Tracimy Mózg - komentarz

[duzahania]

za to bedziemy miec piramide!

[paollo]

Trzymam kciuki

Ze szczerym żalem obserwuję dyskusję toczącą się m.in. na łamach "Gazety
Wyborczej" w sprawie przyszłości Mózgu. Choć z różnych powodów nie jestem
entuzjastą wielu działań okołoartystycznych i - zwłaszcza - finansowych tego
środowiska, jestem przekonany, że to jedno z najważniejszych miejsc na
bydgoskiej mapie kulturalnej.

Mózg spełnia dla dużego środowiska podobną rolę, jak dla melomanów Filharmonia
Pomorska, Opera Nova, czy dla wielbicieli scenicznych oczyszczeń Festiwal
Prapremier w Teatrze Polskim. Mieszkając kilka lat poza Bydgoszczą, ale nawet
obecnie rozmawiając często z gośćmi spoza naszego miasta (czasem spoza kraju)
wymieniam te instytucje jednym tchem. Bo Mózg faktycznie jest instytucją.

Ubolewać mogę za to nad nie do końca dla mnie jasną strukturą własnościową
Mózgu. Bo o ile Stowarzyszenie Artystyczne Mózg nie może budzić kontrowersji
dotyczących zakresu swojej działalności i finansowania, to przecież - jeśli
dobrze rozumiem zarówno p. Halinę Piechocką-Lipkę jak i p. Sławka Janickiego -
prowadzenie lokalu jest przedsięwzięciem komercyjnym? Trudno więc by miasto,
czyt. podatnicy dotowali działalność gospodarczą prywatnych osób. Równie jednak
trudno zrozumieć, dlaczego miasto nie miałoby znacząco wspierać inicjatyw
artystycznych prowadzonych przez Stowarzyszenie...

Sztuka jest sferą intymnego obcowania z nieznanym, z levinasowskim Innym.
Dlatego tak bardzo wyrywa się jakiemukolwiek wartościowaniu. Stąd nie będąc
uzależnionym bywalcem Mózgu (są i tacy...), nie każde przedsięwzięcie
artystyczne, którego byłem tam świadkiem, przekroczyło moją barierę zrozumienia.
Podobnego rodzaju dysonanse przeżywałem jednak również w Teatrze Polskim i
pozostałych instytucjach kultury. Na tym polega magia sztuki, by nie przeżywając
każdej jej emanacji szanować całość.

Trudno mi uwierzyć, by teraz, gdy tak gigantyczne fundusze Unii Europejskiej,
rozmaitych fundacji, programów kulturalnych, żeby nie wspomnieć o sponsorach
były w zasięgu ręki Stowarzyszenie Artystyczne Mózg nie mogło znaleźć wsparcia
dla swojej działalności. Aplikowanie o tego rodzaju środki wymaga jednak
całkowitej przejrzystości i jawności finansów instytucji ubiegającej się o dotację.

Jak pamiętam, chyba każdego lata Mózg był otwierany nieco mniej regularnie.
Wiele osób wyjeżdża na wakacje, studenci spoza Bydgoszczy wracają do swoich
miast i miasteczek. Trzymam kciuki za to, by Mózg już jesienią wrócił do listy
miejsc, które warto odwiedzać w poszukiwaniu artystycznych wrażeń niedostępnych
gdzie indziej.