Gdzie robię błąd?

[mamawiewiora]

Witam, jestem mamą bliżniaczek Natalki i Tamary (2l 9m-cy).
Wychowuję je razem z moim mężem, który jak na faceta świetnie z
małymi dogaduje. Mamy z maluchami dobry kontakt traktujemy je tak
samo, jesteśmy konsekwentni... I nagle dwa miesiące temu jedno z
naszych cudownych dzieci oszalało, a drugie stało się ideałem więc z
żadną nie można wytrzymać. Natalia jest dzieckiem idealnym,
grzecznym, dowcipnym, uprzejmym do tego stopnia, że obcy ludzie
nawet na ulicy nie mogą wyjść z podziwu. Natomiast Tamara stała się
krnąbrna, uparta, nie słucha poleceń, w domu niszczy wszystko co
tylko się da. Zdaję sobie sprawę, że dziecko w tym wieku przechodzi
kryzys, jestem terapeutą i zdaję sobie sprawę, że powinnam jej
pomóc. Zwłaszcza, że zajmuję sie tym zawodowo. Czasem wydaje mi się,
że właśnie z powodu całej mojej wiedzy, stosowania zasad w domu Mała
poprostu ma ze mną problem. Czasem nie wiem co robic kiedy Tami
rzuca się na ulicy kopie i wrzeszczy, bo... zaraz pojawia się tłum
pocieszcycieli lub oskarżających mnie o męczenie dziecka. Raz nawet
jakaś kobieta powiedziała mi, że dziecka nie kocham, choc drugie
stało koło mnie zaśmiewając się z siostry. Staram się nie zbierac
małej z ulicy jeśli się wścieka, bo chcę dać jej jasno do
zrozumienia, że w ten sposób nic nie osiągnie. Dzięki temu nasuwa mi
się wniosek, że skoro w domu nie rzuca się, tylko na ulicy to może
czuje się za mało doceniana? Sama już nie wiem. Poświęcam im każda
chwilę, robimy mnóstwo ciekawych rzeczy, powtarzam 1000razy ,że je
kocham i tyleż razy przytulam. Pomocy, gdzie jest błąd?

[anna_sla]

nie można tego stwierdzić. Po Twoich słowach wydaje się, że nigdzie, ale Twoja
wypowiedź może być subiektywna. To raczej trzeba zobaczyć niż usłyszeć, ponieważ
jeżeli błąd leży w Tobie i tego nie wiesz to znaczy, że go nie dostrzegasz a tym
samym nie opisałaś go tu. Nieprawdaż?

Może gdzieś tak naprawdę faworyzujesz jedną? A może inni ludzie faworyzują
Natalię i Tamara się buntuje. Wiesz moi chłopcy są mali, ale społeczeństwo
faworyzuje Krzysia a wtedy ja staję w obronie Bartusia i pokazuję jego zalety
bądź wynagradzam mu te braki swoim zachowaniem i do niedawna było tak, że jak
ktoś obcy się pojawiał po kilku jego słowach i to głównie do Krzysia Bartek
zaraz szukał mamy. Teraz już jest taki inny, wie, że ma we mnie pełną
akceptację, Magda (córka) również nie robi już różnicy między chłopcami i
nauczyła się żyć z brutalnością Bartka i również innym pokazuje jego zalety.
Teraz on po prostu bardzo interesuje się innymi ludźmi, Krzyś filuternie próbuje
ich zjednać a Bartek poznać.

[mamawiewiora]

Wydaje mi się, że masz sporo racji. Tamara od urodzenia była
dzieckiem "kłopotliwym", nikt poza mna nie wytrzymywał z nia dłużej
niż 5 minut. Póżniej okazało sie,że ma wodniaki podtwardówkowe, więc
godziny rehabilitacji(znów ze mna), aby rozwijała sie prawidłowo.
Teraz gdy wszystko jest juz dobrze Tamara zaczęła szukać
niezależności ode mnie, na co ja jej pozwalam, ale jestem, gdy tylko
mnie potrzebuje. To Natalka powinna mieć pretensje bo poświęcałam
jej mniej czasu. A jednak... Miśka na każdym kroku sprawdza moją
wytrzymałość i mnie testuje tylko ja juz nie mam na nią żadnego
sposobu.

[anna_sla]

widzisz i tu właśnie może tkwić problem. Może za dużo razy stęknęłaś przy
dziecku ze zmęczenia, może coś komuś za dużo powiedziałaś i ona to usłyszała.
Takie dziecko problemowe wie, że ma z czymś problem i potrzebuje większej
akceptacji, bezwarunkowej, zawsze i wszędzie. I tak to prawda, że testuje nas na
każdym kroku, chce zaskarbić Cię sobie, skutecznie odwrócić uwagę od innych
osób, rzeczy i skupić na sobie. Jeżeli jej tylko ulegasz, to też donikąd Cię to
nie zaprowadzi. Z jednej strony musisz okazywać jej pełną akceptację a z drugiej
powoli wprowadzać również dyscyplinę, a przede wszystkim musisz ją nauczyć
dostrzegać Twoje potrzeby, a Ty np. możesz chcieć też przytulać drugą córcię.
Rozumiesz o co mi biega? Jednocześnie musisz też zespalać ciągle obie córcie,
doprowadzić ich relacje do takich, aby Tamara nie czuła się gorsza ani zazdrosna
kiedy przytulisz Natalię i często przytulaj obie. To też działa, choć wiadomo,
że Tamara będzie się buntować na początku oraz zbyt długiemu uściskowi..

Anna_sla

[ai.ni]

Pozwoliłam sobie napisać do Ciebie na pocztę gazetową. Wygląda na
to, że mogłabyś doradzić mi z moim problemem... Będę wdzięczna.

[mamawiewiora]

Z przyjemnością pomogę, o ile wyślesz mi wiadomość ponownie, gdyż
jej nie otrzymałam.

Mamawiewiora :-)

[ai.ni]

Przepraszam, że skorzystałam z Twojego wątku, ale wiadomość wysłałam
do Anny.

Natomiast jeśli chodzi o Twój problem... Wiesz, nie jestem ani
psychologiem, ani terapeutką ani bardzo doświadczoną mamą, ale
wydaje mi się, że aż tak źle nie jest. Twoje córki, mimo że
bliźniaczki mają prawo mieć różne charaktery. Podejrzewam, że Tamara
przechodzi normalny bunt dwulatka, sprawdza, dokąd może się posunąć
i prawdopodobnie mocno odczuwa reakcje otoczenia na fakt iż jej
siostra jest traktowana jako ta "lepsza" bo grzeczniejsza.

Tak sobie myślę, że jeśli Natalia ma charakter mniej wybuchowy i w
teh chwili potrzebuje mniej wkładu wychowawczego, to może
spróbowałabyś popracować mocniej nad Tamarą, ale w sposób opanowany,
spokojny. Może trzeba jej uzmysłowić, że wcale nie jest gorsza od
swojej siostry? Bo może ona właśnie tak czuje - a krnąbrnością chce
zwrócić na siebie uwagę?