Zrozumieć politykę naszych elit

Ogłoszenie drobne na dzień 31.08.2009

[Gość: jothagie]

Tylko dla tych, którzy nic nie rozumieją.
Solidarność przestała być zbiorowym bohaterem. Przyszedł najwyższy czas, by
ogłosić jej koniec. Zeszła była. Zaprasza się na widowiskowe funebralia.
Epitafium nagrobne: „Zboczyłam, zawiodłam, uprawiałam kanibalizm, zostałam
pożarta przez bliskich”. Przechodniu! Nie odwracaj głowy. Wybacz!”. Gdy już
dostatecznie długo pomilczymy nad jej trumną, otworzymy nowy okres Solidarności
- tworzenie mitów, w stylu: „Gdy nasz zbiorowy bohater „Solidarność” znów
znalazł się na ulicach Warszawy...”. Bo jaki inny mit odnowi oblicze tej Ziemi?
Epitafium nagrobne dopiero napiszemy: „Nie po to władzę braliśmy, by ją teraz
narodowi oddawać”. Ot i cała tajemnica ewolucji „Solidarności” – ab ovo usqe ad
mala…
P.S. Ogłoszenie sponsorowane: Sponsor - pierwszy poległy w walce z
„Solidarnością” – socjalizm… Nawrócony, ochrzczony, prosi o jedno „Zdrowaś…”.
Pogrzebany pozdrawia swego grabarza. Epitafium nagrobne: „Sic transit gloria
mundi”. Z dopiskiem na dole: „Ale spójrzcie obok – Panna „S”, także. A jednak…
doczekaliśmy się…”

Epitafium właściwe: Dałam d…y

[Gość: Gdaniec]

Doskonałe! Szczególnie ta <Panna „S”>. Okazuje się, że wszyscy ją dupczyli, ale
nikt nie poślubił… I poległa pod wpływem cynizmu korzystających. A teraz
kombatantów udają. Po latach okazuje się, że każdy zaspokoił swoje potrzeby, a
bękartem nie ma kto się zająć. Zasady ją wykończyły – następna ideowa, która nie
chciała ani „Niemca”, ani "Ruskiego". Teraz, podobnie jak żona górnika, ma
wyrąbany przodek... W celu dalszego zbliżenia … przykrywa się ją byle jaką
gazetą. Rzeczywiście, to już tylko idea, bez mocy sprawczej. Odchodzi na boczne
ołtarze, gdzie raz na rok dozna okadzenia, pustych przemówień, przedstawienia
nowych kombatantów w walce wszystkich z wszystkimi. I tyle. Jutro zamykamy jasełka.

Dwa pancerniki: Schleswig i Holstein

[Gość: jothagie]

Brzmi to jak żart, ale przed laty miało miejsce w jednym z renomowanych liceów
naszego miasta na lekcji zbliżonej do historii (na dzisiejsze byłaby to WoPiŚW).
Pani: „II wojna światowa rozpoczęła się od Westerplatte, gdzie zaatakowały dwa
pancerniki…”. Tak jako dorosły widzę każdą rocznicową uroczystość upamiętniającą
rozpętanie wojny. W krzywym zwierciadle. Według zasad powinni świętować
zwycięzcy – jesteśmy nimi, czy nie, bo ja mam wątpliwość, czy w takim
towarzystwie możemy jawnie świętować… i jeszcze w takiej bliskości z Powstaniem
Warszawskim. Co roku, na rocznicę, zadaje sobie pytanie, ile pancerników głupoty
tym razem zaatakuje.
Jak przez mgłę pamiętam końcówkę wojny, a raczej polsko-polskie wybijanie się
wzajemne. Wojna zmieniła jednak moje życie, jak wielu innym także. Od młodości
słyszałem tylko jedno: „nie masz innego wyjścia – musisz się uczyć”. Idąc do
szkoły pierwszego września zapamiętałem, co mówiła mama, że w 1939 roku też była
przepiękna pogoda. Rozpierała mnie duma, bo przed rozpoczęciem nauki
samodzielnie przeczytałem „Przygody Robinsona Crusoe” Daniela Defoe, czego
wcześniej nie odnotowano w rodzinne. Można też uznać, że wcześnie
zainteresowałem się polityką, bo sąsiadowi, całkowitemu analfabecie, czytałem
gazety, a tam była tylko polityka. No i wiersze w „Gromada Rolnik Polski”,
niektóre do dziś znam na pamięć. Wkrótce nastąpiła pierwsza klęska - odebrano mi
„Krzyżaków”, bo w terminie wypożyczenia doczytałem tylko do połowy. Pamiętam to
poczucie goryczy. Tego dnia ze szkoły wracałem wraz z pierwszym śniegiem.
I tak rok po roku i nie wiadomo dlaczego dopadł mnie wiek starczy. Mam kłopoty z
utrzymaniem pionu w wielu znaczeniach tego słowa, ideologicznym szczególnie, a
najbardziej w sensie fizycznym. Są kłopoty również z poziomem, ale tu jeszcze
wielu może się równać, przy czym Wy młodzi galopujcie, a ja się tylko grzywy
potrzymam…

