Bajka bedzie dluga

[eor]

Zainspirowany obejrzanym wczoraj filmem, opowiem bajke. Kto chce moze sie
przylaczyc. Uwaga mowie:

Dawno temu i dosc daleko stad, w malej (nawet jak na bajkowe rozmiary) wiosce
pod lasem iglastym z przewaga tui, mieszkal Rysio Polpasiec, zwany takze Rysiem
Polpascem. Nie byl to wielki czlowiek, nie byl malutki, byl sredni pod kazdym
wzgledem. Lubil siadywac pod lasem, grac na ukulele, lub strugac drewniane
figurki osob niepoczytalnych, blakajacych sie czasem w okolicy. Najwieksza
miloscia Rysia byl kapusniak, a jego jedyna pasja konsumowanie tejze milosci.

Tego dnia, a byl 12 wrzesnia, (cieply dzien, niewielkie zachmurzenie, wiatr
slaby w z kierunkow wschodnich, cisnienie rosnie) Rysio strugal w samotnosci,
kiedy uslyszal odglos wozu jadacego droga nieopodal. Mogla to byc beemka, ale
Rysio nie byl pewien, bo nigdy beemki nie widzial, a kiedy juz zobaczyl, nie
byl pewien czy to aby na pewno ona. W srodku siedzial rosly ekstremalnie krotko
ostrzyzony gentleman w czarnym dresie. Przez otwarte okno dochodzily Rysia
dzwieki znanego przeboju: "Ja Cie jutro, baby, wezme", a zwisajaca za okno reka
gentlemana wybijala rytm piosenki. Gdy auto przejezdzalo obok Rysia ten ze
zdumieniem zauwazyl, ze z palca jegomoscia zeslizguje sie piekny, lsniacy
przedmiot. Rysio krzyknal cos w kierunku samochodu, ale ten byl juz daleko. Na
drodze lezal zloty sygnet. Rysio podszedl i delikatnie podniosl go......

[ronja]

.... i zobaczył, że był to ten Jedyny Pierścień dla Władcy Ciemności...
- A więc to musiał być Frodo! - zdumiał się Rysio i poczatkowo chciał pobiec za
beemka, ale czymkolwiek by ona nie była, znikneła już na horyzoncie i Rysiowi
pozostało albo łapania stopa, albo smętne powłóczenie nogami w kierunku
zachodnim, albowiem tam był właśnie ów horyzont.
Na ulicy pustka, Rysio beznadziejnie więc podniósł głowę ku niebu i ujrzał
spadający ku niemu spadochron...



Mi to się zawsze wszsytko nie tak kojarzy:)))))

[silverstone]

.... spadochron spadał i spadał i spadał tak długo, aż w końcu spadł. Rysio, dzieląc swą uwagę
pomiędzy złotą błyskotkę, a lecący zwój jedwabiu, otorzył buzię i oniemiał. Coż to takiego mogło
być???? Czyżby kara niebios za przywłaszczenie własności gentelmena o słuchu absolutnym (baby,
baby wciąż dzwięczało Rysiowi niczym glos Tej Maryski od kościelnego). Dłubiąc dłutkiem w uchu, a
czasem i gdzie indziej, Rysio ruszył truchcikiem w stronę chałupki. "Matko boska!!!!!! Mój
kapuśniak!!!!!" Trucht przerodził się w niczym niezmącony galop i Rysio czolem wybił wrota od chałupy.
Uroczy smrodek przypalonej kapustki już od kwadransa doprowadzał do spazmow miejscową ludność.
Psy wyły dusząc krtanie łańcuchami, karpie padały w okolicznych stawach, koty nie chciały w chodzić
na płoty, a zwierzyna parzystokopytna snuła marzenia o rosyjskiej ruletce w duecie z Heńkiem
myśliwym. Rysio z bijącym sercem, potykając sie o figurki wariatów, rzucił się w stronę pieca i NAGLE
CIEMNOŚĆ ZALEGŁA.............

brakujace ogniwo

[eor]

Przepraszam, ale nie zauwazylem, ze w miedzyczasie Silver przeniosla Rysia do
domu......... ocknal sie wylaczyl kapusniak, wyszedl z domu i dalej jak u mnie:

[eor]

Hmm... no dobrze, niech bedzie ten spadochron:

