Łapanie oddechu

[Gość: recenzent]

Artykuł napisany z olbrzymią nieznajomością tematu i starannym
wysiłkiem, aby napisać dużo bełkotu nie na temat. Od razu widać,
że autorka nie ma pojęcia o Buddyzmie...

[Gość: Michał]

Jetem jedną z opisanych osób.Dziękuje za nowy wspaniały
życiorys.Cóż za nisamowita wiedza o buddyźmie(niestety poza
autorką nikt takowej nie posiada).Mam nadzieje że większość
artykułów Gazety jest pisana bardziej wiarygodnie.

[Gość: Asia]

Mam wrażenie, że przedstawiliście buddystów jako bandę
neurotyków. Nie wiem czy to sprawiedliwe. To,że fascynują się
inną kulturą niż chrześcijańska nie świadczy jeszcze, że mają
większe problemy ze sobą niż katolicy. A może jest odwrotnie?

"Mniemam, więc jestem"

[Gość: ef]

Zastanawiam się nad celem, jaki chciała osiągnąć autorka
artykułu. Żaden z tych, które przychodzą mi do głowy, z
pewnością nie został osiągnięty. Uwagi dotyczące jego
merytorycznej zawartości zgłosili już przedmówcy. Jeżeli
natomiast Pani Izabella pragnęła za jego pomocą nakreślić dla
czytelników „Gazety” sylwetkę współczesnego, europejskiego
buddysty – także i tutaj jej wysiłki, niestety, zakończyły się
fiaskiem. Znam wielu spośród tych ludzi i jestem absolutnie
pewna, że mają znacznie mniej neuroz, niż pozostali. Po
przeczytaniu komentowanego artykułu nie mogłam natomiast – i
nadal nie mogę – pozbyć się wrażenia, że łódzcy buddyści to, z
grubsza rzecz biorąc, banda nieszkodliwych (choć i nad tym można
by dyskutować, zważywszy na te wszystkie wspomniane związki,
które się rozpadły, na ich seksualne rozpasanie i w ogóle
dziwaczny stosunek do życia, o których to sprawach również
możemy się dowiedzieć z tego artykułu!) wariatów, którym z
jakichś tajemniczych przyczyn WYDAJE SIĘ, że to, co robią, ma
jakiś sens (choć sami nie do końca wiedzą, jaki – nie rozumieją
przecież nawet tybetańskiej (sześciowersowej – sic!) formuły
przywołania Czarnego Płaszcza, choć recytują ją bardzo często).
Podsumowując: pojęcia nie mam, co i komu chciała pani Izabella
tymże tekstem przekazać, nie opisała w nim bowiem niczego poza
swoimi mglistymi wyobrażeniami, nie popartymi niestety
zrozumieniem istoty zjawiska.

[Gość: Hri]

Artykuł napisany chyba przez miłośniczkę telenowel dla
miłośników telenowel... Dużo wody o niczym (pierdoły na temat
życia jakichś tam ludzi), nic sensownego o Buddyzmie. No i brak
znajomości tematu - minisłowniczek terminów buddyjskich to po
prostu porażka...

To ma być dziennikarstwo...?

[Gość: Hri]

Artykuł napisany chyba przez miłośniczkę telenowel dla
miłośników telenowel... Dużo wody o niczym (pierdoły na temat
życia jakichś tam ludzi), nic sensownego o Buddyzmie. No i brak
znajomości tematu - minisłowniczek terminów buddyjskich to po
prostu porażka...

[Gość: Andrzej]

Dobrze,że coś napisaliście na ten temat. Ludzie się boją
buddystów, bo myślą, że to sekta i tak dalej. Mnie to nie kręci,
ale moja dziewczyna jest buddystką i chyba jest jej z tym dobrze.

ble ble ble

[Gość: Adam Michnik]

przychodzi dziennikarka do sangi i probuje opchnac kit
czytelnikom...

[Gość: marta]

Miło przeczytać o buddyzmie ponieważ niewiele publikacji pojawia
się na ten temat w prasie codziennej.Potrafię zrozumieć brak
pełnej znajomości tematu przez osobę która buddystką nie jest
jednak niepokoi mnie fakt wymyślania życiorysów osób z którymi
pani redaktor przeprowadza wywiady (a nawet osób z którymi nie
rozmawiała - mam na myśli siebie ). Po przeczytaniu artykułu
dowiedziałam się że mam dwoje dzieci (!)i tutaj zwątpiłam w
wiarygodność Gazety.

