WYBURZAMY LUBARTOWSKĄ

[Gość: pruszon]

Co sądzicie o wyburzaniu ul. Lubartowskiej? Dziś poleci kamienica przy nr 57. Jutro 32. Czy coś po tej ulicy zostanie?

[Gość: Janek]

Ja jestem za. Same tam mendy i zlodzieje...

[Gość: menel i zlodziej]

Potem przyjdzie czas na Czuby. Przeciez to same czuby i wiesniaki.

[Gość: sdh]

Lubartowska to na pewno nie same męty i złodzieje, choc pewnie procentowo jest ich więcej niż gdzie indziej

[Gość: H]

Szkoda ze wcześniej nie wiedziałem - nie mam fotek tych kamienic...
To nasze dziedzictwo, a mętów i złodziei możnaby przesiedlic - a o zabytki
zadbać odpowiednio...
Ale to już taka polska mentalnosć - wyburzyc, postawić nowe "ładne"...
A w Dreźnie widzialem na własne oczy jak wyburzają bloki - i to jest właśnie
to, co nas różni od Europy - chcemy być "nowocześni" i "postępowi", a tylko
niszczymy swoje korzenie, zamiast o nie zadbać...

[folkatka]

Stare domy niestety nie zawsze dają się odnawiać. Akurat te częśc naszego
miasta zamieszkiwała biedota, tak więc domy chyba tez były niezaspecjalne.
Budowano je najtanszym kosztem, szybko i z najgorszych materiałów. Od fachowców
wiem, ze najczesciej ich sie nie da uratować. Gazeto - może cos napiszesz?

[kojako1979]

Tak myslisz? Przeciez wiekszosc z tych kamienic pochodzi z poczatkow XX w., a
niektore sa nawet starsze. Wychodza lata zaniedban. Ot i wszystko.

[folkatka]

Jedno nie wyklucza drugiego.

[Gość: chochlik]

Podejrzewam, ze na Lubartowskiej szereg kamienic ma długą historię. Być może
dziewietnastowieczną. Kazimiera Litwiniuk w swoich wspomnieniach z 1914 roku w
ksiażce"PÓKI PAMIĘĆ DOPISUJE, PÓKI JESZCZE CZAS" na stronie 19 zanotowała: "Na
Podzamczu, w nędznych, drewnianych klitkach wespół z tysiącami szczurów
gnieździła się niezliczona biedota żydowska. Zamożniejszi Żydzi zamieszkiwali
ulicę Lubartowską." Fragment ten jest jakimś świadectwem wieku szeregu
czynszowych kamienic. W czasie okupacji Niemcy przesiedlili całą ludność
żydowską zamieszkującą lewą stronę ulicy Lubartowskiej do getta, którego
granicę stanowiły kamienice prawej strony ulicy Lubartowskiej i sasiedni teren
do Podzamcza. Do mieszkań po lewej stronie Lubartowskiej przesiedlono Polaków,
którym zabrano mieszkania przydzielane Niemcom. To ze budynki były stare
świadczyć może fakt rozsypania sie kamienicy mieszczącej się na rogu
Lubartowskiej i Biernackiego. Kamienica stojąca po drugiej stronie ulicy
Biernackiego została wkrótce rozebrana, gdyż również groziło jej zawalenie.
Cenię sobie pamiatki historii i uważam ze dobrze byłoby wyremontować i
pozostawić fasady w ich historycznej postaci, ale wnętrza, by można z nich
bezpiecznie i w miarę wygodnie egzystować wymagają przebudowy. Myślę, że ci
którzy znają te wnetrza, podwórka, instalacje zgodzą się ze mną.

