Powstanie Warszawskie

[Gość: Europejka]

"Nad nami - noc. Goreja gwiazdy,
dlawiacy, trupi nieba fiolet.
Zostanie po nas zlom zelazny
i gluchy, drwiacy smiech pokolen."
(T.Borowski)

Dzis mija 59 rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.
Jest to jedna z najbardziej wzruszajacych, najsmutniejszych kart historii
Polski. Czy Powstanie bylo "potrzebne"; przeciez bylo z gory skazane na
fiasko ?
Ja o godz. 17 zwroce swoje mysli ku tym, ktorzy oddali w walce swoje, czasami
tak mlode zycie.

[bator1]

Koszt bohaterstwa był potworny i zapłacony - niestety - za friko. Autorzy
rozkazu po to mieli rozum, żeby sprawę przemyślec. A po tym, co stało się
podczas akcji Burza na Wschodzie i w Lubelskiem, chyba nie mieli wątpliwości co
do efektów walki. 200 tysięcy ludzi - cywilów plus powstańcy. Czy bez ich
ofiary jeszcze coś byśmy utracili?

O 17.00 też pomyślę - choćby o tych, których opisy śmierci w Powstaniu
zaścielają kartki książki Kamińskiego "Zośka i Parasol"...

[milo-minderbinder]

Gość portalu: Europejka napisał(a):

> Ja o godz. 17 zwroce swoje mysli ku tym, ktorzy oddali w
> walce swoje, czasami tak mlode zycie.

A ja sobie w tym czasie poczytam "Przygody dobrego wojaka
Szwejka", od których się właśnie na chwilę oderwałem. Co
i Wam polecam (po "Paragrafie 22" oczywiście).

[radca]

" Postawa Armii Czerwonej
10 IX 1944 ruszyła radziecka ofensywa w kierunku Warszawy. W nowej sytuacji
Polacy zerwali prowadzone wcześniej rozmowy w sprawie kapitulacji. Ofensywa
Armii Czerwonej zatrzymała się jednak po drugiej stronie Wisły, a rząd
radziecki odmówił zgody na lądowanie na lotniskach pozostających pod kontrolą
Armii Czerwonej samolotów alianckich mających dostarczać zaopatrzenie walczącym
powstańcom. "

- i tutaj okazalo sie poraz kolejny - jak " nasi + przyjaciele " - skazali
Ich na SMIERC i ZAGLADE.

Jestem pelen podziwu i slow uznania dla Bohaterow - uczestnikow Powstania.
Ja rowniez wtedy - na Ich miejscu - walczylbym z nadzieja,ze Swiat przybedzie
nam z pomoca.

" Przyjaciele ze wschodu " - + skazali Ich " na smierc.

Oni nie zgineli bezpowrotnie - ONI ZYJA I BEDA WIECZNI .
Zyja w naszej Pamieci .

radca

[elodia]

Autorzy
rozkazu po to mieli rozum, żeby sprawę przemyślec.

Niby racja ale my teraz tu możemy się mądrzyć oglądając się wstecz a w czasie
tych dni gdzie "...czaszki białe..." i "...płonące łąki krwi..." trudniej było
spojrzeć realnie i rozsądnie . Żal.

[genuine44]

elodia napisała:

> Autorzy
> rozkazu po to mieli rozum, żeby sprawę przemyślec.
>
> Niby racja ale my teraz tu możemy się mądrzyć oglądając się wstecz a w
czasie
> tych dni gdzie "...czaszki białe..." i "...płonące łąki krwi..." trudniej
było
> spojrzeć realnie i rozsądnie . Żal.

Bylo, minelo a nam pozostaje Ich wspomniec. Ci co umierali na barykadach
Warszawy umierali za Polske bez wzgledu na to czy decyzja byla sluszna czy
nie. Mozna oczywiscie uwazac, ze lepiej poczytac Szwejka ale mi blizsi Ci co
walczyli w Warszawie (i nie tylko).

