Nadpobudliwy? Do egzorcysty

[qpalzm]

Egzorcysta? Świetny pomysł! A na hemoroidy by nie poradził?

[dociek]

Tylko egzorcysta! I to z koscielnym certyfikatem. Wyłącznie. Żaden terapeuta -
psycholog, bo może okazać sie np. komunistycznym pedofilem. W naszej poje..ej
polskiej rzeczywistości dojdziemy niebawem, że np. zęby będzie wyrywał kowal z
papierami o legalizacji z pobliskiej parafii, zaś do władz samorządowych będą
dopuszczani tylko kandydaci z biskupimi świadectwami moralności, wielodzietną
świętą rodziną i zaświadczeniami o spowiedzi i przyjęciem sakrametu komunii.

[Gość: Olka]

Jesteście żałosni i życzę wam zeby u waszych dzieci ktoś wykrył adhd. Nie macie
pojecia o tej chorobie tępaki! najpierw sie cofnijcie do szkoły średniej i
nauczcie się czegokolwiek o tej chorobie, to co mówicie pokazuje tylko brak
ucywilizowania!:) Jak juz powiedziałąm, jesteście żałośni i okazujecie to
swoimi postami! to nie jest średniowiecze zeby zamykać dzieci w przytułkach,
najlepiej by bylo jakbyś się sam zamknął w takim miejscu bo sądząc po twoim
komentarzu jest ci to bardzo potrzebne! ale cóż sie dziwić- mieszkamy w
polsce:] i nie mówię teego tylko dlatego ze jestem siostrą Michała o ktorym
piszą w tym artykule, ale dlatego ze wiem co to za choroba, jakie sa jej skutki
i objawy, a wy....ehhh:]

[Gość: Anka]

No toś się panienko popisała po raz drugi niewybrednym słownictwem. Nikt nie
jest tępakiem, jesli nie wie co to ADHD i skończ z tymi kretyńskimi życzeniami.
Nie życz drugiemu, co tobie niemiłe.

[halevi]

Egzorcysta poleciłby najpierw badania psychologiczne i psychiatryczne. I
dopiero jeśliby nic nie wykryto miałby prawo do zajęcia się nim. Taka jest
procedura.

Ale trzeba najpierw trochę o tym poczytać, a nie czerpać "wiedzę" z
hollywoodzkich horrorów.

[merlinthemagician]

zgadzam sie z halevi. i nie ma sie tez co smiac z egfzorcystow bo problem
opetania narasta

[Gość: Ypsa]

Moje wyrazy współczucia z powodu narastającego u ciebie problemu opętania.

[Gość: AR]

a może redaktorek chce kontakt do nauczycieli, którzy z tymi dziećmi w klasach
20-30 osobowych muszą się męczyć?

[Gość: ja]

