dlaczego akurat ja?

[grzalka]

Dlaczego akurat mi sie musiały trafic bliźniaki?
W ogóle sie nie czuję wyróżniona, czuję się pokrzywdzona przez los i mam dosyc.

[aglask]

Ja też coraz częściej mam dosyć. Wcześniej słyszałam, że im będą starsze, tym
będzie lżej. I może jest lżej, ale ja mam coraz mniej sił i cierpliwości.

[grzalka]

I wszyscy przez to cierpią- i one i moja starsza córka i ja i mój mąż. Gdzie tu
jakieś szczęście, nie mówiąc o podwójnym....

[alinker]

Wiem, że wiele zależy od sytuacji rodzinnej, mieszkaniowej, materialnej itd, ale
przestań tak pieprzyć (sorry). Jeśli jest ci tak strasznie ciężko w każdej
chwili możesz zrzec się praw rodzicielskich i oddać dzieci osobom, które
niestety nie mogą ich mieć. Poza tym jeśli już miałaś jedno dziecko to po co
planowałaś następne. Jeśli uprawiamy seks lub świadomie planujemy dzieci
(dziecko) to chyba musimy się liczyć,że różne przypadki chodzą po ludziach i że
np. twoja ciąża może się zakończyć urodzeniem więcej niż jednego dziecka. Na USG
też chyba było widać że to będą bliźniaki - to mogłaś usunąć, biorąc pod uwagę
obecne twoje biadolenie. I ciesz się kobieto że masz zdrowe dzieci (chyba że
jest inaczej).
Aga

[grzalka]

Alinker droga, nie mam zielonego pojęcia po co planowałam nastepne. Usunąc nie
mogłam, w Polsce to nielegalne (nie wiedziałaś?). Byle komu nie odddam. Znasz
może jakichś porządnych, zaufanych ludzi?

[aneta17]

Ja mama trojaczki i też często mam dość. Jestem zmęczona i boje się pomysleć co
będzie gdy zaczną chodzić,teraz mają sześć miesięcy..Zreszta jakiś czas temu
pisałam o tym ,bo miałam strasznego doła. Nie wiem czy jesteś osobą wierzącą.
Mi to bardzo pomaga i dodaje sił.A druga sprawa wróciłam do pracy i to tez dużo
mi dało. Odpoczywam od dzieci a potem chętniej do nich wracam a od września idą
do żłobka. To też jest wyjście. Pomyśl o tym. Zawsze będziesz miała chwilę
tylko dla siebie a może dla starszej córki. Myślę że na tym forum wszystkie
mamy podobne problemy, i mi osobiście to dużo pomaga bo nie czuje sie
odosobniona w tym wszystkim. Trzymam za ciebie kciuki i powodzenia.
Aneta i trzy śpiące rozrabiaki.

[zeb1]

ANETA 17 - ale Ci zazdroszcze powrotu do pracy. Ja za kilka dni zaczynam
wychowawczy i na jakis czas musze zapomniec o powrocie do pracy. Nie mam z kim
zostawic dzieci, opiekunka za trojaczki pewnie mnie zrujnuje a babcia sama nie
da rady. Moje bąble maja 7 miesięcy i ciągle czekam na te lepsze czasy, kiedy
będzie lżej.

Pozdrawiam, Aneta i trzy szczęścia

[grzalka]

Do pracy wracam od wrzesnia, teraz pracuję 2 razy w tyg. po kilka godzin. W
sumie najbardziej to chodzi o to, że nie mam jak sie zregenerowac i że znakomitą
większoś czasu jestem z nimi sama- mąż przez połowę miesiąca, albo czasem i
więcej, jest całą dobę poza domem. Nie jestem cyborgiem niestety....

[zeb1]

Grzalka - znam ten ból, mimo, ze na codzien mam pomoc w postaci babć, to i tak
całe dnie jestem z dziecmi. Mąż ma chociaz odskocznie w pracy, a ja nigdzie na
dłużej nie moge wyjść, bo zawsze cos. Tak jak pisalam wczesniej, czekam na czasy
kiedy będą starsze i bede mogła zostawiac je na dłużej.

Pozdrawiam, Aneta i trzy spiące urwisy

[molnarka]

grzalka napisała:

> Alinker droga, nie mam zielonego pojęcia po co planowałam nastepne.

Może trzeba było myśleć jak się wchodziło do łóżka


> Usunąc nie
> mogłam, w Polsce to nielegalne (nie wiedziałaś?). Byle komu nie odddam. Znasz
> może jakichś porządnych, zaufanych ludzi?

Wspaniale się poczują Twoje dzieci jak to kiedys przeczytają ...

Żenujące ...
MOLNARka

[aglask]

Coś mi się wydaje alinker, że wszystko jeszcze przed Tobą.

[aglask]

Ojej! Mój poprzedni post miał być trochę wyżej.

[polibius]

Grzalko, moja teściowa wychowała bliźniaki ( w tym mojego męża), do
dzisiejszego dnia powtarza, że miała krzyż pański. Przez prawie rok (sic
podobno 3 miesiące) kolki, ząbkowanie, nadmierna ruchliwość, wariactwo,
niejadkowanie, darcie, darcie i darcie. Kłopoty u rodziny, dziwne pomysły (np
wysmarowanie łysiny wujka masłem i wpieranie, że się spocił). Tak było uwaga do
7 roku życia,. teściowa mówi, że jak mieli 8 miesięcy, to z radoscią poszła do
pracy. Ale od kiedy poszli do szkoły skończyły się problemy, dobrze się uczyli,
nie sprawiali kłopotów wychowawczych i nie przeżyła buntu w wieku dojrzewania.
MOja córeczka jest tez ruchliwa ( chyba wiem po kim), nie wyobrażam sobie jej w
podwójnej wersji.
Mam nadzieję, ze Cie pocieszyłam. Ale wiesz dzisiaj przeżyłam taki horror z
moim maleństwem, ze tez mi się odechciało

[aneta17]