Ja! Schnell! Gut! O mein Gott!

[Gość: jothagie]

Na początku naszego kapitalizmu te cztery zawołania wystarczyły, żeby niejeden
film zrozumieć. A co tam zresztą było do zrozumienia – kopulacja jak to
kopulacja. Dziś nasze horyzonty poszerzyły się – znamy języki obce, wiemy co z
językiem zrobić, a i kopulacja już jakby nie ta. Kopulację zastąpiła prokreacja,
czasem nawet modlitewna. I słusznie, dawanie du...py już w starożytności miało
charakter posługi religijnej.
Mój znajomy jest słuchaczem pewnego radia (to w którym występuje pewien ojciec
gromadki moherów). Nie to, żeby był aż tak pobożny. Znajomy to zgrywus i cynik.
Nagrywa niektóre audycje, szczególnie nocne, a „kwiatuszki” zachowuje ku
pamięci. Puścił mi ostatnio wypowiedzi na temat, życia intymnego słuchaczy.
Zaciekawiła mnie jedna opowieść, jak to pewne małżeństwo podczas kopulacji
odmawia różaniec. Miałbym pytanie, czy to pełen różaniec, z wszystkimi
tajemnicami, czy jakaś wersja skrócona. I do której grupy tajemnic zaliczyć taki
seks? Tajemnice Radosne (poniedziałek i sobota)? Tajemnice przy Świetle
(czwartek)? Tajemnice Bolesne (wtorek i piątek)? Tajemnice Chwalebne (środa i
niedziela)? Jeśli o mnie chodzi, to rozbudowałbym czwartek może o Tajemnice przy
Świecach. Od razu widać, że jestem laik w tej dziedzinie, bo tyle lat przeżyłem
i to z nie byle jaką Kamasutrą, ale tych pozycji nie znam.
P.S. Przyznam szczerze, że napisałem to pod wpływem impulsu. Ktoś „wyciągnął na
pulpit” moje dwa starsze wpisy na tym forum:
forum.gazeta.pl/forum/w,64,94448559,,Kosciol_jeszcze_blizej_seksu_.html?v=2
Połączyłem to z odwiedzinami u znajomego, o czym wyżej było.

Wdupiemanie to druga strona włazidupstwa

[Gość: jothagie]

Zupełnie jak z popularnym wytłumaczeniem teorii względności. Jeśli Hani wsadzi
się palec do nosa, to właśnie powstaje problem względny – kto ma palec w nosie.
I nie zmieni tego wsadzanie palca w inne otwory, a tym bardziej jeśli zmienimy
przyrząd eksploracji, np. z palca na typowy vagina explorer. I po co ten
przydługawy wstęp? Otóż, po to, żeby powiedzieć, że rozumiem chęć utrzymania
dobrych stosunków z Kościołem, ale nie rozumiem włazidupstwa. Dlaczego? Bo w
rezultacie powoduje to właśnie wdupiemanie. Przybysz z grodu Kraka opowiadał mi
o ludziach z tzw. małego establishmentu, którzy chadzają na obiadki (po
staropolsku nazywa się to pieczeniarstwem) do kurii i różnych klasztorów i
pytają, co by jeszcze zechcieli wziąć. Wynoszą urzędowe plany i nawet doradzają,
gdzie kościół, gdzie opactwo…W nagrodę rozbestwiony Pieronek od czasu do czasu
raczy powiedzieć, że „jeśli chcecie wojny, to ją będziecie mieli…” Piszę to z
przekąsem, ale nie bez powodu, bo w Olsztynie też czas dożynek, a władze
chadzają do „gospodarza” ze śpiewem: „Plon niesiemy, plon”. Niechże choć ciut
pomyślą, co jest konsekwencją włazidupstwa… Gejowski seks po polsku z domieszką
religijnej adrenaliny i z dreszczem zwątpienia dla biednego społeczeństwa.
Jeszcze jeden program? Proszę bardzo! „Dwadzieścia jeden działek pod obiekty
sakralne na XXI wiek”, lub „ W każdym powiecie po teologicznym uniwersytecie”,
czy „każda spółka skarbu państwa ma swego kapelana”… itp. A co na to władze?
Wasza Wyższość (excellentia)! Od zawsze jesteśmy przygotowani, do wypełnienia
rozkazów… „Jezu, Maria! Szlag mnie trafi.” Albo niech sobie walnę szkolnym
oksymoronem: „Wielebne głupstwo”.

