hollywoodzki.
3. Zgadzam sie, że nie były to tłumoki, lecz wydaje mi się, że nawet jakby ten
konserwatysta znał język (w co wątpię), to by do tego się nie przyznawał.
Zmusiłby on obcego do poznania ich języka. Ale to są tylko czcze dywagacje.
4. Niestety forma filmu znacznie przysłoniła mi treść i nie mogłem potraktować
go poważnie. Cały czas miałem przed oczami kilka scen z filmów mistrza Akiro.
5. Co do ninja to nic nie zmieniło się w moich oczach - wysokowykwalifikowani
najemni mordercy. Historię o roninach całkiem ładnie opowiedziano w Roninie.
6. Podsumowując, o ile Tańczącego zrobiono we własnej scenerii i ze
zrozumieniem własnego rodaka, to Amerykanie nie powinni brać się za produkcję
filmu o tak obcej im kulturze. Spłycili to tak znacznie i podbarwili, że ten
film jest dla mnie tylko i wyłącznie kolorową bajeczką i tu wyjątek - bez
hollywoodzkiego happy endu.
Pozdrawiam
Gall