ŁAPÓWKI** AFERY**ZŁODZIEJSTWO**DONAOSY

[Gość: Michał]

Postanowiłem poprawić tytu ł, aby brzmiał bardziej zachęcająco
Wzorem jednego z uczestników forum Opolskiego, proponuję rozpoczęcie wątku
dotyczącego wszelkiego rodzaju afer łapówkarskich i innego rodzaju przekupstwa
wśród bardziej znanych lublinian. Dzięki temu możemy się dowiedzieć wielu
ciekawych rzeczy o tym ile kto nam zap******* z naszej kieszeni.
Na początek proponuję rozpatrzenie kilku rozbuchanych i nagłośnionych
inwestycji budowlanych w naszym mieście - np. budowę kompleksu Lublinianaka za
80 mln$. Czy któś wogóle w to wierzy, że znalazł się jakiś noreski jeleń, który
chce zainwestować w super-drużynę piłki nożnej-i nie tylko, aby ją wprowadzić
do ekstra-coś tam. Osobiście nie wierzę w to aby cokolwiek takiego tu powstało,
bo brzmi to bynajmniej abstrakcyjnie. W związku z tym podejrzewam , że chodzi
tutaj o kasę na ekspertyzy, obsługę prawną., projekty, szkolenia w negocjacjach
wywaloną z kasy miejskiej do powiąznaych lubelskiech firm. Oczywiście dzisiaj
się okazało, że Norwedzy mnają nas o dziwo w d***, czego nikt sie nie mógł
spodziewać - bo to z pewnościa dobry naród i zakochany w naszym mieście. No i
tak Norwedzy odfruną, bo np. coś nie wypali, bądź stwierdzą , że w Lublinie
jest zbyt ciepły klimat jak dla nich, i mogą się przegrzać. Obsługe prawną
prowadzi mecenas Drozd - ile wziął za to kasy z budżetu, o co tu chodzi? Proszę
was o ujawnieni wszelkich waszych podejrzeń i zwyczajne publiczne
donosicielstwo jeżeli was w******, że jakiś sk****** chce nam zaje*** miejską,
naszą wspólną kasę.

[freon]

Ale paskudny wątek. A po co mamy donosić??? Jeśli ktoś wie o przestępstwie to
ma obowiązek zawiadomić prokuraturę a nie forumowiczów. A poza tym w Lublinie
nikt nie kradnie. Co to za podejrzenia.

PS. Niezły artykuł był w ostatniej polityce a'propos Lublina.

[Gość: Michał]

A więc przytaczam artuł az Polityki:
Niezatapialny


Prokuratorzy z Lublina formułują zarzuty wobec niedawnego przełożonego

Ostatnie decyzje minister Barbary Piwnik – dymisje prokuratorów apelacyjnych
w Katowicach i Gdańsku – dowodzą, że prokurator na funkcji to stanowisko
niepewne. Każdy minister sprawiedliwości odwołuje i powołuje kolejnych
prokuratorów, często w atmosferze skandalu. Zdarzają się jednak prokuratorzy
właściwie nietykalni; niestraszne im zmiany ekip politycznych, bo każdej mają
coś do zaoferowania.


PIOTR PYTLAKOWSKI




Historia Włodzimierza Blajerskiego, dzisiaj prokuratora Prokuratury Krajowej, a
do niedawna szefa Prokuratury Apelacyjnej w Lublinie, pokazuje dziwną trwałość
niektórych karier. Kiedy w 2001 r. ministrem sprawiedliwości w miejsce Lecha
Kaczyńskiego został Stanisław Iwanicki, Włodzimierz Blajerski awansował na
szefa Prokuratury Krajowej. Iwanicki, kolega ze studiów Blajerskiego, już
wcześniej go promował. W 1993 r. mianował Blajerskiego szefem Prokuratury
Apelacyjnej w Lublinie, chociaż ten nigdy wcześniej nie był prokuratorem. W
latach 70. krótko pracował jako sędzia w Kraśniku, w latach 80. przystał do
Solidarności, aczkolwiek wcześniej aktywnie działał w PZPR. Na początku lat 90.
wstąpił do ZChN, był dyrektorem gabinetu u min. Wiesława Chrzanowskiego i
krótko wiceministrem spraw wewnętrznych odpowiedzialnym m.in. za straż pożarną.
Dzisiaj, po zmianie ekipy rządowej, nadal pracuje w Prokuraturze Krajowej, w
Biurze ds. Przestępczości Zorganizowanej, nadzoruje m.in. działalność
Prokuratury Apelacyjnej w Krakowie.