Starszy siwy mezczyzna z dluga broda odpinal wlasnie spadochron, gdy podszedl
do niego Rysio. "Witaj Kazimierzu!" - powiedzial Rysio, a na jego twarzy
pojawil sie usmiech. Kazimierz byl wielkim medrcem i magikiem, czesto
wystepujacym w klubokawiarniach powiatu Omietulki. Zawsze pogodny i zawsze
zyczliwy, dzis twarz mial strapiona. "Musimy pilnie porozmawiac" - wyrzucil z
siebie i szybkim krokiem ruszyl w strone domu Rysia. "To nie byl zaden Frodo."
- mowil sapiac po drodze. "To byl sam Siaron, ucielesnienie zla, szef mafii ze
Slipawki. Jestes w wielkim niebezpieczenstwie. Pakuj manatki i jedz do Kutna."

[silverstone]

"Do Kutna???" zasapał się Rysio. "Do Kutna???" dalej nie mogł uwierzyć w to, co usłyszał.... I to w
Obliczu Takiej Szansy! Szansa byla corocznym Konkursem Na Beczkę Najlepiej Ukiszoną.
Zdziwienie rozwarło usta Rysia do granic szczękościsku. Dłuta wypadły z dłoni. Rysio nie był już sobą
od kilku chwil. "Pakuj walizki jakem rzekł" starzec groźnie zatrzasł brodą. "Ale ja nie mam walizki"
zakwilił Rysio kuląc się obok tapczanika z patchworkowym wzorkiem robionym jeszcze przez mamusię
"Ale ja nie potrafię się pakować" szlochał coraz mocniej, a kapiący roztwór solanki brudził kanty na jego
świeżo odprasowanej piżamce w krokodylki. Starzec poczuł, że...

[eor]

Starzec poczul, ze sprawy zaczely przybierac zly obrot. Sygnet zaczal juz
oddzialywac na Rysia. Pragnal wrocic do swojego wlasciciela i wiedzial, ze
wyprawa do Kutna moze zle sie dla niemgo skonczyc. W Kutnie bowiem zostal
wykuty i w Kutnie rozkuc go mozna bylo. Kazimierz mial jednak zaufanie do
chlopca. Wiedzial, ze potrafi wsiasc do pociagu, wiedzial, ze umie odczytac
numer peronu na ktorym bedzie musial sie przesiasc, wiedzial, ze jest w stanie
wysiedziec w pociagu przez 7,5 godziny jesli tylko da mu sie cos do strugania i
nieco kapusniaku w sloiku. Nie wiedzial jednak, ze Siaron rozpoczal juz
poszukiwania pierscienia. Dziewieciu baseballistow w czarnych dresach ruszylo w
poscig za cennym sygnetem.

[silverstone]

Jak ruszyło - tak dotarło. Zwartym kordonem (cokolwiek to oznaczało w Słowniku Wyrazów Obcych
PWN), biceps w biceps, łańcuch w łańcuch otoczyli chatę Rysia. Ciemność zaległa w okiennicach.
Słońce schowało się za horyzont (gdziekolwiek by on nie był) i słychać było tylko sapanie zdrowo
podrasowanych anabolikami klatek. Starzec WIEDZIAŁ. Wiedział mnóstwo - nie dosypywać soli, bo
zupa bądzie za słona, nie dmuchać w cudzą kaszę i nie przebiegać kotom drogi. Nie wiedział jednak
NIC, co dotyczyło by zbierania złotych przedmiotów z zakurzonych, uroczych wiejskich dróżek...
"Wiem, że nic nie wiem" pomyślał "I wiem rownież, że gdzieś to już słyszałem". Starzec szybko
wyjął dyktafon "Filozofowie, sprawdzić, deja vu, polska szkola plakatu, Wieliczka, sprawdzić numer
peronu............................"!!!!!!!!!! Zahuczało, zabuczało, dyktafon wyleciał w powietrze, a ...

[eor]

... a Kazimierz zakrztusil sie dymem "Cholerne made-in-tajwany" - powiedzial.
Rysio nawet na niego nie zerknal. Wciaz patrzyl na swoja chatke, ktora stala
teraz w plomieniach. NA ich tle znakomicie widac bylo czarne sylwetki ludzi z
kijami w rekach, ktorzy wsiadali wlasnie do samochodow. Po chwili ich stalowe
rumaki ruszyly na zachod, w strone dworca. "Jak to dobrze, ze postanowilismy
pojechac PKS-em" - pomyslal Rysio. Do najblizszego przystanku bylo jeszcze 7
kilometrow.

