Strzelanie obok tarczy - ratowanie Teatru Starego

[Gość: Clavis]

"Kinoteatr Rialto ma już nową scenę, dach i wentylację"

Może ludziom którzy wiedzą, że mieszczące się w budynku lubelskiego Teatru
Starego kino tuż przed wojną otrzymało nazwę „Rialto” zabije mocniej serce,
gdy przeczytają tytuł mego wątku. Niestety – nie o naszym teatrze tu mowa.
Mimo to artykulik gorąco polecam!

serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34309,2506746.html

"Kinoteatr Rialto ma już nową scenę, dach i ...

[Gość: Clavis]

Go! Go! Na forum!

Wspaniały tekst

[folkatka]

Nic dodać nic ująć...Jest dokładnie tak jak pan Szmygin napisał

CHYBIONA GADANINA P. SZMYGINA!

[Gość: Robbie]

W dużej mierze. Dlaczego? Bo w zasadzie sprowadza się do szerzenia poglądu, że
raczej nie opłaca się nic robić, a jeśli już, to "władze samorządowe i
konserwatorskie" powinny podjąć jakieś niepojedyncze działania, by
rozwiązać "problem rewitalizacji obszarów staromiejskich" w wydaniu lubelskim.
Wywody, jeśli idzie o wnioski, co należy robić - są dość mętne. Zdaje się, że
p. Szmygin chce, żeby władze przedstawiły szczegółowe zamiary wobec całego
Starego Miasta, a nie zajmowały się samym teatrem bez jakichś ogólnych
rozwiązań.
Jakże przekonująco (choć złudnie) brzmią zdania: "Na obszarach takich jak Stare
Miasto musi być wdrożony program rewitalizacji, który kompleksowo rozwiązuje
różne problemy. Program taki zaczyna się od działań organizacyjnych,
finansowych, prawnych, i dopiero przechodzi się do problemów technicznych i
konserwatorskich. Dopiero wtedy szuka się inwestorów. I dopiero wtedy oni się
pojawiają."


Taki pomysł jest bardzo niebezpieczny. Teatr Stary nie może czekać w
nieskończoność, ani nawet długo. P. Szmygin niby o tym wie, ale natychmiast o
tym zapomina, życząc sobie rozwiązań "kompleksowych". P. Szmygin nie
powiedział też, co te rozwiązania mętnie przez niego określone miałyby wnieść
do sprawy podtrzymania zabytku Starego Teatru. Z "kompleksowością" można by
skojarzyć jego wypowiedź "Nawet inwestor z małą wyobraźnią zanim wyłoży
pieniądze, pomyśli o bezpieczeństwie na ulicy Jezuickiej o 11 wieczorem, czy o
tym, gdzie tłum widzów zaparkuje samochody." Otóż z tym drugim właśnie chyba
nie byłoby trudności bo całkiem blisko jest parking przy placu katedralnym, a w
ogóle o tej porze centrum miasta nie jest zapchane samochodami. Co do
bezpieczeństwa, to przejście dobrze oświetloną Jezuicką do Bramy Trynitarskiej
nie jest aż takie straszne, a można sobie wyobrazić, że wśród pracowników
odpowiedniej przyszłej instytucji mieszczącej się w teatrze byliby tacy, którzy
odprowadzaliby mniejsze grupki do Bramy Trynitarskiej.
Oczywiście, przenosiny ubogich mieszkańców Starego Miasta w inne miejsce nie
jest pomysłem nowym, ale zapewne trudno na to znaleźć środki. Zwłaszcza gdy nie
wiadomo, kto by chciał przejąć zwalniane domy. I wypada się zgodzić, że jakieś
ogólne plany remontu Starego Miasta trzeba mieć. Ale to nie jest jakiś
konieczny wymóg żeby załatwić sprawę Teatru Starego jak najszybciej i osobno,
nie oglądając się na długotrwałe i kosztowne prace całościowe!
I dlatego właśnie uczestnicy niniejszego Forum zastanawiali się nad różnymi
rozwiązaniami sprawy teatru. W tej sprawie p. Szmygin nie wniósł nic
poza "beznadzieją".


Dość jałowe i wątpliwe są wypowiedzi o "funkcji": "Ruina teatru została
spowodowana tym, że obiekt przestał spełniać swoje funkcje użytkowe. Wszelkie
budynki są utrzymywane w odpowiednim stanie technicznym tak długo, jak długo
wypełniają swoje funkcje. Tymczasem Teatr Stary stracił tę funkcję już ponad
100 lat temu. Stało się tak, gdyż został zbudowany w nieodpowiednim miejscu
oraz w skali, która uniemożliwiła jego modernizację."
Otóż, nie wiadomo, co p. Szmygin ma na myśli pisząc o przyczynach
uniemożliwiających modernizację, ale może dzięki temu mamy zabytek, a nie
poprzerabiane - nie wiadomo co.
Po drugie, funkcję teatralną może zatracił teatr dawno, ale działał jako kino
do lat 70-tych. Więc utrata dawnej funkcji nie prowadziła do zniszczenia, lecz
do nowej funkcji. Zresztą różne liczne przykłady mieszkań przerabianych na
biura czy bary nie podtrzymują twierdzenia o tym, że utrata dawnej funkcji
prowadzi do upadku. Chodzi właśnie o to, żeby znaleźć jakąś dobrą "funkcję" dla
pomieszczeń teatru.
Wydaje się, że rzeczywiście prywatnym inwestorom trudno o samodzielne
rozwiązania. Dlatego sprawą teatru koniecznie trzeba zająć władze polskie i
instytucje europejskie. (Rozwiązanie spraw własnościowych może tu być pomocne.)