[Gość: chochlik]

[Gość: mały]

Ulica Lubartowska jest bezcenna bo zachowała się prawie w całości,
niezmieniona ,nie remontowana ale za to autentyczna. Podobnie wyglądała jeszcze
do lat 60-70 tych ulica 1-go Maja ale w zapędzie bezmyślnego modernizowania
zniszczono cały dosyć bogaty wystrój plastyczny elewacji i dzisiaj wygląda to
żałośnie. Na elewacjach Lubartowskiej mamy komplet gzymsów i
dekoracji,ubogich,małomiasteczkowych ale tutejszych,lubelskich i należy to za
wszelką cenę ratować bo z takich drobin zbudowany jest klimat tego miasta
odróżniający go od innych w Polsce i Europie! Moim zdaniem Lubartowska jest
piękną zabytkową ulicą, miejscami dużo ładniejszą od np. Narutowicza. Podobnie
sądzę o potwornie zdegradowanej ulicy Kunickiego którą również zmodernizowano
poszerzając jezdnie, zwężając chodniki i wycinająć drzewa tak że teraz budzi
jedynie litość i wstyd. Na naszych oczach ginie "modernizowana" ulica Rusałki,
Dolna Panny Marii,tereny przy moście na Zamojskiej i sam most przypominają
pobojowisko itp. itd...
To nie jest wina ludzi którzy tam mieszkają,którzy w większości nie chcą tam
mieszkać ale muszą. To trwająca od kilkudziesięciu lat niemoc władz polegająca
na braku pomysłu na Lublin. Czym ma być to miasto? Miniaturą Warszawy,
metropolią z maleńkim skansenem Starego Miasta otoczonym szczelnym kordonem
bloków z wielkiej płyty, marketów i galerii a może po prostu Lublinem - miastem
średniej wielkości szczycącym się tym co w innych większych i mniejszych
miastach już dawno zniknęło i odeszło w niepamięć i dlatego budzi zachwyt u
odwiedzającyh nas ich mieszkańców a dla przeciętnego europejczyka stanowi
świadectwo zwykłej kultury lublinian którzy mimo biedy socjalistycznej i
nowokapitalistycznej zachowali swe dziedzictwo i mozolnie ale mądrze dokładają
wszelkich starań aby przekazać je następnym pokoleniom. Wszyscy zachwycają się
lubelskim skansenem a tu mamy autentyk , ulice , dzielnice całe obrośnięte
historią wrośnięte w to miasto, mówiące do nas każdą cegłą, każdym kamieniem,
kazdym drzewem! Przecież my nie mamy więcej nic czym moglibyśmy się chwalić!
Multikinem?! Ilością stacji benzynowych? Lublinowi zamiast spychaczy potrzebny
jest mądry plan ratunkowy dla zniszczonych i zapomnianych w ferworze
wznoszenia "nowego" dzielnic i ulic bez których po prostu Lublina nie będzie !!!

[Gość: H]

Lubie cię, "mały"! Szkoda że tak mało takich pozytywnych maniaków...
Właśnie o to chodzi - ze Lubartowska zachowała w miare niezniszczone elewacje
(prawdę mówiąc bardziej oryginalne, chociaż w gorszym stanie, niż na
Krakowskim, bo tam porobiono po wojnie te wielkie okna witryn w parterach, a
najgorszy przykład zeszpecenia elewacji - to kamienica na rogu z Chopina - ta,
gdzie jest sklep "Adam") i co jeszcze ważniejsze, zachowała sie na sporym
odcinku bez nowszych wtrętów - i jako taka jest dużo cenniejsza, niz gdyby
zostało kilka najciekawszych kamienic, a między nimi nowe plomby. A przecież z
technicznego punktu widzenia nie byłoby to trudne - przede wszystkim zachować
elewacje i bryły i to, co w środku sie ciekawego zachowało, jeśli sie zachowało
(np. dekoracje na klatkach schodowych, jeśli gdzieś są). A resztę można
zmodernizować i stworzyć tam wygodne mieszkania. Szkoda tylko, ze w Lublinie
takie działania sa tak przedziwnie trudne... Takie kamienice, jeśli żyją w nich
ludzie z klasy średniej lub majętni (czyli tacy, którzy mieszkali w nich
pierwotnie), sa wspaniałą ozdobą miasta - polecam wycieczkę do Bielska-Białej,
gdzie całe centrum, większe niż lubelskie jest zabudowane w podobny sposób -
mieszkają tam w takich kamienicach duze ilości mieszkańców - i szczęśliwie jest
tam ciągłość mieszkańców - od wielu lat - i widać to po samych domach - klatki
schodowe odnowione, elewacje czyste i zadbane - a wewnątrz wygodne, wysokie
mieszkania. Przyznaję, ze Bielsko-Biała, to chyba moim zdaniem najpiekniejsze
miasto w Polsce (oczywiscie po Lublinie:-)
Pozdrawiam!