[Gość: Tomek]

Tekst jest wolną tworczoscia Pani Izy i nie ma nic wspolnego z
tym, czym sie ludzie w osrodku zajmuja i kim sa. Wypowiedzi
zamieszczone w artykule czesto sa wyjete z kontekstu, bez
dokonczonych mysli(jakby kropka była postawiona nie w tym
miejscu co trzeba).
Nie chce nawet wypowiadac sie na temat slowniczka buddyjskiego i
terminologii buddyjskiej uzytej w artykule.Napisze tylko -
masakra.

Sprostowanie

[Gość: webmaster]

Na stronie łódzkiego ośrodka w dziale "Aktualności" można
znaleźć oficjalne sprostowanie artykułu. Zapraszam do
przeczytania.
www.karma-kagyu.prv.pl

Sprostowanie - tekst

[Gość: Piotr]

Sprostowanie do tekstu "Łapanie oddechu" z Łódzkiej
Gazety Wyborczej z dnia 2003-04-04

Ilekroć jakaś poważna gazeta decyduje się na publikację
materiałów dotyczących buddyzmu, sprawia nam to radość,
ponieważ jest to okazja, by do szerszej publiczności
trafiły informacje o niezwykle cennym darze, jakim są
buddyjskie nauki o naturze umysłu. Ponieważ nie dzieje
się to często, szczególnie zależy nam na poprawności
informacji, które czytelnik może w takiej sytuacji
otrzymać. W związku z tym prosimy o zamieszczenie
poniższych sprostowań błędów, które pojawiły się w
artykule "Łapanie oddechu".
W buddyjskim słowniczku zamieszczonym pod tekstem podano,
że Budda był mędrcem hinduskim, co jest oczywistą
nieprawdą, gdyż buddyzm nie jest częścią hinduizmu.
Hinduizm jest religią, której celem jest poznanie boga,
podczas gdy w buddyzmie zmierza się do rozpoznania natury
umysłu wspólnej wszystkim czującym istotom - ludziom,
bogom (o ile w ogóle przyjmuje się ich istnienie),
zwierzętom, itd. Z tego też względu poważne autorytety
naukowe i religijne wahają się niejednokrotnie, czy w
ogóle buddyzm uznawać za religię. W artykule więc pojawił
typowy błąd polegający na wrzucaniu wszystkiego, co
pochodzi ze Wschodu, do jednego worka, skutkiem czego
może być tylko zamęt i pominięcie głębokich różnic i
rozmaitości systemów, które z tej części świata się
wywodzą. Nie wiemy też, gdzie autorka zobaczyła Buddę
jako "uśmiechniętego grubasa", bo z pewnością nie w
naszym ośrodku. Jest to chyba najpopularniejsze, chińskie
jego wyobrażenie. Mimo że oświecenie nie jest ani tłuste,
ani chude, na tybetańskich wyobrażeniach Budda ma smukłą,
wysportowaną sylwetkę (czyżby Tybetańczycy mieli lepszą
dietę?).
Nazwanie Karmapy głową szkoły Diamentowej Drogi również
jest co najmniej nieścisłe. "Diamentowa Droga" to ogólna
nazwa określająca najwyższe nauki, których udzielił
Budda. Nauki te w Tybecie pielęgnowane były w czterech
szkołach. Jedną z nich jest szkoła Karma Kagyu, której
głową jest właśnie Karmapa i do której mamy zaszczyt
należeć (najmłodszą ze szkół buddyzmu tybetańskiego jest
mocno politycznie nastawiona szkoła Gelugpa, której
przewodzi Dalaj Lama). Czarny Płaszcz nie jest
sześciowersową formułą schronienia, lecz nazwą oświeconej
ochronnej energii aktywizowanej podczas krótkiej,
śpiewanej medytacji (której niezrozumienie autorka
raczyła zresztą wypominać członkom ośrodka).
Buddyjska mala nie służy do kontrolowania oddechu, bo
celem medytacji nie jest kontrola oddechu, lecz
uspokojenie umysłu i wgląd w jego naturę. Większość
buddyjskich praktyk opiera się na powtórzeniach i to do
ich liczenia służą koraliki nazywane malą. Jeśli zaś
chodzi o wiarę w reinkarnację, to żaden szanujący się
buddysta w nią nie wierzy, bo w ogóle buddyzm nie jest
religią wiary, lecz - jeśli już używa się tej nazwy -
jest on religią doświadczenia. Póki nasze doświadczenie
nie zweryfikuje tej części nauk buddyjskich, nie ma
żadnego znaczenia to, czy w nią wierzymy, czy też nie.
"Nie wierzcie w ani jedno słowo, tylko dlatego że
wypowiedział je Budda, lecz sprawdźcie sami czy pasuje do
waszego życia; sami bądźcie sobie przewodnim światłem" -
powiedział swoim uczniom umierający Budda. Rozstrzygające
jest zatem doświadczenie a nie wiara. Możemy natomiast
mówić o zaufaniu do nauk (z naukami o reinkarnacji
włącznie), które z kolei bierze się z tego, że niektóre
ich części spłynęły z głowy na poziom serca i stały się
już naszym doświadczeniem, co właśnie jest celem medytacji.
Jedną z głównych zasad w buddyzmie jest przejrzysta
wiedza o tym, co się robi i dlaczego robi się to tak a
nie inaczej. Wierni tej zasadzie zdecydowaliśmy się
prosić o zamieszczenie podanych wyjaśnień. Resztę
technicznych informacji znaleźć można w książce Jakimi
rzeczy są naszego mistrza, lamy Olego Nydahla, który
zresztą za kilka dni po raz kolejny gościł będzie w
Katowicach, Warszawie i Gdańsku. Można też ich poszukać
na naszych stronach: www.buddyzm.pl i www.karma-kagyu.prv.pl