Mój mąż jest lekarzem i pracuje od godziny 6 często do 21, bierze dyżury ,żeby
na nas zarobić więc najczęściej w nocy jestem z nimi sama a nieraz i soboty i
niedziele. Wróciłam do pracy to może dużo powiedziane ale mi daje to bardzo
dużo wróciłam na mniej niż pół etatu więc jestem w pracy na prawde krótko. Na
opiekunkę mnie niestac a z dziecmi zostaje moja siostra i do pomocy jedna z jej
koleżanek. Dziewczyny na początku nie chciały brac ode mnie pieniądzy , teraz
płacę im po 3 zł za godzinę. Ja jestem z tego bardzo zadowolona. Co prawda za
dużo mi nie zostaje jak im zapłace za pomoc ale daje mi to bardzo dużo , bo
naprawdę odżyłam.
Może ktoś z rodziny mógłby ci pomóc i np. został z dziećmi na noc i troche dnia
kolejnego - mogłabyś sie przespać u przyjaciólki i troche nabrać sił. Ja tak
zrobiłam pare razy - siostra z koleżanką zostały na noc jak mąż miał dyżur a ja
nocowałam w akademiku u siostry. I powiem ci to był taki zastrzyk nowych sił
taka jedna noc przespana bez wstawania do trójki dzieci...
Pozdrawiam Aneta

[elwircia]

Pewnie,ze nie jest latwo.Myslcie jednak o tym, ze dzieci nie beda mlodsze tylko
starsze. Pozdrawiam i zycze wytrwalosci a nagroda bedzie podwojny uscisk i
slowa "ja tak tocham mamusie, ze cie udusie". Moje dziewczynki niedlugo skoncza
3 latka.

[aglask]

Ja co prawda mam "tylko" bliźnięta i nie mam starszego dziecka, ale jak
wcześniej pisałam też czasami mam wszystkiego serdecznie dosyć. Gdy dzieci
skończyły 16 miesięcy, postanowiliśmy z mężem, że oddamy je do żłobka, a ja
wrócę do pracy. Wykupimy sobie obiadki w zakładzie pracy (razem pracujemy),
czyli zero gotowania w domu (dzieci przecież też jedzą w żłobku), najwyżej
obiadki w weekendy. Bezpośrednio po pracy załatwianie wszystkich spraw, czyli
właściwie tylko spanie w domu. Miałam sobie odpocząć od dzieci i nieco zasilić
budżet domowy. Ale bardzo szybko się rozczarowaliśmy. Dzieci po czterech dniach
pobytu w żłobku złapały infekcję, podleczone wróciły do żłobka, kilka dni
pobytu w nim i znowu kolejna infekcja. I trwało to trzy miesiące np. w lutym
były w żłobku 2 dni. Dodam, że wcześniej prawie wcale nie chorowały. Naprawdę
strasznie jest patrzeć na swoje wiecznie chore dzieci. Zresztą my z mężem też
byliśmy strasznie zmęczeni. Kiedyś wylądowaliśmy na pogotowiu o 12 w nocy z
dwoma wymiotującymi maluchami. Siedziałam w poczekali i w jednej ręce trzymałam
malucha w drugiej pieluszkę, gdyby zwymiotował, a sama w międzyczasie
przysypiał. A przecież następnego dnia jedno z nas musiało iść do pracy. Byłam
strasznie podłamana i myślałam, że wrócę na wychowawczy. Poczekałam jednak do
wiosny i sytuacja się zmieniła, dzieci przestały chorować. I trzeci miesiąc
dzielnie chodzą do żłobka. Ale niestety do końca roku zostało mi tylko 17 dni
opieki na dzieci. Na nianię niestety nas nie stać, a rodziny w pobliżu też
żadnej. Dzisiaj np. jestem sama z maluchami, mąż w pracy do rana, udało się je
uśpić ok.21, a potem sprzątnie, pranie, szykowanie ubranek do żłobka i pobudka
o 5.20. Uwielbiam moje dzieci, ale nigdy nie przypuszczałam, że wychowanie
dziecka wiąże się z takim poświęceniem. I podziwiam mamy, które są w stanie
poświęcić się tylko wychowywaniu dzieci. Ja też na jakiś czas odstawiłam swoje
sprawy na bok i miałam dużo siły i energii, ale tylko do pewnego czasu. Później
czułam, że jeżeli nie zrobię czegoś wyłącznie dla siebie, to zwarjuję. Teraz
natomiast wychowuję dzieci, pracuję, rozwijam swoje zainteresowania i czasami
po całym dniu padam na twarz. I wtedy doskonale Cię rozumiem grzałka. Miejmy
nadzieję, że niedługo jednak będzie lepiej. Zbliżają się wakacje, pora
wyjazdów, może uda się zregenerować siły.
pozdrawiam
Agnieszka, mama Ani i Jasia (17.08.2003)
Moje Maluchy
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=20991265

[dorrit]

Dziewczyny, ile godzin na dobe spicie? Albo lepiej: ile spia Wasze dzieciaki?
Chcialam porownac Wasza sytuacje z moja, gdzie dzieciaki maja 3 lata (prawie),
chodza spac ok. 22 albo pozniej, czasem w nocy robia pobudke, rano budzik o
6:30. Ja chodze ok. polnocy i ciagle mi sie chce spac.

[aglask]

Ja przeważnie śpię 5 goodzin na dobę. Czasami, gdy jestem strasznie zmęczona to
kładę się zaraz po maluchach. Szykuję tylko ubranka do żłobka. Mieszkanie
niestety wygląda wówczas tragicznie. Odpoczywam przeważnie w weekendy robiąc
rzeczy, których nie robię w ciągu tygodnia, czyli spędzając dużo czasu na
powietrzu i wtedy regeneruję siły.
pozdrawiam
Agnieszka

[twinmama76]

Grzalka - nie pękaj
Ja juz od prawie dwóch lat zadaję sobie pytanie "dlaczego ja?"
Dlaczego inne matki moga w spokoju nakarmić czy uspic swoje dziecko bez stresu
z powodu wyjącego bliźniaka?
Dlaczego inne matki mogą bez problemu wyjść na spacer, nie muszą czekać aż
dzieci łaskawie zechcą czuwać lub spac o jednej porze?
Dlaczego inne matki mogą się zająć płaczącym dzieckiem bez gorączkowego
oglądania się, co robi bliźniaczy potomek?
Dlaczego inne matki nie muszą jednoczesnie zbierac jednego malucha z najwyższej
drabinki i łapać drugiego, który właśnie spada ze schodów?
Ja przynajmniej nie mam starszego dziecka (wiem, dobiłam Cię
Zawsze sobie mówię, że matki, które mają dzieci rok po roku są w gorszej
sytuacji niż my.
I naprawdę im są starsze tym jest lepiej )
Trzymaj się! Damy radę bo musimy ))

[zeb1]

Moje trio chodzi spać o 19.30 - 20, wtedy juz najczęściej spią. Wstaja bardzo
szybko bo o 5 rano i juz próbowałam wszystkiego, zeby to przesunac chociaz do 6.
My spimy około 5 godzin i tez ciągle chodzimy niedospani, najgorzej jest o 5
rano, kiedy najbardziej chce sie spać.

