powrót do pracy

[agusik.w]

Poradzcie mi prosze. Kiedy moje dziewczynki skoncza 7 miesiecy, planuje wrocic
do pracy. Dziecmi podczas mojej nieobecnosci zajmie sie tesciowa. Czy te z
was, ktore tez wrocily do pracy moglyby mi powiedziec, czy nie porywam sie z
motyka na slonce i czy to jest w ogole mozliwe do pogodzenia-praca i
wychowywanie dzieci...
Praca, potem powrot do domu i poswiecenie calego czasu dla dzieci, pewnie tez
nieprzespane noce i znowu do pracy... Mam jeszcze troche czasu, ale juz sie
denerwuje czy dam rade.

[ezbieta_z]

Ja wróciłam w sumie w pracy jestem 6 godz. z dojazdem 8. Z
dzieciaczkami jest mama, a po powrocie ja. Moje dzieciaczki są na
tyle specyficzne, że chodzą spać około 23.00 za to śpią do 8.30. W
sumie daję radę.A z pracy bym nie zrezygnowała dla własnego zdrowia
psychicznego . Także jak masz możliwość zostawienia dzieciaczków w
dobrych rękach to idż na pewno dasz radę.

[grzalka]

ja wróciłam jak chłopcy mieli 10 miesięcy, nie wyobrażałam sobie
siebie dalej w domu

a czy można pogodzić, podobno nie można, zawsze gdzieś masz niedosyt

[pracujacamama]

ja wróciłam jak dziewczynki miały 8 miesięcy. pod moją nieobecność
opiekuje się nimi moja mama. Najgorszy pierwszy tydzień, dwa -
będziesz musiała się przyzwyczaić do inego trybu życia. Ja widze
same plusy, przedewszystkim ja czuję się rewelacyjnie, dłuższe
siedzenie w domu chyba by mnie wykończyło. Dzieciom to wcale nie
przeszkadza. Jak wracałam do pracy przy starszym synku, miał wtedy 2
latka było zdecydowanie ciężej. On bardzo to przezył, więc stąd
wniosek - im szybciej tym lepiej dla dzieci. Młodsze tego tak nie
rozumieją i szybciej przyzwyczaja się do nowej sytuacji. generalnie
uważam, że powrót do pracy to jedna z moich najlepszych decyzji.

Pozdrawiam

[chrust5]

U mnie sytuacja troche inna, bo mam nianie na 5h dziennie i w tym
czasie pracuje, czasem w domu, czasem u klienta. Dzieci maja 14
miesiecy, ale taka sytuacje mam praktycznie od poczatku i mam
wrazenie, ze dzieciom nie szkodzi. Mnie natomiast na pewno pomaga,
bo inaczej na nie patrze

[dorcia1976]

ja wróciłam do pracy jak dzieci miały 8,5 m-ca.niestety tylko na 2
m-ce.nie dawałam rady psychicznie.na to że zrezygnowałam z pracy
złożyło się wiele spraw.babcie nie dawały rady (tylko żadna się do
tego nie przyznała),ja siedziałam po godzinach w pracy no i złe
potraktowanie mnie po powrocie z macieżyńskiego-powinnam podac
firmę o mobbing-dla nich kobieta z 2 dzieci jest pracownikiem mało
wydajnym.
dobrze czułam się w pracy,tzn.miałam więcej siły,motywacji,latałam
jak perszing.jednak nie żałuje że zrezygnowałam z pracy,byłam przy
dzieciach jak im wyszły pierwsze ząbki,jak
raczkowały,chodziły,powiedziały pierwszy raz mama itd....

finansowo jest trochę gorzej.niestety trzeba przemyśleć wszystko.

jeżeli masz dobrą pracę i opiekę na dziećmi,nie tracisz na dojazd i
jesteś szybko w domu to dasz radę.

powodzenia

[badziul]

Dorcia
ja też nie wyrobiłam - pracowałam 5 miesięcy i wróciłam na wychowawczy. Obie
babcie ledwo ciągnęły (choć do końca się do tego nie przyznawały), opiekunka to
cała moja pensja więc odpadła od razu, dom był zapuszczony a ja padałam w biegu
- kiedyś usnęłam na podłodze w przedpokoju.
Więc zrezygnowałam. I teraz jest ok, choć odczuwamy boleśnie brak drugiej pensji
pozdrawiam i życzę powodzenia
ola

ja tez sie boje

[xroga]

pisze ten list o 3 w nocy na nie cale 2 tygodnie przed powrotem do pracy -nie
moge spac bo juz tak to przezywam. mOja mala bedzie miala wtedy 5 miesiecy i 2
tygodnie, zostanie z nia tesciowa (chyba jak by to byla moja mama byloby latwiej
- ale niestety to nie jest mozliwe). ciesze sie ze poczytalam wasze odpowiedzi
bo dodaly mi troche otuchy ze jakos sie ulozy. Tak szczerze mowiac moj powrot
nie dokonca jest zwiazany z finansami - ludzie zyja czasem za jedna pensje. To
chyba tez kwestia mojego charakteru - ale cos czuje ze w pociagu do pracy
pierwszy dzien bede strasznie ryczec...

[twinsy07]

ja wróciłam do pracy, jak chłopaki miały prawie 8m-cy. W domu jest z
nimi niania. Do pracy wróciłam na 3/4 etatu. Na cały etat nie
dałabym raczej rady, bo każdego dnia mam motorek w tyłku i dziwię
się jak ten czas szybko leci.
Też miałam łzy w oczach w pierwszych dniach w pracy po powrocie. Ale
teraz serce mi rośnie jak wracam do domu, a moje kochane smyki
przybiegają do mnie z uśmiechem i totalną radością
Chociaż teraz jest tak, że jak np. niania zachorowała i siedziałam z
małymi w domu, to był to z kolei dla mnie odpoczynek od pracy

[aga29krakow]

ja wróciłam do pracy gdy chłpocy skończyli 7 miesięcy,początki nie
były łatwe,ale jakoś dałam radę.Teraz maja dwa latka i nadal
pracuje,najgorsze są noce bo jeszcze sie budzą..jakoś się trzymam
choć miałam chwile załamania.Pozdrawiam!

[mamaigiiemilki]

ja wrocilam jak mialy 8,5M; zostaly z opiekunka i moim tata; teraz powrzesnia zajmuje sie nimi tylko moj tata;
pamietam, ze pierwszego dnia plakalam jak jechalam do prscy samochodema przeciez chcialam wrocic, jednak emocje wziely gore...
ogolnie nie jest zle, chociaz brakuje mi takich spokojnych dni, wszystko robie w biegu...
jednak z jednej pensji trudno wyzyc a i ja nie wyobrazam sobie bycia bez pracy- panny podrosna, pojda do przedszkola, szkoly i gdybym wtedy byla bez pracy to bym osiwiala

natomiast u mnie tesknota za malymi jest teraz chyba wieksza niz na poczatku- panny mowia, robia sie komunikatywne, czuje sie z nimi bardziej zwiazana...