„Jest super, jest super, więc o co ci chodzi?"

[Gość: jothagie]

Jest super, ale o wolności, prywatności, życiu osobistym zapomnijcie.
Jeśli T. Love i Muniek Staszczyk, to znaczy, że „bez pałlitra nie razbierjosz.
Dziś nie będzie o seksie, ale polityce miłości. Otóż rząd tak kocha naród, że
ochroni go nawet przed własnymi (narodu) pomysłami. Oczywiście pod pretekstem
terroryzmu i różnych współczesnych dewiacji, chociaż nie przewiduje się ochrony
przed zasadniczą dewiacją - tymi, co naród sukcesywnie grabią…
wiadomosci.onet.pl/2035548,11,item.html
Rząd bardzo dobrze rozumie kapitalizm. Teraz już nawet nikt nie mówi o
gospodarce rynkowej lub innych tego typu wynalazkach słownych. Ordynarny
kapitalizm – im większa bieda tym więcej uprawnień policji, by niezadowolone
społeczeństwo mogła wziąć za twarz. Aktualnie wskrzeszamy ducha „granatowej”. A
co dalej, to łatwo się domyślić… Jeszcze tylko w szpitalu, tuż po urodzeniu, dwa
chipy – kościelny i policyjny. Z czasem, jak Kościół przejmie policję
całkowicie, wystarczy jeden.
W czym rzecz? Spece od teorii utrzymania władzy, czytali Marksa i doskonale
wiedzą, że socjalizm można wprowadzić na bagnetach, czego doświadczyliśmy, albo
demokratycznie – kartką wyborczą. Socjalizm jest wtedy wynikiem tego, że władze
nie potrafią inaczej rządzić a społeczeństwo już nie potrafi tak żyć. Pierwsza
część tego powiedzenia (mniejsza o dosłowność) właśnie w realizacji hic et nunc.
Druga wisi na włosku… Jak temu zapobiec, bo władza spodobała się, a jej
przedstawicieli przyjęto do międzynarodowej zmowy. Po pierwsze zawarto umowę
„wewnątrz” elit politycznych według której nie będzie innego wyboru niż PiS i
PO. Żaden ośrodek badania opinii publicznej nie odważy się obwieścić czegoś
innego. Ale ten brak demokratycznego wyboru to początek totalitarnego udupienia
społeczeństwa. Reszty dopełni polityka miłości i postęp - przed wojną były wszy,
po wojnie pchły a teraz pluskwy podsłuchowe. Owa pluskwa to oczywiście synonim
udupienia społeczeństwa. Dla kogoś, kto pracuje 16 godzin dziennie, żre byle co
i sra bez rozgłosu, to nie będzie mieć żadnego znaczenia. Ale pozostali będą
czuć się zagrożeni, chociaż w pewnej kolejności. Najpierw: „jesteś z nami albo z
nimi”. Potem: „Kto nie jest z nami, ten jest przeciwko nam”. Znamy te mechanizmy…
„Kiedy przyszli po komunistów, nie protestowałem. Nie byłem komunistą.
Kiedy przyszli po związkowców, nie protestowałem. Nie byłem związkowcem.
Kiedy przyszli po Żydów, nie protestowałem. Nie byłem Żydem.
Kiedy przyszli po katolików, nie protestowałem. Nie byłem katolikiem.
Kiedy przyszli po mnie, nikt nie protestował. Nikogo już nie było”.
(Pastor Martin Niemöller, Dachau 1942 r.).