Pozdrawiam, Aneta i trzy urwisy

[dorotaa3]

Witam !!!
Jestem mamą 20 miesięcznych trojaczków i z perspektywy czasu patrząc nie było
źle wszystko miało swoje określone pory i do dzisiaj robią wszystko o tych
samych porach tak są nauczone.
Czekałam na dzieci 10 lat i nigdy nie pomyślałam ,że moje dzieci to jakaś kara
boska ALE WRĘCZ PRZECIWNIE NIGDY PRZENIGDY NIE ZAMIENIŁABYM SIĘ Z NIKIM DLA
MNIE TO JEST WSPANIAŁA NAGRODA ZA MOJE WCZEŚNIEJSZE CIERPIENIA.I teraz gdy
jestem w 6 tygodniu ciąży cieszę się ,że następna wspaniała istotka będzie ze
mnią na tym świecie.
Jeśli chodzi o pomoc to niestety nie mam rzadnej babci i przez to zatrudniam
pomoc domową ,która pomaga ewentualnie przy karmieniach bo zajmuje się
domem.Tak więc zdana jestem tylko na siebie i męża .Dodam ,że mój mąż bardzo i
to bardzo dużo mi pomaga bo razem ze mną wstawał i karmił w dzień i w nocy
maluszki jak były małe nie pomijając przewijania co czyni do tej pory.Gdy
przychodzi z pracy zajmuję się dziećmi a ja zmykam z domu np.na zakupy,do
kosmetyczki itp.Zawsze jakoś zorganizowałam sobie czas aby zadbać o siebie i
swoje samopoczucie.
Życze Ci grzalka cierpliwości i wytrwałości.
Pozdrawiam.

[ivo_atom]

Grzalka - głowa do góry - raz są gorsze raz lepsze chwile - musi być dobrze!!!
Ja jestem trochę w innej sytuacji nastrojowej, bo od dnia narodzin jestem prawie
cały czas szczęsliwa, że mamy bliźniaków, ciesze się każdą chwilą bycia z nimi
itp. Kryzys chyba miałam raz, ale to dlatego, że inne rzeczy obok mnie
przytloczyły.

Jestem z nimi prawie cały czas sama, mężulek wraca późno, ale robi inne rzeczy,
więc i tak jestem nadal z nimi sama. Chłopaki mają 7 miesięcy. Nawet jak na
weekend pojechałam do rodzinki to prawie cały czas musiałam być z nimi, bo
płakali u dziadków, ale pomimo tego i tak mam uśmiech na twarzy.

Dodają mi energii tym jak się zachowują, tym jak się smieją, tym jak się rozwiją
itp. Teraz miałam trochę nerwówki - szukalam niani, ale wracam do pracy od
lipca nacaly etat - i to chyba tez duzy plus, bo pomimo stresu o nianie (jak
bedzie ona sie opiekowac dziecmi) to ciesze sie, ze bede miala kontakt z parca,
ludzmi.

Dodatkowo codizennie powera daje mi sytuacja, ze mam ulozony plan dnia, ze na
spacerze spotykam ciekawych ludzi, ze moge spacerowac i spacerowac,

Grzalak - trzymaj sie - pomysl ze jak zaczna razem sie bawic, tanczyc, wyglupaic
sie, smiac sie i calowac to tez sie usmiechneisz i zapomnisz o tych gorszych
chwilach.... Moze raz w tygodniu wyskocz gdzies bez dzieci - na zakupy, spacer,
kino????

[aga7878]

świat nie jest sprawiedliwy. dlaczego ja, taka szczęśliwa na wieść o dwójce,
teraz opłakuję stratę jednego z dzieci. kto układa ten świat? boże, jakie to
niesprawiedliwe. grzałka, jeśli tylko czujesz się tak pokrzywdzona przez los
jak ja to współczuje ogromnie. trzymaj się...

aga grześ małgosia i andrzejek - aniołek

[mama_blizniakow]

ehh przykro mi ze w ten sposob to odbierasz .
Nas tez "to spotkalo".Mamy prawie 10 miesieczne bliznieta.Moj maz jest chory -
porusza sie tylko na wozku.Tylko on pracuje(zyjemy z jednej pensji) .Mamy
klopoty mieszkaniowe i predzej czy pozniej bedziemy musieli wyprowadzic sie.
Wszystkie obowiazki sa na mojej glowie-opieka nad dziecmi 24 godziny na
dobe,wszystkie prace domowe-rowniez te meskie.Malo tego-wrocilam do szkoly
ktora przerwalam na czas ciazy.

ALE!!!!!

nigdy ,przenigdy nie napisalam ani nie wypowiedzialam takich slow jak Ty.Ani ja
ani maz.Sama nie wiem skad biore sile na to wszystko.Niejednokrotnie klade sie
spac ok 1,2 w nocy a 6.30 blizniaki robia mi pobudke.Fakt jestem zmeczona ale
jaka jednoczesnie szczesliwa ze ich mam.To najpiekniejszy dar od zycia jaki
dostalam -dzieci i maz.
I wiesz balabym sie tak napisac jak TY-balabym sie ze los mi je zabierze za to
ze tak smialam napisac.

Pozdrawiam i zycze wiecej optymizmu
Anna

[kasia_jzm]

Aniu śliczne te Wasze bąble! Piszę bo mamy podobną sytuację, mój mąż też jeździ
na wózku, mamy prawie 4-letnie trojaczki. Tak mi się ciepło zrobiło na sercu
gdy przeczytałam Twój post, ja czuję podobnie, dzieci to największy dar jaki
dostałam, codziennie to widzę i codziennie się tego uczę.
Kasia

[mama_blizniakow]

Witaj Kasiu

podziwiam Cie kobieto Ty masz jeszcze jednego malucha więcej(już nie takiego
malucha) napisz do mnie proszę na priv
Pozdrawiam
Ania

i jeszcze cos....

