chyba mam dość !!!!

[ja275]

czasami wydaje mi sie ze jestem wyrodna matka bo nie mam cierpliowosci do
swojego miesiecznego dziecka...jestem zmeczona, niewyspana i rozdrazniona...
czasem zarzucam sobie ze nie nadaje sie na matke ale ja po prostu JUZ jestem
zmeczona

[monic3]

Głowa do góry!!! Najważniejsze śpij wtedy kiedy śpi dziecko! Ono i tak
potrzebuje więcej czasu na sen od ciebie, więc pare chwil zostanie ci na
jeszcze na inne sprawy. Czy masz w domu kogos kto ci pomaga? Mi wtym okresie
bardzo pomógł mąż i mama. Sprawy domowe prawie mnie nie zajmowały, ja miałam
dziecko. To najtrudnieszy, najbardziej męczący czas, ale uwierz - minie.
Pomyśl, że twojej kruszynie tez nie jest łatwo... wszystko takie nowe, obce.
Najważniejsze wypoczywaj i staraj się nie denerwować, ono to czuje.
Trzymaj się i napisz po jakims czasie jak ci jest!!
Monika

[aluc]

jak mawia moja przyjaciółka, uczucie permanentnego zmęczenia i niedospania mija
już po roku, potem bolą już tylko ramiona i kręgosłup )))

[ja275]

niezle !!! tak mam do pomocy mame i tate bo maz siedzi za granica - mam do
niego doleciec jak zalatwie wszystkie urzedowe sprawy a to tyle trwa ze glowa
mala - biurokracja nie ma co gadac !!! a poza tem to mala dzisiaj tak mi dala
dzisiaj popalic ze hej. A co do snu - staram sie odpoczywac wtedy kiedy ona spi
ale z tym spaniem u niej bywa naprawde roznie - a poza tem przeraza mnie ogrom
prasowania ktore mnie niestety czeka !!!

[wieczna-gosia]

a co ty zamierzasz prasowac kobieto??
Nie prasuj ) spij.
I nie martw sie kobieta ktora przy nieprzerwanej obsludzie dziecka nie ma
ochoty wyrzucic dziecka przez okno ewentualnie wersja soft- wyskoczyc sama
ewentualnie wyrzucic meza ) istnieje w poradnikach dla kobiet ) w zyciu
jest postacia mitologiczna- kazdy taka zna i nikt taka nie jest )
Taki maluch jest po prostu meczacy. A miesiac to naprawde nie wiele w koncu do
ciazy przyzwyczajalas sie 9 miesiecy, teraz trzeba tez troche czasu.
Dogracie sie dogadacie bedzie dobrze.
A jak juz przyjedziesz do tego meza to wez tyzakop sie w lozko i wywal go na
drugi konic mieszkania z dzieckiem, wsadz stopery w uszy i policz ile tak
wytrzymasz. Ja bym wytrzymala z 15 minut w czym objawia sie niesamowita
irracjonalnosc kobiecego charakteru i wytrzymalosc ciala )

[aronka1]

Jesteś w bardzo trudnym momencie. Miesiąc to niewiele. Wszystko Ci się
poprzestawiało, zmieniło. Przecież jeszcze niedawno miałaś tyle czasu dla
siebie, prawda? I nagle tyle rzeczy zwaliło się na głowę.
To normalne, chociaż nie jestem pewna, czy Cię pocieszę. Moja Natalia nie
należała do dzieci, które na okrągło śpią i nie marudzą. Zdarzało się, że ona
wyła półtorej godziny, a ja, już całkiem bezsilna wyłam małżonkowi do
słuchawki, bo akurat był na delegacji.
Mama nie zawsze mogła przyjść, pomóc, zresztą sama nie chciałam jej męczyć, w
końcu to moje dziecko, ona swoje już odchowała. Wszystko było na mojej głowie.
Pranie, prasowanie (też nienawidzę!), gary, zakupy, targanie wózka z dzieckiem
i zakupami po schodach, itd... Miałam dość. Ale też wtedy przekonałam się, jak
jestem silna, również fizycznie!
Potem też nie jest łatwo, dziecko zacznie raczkować, później chodzić. Musisz
mieć oczy dookoła głowy. Tyle, że po prostu przywykniesz do samej obecności
nowego człowieczka w domu. A chyba o to chodzi. Przestawisz się, lepiej
wszystko zorganizujesz.
Na razie pozwól sobie na bałagan, górę betów do prasowania, śpij ile się da.
Ja nawet nie spałam wtedy, kiedy dziecko, bo w żaden sposób nie zasnę w ciągu
dnia. (( Nawet, jak padam na pysk.
A i teraz, kiedy Natalia ma prawie trzy lata są dni, kiedy mam ochotę ją
zamordować, bo jest taka okropna. Naprawdę! Też zajmuję się domem, pracuję
zawodowo itd.
Uwierz, będzie lepiej, może nie sielankowo, ale troszkę lepiej, inaczej, kiedy
dziecko będzie bardziej kontaktowe, da Ci troszkę radości.
Powodzenia! Nie załamuj się! Prawie każda z nas to przeszła...

[ja275]

dzieki dziewczyny za slowa otuchy )) dobrze ze nie tylko ja borykam sie z
takimi problemami - pozdrawiam cieplutko

[fra_mauro]

Mija 5 miesiac odkad zyje z trzema juz facetami pod jednym dachem i takze
chwilami nie wiem, jak sie nazywam.Kiedys wydawalo mi sie,ze moj starszy jest
najbardziej absorbujacym dzieckiem pod sloncem.Mylilam sie, do chwili urodzenia
mlodszego.Jeszcze 3 miesiace temu mylil mi sie dzien z noca, potykalam sie o
porozrzucane ciuchy i walczylam z wyrzutami sumienia, widzac rosnaca w tempie
swiatla gore rzeczy do prasowania.Cale szczescie,ze sa pampersy i posiadam cud
techniki pt zmywarka !
Ale nic to...
Jak spiewali Beatlesi: It's getting better all the time !
Przyzwyczailam sie do 3 pobudek kazdej nocy, wlasnych sniadan o 5-6 nad ranem,
ba ! nawet potrafie sie rozgrzeszyc z pojscia spac bez umycia sie (sic !)
Wrocilam do pracy, zatrudniamy opiekunke, ktora potrafi tez odgruzowac chalupe
i czasem cos ugotowac. Chyba jestem ocalona !

Aha, jeszcze jedno: malutkie dzieci sa tak slodkie,ze chcialoby sie je zjesc, a
jak podrosna to zaluje sie,ze sie tego nie zrobilo.