Czesc Ich pamieci.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Bylo, minelo a nam pozostaje Ich wspomniec. Ci co
> umierali na barykadach
> Warszawy umierali za Polske bez wzgledu na to czy
> decyzja byla sluszna czy
> nie. Mozna oczywiscie uwazac, ze lepiej poczytac
> Szwejka ale mi blizsi Ci co
> walczyli w Warszawie (i nie tylko).
>
> Czesc Ich pamieci.

Specjalnie dla niedoceniającego "Przygód dobrego wojaka
Szwejka" Polynomiala i innych miłośników pięknych śmierci
za ojczyznę fragmencik z wyżej wymienionego utworu:

- Kochani żołnierze - przemawiał oberfeldkurat Ibl -
pomyślcie sobie, dajmy na to, że mamy rok czterdziesty
ósmy i że zwycięstwem zakończyła się bitwa pod Custozzą,
gdzie po dziesięciogodzinnej upartej walce włoski król
Albert musiał oddać krwawe pobojowisko naszemu ojcu
żołnierzy, marszałkowi Radetzkiemu, który w
osiemdziesiątym czwartym roku życia odniósł tak świetne
zwycięstwo.
I patrzajcie, żołnierze mili! Na wzgórzu przed zdobyta
Custozzą zatrzymał się sędziwy wódz w otoczeniu swoich
wiernych generałów. powaga chwili spoczęła na całym tym
kole, albowiem, żołnierze, w nieznacznej odległości od
marszałka widać było bojownika walczącego ze śmiercią.
Ranny podchorąży Hart, z członkami strzaskanymi na polu
chwały, czuł, że spogląda na niego marszałek Radetzky.
Poczciwy ranny podchorąży w spazmatycznym uniesieniu
ściskał jeszcze w tężejącej prawicy złoty medal. Gdy
spojrzał na sławnego marszałka, serce jego ożywiło się
jeszcze raz, zabiło mocniej, przez porażone ciało
przebiegła resztka energii i umierający nadludzkim
wysiłkiem próbował przyczołgać się do swego marszałka.
"Nie fatyguj się, poczciwy żołnierzu" - zawołał na
niego marszałek, zsiadł z konia i chciał mu podać rękę.
"Nie da się zrobić, panie marszałku - rzekła umierający
żołnierz - ponieważ obie ręce mam urwane, ale o jedno
proszę! Niech mi pan marszałek powie prawdę: wygraliśmy
tę bitwę?"
"Tak jest, mój bracie - odpowiedział uprzejmie
marszałek. - Szkoda, że radość twoja jest zmącona ranami
twymi."
"Tak jest, dostojny panie, ze mną już koniec" - głosem
złamanym rzekł żołnierz uśmiechając się przyjemnie.
"Chce ci się pić"? - zapytał Radetzky.
"Dzień był gorący, panie marszałku, było trzydzieści
stopni!"
Wtedy Radetzky sięgnął po manierkę swego adiutanta i
podał ją umierającemu. Ów napił się łyknąwszy porządnie.
"Bóg zapłać tysiąckrotnie!" - zawołał usiłując
pocałować w rękę swego wodza.
"Jak dawno służysz?" - zapytał marszałek.
"Przeszło czterdzieści lat, panie marszałku! Pod Aspern
wysłużyłem złoty medal. Byłem także pod Lipskiem, mam
kanonierski krzyż, pięć razy byłem śmiertelnie ranny, na
amen. Lecz co za szczęście i radość, że doczekałem dnia
dzisiejszego. Co mi tam śmierć, gdy odnieśliśmy wielkie
zwycięstwo, a cesarzowi został przywrócona jego ziemia!"
W tej chwili, kochani żołnierze, z obozu ozwały się
majestatyczne dźwięki naszego hymnu: "Boże, ochroń, Boże,
wspieraj." Ranny żołnierz, żegnający się z życiem,
jeszcze raz próbował powstać.
"Niech żyje Austria! - zawołał z zapałem. - Niech żyje
Austria! Niech grają dalej tę wspaniałą pieśń! Niech żyje
nasz wódz! Niech żyje armia!"
Umierający pochylił się jeszcze raz ku prawicy
marszałka, którą pocałował, opadł na ziemię i ciche
ostatnie westchnienie wydarło mu się z jego szlachetnej
duszy. Wódz stał nad nim z głową obnażoną, spoglądając na
trupa jednego z najdzielniejszych żołnierzy.
"Taki piękny koniec godzien jest zawiści" - rzekł
marszałek ukrywając wzruszoną twarz w złożonych dłoniach.
Kochani żołnierze, ja i wam życzę, abyście wszyscy
doczekali takiego pięknego końca.

