Ludzie wielkich serc

[Gość: gość]

dlaczego nie ma dostępu do fotografii?

[Gość: Zbigniew M.]

Jestem tatusiem Wojtka. Dopóki Wojtka nie było na świecie nie znałem problemów
osób niepełnosprawnych. Aktualnie je poznaję...
Nie życzę nikomu doświadczać tego co spotyka mnie i moją żonę w walce z polskim
absurdem, bezdusznością, krótkowzrocznością i brakiem kompetencji ludzi, którzy
niepełnosprawnych dostrzegają tylko na zdjęciach lub kolorowych spotach
reklamowych. Ocknijcie się! Rzeczywistość wózkowiczów lub ludzi inaczej
doświadczonych przez los wcale nie jest taka kolorowa. Jest to
ciągła "przepychanka" z urzędnikami i biurokratami, dla których to co napisane
w bezdusznych przepisach jest ostateczne. To przykre dla mnie, dla żony ale
najbardziej dla Wojtka. On ma już prawie 6 lat i naprawdę dużo rozumie. Z
uśmiechem spogląda na świat ale z każdym dniem ten uśmiech jest coraz bardziej
zmącony. Wojtek chce "chodzić" do zwykłego przedszkola, potem szkoły... Jednak
wszędzie pojawiają się problemy wynikające przede wszystkim z ludzkiej
niechęci. Nie zamknę go w domu. Dla tych, którzy myślą, że jeżeli problemu nie
widać na codzień to wogóle ni występuje, napewno byłoby to na rękę. Żyliby w
swoim pięknym "pełnosprawnym" świecie. O nie! A jeżeli WAS dotknie ten sam
problem? Z żoną też nigdy nie przypuszczaliśmy, że urodzi nam się
niepełnosprawne dziecko. Jest i kochamy je za to, że jest i za to jakie jest.
Cieszy więc, jeżeli w tej szarej rzeczywistości pojawia się jakaś dobra dusza,
która swym działaniem lub chociażby słowem przywraca wiarę w ludzi - wiarę w
ludzi wielkich serc! Dziękuję bardzo. Dziękuję panu Olszakowi i pani prezes
LFOON. Dziękuję także pani Augustowskiej, która pomaga nam borykać się z
problemami codzienności i jest swoistym aniołem stróżem Wojtusia. Dzięki...