Sangha Buddyjskiego Ośrodka Medytacyjnego w Łodzi

[shaman83]

normalnie brak mi słów... TOTALNIE BEZNADZIEJNY artykul...

[Gość: admin piotrek]

nooo, troche sie Iza zgubila ;-) moze zaproscie ja misie jeszcze
raz do osrodka i postarajcie sie wyjasnic co zgubila i gdzie.
zainspirujcie ja troche bo jak przeczyta te wszystkie komentarze
to bedzie miala depresje albo zacznie nielubic buddystow.

[Gość: TD]

Gość portalu: admin piotrek napisał(a):

> nooo, troche sie Iza zgubila ;-) moze zaproscie ja misie jeszcze
> raz do osrodka i postarajcie sie wyjasnic co zgubila i gdzie.
> zainspirujcie ja troche bo jak przeczyta te wszystkie komentarze
> to bedzie miala depresje albo zacznie nielubic buddystow.
Wiesz, Iza była częstym gościem w Ośrodku i poświęcone jej zostało bardzo dużo
czasu. Tłumaczyliśmy, wyjaśnialiśmy i nic. Była nieprzemakalna na wiedzę.

Śmieszni jesteście

[aksjomat33]

Piszecie, że artykuł ma mnnóstwo bledów, ale nie piszecie jakie to bledy. Nawet
w tym niby sprostowaniu przyczepiacie sie do tylko do dwóch niescislości i to
raczej drugorzędnych. Gdziue wiec są te błędy? Sądzę raczej, że ubodła was
prawda - tzn. to, że okazalo się, że rzeczywicie jesteście sektą, neurotykami i
w ogóle bandą oszołomów. To tyle.

[Gość: admin piotrek]

widzisz aksjomat. sprawa polega nie tyle na bledach (tam gdzie jeszcze cos o buddyzmie Iza napisala to sa same bledy) ile na tym ze ten artykul nie jest o buddyzmie ani troche tylko o kilku ludziach ktorzy do osrodka przychodza i w dodatku sami tu isza ze Iza zafalszowala ich wypowiedzi. ja mysle ze po prostu tyle miala czasu na zrozumienie innych ile trwa czytanie tego artykulu. takie juz jest polskie dziennikarstwo, a szczegolnie niziny gazety (znam tam kilku ludzi w centrali). a co do neuroz, coz, papiez tez je miewa i to zapewniam Cie ze nie mniejsze :-) nie czuj sie tylko, prosze , atakowany. ehhh, z checia bym Ize na piwo zabral i wytlumaczyl co nieco, ale z warszawy jestem...

[Gość: Jarek]

Nie zauważyłaś tekstu sprostowania? No chyba, że go jeszcze nie
było - ale odnoszę inne wrażenie. :-)

[Gość: Jarek]

Sorki Aksjomat! To ja niedoczytałem Twoich uwag. Czytałaś
sprostowanie - to pewne! Ale czy dokładnie?

[Gość: olo]

aksjomat33 napisał:

"nie piszecie jakie to bledy" - dość wyczerpujące i przejrzyste sprostowanie
pojawiło się bodajże na dzień przed Twoim komentarzem...