[genuine44]

Czy chciales cos przekazac tym cytatem?

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Czy chciales cos przekazac tym cytatem?

Tak.

[milo-minderbinder]

milo-minderbinder napisał:

> genuine44 napisał:
>
> > Czy chciales cos przekazac tym cytatem?
>
> Tak.

Tylko się pomyliłem - nie chodziło mi o Polynomiala, a o
Ciebie Genuine44. Przepraszam za pomyłkę.

[polynomial]

Oczywiście, że doceniam!!!

Polynomial-c.k.

[genuine44]

>
> Tak.
>

Zawsze mnie interesowalo jak to sie dzieje, ze taki durnowaty Szwejk jest
bohaterem ludu. Pewnego dnia, moj nauczyciel rysunku otworzyl mi oczy:
durnowaty lud ma durnowatych bohaterow.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Zawsze mnie interesowalo jak to sie dzieje, ze taki
> durnowaty Szwejk jest
> bohaterem ludu. Pewnego dnia, moj nauczyciel rysunku
> otworzyl mi oczy:
> durnowaty lud ma durnowatych bohaterow.

Cóż... moge tylko zaproponować Tobie i Twojemu
nauczycielowi rysunków byście spróbowali przeczytać
"Przygody dobrego wojaka Szwejka" jeszcze raz, tym razem
ze zrozumieniem. Powodzenia!

[genuine44]

Dzieki za rade ale nie skorzystam. Po Tobie widac jaki efekt filozofia Szwejka
moze wywolac w niektorych umyslach.

Zagrozeniem dla Polski, nie jest SLD, LPR czy inna Samoobrona, prawdziwym
zagrozeniem sa Szwejki, tysiące, miliony Szwejkow takich jak Ty.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Dzieki za rade ale nie skorzystam. Po Tobie widac jaki
> efekt filozofia Szwejka
> moze wywolac w niektorych umyslach.
>
> Zagrozeniem dla Polski, nie jest SLD, LPR czy inna
> Samoobrona, prawdziwym
> zagrozeniem sa Szwejki, tysiące, miliony Szwejkow
> takich jak Ty.

Ach cóż za straszliwa wizja - miliony Szwejków
niszczących Polskę! Ach! Ach! A mógłbyś nieco sprecyzować
- jak widzisz to zagrożenie?

Wedlug mnie tak naprawdę temu krajowi przede wszystkim
szkodzi to, że Polacy tak kochają rozpamiętywać wszystkie
razy gdy dostali po dupie. Normalny naród wspomniał by
raz kiedyś, sobie nawem trochę podumał... ale nie Polacy!
Toć u nas miesiąc, ba - tydzień bez wspaniałej
martyrologicznej rocznicy jest tygodniem straconym!
Wspomnijmy sobie jeszcze to i owo! Przecież jakby dobrze
zajrzeć do kronik i archiwów, pogrzebać i poszukać, to
codziennie się jakaś wspaniała rocznica trafi! Możemy się
owinąć we flagi i powspominać dostawanie po dupie tak jak
tylko my to potrafimy!

[genuine44]

Niewiele z zycia zrozumiales. Mam nzdzieje, ze jeszcze jestes mlody to masz
szanse zrozumiec.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Niewiele z zycia zrozumiales. Mam nzdzieje, ze jeszcze
> jestes mlody to masz szanse zrozumiec.

To w takim razie dziadku, wytłumacz mi, durnemu
szczeniakowi, dlaczego dobrze jest, że Polacy tak kochają
swoje Męczeństwo?