[mama_blizniakow]

i wiecie co?jak kiedys bedziemy sie starali o jeszcze jedno dziecko to
chcialabym zeby to byly kolejne bliznieta

[grzalka]

A ja nie

Miewam kryzysy i miewam wtedy różne myśli. Nie myslę wówczas o oddaniu dzieci do
domu dziecka, ani nie pluję sobie w brode, że nie dokonałam aborcji- ale kiedy
jestem nieprzytomna ze zmęczenia, a mojego męża kolejną dobę nie ma w domu to
niestety uśmiech dziecka nie wynagradza mi wszystkiego- no, taka juz jestem
dysfunkcyjna. Nie lubię też oszukiwac sama siebie i wmawiac sobie jak jest
cudownie, skoro nie jest. Jest ciężko. Nie musze byc matka idealną. Zawsze
kochająca, zawsze czułą, troskliwą, cierpliwą, jak z obrazu Wyspiańskiego....
Dzieki wszystkim za słowa otuchy, dzisiaj jest zdecydowanie lepiej (mąż wrócił )))


mama Ani i braci AA
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=17902211

[kuba-and-twins]

Hej!
A może to ten pernamentny brak snu cię dobija?
Ponieważ u nas to się sprawdziło, to mogę ci doradzić: wprowadź butelkę. Moje
dziewczynki dostają butelkę na noc prawie od urodzenia i skutek: śpią CAŁĄ!
noc. Od czwartego mca dostają zupki, soczki i kaszkę na mleku modyfikowanym.
Mleko matki jest szybciej trawione i maluchy się częściej domagają jedzenia.

Doskonale cię rozumiem! Co nie zmieni faktu, ze jesteś przemęczona.
U nas ostatnio lepiej. Kuba nawet grzeczny, dziewczynki cudowne. Ale... jak tak
zaczną "drzeć kopary" w jednym czasie... i do tego Kuby: mamo!!! uspokój je! A
ja akurat nie mam pojęcia co im jest... wrrrrrrrrrrr

Niedługo lato!!! Popływasz sobie w jeziorkach, powylegujesz na plaży (młodym
założysz smycze, te rozciągliwe na 5 m i masz pewność, ze daleko nie zapełzną).
Mąż moze bedzie miał jakiś urlopik...

Trzymaj się! ))

[abelha]

Wiesz Grzalka ja tez zadalam sobie raz to pytanie kiedy lekarz powiedzial na
badaniu, ze bede miala blizniaki. Wylam jak bobr. Ja w obcym kraju, zdala od
wszystkich znajomych, rodziny. Pewnie, chcialam miec dziecko, ale dwoje?
Wrocilam do domu i przemyslam wszystko. Placz nie pomoze, trzeba wziac sie w
garsc. Od tego dnia nigdy wiecej to pytanie przeszlo przez moje mysli. Bywam
zmeczona, ze chce sie wyc, ale wierz mi tak naprawde nie ma innego wyboru:
musze myslec pozytywnie. Pomysl, ze tak stan nie bede trwal wiecznie i dzieci z
kazdym dniem beda bardziej samodzielne. Bycie mama blizniakow zmienil mnie
totalne, nie mam czasu na spontanicznosc i improwizowanie. Kazdy dzien mam
zaplanowany i male nauczone sa jadac, spac i kapac sie o scisle okreslonych
porach. Ja zyje z kalendarzem w reku zapisanym drobnym maczkiem, ale niestety
nie mam innego wyboru. Moze to banal, ale mnie pomaga: podstawa to pozytywne
myslenie nawet w najgorszej sytuacji.
Pozdrawiam i zycze duzo usmiechu wszystkim podwojnym i potrojnym mamom!

Abelha

[anecik3]

Dzieczyny,ja tez jestem mama blizniaczek i jestem najszczesliwsza kobieta pod
sloncem:wychowuje dziewczynki sama,bo maz od nas odszedl jak mialy 6
miesiecy,mieszkam poza granicami Polski,wiec jestem zdala od rodziny i musze
sobie radzic i radze sobie sama.Czasami bylo i jest ciezko,zwlaszcza gdy
wychodzily dziewczynka zabki,noce byly nieprzespane,teraz maja prawie 2 latka i
jest coraz lepiej.Tak sobie zawsze staralam sie wszystko zorganizowac by miec i
czas dla siebie.Wieczorem klade maluszki spac okolo 19-20 i mam czas na
relaks,na siebie.Mam podwojne kolopty ale przede wszystkim podwojna radosc i
mimo zmeczenia z mej twarzy nie znika usmiech,tak jak tu czytam niektore posty
nie rozumiem zabardzo tych Waszych problemow,macie przeciez rodziny,mezow nie
jestescie same ,macie jakies wsparcie ktorego ja niestety nie mam,wiec skad to
zniechecenie,czy jak to juz nazwac???

[sula_i_komary]

Jesteśmy najszczęśliwsi na całym świecie,że są z nami chłopcy.....choć rozumiem ,że można być wykończonym .
Jaś i Wojtuś na szczęście nas oszczędzają.Mają 3 miesiące, spać chodzą o 20.00, karmimy ich o 4-5 i potem śpią do 6.00-7.00.Fakt, karmimy pół na pół : piersią i butelką (3 piersią i 3 butelką).Nikt mi nie pomaga...no mąż ,ale prtzecież on też po pracy nie zawsze może (dodatkowa praca).W pażdzierniku wracam do swojej robotki,teraz wykorzystuję na maxa czas, w którym możemy być razem .
Wiem, będzie gorzej - ząbki i pierwsze kroki....ale jestem dobrej myśli i zbieram siły.

pozdrawiam
życzę wytrwałości i sił,
jak najwięcej snu

Zakochana mama
sula i bąble

[aglask]

Rzeczywiście, jak można wogóle narzekać mając męża, rodzinę! Za każdym razem
jak się chce napisać taki post jak grzałka, trzeba się zastanowić, czy
przypadkiem ktoś nie znajduje się w gorszej sytucji niż ja! Przecież to jest
śmieszne. Po pierwsze, bez sensu jest porównywanie sytuacji życiowej każdej z
nas. Po drugie są kobiety, które świetnie sobie radzą z trudami życia i takie
sytucje je mobilizują, ale są też kobiety, które są mniej odporne psychicznie i
lubią sobie pobiadolić, to im pomaga. Po trzecie chyba po to jest to forum,
żeby nie tylko szczęśliwe mamy wieloraczków mogły się dzielić swoim szczęściem,
ale również te będące w nie najlepszej kondycji znalazły tu pocieszenie.
Grzałka użyła dość ostrych słów, ale ja część jej wypowiedzi potraktowałam z
przymrużeniem oka, po prostu kobieta ma strasznego doła i potrzebna jest jej
pomoc a nie krytyka (chyba, że akurat to ją mobilizuje).
pozdrawiam
Agnieszka

[grzalka]

Nie, nie mobilizuje. W ogóle z odczuciami to juz tak jest, ze fakt, ze inni mają
gorzej niespecjalnie pomaga. Trochę mnie irytuje ten trend "matkipolki" wieczne
zadowolenia, wieczne szczęście, tak, jestem wykończona, ale przeciez dziecko to
największy skarb itd. Owszem, generalnie tak, ale chwilami nie! Chwilami
większośc ludzi ma dosyc własnego dziecka. Powtarzanie wtedy jak mantry: "jestem
szczęsliwa, jestem wyróżniona, jest cudownie" mi akurat nie pomaga.