"prawda - tzn. jesteście sektą, neurotykami i w ogóle bandą oszołomów" - tego
to nawet pani Iza nie napisała, skąd ta pewność, skąd takie uprzedzenia, czy
posiadasz aksjomacie aż tyle neuroz i kompleksów, żeby atakować bezmyślnie
wszystko, o czym nie masz pojęcia, czego nie znasz, a co nie przystaje do
Twojej wizji świata??? zajrzyj kiedyś do opisywanego ośrodka, poznaj tych
ludzi, przeczytaj ze dwie książki, przyjdź na jakiś wykład i dopiero potem
wypowiadaj się na forum...

pozdrawiam. olgierd

[Gość: krysiuku]

aksjomat33 napisał:

> Piszecie, że artykuł ma mnnóstwo bledów, ale nie piszecie
jakie to bledy. Nawet
>
> w tym niby sprostowaniu przyczepiacie sie do tylko do dwóch
niescislości i to
> raczej drugorzędnych. Gdziue wiec są te błędy? Sądzę raczej,
że ubodła was
> prawda - tzn. to, że okazalo się, że rzeczywicie jesteście
sektą, neurotykami i
>
> w ogóle bandą oszołomów. To tyle.
mimo ze z gory znasz odpowiedz [patrz wyzej] odpowiem. o
nieprofesjonalizm i brak dziennikarskiej etyki. i nie chodzi o
nieznajomosc buddyzmu , buddyjski slowniczek, 'budde grubasa
[grubasy sa zazwyczaj bardzo cieplymi i milymi ludzmi] lecz o
nieautoryzowane historie rzekomo z zycia ludzi uczeszczajacy na
medytacje [z ktorych niektore np.casus chlopaka kt mama oplaca
prywatna szkole]najprawdopodobniej wogole nie mialy pojecia ze
beda w artykule. moim zdaniem artykul narusza dobra osobiste
prywatnych osob, ze wszystkimi tego konsekwencjami. to tyle

sztywna górna warga

[Gość: robo9]

skoro nie istnieje nic obiektywnego tylko sposob percepcji wiec
o co macie do tej pani pretensje?
opisala to co zobaczyla i tyle.

[Gość: koggut]

o jej sposob percepcji

pierwsze pytanie

[Gość: alia]

Mam pytanie: dlaczego właściwie wypowiedzi nie są autoryzowane?

[Gość: Jarek]

Osobiście sądzę, że Iza miała jak najlepsze chęci ale
temat "Buddyzm" jest naprawdę duży, a największą pułapką jest tu
chyba naturalna ludzka skłonność do wkładania zupełnie nowych
rzeczy do starych pudełek. Oczywiście tendencja taka jest w
większości sytuacji jak najbardziej przystosowawcza (dlatego
ewolucyjnie się wykształciła), jednak najwyraźniej nie sprawdza
się w przypadku pisania artykułów na temat buddyzmu.
Mimo to mam szczerą nadzieję, że autorka nie da się zrazić
trudnościom i, kto wie, może już niedługo będziemy mogli
przeczytać coś ciekawego.

[Gość: Ania]

Nie wiem wiele o buddyźmie, a to, co wiem, słabe znajduje
potwierdzenie w tekście p. Izy. Każdy, kto posiada odrobinę
instynktu samozachowawczego, na jej miejscu dałby tekst przed
publikacją do przeczytania komuś, kto mógłby być wiarygodnym
recenzentem. A tu proszę: wypowiedzi nie były autoryzowane.
Chętnie przeczytam jakiś kompetentnie przeprowadzony wywiad.
Uważam, że Gazeta powinna tymczasem opublikować sprostowanie.

[Gość: tashi]

szkoda ze dziennikarze nie sa juz dziennikarzami tylko
konowalami. Czytajac ten stek bzdur zastanawialem sie czy Pani
Iza jest az tak odporna na wiedze, czy tez chciala zarobic na
wierszowce wiecej i pisala, pisala... rzadko spotykam sie z
takim brakiem profesjonalizmu

[Gość: luna]

Słuhcajcie,czy przypadkiem nie za poważnie potraktowaliśmy całe
to zajście z artykułem. Jasne, że dobrze bybło dać dziennikarzom
informacje zwrotne, by jednak poddawali swoją radosną twórczość
autoryzacji, ale z drugiej strony warto się zastanowić, co w
takiej sytuacji zrobiłby nasz buddyjski nauczyciel - czyli, dla
niewtajemniczonych, lama Ole Nydahl . Kilka lat temu podczas
pobytu w Czechach, gdzie odbywał się kurs medytacyjny, lama Ole
został zaproszony do porannego programu telewizyjnego w
stylu "kawa czy herbata". Tak się niefortunnie złożyło, że
tłumaczka dosyć koślawo tłumaczyła wypowiedzi Olego, zmieniając
ich sens. Jaka była jego reakcja? Ole stwierdził, że nie ma
sensu rozdmuchiwać sprawy, bo nikomu nie przyniesie to żadnego
pożytku, a jedynym efektem może być pogrążenie dziewczyny. Niech
i tym razem Ole będzie dla nas inspiracją. Myślę, że trochę za
ostro potraktowaliśmy Izę.