[elodia]

Może ja spróbuję? Adam Hanuszkiewicz powiedział kiedyś , że Polacy potrafią być
wspaniałymi patriotami (w czasie wojny , zaborów , zagrożenia - gdy trzeba
walczyć i oddawać życie) a nie potrafią być obywatelami ( w czasie pokoju ). I
ja się w pełni z tym zgadzam ! Cóż więc się dziwisz , że wolą wspominać czasy
gdy byli wspaniali niż czasy gdy zamiast budować z Polski dostatni silny kraj
tracili czas na kłótnie i prywatę doprowadzające państwo do upadku ! Zresztą to
co robią teraz najdobitniej świadczy , że obywatele z nas do d... dlatego mamy
Tymińskich i Lepperów jak kiedyś (przed II wojną) mieliśmy Bigdę ! Ale kochanie
męcześkich wspominek to jedno a szacunek dla tych co oddali życie dla wolności
naszego kraju to drugie . W P.W. zginęło wielu młodych ludzi !!!

[milo-minderbinder]

elodia napisała:

> Może ja spróbuję? Adam Hanuszkiewicz powiedział kiedyś
> , że Polacy potrafią być wspaniałymi patriotami (w
> czasie wojny , zaborów , zagrożenia - gdy trzeba
> walczyć i oddawać życie) a nie potrafią być obywatelami
> ( w czasie pokoju ). I ja się w pełni z tym zgadzam !
> Cóż więc się dziwisz , że wolą wspominać czasy
> gdy byli wspaniali niż czasy gdy zamiast budować z
> Polski dostatni silny kraj tracili czas na kłótnie i
> prywatę doprowadzające państwo do upadku ! Zresztą to
> co robią teraz najdobitniej świadczy , że obywatele z
> nas do d... dlatego mamy Tymińskich i Lepperów jak
> kiedyś (przed II wojną) mieliśmy Bigdę !

I o tym właśnie mówię. To może w końcu czas przestać
rozpamietywać jakeśmy wspaniale dostali po dupie, a
zabrać się w końcu za teraźniejszość i przyszłość?

> Ale kochanie męcześkich wspominek to jedno a szacunek
> dla tych co oddali życie dla wolności naszego kraju to
> drugie . W P.W. zginęło wielu młodych ludzi !!!

No i cześć Im i chwała. Ale oddałem im cześć już kilka
razy w dziecięctwie, na apelach rozmaitych. Wystarczy.
Teraz chciałbym nie być non stop bombardowany Męczeńskimi
Rocznicami. Naprawdę nie da się zerwać z tym durnym
polskim hobby?

[genuine44]

> Rocznicami. Naprawdę nie da się zerwać z tym durnym
> polskim hobby?
>
>

Durne to sa Szwejki.

[genuine44]

> To w takim razie dziadku, wytłumacz mi, durnemu
> szczeniakowi, dlaczego dobrze jest, że Polacy tak kochają
> swoje Męczeństwo?
>
>
To nie o milosci a o szacunku.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> To nie o milosci a o szacunku.

Z samego szacunku nie robi się imprez przy każdej tylko
okazji do rozdrapywania Narodowych Ran.

[elodia]

Słuchaj Milo rozpamiętywanie to jedno a pamięć i szacunek to drugie . To , że
trzeba by skończyć z rozpamiętywaniem nie znaczy , że mamy zapomnieć . Mam
pamięć i szacunek dla tych wszystkich , którzy oddali swoje życie dlatego bym
mogła żyć w wolnym kraju . Jestem im wdzięczna . Nie mogę im powiedzieć
dziękuję ale pamiętać o tym co dla mnie zrobili będę zawsze.

[genuine44]

> Słuchaj Milo rozpamiętywanie to jedno a pamięć i szacunek to drugie . To ,
że
> trzeba by skończyć z rozpamiętywaniem nie znaczy , że mamy zapomnieć . Mam
> pamięć i szacunek dla tych wszystkich , którzy oddali swoje życie dlatego
bym
> mogła żyć w wolnym kraju . Jestem im wdzięczna . Nie mogę im powiedzieć
> dziękuję ale pamiętać o tym co dla mnie zrobili będę zawsze.

Nic dodac, nic ujac.