Uwaga: konwencja drogi

[Gość: Ronja]

Szli, szli i szli, mijali lasy, pola, łąki i dzieci palące po drodze ze szkoły
skręty. Szli, szli, szli, kilometry nawijały im sie na licznik, jak włóczka na
kłębek łapkami kota.
Gdzieś urodziło sie dziecko, ktoś komuś powiedział "Jejku, to naprwde dlatego
na ambulansach napisane jest odwrotnie?", krowa wyżarła połowę łąki, a oni nie
zmąceni tą zmiennością świata szli...

[eor]

ZA kolejnym wzgorzem ich oczom ukazal sie piekny widok. Wielotysieczne stado
krow, pozostalosc po zlikwidowanym PGR-ze Licha Gorka, wygrzewalo sie w
promieniach zachodzacego slonca. Za nimi gesty las oplatal zabudowania
gospodarstwa. Robilo sie juz pozno. "Uciekl nam juz ostatni autobus" -
powiedzial Kazimierz "Zatrzymamy sie w stodole PGR-u" - usmiechanl sie,
wspominajac harce, jakie tam nigdys odchodzily. Nagle z oddali dobiegl ich pisk
opon. "Do rowu!!!!" - krzyknal Kazimierz.

[Gość: alinca]

Az doszli do malej chatki gdzie na lawca siedziala skurczona we czworo
staruszka. Nad glowa staruszki jasnial wesolo zolty znaczek z napisem PKS. obok
biegla droga ktora najwyrazniej od dluzszego czasu nie nic nie jechalo.
- Babko o dlugo tak siedzicie? Zapytal subtelnie Rysio. Babka zamyslila sie i
po chwili odpowiedziala...

Chwileczke - powiedzial Kazimierz

[eor]

Najpierw jeden taki kazal nam wskakiwac do rowu, a potem spotykamy babke? Co z
tym rowem? Co z piskiem opon? Babka siedzi tam od 120 lat - to wiem i bez
pytania, bo to kolezanka mojej babci. Pytam co z rowem? Mamy w nim lezec?

Z pozdrowieniami,
Kazimierz

[Gość: alinca]

A bo sie pokielbasilo. Moga byc te rowy melioracyjne czy inne. Mnie tam
wszystko jedno. A co do pytania - to tak. Rowy sa po to zeby w nich lezec.

Zaraz zaraz - powiedzial Kazimierz

[silverstone]

"Nie będziemy leżeć w rowie! Nawet melioracyjnym! Przenosimy się do zamku!!!!!!"
Szast prast stuk puk i inne wyrazy dzwiękonaśladowcze i Kazimierz wraz Rysiem znaleźli się w
pięknym zamku przerobionym na muzeum im Lenina.
Jak wieść gminna niesie, zamek zamieszkiwała piękna królewna o wdzięcznym imieniu Władzia i
równie ujmującym mundurku służbowym.
Krolewna na widok przybyszów z radością zatarła ręce, a po marmurowej posadzce z hukiem
potoczyły się wałki brudu.....

[eor]

Jak to od razu widac, kto czym jest inspirowany:)))))))))))))))))))

No niech bedzie ta Wladzia. Nikt mi co prawda nie wyjasnil co z 9 lysolami...

Wladzia szperala wlasnie w pawlaczu. "Mam narty dziecece proste, deskorolke,
ale peknieta i pilke do kosza powinnam ja wyrzucic, ale nie mialam serca" -
mowila. Kazimierz i Rysio przygladali jej sie z zachwytem w oczach i rosnacym
niepokojem w sercu. "O, jest. Mam skakanke" - usmiechnela sie Wladzia i w tym
samym momencie lico jej zmienilo sie w pomarszczona i wykrzywiona twarz
wiedzmy, a z gardla wydobyl sie gleboki charkiliwy smiech. Zanim Kazimierz i
Rysio zorientowali sie co sie dzieje, oplatala ich skakanka i zwiazala jak
prosiaki. "No, Siarun sie ucieszy z takiego prezentu....."

[silverstone]

No czym no czym?????????????????? Mów Eor!!!!!