[Gość: chochlik]

Cieszą mnie wypowiedzi zgodne z moją opinią. W czasie okupacji poznałam wnętrze
tego budynku na rogu Lubartowskiej i Biernackiego i widziałam gruzowisko w
dzień po rozsypaniu się tego budynku jak domek z kart. To było bardzo smutne.
Nie chciałabym by inne kamienice świadczace o historii miasta spotkał ten sam
los. Kto pamięta czynszowy, piętrowy, drewniany budynek na rogu Wodopojnej i
Staszica znany pod potoczną nazwą: "Dom Chińczyka". Jego miejsce po rozebraniu
zajęły parterowe pawilony handlowe. Ja pamiętam. W czasie okupacji chodziłam
tam w ramach tajnego nauczania na komplety u mieszkajacej tam nauczycielki.

zdjecia starej lubartowskiej i nie tylko...

[Gość: anja3333]

www.tnn.lublin.pl/modules.php
mozna sobie wybrac dzilnice albo miasto i mamy stare zdjecia

[monikate]

Podpisuję się obiema rękami pod tym, co piszą chochlik i mały!

[Gość: pruszon]

DOBRA ŻARTOWAŁEM NIC NIE WYBURZAJĄ
B A M B U S Y !!!

[Gość: H]

Nie dziw sie, ze sie ludzie nabrali - w dzisiejszych czasach wiele jest
możliwe... Ciekawi mnie czy ktoś prowadzi statystyki ubytku liczby zabytków -
bo podejrzewam, ze okres po 1989 r. by w Polsce niechlubnie prowadził, a
zwłaszcza okres po reformie administracyjnej w 1999 r...

Pytanie do chochlika

[Gość: Fasolka]

W tym domu, o ktorym pisze chochlik mieszkalam pare lat. Do tej pory moge
wyliczyc wszystkich jego mieszkancow chociaz od zawalenia sie jednej jego
czesci minelo juz 27 lat. Mieszkania w tej kamienicy byly przepiekne.
Obszerne, wysokie ze wszystkimi zachowanymi w swietnym stanie rekwizytami do
znalezienia teraz tylko na targach staroci: mosiezne zamkniecia okien,
porcelanowe pstryczki elektryczne, piekne drewniane futryny dzrzwi. Tyle, ze w
czasie wojny wlascicieli tychze mieszkan zamknieto w getcie, a na ich miejsce
przyszli inni, tyle, w ze jednym mieszkaniu zakwaterowano np. trzy rodziny.
Mimo to powodem zawalenia sie czesci kamienicy, w ktorej zreszta na parterze
byl sklep spozywczy, bylo nie zaniedbanie czy starosc a raczej swego rodzaju
samowolka. W miejscu tym byly kiedys stajnie, fundamentow toto nie mialo, i z
czasem zamiast te stajnie rozebrac to je nadbudowano. I tak to dlugo stalo
jesli sie wezmie pod uwage brak fundamentow.
A kim ty jestes chochliku? Czy mieszkales w tej kamienicy?

[chochlik5]

Do Fasolki. Zalogowałam się. Zaloguj sie i napisz na pocztę. Szerzej odpowiem
na Twoje pytanie. Z tym domem łącza mnie trudne przeżycia wojenne. Tez mam
pytanie na które nie znalazłam odpowiedzi. Pozdrawiam