W elitach brak dinozaurów niepokornych myśli

[Gość: jothagie]

Chyba na zawsze zapamiętam literacką wersję ostatniej rozmowy Liwii z
Klaudiuszem - prosi go o to, aby zagwarantował jej boskość po śmierci, tak by w
zaświatach nie spotkała ją kara za popełnione zbrodnie. Coś w sam raz dla
naszych elit – zagwarantowana boskość, by żadnych konsekwencji nie ponosić. Ani
tu, ani tam, przy czym tego „tam” to oni się nie boją, albo boją tylko dla
pozoru i wyniku wyborczego. Jakie to zepsute czasy, chociaż władza zawsze taka
była. Od czasu do czasu czyniono świętym jakiegoś władcę, ale było to obłudne i
kiedyś i dziś. Było to możliwe, „dzięki” głupocie narodów, które takie
upokorzenie traktowały ramach „cesarzowi co cesarskie”. W tym kontekście
przypominam sobie powiedzenie Wałęsy, że musimy przywrócić czasy II RP i słowa
jednego z ministrów (założyciel ZCHN) w rządzie Bieleckiego, że trzy klasy
obowiązkowo – nauczyć czytać, pisać, tabliczki mnożenia i wystarczy. Takim
narodem to się rządzi. I świętym władcą można zostać…Nie będzie
odpowiedzialności. A że bieda i nędza szerzą się w zastraszający sposób? Nic to!
Za (duże) pieniądze Kościół to jakoś znieczuli. A ten już jest święty i też
odpowiedzialności nie poniesie.
Ludzie! Ktoś musi stanąć ramię w ramię z tym głupim i biednym narodem, ale póki
co narodowi jest dobrze tak, jak jest. Ma swój Kościół, swoją Ojczyznę i nie
musi jeść razem ze świniami, jak syn marnotrawny. Więc czego mu jeszcze brakuje?
Pytanie za przysłowiowych 100 punktów…
P.S. Gdyby można było sklonować po kilka sztuk takich dinozaurów jak Giedroyć,
Herling-Grudziński… Z elit też można by coś klonować, ale ten materiał nie jest
brany pod uwagę przez elity u koryta. Niestety, elity maja skłonność do
„wyłaniania z siebie” głupków, a nie „dobierania” materiału do zapładniania nową
jakością.
A propos Giedroycia, fragment wywiadu:
Polityka: Czy wizyta Ojca Świętego będzie miała wpływ na przyszłość
Polski?
Jerzy Giedroyc: Żadnego. Poza chwilowym uniesieniem społeczeństwa nie
odegra żadnej roli. A kosztowała nas bardzo dużo. Nie stać nas na budowę takiej
ilości kościołów, kiedy mamy niedożywione dzieci. (Polityka, nr 35, 28 sierpnia
1999).

„Jaka piękna katastrofa”!

[Gość: jothagie]