Siarun był postacią legendarną. Na tyle legendarną, że we wszystkich okolicznych spelunkach miał
swoje dyżurne krzesełko i 5 litrowy kufelek ze złoceniami wytartymi na brzegach. Władzia była jego
szkolną miłością - równie jednak dyżurną, co krzesło i kufel....
"ha ha ha" zakrzyknęła Władzia! "Ja wiem kim jesteście wstrętne chłopaki!!!!" i zaczęła okładać
Rysia deskorolką "Wy feministkami jesteście!! Wstrętnymi, wlochatymi feministkami" Kazimierz
wyplątując nadgarstki ze skakanki szybko zapiął kołnierzyk. "Cholerna depilacja!" Do powiatowego
konkursu na Misstera Wszystkich Czasow i Kresów pozostawało jeszcze trochę czasu, więc
Kazimierz nie zawracał sobie głowy takimi szczegółami jak odstająca koszula na plecach....
Władzia, najwyraźniej ogarnięta exstazą miejscowej produkcji rozstrzaskała desokrolkę na własnej
czaszce. Krew zalała jej oczy. Zalała również dywan, co na pewno nie spodobało by się Siarze....

[eor]

No ja jestem inspirowany Wladca Pierscieni.:))) A Ty bajkami o krolewnach w
zamkach:)))

Telefon nie dzialal. Wladzia poprawila swoim wiezniom wezly i postanowila pojsc
do najblizszej budki zeby zadzwonic do Siaruna. Gdy otwierala drzwi, do pokoju
wlecial motylek. Okrazyl pokoj i przysiadl na ramieniu Kazimierza. Starzec
wyszeptal mu do ucha: "Sprowadz tu prosze orla, niechaj nas stad uniesie".
Motylek blyskawicznie wzbil sie w powietrze.

[silverstone]

Motylek jak wiadomo, nie jest zbyt rozgarniętym stworzonkiem - nie zauważył więc wentylatora pod
sufitem. Rysio tradycyjnie oniemiały patrzył na Cudowne Rozmnożenie Pod Sufitem. Kazimierz nie
patrzył, bo motyle wnętrzności nakapały mu do źrenic, a Władzia ryczała "Cuuuuuuuuuuuuuud!!!!!!!!
Cuuuuuuuuuuuuud!!!!!! Cud" I nagle, nie wiadomo skąd, głos się rozległ tubalny.....!!! Ciemność
ogarnęła naszych bohaterów, a na środku pokoju wykwitła tęcza........

[eor]

Do pokoju wszedl Siarun, a za nimi 9 jezdzcow bejsbola. Siarun wyciagnal reke w
strone Rysia. "Sssssssssynget!!!!" - powiedzial zimnym glosem. Rysio zadrzal.
Wiezy puscily, choc nikt ich nie przecinal. Kazimierz rzucil sie by zaslonic
Rysia przed spojrzeniem Siaruna, lecz Siarun nakazal jego cialu przeleciec
jakies 12 metrow i 35 centymetrow i wyladowac z hukiem na podlodze pod sciana.
"Sssssssygnet!!!!!!" - powtorzyl Siarun a twarz jego stala sie jeszcze
mroczniejsza. "Mmmmmmmam go po dziadku" - dodal. "To koniec" - pomyslal Rysio i
lza stanela mu w gardle, kiedy nagle....

[Gość: bajok]

Gdzie jest czerwony kapturek? Gdzie ona się do licha włóczy tak późną porą?
Wilk nerwowo tragał sobie brodę, przedzierając się po raz kolejny przez
roztańczony tłum najlepszej w miescie dyskoteki.
Przy barze zauważył babcię. Babcia przerażona niespodziwanym spotkaniem z
wilkiem zaczeła nerwowo wołać "nie ma problema, nie ma problema ...", wysypując
przy tym wszystko z torebki na potwierdzenie nieustannie powtarzanych słów "nie
ma problema...".
Rozwścieczony wilk chwycił babcię za szczękę. Zatrząsł ciałem staruszki. Gdzie
jest moja działka? Gdzie jest czerwony kapturek? Zawołał.
Jego krzyk skutecznie zagłuszały metaliczne dźwięki "Łowców Skór", ale
ostatecznie stłumiła go butelka piwa rozbita na głowie wilka przez stojącego
obok baru myśliwego.
"Łowcy Skór" skończyli właśnie kolejny kawałek, gdy wraz z grzmotem pierwszej
wiosenej burzy otworzyły się drzwi. W blasku błyskawicy i strug deszczu stał
czerwony kapturek ...................................
.....................................................