[elodia]

Hmmm kłótnie w wątku poświęconym ich pamięci są dla mnie co najmniej nietaktem.
Szkoda , że tak późno skojarzyłam ale mi wstyd :(((

[genuine44]

elodia napisała:

> Hmmm kłótnie w wątku poświęconym ich pamięci są dla mnie co najmniej
nietaktem.
> Szkoda , że tak późno skojarzyłam ale mi wstyd :(((

Ktos tu tego nie widzi i to nie Ty.

[milo-minderbinder]

elodia napisała:

> Hmmm kłótnie w wątku poświęconym ich pamięci są dla
> mnie co najmniej nietaktem.
> Szkoda , że tak późno skojarzyłam ale mi wstyd :(((

A tam nietakt. Wykorzystajmy tą rocznicę do czegoś więcej
niż machania flagami i zastanówmy się, po cholere tak sie
martyrologicznie babramy przy każdej okazji? Po co tak
tkwimy w historii i na dodatek najchętniej siegamy po
wielkie lania. Po co nam to? Co nam to daje? Jak z tym
skończyć?

A może zrobić Dzień Machania Flagami - najlepiej w czasie
roku szkolnego, żeby dzieciakom trochę Męczeństwa do łbów
pokłaść. Za jednym zamachem tego dnia moglibyśmy hurtowo
powspominać, poszanować i popodziwiać wszystkie razy gdy
tak wspaniale dostaliśmy po dupie (jak ktoś lubi -
zboczeniec pewnie - może wspomnieć zwycięstwa), a przez
reszte roku spokój.

[genuine44]

> A tam nietakt.

Czyli jeszcze dluga droga przed Toba.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Czyli jeszcze dluga droga przed Toba.

Jasne! Oczywiście usłána białymi i czerwonymi różami....

A tak poważniej - to co? Mam założyć nowy wątek, byście
mi wyjaśnili po co nam to całe Męczeńskie Zadęcie?

[genuine44]

> A tak poważniej - to co? Mam założyć nowy wątek, byście
> mi wyjaśnili po co nam to całe Męczeńskie Zadęcie?
>
Tego sie nie da wyjasnic tak sobie w watku na forum. Chcialbys wszystko podane
na talerzu? Nie tak prosto kolego. Takie rzeczy sie nabywa latami. Szczesliwy
kto wyniosl to z lat dzieciecych, inni musza zrozumiec to sami latami
poznawania swiata i zycia.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Tego sie nie da wyjasnic tak sobie w watku na forum.
> Chcialbys wszystko podane na talerzu? Nie tak prosto
> kolego. Takie rzeczy sie nabywa latami. Szczesliwy
> kto wyniosl to z lat dzieciecych, inni musza zrozumiec
> to sami latami poznawania swiata i zycia.

A naprawdę szczęśliwy ten, kto zrozumiał, że bez tego
Męczęśtwa i Czczenia Wszelkiego Dostawania Po Dupie też
można żyć i działać - bez balastu Świętego Narodowego
Udręczenia.

[genuine44]

> A naprawdę szczęśliwy ten, kto zrozumiał, że bez tego
> Męczęśtwa i Czczenia Wszelkiego Dostawania Po Dupie też
> można żyć i działać - bez balastu Świętego Narodowego
> Udręczenia.


Coz dodac? Nic. Nie potrafie miec szacunku do tych co nie maja szacunku do
przeszlosci.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Coz dodac? Nic. Nie potrafie miec szacunku do tych co
> nie maja szacunku do przeszlosci.

Co innego szacunek, a co innego wielka feta z okazji
każdej rocznicy Jakiegokolwiek Wielkiego Lania.

[genuine44]

> Co innego szacunek, a co innego wielka feta z okazji
> każdej rocznicy Jakiegokolwiek Wielkiego Lania.
>

Ktos:
> Ja o godz. 17 zwroce swoje mysli ku tym, ktorzy oddali w
> walce swoje, czasami tak mlode zycie.
Milo
A ja sobie w tym czasie poczytam "Przygody dobrego wojaka
Szwejka", od których się właśnie na chwilę oderwałem. Co
i Wam polecam (po "Paragrafie 22" oczywiście).