Chociaz zdaje sobie sprawe, że mogłoby by jeszcze gorzej.

[zuzannanatalia]

rany boskie
ja nie jestem matka polka, wrecz przeciwnie, miewam dosc, choc moje dzieci maja
juz prawie 4 lata , sa grzeczne, w nocy spia (po "usnij wreszcie" w wieku roku
i 3 miesiecy), wstaja juz rozsadnie ok 7.30, bawia sie razem (i kloca) itd,
itd. Naprawde miewam dosc, pracuje, czesto sama sie nimi zajmuje (ojciec dzieci
duzo pracuje) mam malo czsu dla siebie mimo komfortu posiadania nianii,
przedszkola, zastepow babc do pomocy. A czasami mi sie chce wyc. Tyle, ze mnie
te usmiechy wyngargadzaja wszystko.

Ale nigdy przenigdy nie odwazylabym sie napisac tak jak Ty napisalas o swoich
dzieciach. ja wiem, ze ciezko , ze dosc itd, ale dla mnie to juz jest kuszenie
losu, dwa- no wlasnie co bedzie jak kiedys sobie to poczytaja???
pozdrawiam,

jak to miło komuś dokopać :-/

[twinmama76]

Jak to miło poczuć się przez chwilę Supermamą, która niby denerwuje się na
dzieci, ale NA PEWNO NIE TAK!
A może jednak warto dać sobie prawo do złych emocji, do zmęczenia, znudzenia
macierzyństwem? Może to jest potrzebne do hiegieny psychicznej?
I nie ma sensu czepiać się słów. One tak naprawdę nic nie znaczą, liczą się
emocje, które dzięki tym słowom można uwolnić.
Trzymaj się Grzalka, jesteś świetną matką, masz świetne dzieci, świetnego męża
wreszcie w domu. Żyć, nie umierać )

[kuba-and-twins]

Wróciłam tu ażeby zobaczyć jak jest i... wieję jak struś pędziwiatr!!!

Wszystkie jesteście super-mamy! Nie macie żadnych złych chwil, żadnego
załamania... Sielanka jak z telenoweli argentyńskiej!
To pławcie się dalej w tym przesłodzonym sosiku. Zabieram się stąd!

Ps. Może idźcie dokopywać gdzie indziej? Polecam wątek o chrzcinach!
Zarechotałam się na śmierć )) Zwłaszcza komentarzami

chwileczkę!

[grzalka]

Bo dopiero teraz to do mnie dotarło- Wy sie czepiacie tego postu, który
napisałam w odpowiedzi Alinker, prawda?

W życiu bym nie pomyślała, że można wziąc go na poważnie, ale skoro tyle ludzi
go wzieło, to wyjaśniam:

dzieci są planowane (w założeniu miało byc jedno ) aborcja nie wchodziła w grę
(swoją droga Alinker, proponowac komus aborcję, no, no...) , nikomu ich oddac
nie planuję

pozdrawiam

[zuzannanatalia]

)))
grzalka, tez sobie uswiadomilam, ze byly czasy, ze tez tak mowilam))
zreszta zdaza mi sie nadal, tez zbieram za to, ze o dzieciach na innym forum
mowie "potwory"
tak, ze przepraszam
no jeszcze troche i bedzie lepiej, tyle, ze jak juz sie zaczna rzem bawic to
zaczna sie i klocic i w kolo macieja
uffff
no, sorki
pozdrawiam,

[alinker]

Grzałaka
Broń boże nie chciałam cię urazić - ja tylko wypowiadałam swoje zdanie na tego
typu komentarze dotyczące dzieci. Znam wiele osób, które chciałyby mieć dzieci,
ale niestety ich nie mogą mieć. I ty zapewne też o tym wiesz. Świat jest taki i
już - nie można mieć życia usłanego różami. Ty masz dzieciaki i jesteś chwilami
nieszczęśliwa, inni ich nie mogą mieć i też są chwilami nieszczęśliwi. Niemniej
zawsze należy, wg mnie, patrzeć pozytywnie na to co nas otacza. I należy troszkę
uważać na swoje słowa, bo słowa ranią. I to że jest w człowieku jakś frustracja
to też się czuje, w szczególności dzieciaki.
Nie znam ciebie osobiście i nie mam pojęcia jaką jesteś osobą na co dzień. Nie
wiem, kiedy puszczasz oczko, bo sobie np. żartujesz albo wypowiadasz słowa z
przekorą.
A moja propozycja z aborcją - no cóż każdy ma swój pogląd. Uważam że lepsza
aborcja niż np. zaniedbane, niechciane i nieszczęśliwe dzieci.

Pozdrawiam i życzę więcej pozytywnych myśli. Nie kłamst, tylko myśli.
Aga

[madziamarzec]

grzalko!
napisałam do Ciebie maila. Sprawdź pocztę.

[karolcia65]

Witam wszystkich, a Grzalke szczegolnie,

Wiecie co? Spodziewam sie trojaczkow. I ciesze sie, bo zawsze chcialam trojke
dzieci, a byly z tym pewne problemy (brakowalo odpowiedniego ojca). Wlasciwego
partnera zycia i tate dzieci spotkalam po trzydziestce, wtedy jednak
zrezygnowalam juz z marzen o potrojnym maciezynctwie.
A tu taka niespodzianka ))
I kurcze, nie bede ukrywac, bardzo sie ciesze.
Jest jednak male 'ale'.
Nie ukrywam, ze czasami ogarnia mnie strach, ze sobie nie poradze, ze bede w
takim samym nastroju, jak Grzalka teraz, a moja obecna radosc odejdzie w
zapomnienie i takie tam inne...
Grzalka, nie dziwie Ci sie, ze masz czasem, lub troche czesciej dosc. Jak
bedzeisz miala dola to wal smialo, bez pardonu. Pomozemy.