Rozumiem, że rodzice oraz psychologowie chcą, aby dzieci nadpobudliwe uspołeczniały sie m.in. przez udział w normalnych szkolnych zajęciach. rozumiem, że nauczyciele powinni być przygotowani do prowadzenia zajęć z takimi dziećmi w grupie. Rozumiem, że rodzice dzieci pracujących w normalnym tempie chcą, aby ich pociechy w pełni korzystały z zajęć. Rozumiem to wszystko, ale ... W każdej klasie szkolnej jest jedno, a często więcej dzieci niekoniecznie z ADHD, ale z innymi problemami wymagającymi od nauczyciela szczególnego traktowania. Są też dzieci szczególnie zdolne, wymagające dodatkowej pracy i jej kontrolowania. Dodatkowo jest program nauczania, do którego realizacji nauczyciel jest zobligowany.I są zalecenia organów prowadzących szkołę odnośnie liczebności klas.Kto ma pojęcie o pracy w szkole wie, dlaczego na to zwracam uwagę.
W mojej klasie mam komfortowo, bo poza jednym dzieckiem ze zdiagnozowanym ADHD nie mam uczniów sprawiających szczególne trudności. Natomiast ten jeden, zdolny i samodzielnie myślący, ale nadruchliwy uczeń niewiele w klasie zyskuje mimo moich usilnych starań.Aby pracował i dobrze wykorzystał czas, powinnam mu robić bardzo częste przerwy. Jak myślicie? Mam wysłać takie dziecko samo, aby wybiegało sie na boisku, czy też zostawić 25 pozostałych i biegać z nim? Jeżeli to dziecko przez 45 minut przepisuje z tablicy 2 zdania, to mam mu wytrzeć w połowie pracy tablicę, aby reszta mogła pracować, czy też reszta powinna uprzejmie zaeczekać? Czy sądzicie, że ten uczeń dobrze się czuje w klasie skoro ma świadomośc, że pracuje mniej sprawnie? Czy dobrze się czuje, jeżeli raz na jakiś czas muszę przez 10 czy 15 minut odpytać z czytania, a dla niego jest to po prostu nudne- jeden z objawów choroby.
Przeczytałam na temat ADHD wiele.Studia, niestety, o tym nie traktowały, bo sto lat temu nikt o takich problemach nie rozmawiał. Wysyłając dziecko na badania mialam nadzieję, że w opisie uzyskam jakieś wskazówki do pracy z tym konkretnym dzieckiem w grupie szkolnej. Wskazówka psychologa brzmi- stosować częste przerwy w pracy. Dawać wiecej czasu na wykonanie zadania. Koniec.
Żeby nie było niejasności. To dziecko ani inne dzieci nie przeszkadzają mi w pracy, bo swoją pracę lubię i dzieci generalnie też. Ale skoro jest nasilający się problem, to może władze wreszcie zwróciłyby uwagę i stworzyły warunki do pracy dla wszyskich dzieci. Jest to możliwe pod warunkiem, że przestanie się o wszystkim myśleć przez pryzmat pieniedzy.

[Gość: MaDe]

wcale nie musisz sie męczyć, na twoje miejsce znajdzie się setki innych osób, a
ty sie poprostu zwolnij, bo najwyrazniej na nauczyciela sie nie nadajesz skoro
masz takie podejscie. a wiecie dlaczego polacy mają takie a nie inne podejście
do tej sprawy? bo to kraj w którym szkolnictwo jest na poziomie szkolnictwa
krajów trzeciego świata. gdyby ktoś w tym panstwie ruszył tyłęk i się nim zajął
(szkolnictwem) nie było by takich problemów, a dzieci z ADHD były by szanowane
tak jak normalne dzieci, ale cóż, zyjemy w polsce i nie mozemy an to liczyc...

[Gość: Anka]

Nie pozostaje ci nic innego jak przeć ostro do przodu, błyskawicą przelecieć
etap studenta, nauczyciela, kuratora i zostać ministrem edukacji.
I wtedy wreszcie zrobisz z tym bałaganem porządek, prawda?
Bo tam pracują sami idioci, jak zresztą w całym kraju... Biedny naród, biedny
kraj, biedne dzieci...
Doradź, co można zrobić, żeby było lepiej:)

[Gość: MaDe]

studenta? W POLSCE? hehe dobry żart;) powodzenia wszystkim studentom ksiażkowym
w polsce..bo ja studia zaczynam w Angli. I nie obchodzi mnie zabardzo co sie z
polską stanie, skzoda mi tylo niektórych ludzi, któzy są inteligentni a muszą
się tu meczyć:)

[Gość: Anka]

cha, cha, cha, posikam się ze śmiechu! Studia w Anglii! Chyba w Angoli:)

[Gość: Made]

ehhhh....:) i pozwól że pozostawię to bez komentarza;)

[Gość: Anka]

ok. Ale wróć do kraju po studiach w ...Anglii /nie w angli, jak "byłoś"
uprzejme napisać/ i napraw tę spapraną ojczyznę:)

[Gość: Made]

ehhh:) wiesz co, nie mam zamiaru niczego naprawiać, bo to sie poprostu nie
opłaca:) kochasz polskę, jestes patriotką- to ja sobie napraw, ja nie bedę
nikomu robić "dobrze" bo to nie ma sensu. I poducz sie troszkę polskiego...bo
coś Ci chyba nie idzie;)

[Gość: Anka]

Przyjedziesz do kraju jak Tymiński... Pomyśl, jakie to musi być fajne uczucie:)
I nikt nie będzie się czepiał,że robisz błędy w polskim języku, bo to będzie
usprawiedliwione. Powodzenia w ...Angoli!