Tak kończy się film „Grek Zorba”, właśnie optymistycznym spojrzeniem na
katastrofę, widzianą nie tylko fizycznie, ale i psychicznie, w sensie zwykłej
klapy wielkich zamierzeń. Sytuacja, wypisz wymaluj, kojarzy mi się z sytuacją
Kościoła katolickiego. Od momentu nastania niepodległości Kościół dąży do
stworzenia kraju wyznaniowego. Tak się w tym zagalopował, że nawet nie zauważył,
jak stał się skansenem polskiego fundamentalizmu z wszystkimi jego negatywnymi
cechami. I nie chcę Was martwić, ale on już mądrzejszy nie będzie. W dojściu do
normalności (przyjmijmy za standard jakąś średnią krajów Zachodu) przeszkadza mu
pycha, przeświadczenie o nieomylności i dotychczasowe dobre wyniki w pazerności.
Kościół nie posłuchał rady, by nie zajmował nie tylko bunkrów, ale także
jakichkolwiek pozycji po luzującym je ustroju komunistycznym. Wejście tam to
była klęska a nie zwycięstwo. To straszna lipa a nie zwycięstwo. Dodatkowo, jak
na pazerny kapitalizm przystało, Kościół ustawił się po stronie bogatych. Teraz
zaś bieda neutralizuje nie tylko ideologiczne założenia ale i ekonomiczne
osiągnięcia Kościoła. Kościół wpadł w pułapkę, z której sam nie wyjdzie.
Teraz kolej na państwo jako instytucję. Powinien być przeprowadzony rozdział
Kościoła od państwa. I koniec rozdawnictwa. Koniec także z niezrozumiałymi
przywilejami. Zakończyć działalność Radia Maryja w obecnej postaci. Uważam tę
działalność za najbardziej szkodliwą. To utrzymywanie polskiego katolicyzmu na
poziomie najbardziej prymitywnym. Nikt nie powinien się identyfikować ze słowami
szaleńców z tego radia. Pamiętam ideę powstania RM ujawnioną przy nadawaniu
koncesji. To miało być radio modlitewne. Takie istnieją na świecie i nikt do
nich pretensji nie zgłasza. Że tak będzie, zaręczał taki pajac w sutannie i z
figurką Matki Boskiej.
Kościół nie może być pasożytem na ciele społecznym, nawet pasożytem pożytecznym.
Sam zaś Kościół powinien tak się zorganizować, żeby jego działania były
demokratyczne i transparentne. Nie trzeba mu podpowiadać, jak – tego wysiłku
musi sam dokonać.
A jeśli tak się nie stanie, to przede wszystkim Kościół będzie odpowiedzialny za
tą „piękną katastrofę”. Piękną, boć to w sferze kultury, a w niej wszystko jest
kulturą… dawna religia Słowian również.

Konkurs konkursem,a zatrudnienie to nasz przywilej

[Gość: jothagie]

Kiedyś byłem tak naiwny, że zapragnąłem sprawdzić, jak działają reguły
demokratyczne i stanąłem do konkursu na takie tam podrzędne stanowisko. Znajomi,
a szczególnie obeznani w sprawie odradzali mi, no bo „tam jest kandydat, którego
popiera kuria”. Nie przejąłem się tym, bo chodziło mi o doświadczenie, chociaż
pracę przyjąłbym. Jakież było moje zdziwienie, gdy odczytano wyniki. Przegrałem
do zera. Inni do jednego, dwóch, trzech a ja do zera. Takich szczegółów podobno
się nie ogłasza, ale wtedy z satysfakcją to podano. Konsternacja była tym
większa, że w komisji był mój dobry znajomy. Przepraszał mnie, a po trzeciej
wypitej pięćdziesiątce rozpłakał się – nie mógł inaczej. Zmuszono go szantażem.
Tak wspominam początki naszej demokracji i nie wracałbym do tego gdyby nie fakty
bieżące. Okazuje się, że „nauka radziecka” zna ewolucję tego przypadku, a
mianowicie że można wygrać konkurs, czyli być najlepszym, a nie zostać
zatrudnionym. Ja również znam takie przypadki osób zaprzyjaźnionych i czekam, co
sąd na to powie. Sądy przecie są niezależne od Karguli i Pawlaków…, chociaż
zawsze może powstać zapotrzebowanie na kota, który w soboty i niedziele sądowe
myszy opędzi. Z czasów panowania poprzedniego prezydenta pozostało nam jeszcze
poczucie sojuszu władz (te w rozumieniu Monteskiusza + prasa). Władza porozumie
się sama, jeśli można tak trawestować powiedzenie najsławniejszego rzecznika rządu…

Jest poselski,ale najważniejszy to Święty Immunite

[Gość: jothagie]