To sie nazywa brak szacunku.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Ktos:
> > Ja o godz. 17 zwroce swoje mysli ku tym, ktorzy
> > oddali w walce swoje, czasami tak mlode zycie.
> Milo
> A ja sobie w tym czasie poczytam "Przygody dobrego
> wojaka Szwejka", od których się właśnie na chwilę
> oderwałem. Co i Wam polecam (po "Paragrafie 22"
> oczywiście).
>
> To sie nazywa brak szacunku.

To się nazywa brutalne prostowanie zapatrzonych w
Męczeństwo Naszego Narodu. A z resztą nazywaj to jak
chcesz - może być i brak szacunku...

[milo-minderbinder]

milo-minderbinder napisał:

> To się nazywa brutalne prostowanie zapatrzonych w
> Męczeństwo Naszego Narodu. A z resztą nazywaj to jak
> chcesz - może być i brak szacunku...

Jeszcze jedno - szkoda tylko, że nie chcesz podystkutować
o tym, po co nam tak właściwie to Wielkie Rocznicowanie?
A może zastanowimy się od razu po co nam narodowość?

[genuine44]

> A może zastanowimy się od razu po co nam narodowość?

Swietnie, a jednak zbiorowe pranie mozgow dziala. Dobrze, ze nie na
wszystkich. Nie za bardzo mamy o czym rozmawiac.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Swietnie, a jednak zbiorowe pranie mozgow dziala.
> Dobrze, ze nie na wszystkich. Nie za bardzo mamy o czym
> rozmawiac.

Ach, nie ma to jak bezrefleksyjność...

[genuine44]

> Ach, nie ma to jak bezrefleksyjność...
>
>
Wlasnie, typowa przypadlosc mlodych gniewnych wychowanych w ostatnich
kilkunastu latach. Mylenie pojec, mylenie wartosci, mylenie prawdy z falszem.
Jedyne co ich tlumaczy to, ze nie ich to do konca wina. Ogromne zaslugi na
nasza tkzw. klasa polityczna.

[milo-minderbinder]

genuine44 napisał:

> Wlasnie, typowa przypadlosc mlodych gniewnych
> wychowanych w ostatnich kilkunastu latach. Mylenie
> pojec, mylenie wartosci, mylenie prawdy z falszem.
> Jedyne co ich tlumaczy to, ze nie ich to do konca wina.
> Ogromne zaslugi na nasza tkzw. klasa polityczna.

Jasne... a co z dyskusją na temat "po co nam naród i
narodowość"? Mam szansę?

[genuine44]

> To się nazywa brutalne prostowanie zapatrzonych w
> Męczeństwo Naszego Narodu. A z resztą nazywaj to jak
> chcesz - może być i brak szacunku...
>
>

Tak naprawde to sie nazywa glupota.

[Gość: Gall]

A może lepiej przeczytaj Kolumbów.
Pozdrawiam
Gall

[milo-minderbinder]

Gość portalu: Gall napisał(a):

> A może lepiej przeczytaj Kolumbów.

Strasznie nudna książka...

[Gość: Gall]

Nic dodać nic ująć
Pozdrawiam
Gall

[polynomial]

Gość portalu: Europejka napisał(a):

> Czy Powstanie bylo "potrzebne"; przeciez bylo z gory skazane na
> fiasko ?


Gdyby zostały osiągnięte cele strategiczne, to tak! Z resztą wtedy nikt nie
myślał, że "może się nie udać". Po za tym nie było innego wyjścia. Od wschodu
nacierala Armia Radziecka. Rząd Londyński chciał mieć gotową na ich powitanie
stolicę pod kontrolą, w myśl zasady "czyje państwo, tego religia". Nie udało
się.