Pozdrawiam,

Karolcia i Trojeczka

[kamila_trojaczki]

Wiecie jak ja dowiedzialam sie o swojej trojaczej ciazy bylam zrozpaczona, nie
moglam uwierzyc, ze mi sie to przytrafilo chcialam jedna dizdzie 3 lata po
slubie a tu troje na raz. Maz sie ciesyzl jak glupi dlugo nie mogalm go
zrozumiec pocieszal mnie tak prze 2 pierwsze miesiace. Ja bylam zla na caly
swiat tak jakby jakies nieszczescie sie przytrafilo czulam sie taka osaczona.
Ciagle powtarzalam ze jestem za mloda (wowczas 25 lat) na troje dzieci, caly
czas wszystko widzialam w czarnych kolorach ze nie dam sobie rady i takie tam
glupoty. Dzis wiem ze takie nastawienie przed urodzeniem pomoglo mi bo bylam
przygotowana ze latwo nie bedzie. Po urodzeniu bylam milo zaskoczona ze tak
swietnie mi idzie z dziecmi,ze nie jest tak zle jak sadzilam.
Dzis maoje skarby maja 2,5 roku i wiecie co sa poprostu swietne ciagle nie moge
sie nimi nacieszyc, przenigdy bym ich nie zamienila na ta jedna dzizie. Tak
czuje sie wyrozniona przez los czuje sie wyjatkowa mama, dzieci mnie mobilizuja
w wielu sprawach. Kazdy ma prawo do zmeczenia, ponarzekania chodz przyznam ze
ja tego nie robie bo nic mi to nie daje a wrecz przeciwnie zaczynam sie sama
nakrecac jak to mi zle i ciezko i jest mi jeszcze gorzej. Caly czas dziekuje
Bogu ze mam troje dzieci zupelnie zdrowych, pogodnych, slicznych , madrych i
tak sobie mysle ze moje dzieci to jakis cud. Jak bym mogla narzekac majac takie
dzieci a co maja powiedziec mamy jednego chorego dzicka przeciez im z jednym
dzieckiem ciezj niz mi trojka na raz i przed tymi mamami chyle czola one to
musza byc super mamami. Rozumiem ze kazdemu pomaga co innego czasm warto sie
wyzalic by bylo chodz troche lzej nie mniej nikt nie mowil ze macierzynstwo to
latwa sprawa bo zycie nie jest proste.
Grzalko masz sliczne dziewczynki zobaczysz jak podrosna to bedziecie super
kumpelkami i wspomnisz te trudne chwile z usmiechem. Glowa do gory a najlepiej
zrob cos tylko dla siebie moze jakis fryzjer, kosmetyczka- solarium, nowy ciuch
itp
Serdecznie pozdrawiam i trzymam kciuki za dobre samopoczucie
Kamila z Aleksandra, Dominikiem i Julia z Wroclawia 2002,11,19
www.trojaczki.net

[yeanne]

zmęczenie....

[asja2]

Hej , ja też jestem mamą bliźniąt, 2 chlopców obecnie 1,5 -rocznych
po 3 latach starań wreszcie zostałam mamą, nie będe się rozpisywać , co
musiałam przejść, żeby doczekać się swoich skarbów, w skrócie powiem, że
leżałam kilka razy w szpitalu po nieudanych próbach zajścia w ciążę, że byłam
juz wrakiem psychicznym i fizycznym i przerażona widmem bezdizetności, jak
zaszłam od razu w bliźniaczą ciążę, to nie mogłam uwierzyć w swoje szczęście,
moje dzieci są oczywiście najcudowniejsze naświećie, najpiękniejsze,
najmądrzejsze , ale też cholernie ruchliwe, rozrabiające i wykańczające...
bo tak to juz jest, nie ma co ukrywać, że jak są już dzieci, to nie
rozpamiętuje się wiecznie jak ciężko je bylo powołac na świta,tylko żyje się
dniem codziennym , a jest ciężko, po prostu jest ciężko,
wróciłąm do pracy jak dzieci miały 7,5 miesiąca, do tego czasu byłam z nimi
sama w domu, codziennie wychodziliśmy na spacer, targałam wózek z2 piętra,
zanim ubrałam drugiego w kombinezon, nasmarowałam kremem, to już 1 wrzeszczał ,
bo się pocił, obu znosiłam naraz, robię to do tej pory, chociaż mają już 1,5
roku, sama ważę 46 kg i mam 157 cm wzrostu, noce do dziś są "upojne", tzn,
chłopcy spią, ale budza się na picie kilka razy w nocy, albo domagają się
zabrania do sypialni i spią juz z nami do rana, efekt jest taki, że ja juz
prawie nie spię, bo chcodzą po mniei przez sen, albo jęczą, że chcą pić,
czasem zdarzają się tzw. gry i zabawy nocne, trwają od godz. do 3,
rano oczywiście trzeba iśc do pracy,
teraz jak chodzą (a tak na to czekałam), to nie wiem czy jest lepiej, chłopcy
wchodza na meble, wszystko ściągją, powyciągali kable z eścian,zdemolowali
lampki nocne, video lezy zepchnięte za szafkę, nie ma sensu wyciągac, bo i tak
zepchną, kaset video i płyty to najlepsza zabawka, jak próbujemny odkurzac czy
prasować, to natychmiast wyciągają wtyczkę, jak jem obiad to włażą na stoł i
zabierają mi z talerza itp itd. podejrzewam,że nie ustępuja w tym innym
dzieciom, nie rzadko trace cierpliwość i zwyczajnie na nich krzyczę, brak czasu
na wszystko, bo jak wracam z pracy to juz na mnie czekają, albo wychodzimy na
dwór, albo jemyi się bawimy, potem jest kąpiel i usypianie, mniej więcej do
21.30, ja w tym czasie ni emam prawa sie ruszyć na krok, bo jest wrazsk, musze
leżec z nimi na łóżku i czekąc aż zasną, 15 razy kursowac z butelką do picia,
tata jest be, tylko mama może uspić bąki, jak już pójdą spac biorę się za
pranie, gotowanie prasowanie itd. staram się kłasć nie pozniej niż po 23.
mieszkani ajuz tak nie sprxzatam, ja w czasach bezdzietności,
ale .... jak pytam Jasiu jak ty kochasz mamę i w odpowiedzi mój synek ściska
mnie z całej siły za szyję, marcelku daj jbuzi mamusi, a mój drugi synek
rozdziawia pysio i przytula policzek do mojej twarzy, rozpływam się w jednej
chwili, jak slysze mamaaaa!, to wiem ,że to jest własnei szczęście i nie
wyobrażam sobie,że niie mam bliźniaków, leją się nawzajem owszem, ciagną za
włosy (jeden, bo drugi nie ma), gryzą, ale są najrozkoszniejszymi dzieciakami
pod slońcem, mają siebie nawzajem, nie są samotni, cudownie się dzięki temu
rozwijają i sprawiają że zycie ma sens!
pozdrawiam wszystkie mamy twinsów i więcej sztuk
asja