[Gość: Made]

wiesz...szkoda mi Cię :) i wszystkich tych biednych polaków którzy są tacy jak
Ty:)

[Gość: Anka]

To już jak żałujesz, to żałuj Polaków, a nie polaków. Podszkol sie troszeczkę
przed wyjazdem, bo narobisz obciachu jak co niektórzy Polacy za granicą.
No, chyba,że myślisz i piszesz już po angolsku:)
Nie żałuj mnie! Są inni, którzy bardziej potrzebują współczucia. Ja sobie radzę.
Co będzie przedmiotem Twoich studiów? Łopatologia stosowana czy porządkowanie
terenu wokół domu?

[Gość: Made]

wyobraź sobie, ze mam troszke wyższe ambicje...niż najwyraźniej Ty ;) a tak
wogóle to ile ty masz lat dziewczynko? 15? 16? bo po Twoim toku rozumowania i
języku jakiego używasz na więcej niestety nie wyglądasz ;)

[Gość: Anka]

Też bym chciała...Pewnie mogłabym być Twoją mamą. "W ogóle" pisze się
oddzielnie:)Poprawić pozostałe, czy "samo" posprawdzasz? Masz jakiś słowniczek
w domu? Made - co to jest? Hermafrodyta? Ni to chłop ni to kobita?
Anka - przynajmniej wiadomo, jaka płeć:)Dlatego musze pisac w formie
bezosobowej.

[Gość: Made]

jak już powiedziałam wcześniej "dziewczynko" jesteś żałosna i współczuję (teraz
poważnie..) ludziom którzy zmuszeni są na przebywanie w twoim
towarzystwie...mogłabyś być moją mamą? hehe, dobre sobie;) też bym to mogła
napisać, przecież w necie można być tym kim tylko chcesz;) jakie ty masz wogóle
wykształcenie ? podstawowe? a moze zawodowe? wtedy nie dziwiłabym się skąd Twój
wiejski język i te błędy...ehh:)

[Gość: Anka]

Przekażę wyrazy współczucia:)Moje wykształcenie jest sprawą moją, moich
najbliższych i szefostwa. Poszperaj w tych słowniczkach, a może kiedyś
osiągniesz połowę tego, co ja. Czego Ci szczerze życzę.

[Gość: Made]

ehhhh:] podziwiem, naprawdę podziwiam :D za sposób w jaki okazujesz swoją
głupotę ;)

[Gość: Made]

śmieszne jest to, co piszesz, ale cóż, widocznie uwielbiasz sie ośmieszać ;)
pozdrawiam i życzę powodzenia w dziedzinie zamiatania ulic:)

[Gość: Anka]

Tak sobie będziemy machać miotełką - ja tutaj, a ty w Angoli...Twoja będzie
czarna

[folkatka]

Typowe niestety na tym forum. Zjechac po chamsku kogos kto ma więcej mądrego do
powiedzenia.

[Gość: Made]

ehhhhhh...polska:]

[folkatka]

Made, to było do Ciebie. Chodziło mi zwłaszcza o ton w jaki odpisałaś komus kto
podpisał się "ja"

[Gość: Anka]

To jednak "toto" ma płeć? I mądrzy się na temat ADHD nie umiejąc pisać
poprawnie? Ot, tupet!

[Gość: Made]

jeżeli nie zetknęłaś się z problemem ADHD, to prosze nie ośmieszaj się swoimi
wypowiedziami, i zastanów się nad tym,tak jak większość osób które wypowiadały
się wcześniej, jeżli to wogóle wypowiedziami mozna nazwac....ze mozesz kogos
urazic, w tym przypadku ludzi ktorzy zmagają sie z tą chorobą i ich krewnych! i
ty mówisz że jesteś wykształcona? żałosna jesteś, ot, co:]

[Gość: Anka]

No, wiesz, do mnie przychodzą różni ludzie: z ADHD i z zawyżoną samooceną
także:)I cholerycy i melancholicy. I pieniacze i pokorni ludzie.
Współczuję rodzicom, rodzinom i nauczycielom. To jest trudny orzech do
zgryzienia. I w każdym kraju, zawsze, będą - pomimo terapii i ciężkiej pracy
rodziców i nauczycieli- dzieci z ADHD,autystycy, alkoholicy, narkomani. Pomimo
wykształconej kadry, która wie bardzo dużo na temat tego schorzenia.
Problem:izolować czy integrować? Na ten temat można mieć różne zdanie, ale bez
obrażania innych:)

[Gość: Monika]

Izolować MaDe. Stanowczo i od zaraz!