Polynomial-c

[elodia]

Lubię szwejka , w niektórych przypadkach śmiech jest jedyną ścianą broniącą nas
przed potworną rzeczywistością - ale w tym wypadku jak wspominamy Powstanie nie
wydaje mi się na miejsu - raczej chwila zadumy , refleksji . Bo wiecie tak
sobie pomyślałam , że dla niektórych to było szczęście zginąć w tym powstaniu...
Po wojnie wielu z tych co przeżyło zginęło z rąk ruskich lub co gorsze
Polaków , te potworne procesy , to wypaczanie , wyśmiewanie , potworna
rzeczywistość PRL... Znałam akowca , który powiadał - zazdroszczę moim kolegom ,
zginęli w błogiej nieświadomości nie przewidując nawet tego , że nadejdą czasy
kiedy "wstyd" być akowcem a czasem nawet Polakiem, upodlenia strasznego
doczekaliśmy walcząc o wolność kraju...

[genuine44]

> wydaje mi się na miejsu - raczej chwila zadumy , refleksji .

I o to wlasnie chodzi. Mam wrazenie, ze Milowi tylko sie wydaje, ze zrozumial
ksiazke.

[bator1]

polynomial napisał:


> Gdyby zostały osiągnięte cele strategiczne, to tak! Z resztą wtedy nikt nie
> myślał, że "może się nie udać". Po za tym nie było innego wyjścia. Od wschodu
> nacierala Armia Radziecka. Rząd Londyński chciał mieć gotową na ich powitanie
> stolicę pod kontrolą, w myśl zasady "czyje państwo, tego religia". Nie udało
> się.

Z całym szacunkiem dla wszystkich poważnie traktujących poważne sprawy:
powyzszy punkt widzenia byłby do przyjęcia, gdyby przyjąć wybór wydarzeń z 1944
rojku prezentowany przez szkolne podręczniki do 1989 roku.

Tyle, że tak naprawdę wczesniej była operacja wileńska, walki o Lwów i operacja
Burza na lubelszczyźnie. Wszędzie zorganizowane jednostki AK brały znaczący
udział, Lublin zajęto i obsadzono nawet szybciej od fanów Wasilewskiej i
wszędzie zakończyło się to dla polskich żołnierzy aresztowaniami, mordowaniem i
deportacjami. Rząd Raczkiewicza wiedział o tym doskonale i nie miał podstaw do
złudzeń, że w Warszawie zwojuje coś więcej. W tym sensie milcząca zgoda (bo o
takiej można mówić) na rozpoczęcie powstania była karygodna. Warszawiacy
stanęli na wysokości zadania, ale ich hekatomba politycznie nic nie zmieniła. A
w końcu walki nie wszczynano tylko dla chwały?

[polynomial]

bator1 napisała:

Warszawiacy
> stanęli na wysokości zadania, ale ich hekatomba politycznie nic nie
zmieniła. A
>
> w końcu walki nie wszczynano tylko dla chwały?

Nie napisałem nic innego.
PZDR

Polynomial-c

[Gość: Gall]

Mam mieszane odczucia w stosunku do inicjatorów Powstania. Nie potrafię oprzeć
się wrażeniu, że byli to ludzie zbyt ambitni i zbyt idealistycznie nastawieni
do ówczesnej sytacji, co oderwało ich trochę od rzeczywistości.

Patrząc na Aliantów prze różowe okulary i licząc na ich pomoc, nie zdjeli tych
szkieł patrząc w kierunku wschodnim, ufni, że opanowanie miasta pozwoli im na
zachowanie nad nim kontroli.

NIe zmienia to jednak faktu, że śmierć tych tysięcy powstańców i cywili,
walczących z okupantem zasługuje na wielki szacunek i respekt. Oni nie bawili
się w cele strategiczne, lecz chiceli przyłożyć wrogowi, a walcząc o kraj
myśleli i wierzyli, że robią to dla przyszłych pokoleń tj. dla nas.

To właśnie dziedzictwo stanowi kręgosłup narodu, a nie jakieś Szwejki itp (nota
bene jedna z moich ulubionych lektur). Jak można tego nie rozumieć ?

Nasi przodkowie często przelewali krew nieracjonalnie (co często widać diopiero
z obecnej perspektywy), ale czynili to wierząc, że czynią dobrze i w
szlachetnym celu. Uszanujmy to i działajmy, by się nie powtórzyło.

Przepraszam za te banały, ale uznałem, że trzeba się do nich odwołać, bo
okazuje się, że są ludzie, którzy o tym zapominają.

Pozdrawiam
Gall