[lineczkaa]

Nie macie tak źle dziewczyny. Moja koleżanka, ma 2 pary bliźniąt, rok po roku.
Dziewczynki mają teraz 5 lat, a chłopcy 4. Ani razu nie słyszałam, żeby
marudziła, jaki to straszny los ją spotkał. Jej mąż chciałby jeszcze jedno
dziecko, ale jest zbyt duże prawdopodobieństwo, że i za trzecim razem będą
bliźnięta. Pozdrawaim

[kruczek101]

W marudzeniu nie ma nic złego. Jesteśmy w końcu ludźmi, a nie maszynami do
zajmowania sie dziećmi 24h na dobę!!! Każdemu może się trafić gorszy dzień,
kiedy ma wszystkiego dosyć, co w żadnym stopniu nie przekreśla zaangażowania i
miłości do dzieci . Dobrze skwitowała wątek grzałki yeanne.
To forum jest medzy innymi po to ,żeby móc sie pożalić w chwilach kryzysowych,
dlatego zupełnie nie rozumiem czemu maja słuzyć posty o radosnych himenkach,
mających po sto par bliźniaków...
pozdrawiam

kaśka, mama Julki i chłopaków bliźniaków

[mamamilka]

Grzałka wydaje mi się ze powinnas przemyślec jednak swoja sytuacje. Mówisz, że
to nic nie daje że inni maja gorzej - może i nic ale czy chciałabyś byc w
takiej innej sytuacji?Cob bys tedy zrobiła? Ja spodziewam się bliźniat, a mam w
domu cudownego lec niepełnosprawnego ruchowo synka - nigdy nie bedzie chodził,
ale jest bardzo bystrym i madrym chłopcem i juz pod koniec lipca jako 3 i pół
latek zacznie jeździc na wózku. Kiedy (dopiero w 15 tyg) dowiedziałam się, że
będą blizniaki, i że sa zdrowe, to ta druga wiadomosc była po stokroc
wazniejsza niż pierwsza : 2 - tez fajnie... Czy myslisz, że matki majace
niepełnosprawne dziecko maja duzo czasu wolnego? A majac nawet jedno - nie ma
czasu - jest rehabilitacja, wizyty u lekarzy, pomoc w codziennym funkcionowaniu
i myslenie czy aby nic sie nie dzieje? Bo w rozszczepie kregosłupa nigdy nie ma
pewnosci, czy cos nie szwankuje. Na rehabilitacje dojazdy, do lekarzy równiez
ponad 100 km. Oprócz tego ze po urodzeniu synka zadawałam sobie
pytanie :dlaczego ja? po miesiacu zrozumiałam że najwazniejsze zeby zył i
dobrze sie rozwijał. Teraz daje nam ogromnie duzo radosci, nie narzekamy w
ogole na to, że potrzebuje naszej pomocy w znacznym stopniu wiecej niz zdrowi,
że ta choroba to ogromne wydatki (np. wózek kosztuje 8000 a NFZ zwraca 1800 zl)
a nie zarabiamy wcale kokosów. I ciesze sie, że beda bliźniaki bo potrafie to
po prostu docenic. Niewazne ile ważne czy zdrowe.

[kasiulek17]

Nie mogę zrozumieć tych narzekań.
Ja byłam w ciąży bliźniaczej i dwa tygodnie po urodzeniu córeczki i synka jedno
z dziecki nam zmarło. Oddałabym wszystkie nieprzestane noce, wszelki wysiłek i
trud i wszystkie pieniądze, aby moje dziecko żyło dziś.

[aglask]

Ojej! Chyba już trochę kobiety przesadzacie. Przypuszczam, że gdyby grzałkę
spotkało to samo co Ciebie kasiulek17, to tak samo by przeżywała jak Ty. Ale
jej to nie spotkało, ma męża, zdrowe dzieci i czasami zdarzają jej się "doły" i
ten wątek powstał pewnie w takiej chwili. Wszyscy jesteśmy ludźmi. Trochę
więcej zrozumienia.

[mirella67]

Pewnie, że każdemu zdarzają się takie chwile zwątpienia i każdy ma do tego
prawo. Gdzieś jest jakaś ludzka granica, ja też czasami chciałabym uciec od
mojej czwórki. Wiecznych wrzasków moich nadpobudliwców i kłócących się wiecznie
starszych dzieci. Ale są to chwile, które później mijają. Wiadomo, że kocham
wszystkie moje dzieci i nie oddałabym tego za żadne skarby. Ale nie jestem
automatem, matką-polką, zdarzają mi się chwile zwątpienia i nie wstydzę sie
tego. Nie zamierzam się więc tu licytować kto ma gorzej i ciężej, a tak
dzielnie sobie radzi i nie narzeka. Czasami regeneruję się u fryzjera lub gdy
spotkam się z koleżanką w neutralnym miejscu, lub na szczęście w pracy. Zawsze
mam tę odskocznię i dlatego coraz więcej sił do "walki" z problemami rodzinnymi.

[aldico1]

Jak samopoczucie??? Mam nadzieję, że o wiele lepiej niż kilka m-cy temu. Ja też
mam bliźniaki 11- miesięczne i potrafię zrozumieć ,że jeszteś zmęczona. Mi i
mojemu mężowi udało się znalezc sposób jak funkcjonować w miarę normalnie. Nie
wstydzimy się prosić o pomoc wszystkich: i rodzinę i znajomych. Ktoś nam robi
zakupy, ktoś nam tam coś przy okazji ugotuje, ktoś zaufany pójdzie z dziećmi na
spacer - i uff chwila wytchnienia i zbieranie sił - by każdy dzień był na
100%. Oczywiście zdaża się tak,że ktoś nam odmawia bo ma akurat swoje ważne
sprawy - nie zrażaj się poproś kogoś innego, nie wstydź się prosić o pomoc, nie
jesteś robotem. W domu też jest sprawiedliwy podział obowiązków i wyznaczone
dyżury - jedna noc ja, jedna ty. Oboje pracujemy, oboje potrzebujemy czasu na
wypoczynek- więc wiele rzeczy robimy na zmianę. I nie ma bata -ta osoba, która
zajmuje się dziećmi musi dać sobie radę i koniec. Odkąd wprowadziliśmy taki
podział obowiązków i ja i mój mąż czujemy się bardziej wypoczęci i wyspani,
częściej się uśmiechamy i mamy więcej sił dla swoich maluchów. Ale pamiętam jak
na początku chciałam dać radę sama - skończyło się na tym, że stałam się
nieznośna dla otoczenia, na szczęście wszystko na sucho przemyślałam i
wprowadziłam nowe zasady, które się sprawdzają. Dużo zdrowia dla Ciebie i
twoich dzieciaczków.