Byłoby (jest?) dość oburzające, gdyby lubelscy posłowie, głosowali na wydatki
100 mln zł z ogólnopolskiej kasy na kolejny przystanek metra w przebogatej
Warszawie, a nie pisnęli ani słówka o potrzebach zabytku tej miary co Teatr
Stary w biednym i biedniejącym Lublinie.

W każdym razie nie wydaje się właściwe czekać na jakiś odległy stan, w którym
inwestorzy "się pojawiają".

Nie sposób odnieść się do wszystkich wątków wystąpienia, ale ogólnie rzecz
ujmując - jest ono sporym rozczarowaniem. Może przynajmniej wypłata za ten
artykulik pocieszyła autora, który niewiele wymyślił.

Pozdr.

[Gość: TOMEK]

Ładnie.. zarówno tematu podjęcie jak i styl, lekki barok ale przemawia do
wyobraźni. Będzie się działo....;)

[Gość: Stach]

Spojrzenie na temat obiektywne. Ponownie poruszony został temat bardzo trudny
nie tylko dla obecnych i przyszłych władz tj. rewitalizacja Starego Miasta w
Lublinie. Temat, który nie został rozwiązany przez 15 lat nie ma szans na
rychłe zakończenie (może np. za 40 lat). A Teatr Stary jeszcze czeka na swego
odnowiciela...

[Gość: Clavis]

W każdym społeczeństwie żyją ludzie którzy rozumieją, że kultura umacnia
naszą tożsamość i którym tęskno do prawdziwej sztuki. To dzięki nim powstają
teatry i filharmonie, rodzą się dzieła. Toteż chwała im za to.
W tym sensie zarzut stawiany w tym artykule budowniczym i właścicielom
budynku nie przemawia do mnie. Skalę i funkcję budynku dostosowano do
ówczesnych realiów. Wznosząc współcześnie budynki - też myślimy głównie o
żyjących "teraz" a nie potomnych. Zaś gusty publiczności usiłowano kształtować.
To się nie zawsze udaje, trudno za to winić XIX wiecznych animatorów kultury.
Zalew tandety i dziś nam towarzyszy. Bigbrothery, kiepscy, trzynaste
posterunki, tysiące robionych pod publiczkę seriali TV i obrazów filmowych
świadczą o tym, że i dziś publiczności schlebiającej niskim gustom nie brakuje.
Czy to znaczy że powinniśmy zaniechać działań na rzecz promowania dobrych
wzorców? Z treści artykułu wnoszę, że dla teatru nie ma ratunku!
A w Katowicach znaleziono sposób na przywrócenie świetności budowli z 1913r.

Rujnowanie miasta

[Gość: zombi]

W lublinie przez małe l dopuszczalne jest tylko to co przynosi chwałę
biurokratom z ratusza, np. szopka.
Teatr? Dajcie spokój.

[Gość: Clavis]

Ostatnio wytężam słuch, ale kanonady nie słyszę.
Więc strzelanie obok tarczy było chyba lepsze niż ta przejmująca cisza.
Tymczasem tu i ówdzie w tym kraju coś się jednak w sprawie ratowania zabytków
robi. Po Katowicach gdzie uratowano kinoteatr przyszła kolej na Kraków.
I tylko u nas „zawieszenie broni” trwa. Jak długo jeszcze?
Cytuję za „Wyborczą”:
„Ponad 4 tys. m kw. podziemnego Rynku pod Rynkiem właściwym? Tego jeszcze w
Krakowie nie było! Rodzina Likusów zaproponowała prezydentowi Krakowa, że na
własny koszt zaadoptuje pozostałości Kramów Bogatych”.

[Gość: dodi al fajet]

Zróbcie dyrektorką Teresę Księską-Falger. W Filharmonii dość się obłowiła.
Odnawiając Teatr będzie miała możliwość wybudowania kolejnego domu, może
córeczce w Austrii. Poprawność polityczna nie pozwala ją nazwać złodziejką i
malwersantka tylko osobą wyjtkowo zaradną. Bez powiazań ubeckich tylko mającą
poparcie w kręgach politycznych. Jak sie masz Mirku Złomańcu...

Po lekturze tekstu nasuwaja mi sie ...

[Gość: macio]

... nastepujace wnioski:
- nie da sie Starego Teatru wyremontowac bo brak na to pieniedzy
- nawet gdyby sie pieniadze znalazly i teatr odbudowano to i tak popadnie w
ruine, bo w tym miejscu nie moglby pelnic swej funkcji, tak jak to juz bylo
1850 roku
- moznaby w wyremontowanym teatrze urzadzic knajpe ale to nie bedzie juz teatr

wniosek: teatru nie warto ani remontowac ani nieremontowac, nie mozna go tez
zostawic w takim stanie w jakim jest
Z autorem zgadzam sie w jednym: wladze Lublina nie maja zielonego pojecia jak
rzadzic miastem, nie maja zadnego programu ochrony zabytkow, nie wiedza jak
zagospodarowac taki skarb jakim jest Stare Miasto; promocja miasta Lublina
odbywa sie za to za Wielka Woda na stadionie Jankis ( moze zle zapamietalem
nazwe) w dzielnicy Portorykowo w NY.

[Gość: Clavis]

Zaczynałem już podejrzewać, że artykuł był sponsorowany.
Z powodu jego pesymistycznego wydźwięku.
Dziś ukazało się kolejne tym razem bardziej optymistyczne
spojrzenie na sprawę ratowania zabytku.

miasta.gazeta.pl/lublin/1,35637,2544901.html