Prokuratorzy z Lublina o swoim do niedawna przełożonym mówią: pan B. Tak w
prokuratorskim komunikacie prasowym określa się osoby podejrzane o złe czyny,
ale jeszcze nie osądzone. Formułują listę zarzutów: wykorzystywał stanowisko do
załatwiania własnych interesów, podejmował decyzje korzystne dla ludzi z
własnego środowiska politycznego, prokuraturę zorganizował jak własny dwór,
rządził i dzielił niczym car. Mawiał: to jest moje imperium. Problem polega na
tym, że oni byli częścią dworu i nadal czują się od niedawnego władcy
uzależnieni. Dlatego chętnie mówią do protokołu, ale na razie proszą o
nieujawnianie nazwisk.

Walka o upodmiotowienie

O tym, jak polityczne koneksje Blajerskiego wpływały na jego prokuratorskie
działania, najdobitniej świadczy tzw. sprawa Herbapolu (pisaliśmy o niej
w „Polityce” – nr 6, 9 i 21/2000). Jedna z frakcji AWS zawłaszczyła w Lublinie
państwowe przedsiębiorstwo FS Holding i publicznymi pieniędzmi wspomagała
prywatne przedsięwzięcia swoich kolegów. M.in. 27 mln zł zasilono spółkę
Herbapol, gdzie większościowe udziały posiadał Józef Godlewski, biznesmen i
działacz AWS. Po naszej publikacji Kancelaria premiera Jerzego Buzka wysłała do
Lublina kontrolę, zarzuty potwierdzono, odwołano m.in. wojewodę lubelskiego.
Zmieniono zarząd FS Holding i sprawę przekazano do prokuratury. Tam jednak,
mimo ewidentnych dowodów, postępowanie wlokło się w nieskończoność, nikomu nie
postawiono nawet zarzutów. Dopiero po licznych interwencjach, decyzją ministra
Kaczyńskiego, postępowanie przeniesiono do Krakowa. Kiedy Blajerski awansował
do Prokuratury Krajowej, akta z Krakowa przerzucono do Katowic (bezpośrednio do
kierowanej przez Jerzego Hopa prokuratury apelacyjnej). – To była dziwna
decyzja, bo Kraków sprawę prowadził w sposób satysfakcjonujący – ocenia
Zbigniew Wasserman, dzisiaj poseł PiS, a za ministra Lecha Kaczyńskiego p.o.
prokuratora krajowego. – W Katowicach wątki zaczęto kawałkować. Dlaczego? Bo
wtedy łatwiej część umorzyć, a część rozwodnić.



Według naszych rozmówców, w czasie kiedy sprawą zajmowano się jeszcze w
Lublinie, wszystkiego doglądał osobiście Włodzimierz Blajerski. – Było to dość
zabawne, gdyż w tym samym czasie bywał na imprezach organizowanych przez
Herbapol i nie ukrywał nawet prywatnej zażyłości z Józefem Godlewskim –
twierdzi akcjonariusz Herbapolu, dzisiaj poseł do parlamentu.

Z Herbapolem łączyły prokuratora także więzy rodzinne. Jego brat Ryszard był z
tą firmą blisko związany. – Pracował wtedy w moim biurze poselskim – wspomina
Jacek Szczot, lubelski poseł AWS ubiegłej kadencji, działacz ZChN. –
Zrezygnowałem z tej współpracy, bo nie podobały mi się jego związki z
Herbapolem, firmą już wtedy umoczoną w podejrzane interesy z FS Holdingiem.