[grzalka]

Dzięki za pamięc, jest o wiele lepiej, zwłaszcza odkąd poszłam do pracy i mam te
kilka godzin odskoczni

Chłopcy poza tym bardziej kumaci się zrobili, to tez ułatwia.

Z tą pomoca to bywa problem, ale jak jestem w podbramkowej sytuacji to proszę
kogo się da

pozdrawiam

[brutusowa]

Prosić o pomoc kogo się da.
Będę próbować. Mam córkę i spodziewam się bliźniaków. Tą radę biorę do serca.

[angu]

Grzalka, myślę, że aktualnie jestem w podobnym stanie jak Ty parę miesięcy
wcześniej. Moi chłopcy mają 4 miesiące a mi brak już fantazji na wymyślanie
zabaw i sposobów uciszania ( właśnie włączyłam odkurzacz) kręgosłup niedługo mi
odpadnie - dlaczego ja!? Kocham ich strasznie ale.... myślę że mnie rozumiesz.
Jedyną rzeczą o jakiej marzę jest powrót do pracy a to dopiero za dwa miesiące.
Napisz coś pocieszającego może od kiedy zrobiło się jakoś lepiej? Pozdrawiam

angu

[grzalka]

oj, rozumiem, rozumiem...

ja sobie teraz myslę, że wtedy to bym chyba zapraszala kogo się da i liczyła na
to, że mi troszkę pomoże- najgorszy dla mnie był brak możliwości regeneracji,
mąz ciągle na dyżurach, chłopcy w nocy się budzili, jak oni spali to swojej
części domagała się córka

lepiej się zrobiło odkąd coraz lepiej raczkowali i coraz stabilniej stali, czyli
u mnie gdzieś tak 7-9-ty miesiąc (moi nie siedzieli, tzn. siedzenie opanowali na
końcu, więc posadzenie ich na podłodze z zabawkami nie wchodziło w grę, zaczeli
siadac po 10-tym miesiącu)

no i odkąd poszłam do pracy- polecam, naprawdę te kilka godzin bez dzieci dobrze
robi obu stronom

a pralki próbowałaś? u nas działa jeszcze teraz

[angu]

dzięki, pralki nie próbowałam - jeszcze - ale przy najbliższej okazji sprawdzę
czy działa. A swoją drogą to myślałam, ze u takich staerszych dzieci nie ma
potrzeby " stosowania pralki" no, no to jednak jeszcze pare miesięcy tortur!
Będę czekać do 7-9 miesiąca na poprawę a teraz lecę bo zbliża się kąpiel i
pewnie wiesz co sę dzieje pa

[gacek39]

Chyba rozumiem co przeżywacie. Moje dziewczynki mają dopiero 2 miesiące i choć
to dziewczynki czyli teoretycznie spokojniesze - juz dały mi nieżle w kość.
Cieszę się że nie tylko ja miewam dooła. Pomaga mi mama, ale przecież nie jest
u mnie codziennie, a choć i ze strony męża mam sporą pomoc, to przecież bywa
ciężko. Na moje dziewczynki też działa odkurzacz i suszarka do włosów i
wszystko co szumi, warczy i buczy. Powodzenia na froncie. Ale mówicie jeszcze 7
miesięcy?? Ups..

[angu]

gacek, na pocieszenie mogę Ci powiedzieć że moi chłopcy po ukończeniu 2
miesiąca zaczeli stopniowo przesypiać całe noce tzn. od ok 21.30 do 5-6 rano
nie nastąpiło to od razu ale najpierw budzili się po dwa razy w nocy 2 i 5 a
potem tylko o 3 lub 4 no i tak przesuwali sobie pobudkę na później aktualnie
zazwyczaj spią od 22 do ok 8 rano ale bywają jeszcze nocne pobudki lub wogóle
budzą się wcześniej. Jednak dla mnie to duża ulga od czasu gdy zaczeli dużej
spać. Teraz z niecierpliwością czekam az przestaną płakać całymi dniami co
mnie wykańcza. pozdrawiam i łączę sie w cierpiniach

[ojka1]

Moje córki mają 12 lat więc jestem mamą weteranką. A na wasze (nasze)
problemy...swego czasu dopingowałam walce o zdrowie dwójce amerykańskich
bliźniaczek chorych na dziecięce porażenie mózgowe - obydwie dziewczynki
poruszały się z trudnością na wózkach - mi ich widok i walka ich rodziców
pomagała na wszystkie moje problemy i narzekania. Nie powiem, nie było mi lekko
tym bardziej, że dziewczynki urodziły się z daleka od rodziny i swoje babcie
zobaczyły dopiero po swoich 2 urodzinach ale wtedy to już były słodkie
laleczki. Dziewczyny głowa do góry z każdym miesiącem jest lepiej (oczywiście
do czasu ale to już inna bajka- chyba że ktoś ma "nastolatki w domu).

[angu]

No i doczekałam ! Chłopcy mają 8,5 m-ca! Raczkują i stoja w łóżeczkach i przy
śccanie. Siedzą rzadko i niechętnie. Jest już lepiej ale.... rozłążą się i to
też ciężko opanować. W każdym razie w porównaniu do początków to raj! A jak u
Cieie Grzałka? Jest juz lepiej? Pozdrawiam!

[grzalka]

jest inaczej, nie wiem, czy lepiej, ale też moje nastawienie jest inne (o
błogosławiona praco) )

moi maja 17 m-cy, więc wszędzie wejdą i wszystko dosięgną, na perswazję nie są
podatni, więc wakacje to jeszcze nie są...

ale mam dosyć tylko chwilami, a nie przez cały czas- tzn, że jest postęp )

pozdrawiam również