[Gość: Anka]

Aha, ale ze sklerozą - to do lekarza rodzinnego. Chyba już zapomniałaś o co się
pienisz? I dlaczego akurat na mnie?

[Gość: ja]

Nie wiem na jakiej podstawie twierdzisz, że nie nadaję się na nauczyciela. Myślę, że zbyt szybko wyciągasz wnioski. Gdybyś uważnie przeczytał mój wpis, pewnie byś zwrócił uwagę, że w ogromnym skrócie, ale jednak napisałam, skąd wynika problem takiego dziecka w klasie. Nie napisałam natomiast, że praca z dziećmi mnie męczy - wręcz przeciwnie.Zadałam kilka pytań, skoro wiec jesteś tak znakomicie zorientowany w temacie i masz gotowe rozwiązania, bądź uprzejmy upublicznic je, chętnie przeczytam, bo ciągle szukam nowych i lepszych sposobów na pracę z dzieckiem dysfunkcyjnym .
Dziecko z ADHD w klasie ma wiele problemów, ktore niekoniecznie wynikają z niedouczenia nauczyciela ( zwróć uwagę na poprzedni wpis i kwestie chociażby częśtych przerw w pracy). Można ten, i wiele innych kłopotów, wyeliminować w klasie integracyjnej, gdzie jest 10-15 uczniów, a dodatkowo nauczyciel wspomagający, ktory zajmie się uczniem tego wymagającym bez przerywania pracy całej klasy. Nie wysyłam tych dzieci do szkół specjalnych ani też do egzorcysty.
Kolejna sprawa- pomoc psychologiczna. Dzieciom z ADHD nie wystarczy postawić diagnozę i wysłać do szkoły z kwitem. Papier jeszcze niczego nie załatwił, może być tylko mizernym usprawiedliwieniem . Niestety, poradnie psychologiczno- pedagogiczne pękają w szwach, a na terapię po prostu nie ma czasu ani (przed wszystkim? ) pieniędzy. Niewielu rodziców stać na prywatne wizyty u psychologa.
Następnie- mogę jako nauczyciel inaczej (łagodniej)oceniać pracę dziecka z problemami , jeżeli są one udokumentowane. Są na to odpowiednie zapisy w WSO.Mogę i robię to, ale ze swiadomością, że ten dzieciak będzie musiał napisać obowiazkowe testy kompetencji i głównie one będą się liczyły przy wyborze dalszej drogi życiowej. Urzędnicy przewidzieli dodatkowe pół godziny pisania testu dla dzieci dyslektycznych, ale nie uwzględnili znacznej męczliwości ucznia z ADHD. Łatwiej było takiemu dziecku zdawać wszelkie egzaminy w formie ustnej, zanikającej.Nie obrażaj więc nauczycieli, bo nie my decydujemy o całokształcie.
Niezmiernie rzadko wypowiadam się na formum właśnie ze względu na takich jak TY, Mado. Nic nowego poza inwektywami do dyskusji nie wniosleś, a zrobiło się nieprzyjemnie. Pomyśl o tym. Jeżeli chcesz oceniać innych, zostań nauczycielem. Albo lepiej nie, bo nauczyciel musi mieć bardzo wyważone osądy, ogromny obiektywizm , szacunek dla innych ...

[folkatka]

Drogi "Ja" - pozdrawiam serdecznie. Nie przejmuj się prostakiem, i wypowiadaj
sie tu częściej.

[Gość: Anka]

Masz rację i nie jesteś niczemu winna. Nie ponosisz odpowiedzialności za
schorzenia swoich uczniów. Piszesz o nich z troską i wierzę,że radzisz sobie
doskonale z dziećmi z ADHD i z innymi "przypadłościami". I wiem, jakie to
trudne.
Ja też nie lubię tych "domorosłych filozofów". Pozdrawiam i życzę jak najmniej
problemów w pracy!