Ryszard Blajerski korzystał wówczas z samochodu marki Daewoo Lanos, należącego
do Herbapolu, używał też telefonów komórkowych spółki pana Godlewskiego.
Niebawem podjął pracę w należącej do Herbapolu spółce Intrograf. Włodzimierz
Blajerski, pytany przez nas o koligacje z Herbapolem, przyznaje na piśmie
(odpowiedź na pytania przesłane faksem), że Józefa Godlewskiego zna jeszcze z
czasów wspólnej działalności w opozycji, „aktywnie uczestniczyliśmy w walce o
upodmiotowienie naszego Narodu”. Kiedy wybuchła afera Herbapolu i
Holdingu, „staraliśmy się świadomie ograniczyć swoje kontakty”. Wcześniej w
rozmowie telefonicznej dowodził, że tzw. sprawę Herbapolu rozdmuchano, to były
decyzje gospodarcze niepodlegające ocenie prokuratora. Twierdził też, że brat
pracę w spółce należącej do tej firmy podjął dopiero po wyborach 2001 r. Z
dokumentów wynika jednak, że Ryszard Blajerski pracę w Intrografie zaczął już w
listopadzie 2000 r. Z kolei rzekome decyzje gospodarcze podejmowano narażając
państwowe przedsiębiorstwo na poważne straty – kogo więc jak nie prokuratora
powinno to interesować.

Bez wątpienia w sprawie FS Holdingu i Herbapolu od początku zachodził konflikt
interesów. Jeżeli Włodzimierz Blajerski chciał uniknąć oskarżeń o brak
bezstronności, powinien od razu wnioskować o przeniesienie postępowania poza
teren jego prokuratury. Musiał czuć się niesłychanie pewnie, skoro w tym samym
czasie, kiedy jego podwładni badali wątki sprawy, on sam bywał w miejscach
publicznych w towarzystwie ludzi uwikłanych w podejrzane związki.

Rada dla żony

Zanim wybuchła sprawa Herbapolu, głośno było w Lublinie o aferze
przedsiębiorstwa Sipma (produkcja maszyn rolniczych). Na majątku do niedawna
państwowej firmy uwłaszczali się sprytni akcjonariusze. Załoga w proteście
strajkowała. Lubelska prokuratura prowadziła wtedy dwie sprawy: o wyłudzenie
majątku (ok. 16 mln zł) w czasie prywatyzacji i przeciwko strajkującym pod
zarzutem nielegalności protestu. W tamtym czasie afera Sipmy wywoływała w
Lublinie niesłychane emocje, pewnie dlatego, że w grę wchodziły potężne
pieniądze, a zaangażowany w działania był cały tutejszy układ polityczny. –
Prokurator Blajerski powołał cały zespół nadzorujący sprawę, osobiście czuwał,
aby prowadzący dochodzenie nie zrobili krzywdy prezesom Sipmy, natomiast
strajkujących potraktowali z całą surowością – twierdzi prokurator z Lublina. –
Prezesi byli kolegami pana B., bywali u niego w prokuraturze, ale nie w
charakterze przesłuchiwanych, ale jako goście. Dla wszystkich od początku było
jasne, czym sprawa się zakończy.



Według naszych rozmówców, w czasie kiedy sprawą zajmowano się jeszcze w
Lublinie, wszystkiego doglądał osobiście Włodzimierz Blajerski. – Było to dość
zabawne, gdyż w tym samym czasie bywał na imprezach organizowanych przez
Herbapol i nie ukrywał nawet prywatnej zażyłości z Józefem Godlewskim –
twierdzi akcjonariusz Herbapolu, dzisiaj poseł do parlamentu.

Z Herbapolem łączyły prokuratora także więzy rodzinne. Jego brat Ryszard był z
tą firmą blisko związany. – Pracował wtedy w moim biurze poselskim – wspomina
Jacek Szczot, lubelski poseł AWS ubiegłej kadencji, działacz ZChN. –
Zrezygnowałem z tej współpracy, bo nie podobały mi się jego związki z
Herbapolem, firmą już wtedy umoczoną w podejrzane interesy z FS Holdingiem.

[Gość: Grendel]

W tą inwestycję na Wieniawie też mi się nie chce wierzyć tak do końca. Tym
bardziej, że takie plany odnośnie klubów sportowych były w miastach lepszych
pod względem ekonomicznym od Lublina i z większymi tradycjami piłkarskimi. Ale
zobaczymy. Jeśli się powiedzie to będę bardzo miło zaskoczony.