Pawel Reszka to taki dziennikarski szmaciak

[ratatatam]

czym wy sie ekscytujecie? ja nie chcialbym nawet uzywac gazety zadrukowanej
jego wypocinami jako papieru toaletowego... nie wiem czy zwrociliscie uwage ale
sprawa "egzorcyzmow" :D miala miejsce 4 lata temu... szmaciak nic wowczas o
tym nie pisal???

[Gość: .......:]]

zastanówcie sie nad tym , ze piszecie o żywej osobie, a nie o przedmiocie czy
czymś "dysfunkcyjnym" bo to pokazuje wasz poziom..niestety niski...

[Gość: ;]]

a teraz pytanie: kto z ludzi któzy się tu wypowiedzieli ma w swojej rodzinie
dziecko z adhd?

[Gość: Anka]

Nie mam. Ale mam w pracy - kilkoro co roku

[Gość: :]]

więc nie wiesz co to znaczy dla rodziny, dla rodziców i krewnych, takiego
dziecka... znasz sie na tym tylko jako psycholog ( nie wiem kim jestes z
wykształcenia..) i zapewniam, że nie wiesz tak naprawdę co to znaczy zmieżać
się z adhd..

[folkatka]

Ja za to wiem doskonale. I dlatego uważam że "ja" ma rację.

[Gość: Anka]

Nie wiem, bo jestem fryzjerką, do której przychodzą dzieci z ADHD i innymi
przypadłościami:)
Co Ty za bzdury pleciesz? To,że masz w rodzinie kogoś takiego nie znaczy,że
inni są ciemni i nie wiedzą co to znaczy mieć w domu - no, powiedzmy sobie
szczerze - kogoś z odchyleniami od normy. Problem inności dotyka wielu rodzin,
jesli nie kazdej w jakimś stopniu. Gdybyś rozmawial /rozmawiala/ z kimś kto ma
alkoholika w domu, ten by cię przekonywał,że on ma najgorzej. To samo jesli
rozmawiałbyś z kimś, kto ma w rodzinie narkomana, dziecko /rodzeństwo, rodzica/
upośledzonego, z paraliżem mózgowym, homoseksualistę, kogoś sparaliżowanego.
Wszystko zalezy nie od rodzaju ułomności tylko od odporności psychicznej osób,
które takie "coś" spotyka.
Dzieci z ADHD trzeba akceptować - tak jak wszystkich ludzi. Nie jestem za
izolowaniem ich, ale rozumiem problemy tych, których dotyka to bezpośrednio.

Znam dziewczynkę, której babcia nie akceptowała, bo wnuczka miała dysleksję!!!
To chore!

[Gość: roma]

Co to znaczy "zmieżać się z adhd"?
Czy mógłbyś to jakoś wyrazić po polsku?

[Gość: ania331]

no, powiedzmy sobie
szczerze - kogoś z odchyleniami od normy.
"Anka" pisząc to zdanie udowodniłaś, że nic nie wiesz o ADHD.

[Gość: :]]

dokładnie, zgadzam się z ania331
fryzjerka? ehh..nie to zebym miałą cos do fryzjerek, ale wiesz co? dokształć
się troszkę..bo co mozesz powiedziec o dziecku z adhd, widząc tylko jego
zachowanie:]

Mądra kobieta

[Gość: Tomek]

Internet daje poczucie anonimowości, więc powiem krótko: Z tej pani musi być
mądra kobieta, ponieważ nie zawsze cytowana choroba jest powodem agresywnego
zachowania dzieci. Moje potrafiło przez 15 minut (!!!!) walić z całej siły głową
o betonową posadzkę i nic mu się nie działo. Potrafił bić bardzo silnie moją
żonę w nocy. Od pewnego zdarzenia (Była to pewna modlitwa i rodzaj walki z kimś)
stał się inny - spokojny, miły, nie wykrzywiający twarzy, w nocy można
dostrzegać jego białka, chociaż jest nadal żywy i aktywny.
Wiem, że o pewnym zdarzeniu nocnym nikomu nie powiemy - cieszymy się dobrą
opinią i nie chcemy, aby nas ktoś uważał za wariatów. Ale wobec pewnych zdarzeń,
sił całkowicie zmieniliśmy poglądy.
Więc nie bądźcie głupi i "postępowi".

Tomek