A właściwa kolejność jest taka: Święty Immunitet, Poselski Immunitet, WŚDB czyli
Wielka Święta Dziura Budżetowa i Czarne Dziury w Kosmosie, ale to już boski
immunitet – chroni tylko od mandatu za szybkość Obrotu Ciał Niebieskich. I kto
ma wątpliwości, że władza pochodzi od Boga?
Chociaż w Indiach są święte krowy, to tylko u nas praktykuje się Immunitet
Świętych Krów – nietykalność duchownych. To może jeszcze zniósłbym, gdyby to nie
miało przełożenia np. na sprawy sądowe, gdzie jest rażąca dysproporcja we
wszczynaniu spraw i zasądzanych karach. To jest widoczne, skandaliczne i
przyczynia się do relatywizacji wymiaru sprawiedliwości. Z czasem to nie my
będziemy mieć problemy moralne wobec wymiaru sprawiedliwości, ale on sam z sobą.
Dzięki tym i im podobnym sprawom, wymiar sprawiedliwości, od prokuratorów
poczynając, poprzez adwokatów, na sędziach kończąc ma opinię z tendencją
schyłkową. A przecież chciałoby się inaczej, bo jeśli autorytety same się
zanegują, to myśląc per analogiam z faktów historii, krwawo będziemy rozwiązywać
nasze problemy. Nie akceptuję jednak sytuacji, w której Immunitet Świętych Krów
powoduje nachalność ideologii. Może nie w postaci doktryny, bo i ona ma
odzwierciedlenie w prawie (np. niesławny konkordat), ale przede wszystkim w
zamknięciu dróg kariery i społecznego poważania osobom nie poddającym się owej
ideologii. Mam własne doświadczenia w tym względzie i bliskie mi są
doświadczenia znajomych. I nie chodzi tu firmy prywatne, choć i tam ma to
przełożenie, ale mam na myśli samorządy i funkcje państwowe. Znane mi są
przynajmniej trzy przypadki znajomych, którzy aby nie stracić pracy, muszą
praktykować katolicyzm mimo, ze dalecy są od tego. Mogę opisać ich dyskomfort,
ale mam wątpliwości, czy sami nie są sobie winni. Mam bowiem dobry przykład z
przeszłości. W mojej rodzinie był (jeszcze żyje) człowiek, który swoją głęboką i
autentyczną wiarę łączył z wysokim stanowiskiem, członkowstwem w PZPR i
oficjalnymi praktykami religijnymi. Wielokrotnie z ambony „spadał” jako dobry
przykład. Po kolejnej próbie wyrzucenia go z partii, ostatecznie dano mu spokój.
Czy dziś byłoby to możliwe? Gdzieś „wysoko” może i tak, szczególnie w połączeniu
z przynależnością do „słusznej” partii, ale w Olsztynie – wątpię…! Immunitet
jest tu pierwszy, dopiero potem partia, narodowość i znajomi niedźwiedzia…i
Kopernik, który płaci mandaty za wspomnianą szybkość Obrotu Ciał Niebieskich.
forum.gazeta.pl/forum/w,902,99961538,,Abp_Goclowski_przesluchiwany_przez_9_godzin_ws_.html?v=2

W polityce przeważa KomSoMolskaja prawda

[Gość: jothagie]

Niestety, prawda o Polsce, to k. (skracam i wszelkie domysły na własną
odpowiedzialność) prawda. Co to znaczy, dokładnie nie wiadomo, ale wiadomo, że
obok tischnerowskiego podziału prawd (święta prawda, tysz prawda i gó... prawda)
nieźle trzyma się jeszcze inna prawda. W nowych warunkach odtwarzają się stare
prawidła, a mówienie o nich jest pokrętne i maskuje racje partyjne. Czymże to
jest, jeśli nie k. prawda?
Stefan Niesiołowski, zanim jeszcze wstąpił do PO, wyraził się o tej partii w
następujący sposób: “PO prawdopodobnie skończy tak jak wszystkie ruchy, które
spaja jedynie cynizm, hipokryzja i konformizm”. Rzecz w tym, że poseł mówiąc o
znienawidzonej wtedy PO powiedział trochę prawdy o całym partyjnym
establishmencie, przy czym to jest k. prawda, bo inaczej niemożliwe, by zaraz
potem do niej wstąpił.
Albo podręcznikowy przykład takiej prawdy. Lewica zwykła z okazji wyborów
apelować do myślących lewicowo. „Nie wystarczy mieć serce po lewej stronie,
trzeba myśleć lewicowo” – tak to wyglądało dotąd. Cóż kiedy do tej pory, cały
czas mieli serce po lewej stronie, ale myśleli jak rabusie. Jakaż to prawda o
intencjach chcących sprawować władzę, lub faktycznie sprawujących. Czyż nie jest
to k. prawda?
W sprawach międzypartyjnych dominuje myślenie rokiem 1948 (chodzi o przejęcie
mniejszego PPS) – Tak myślało PZPR, tak myśli SLD i tak myślą inne partie – z
domniemanego konkurenta uczynić satelitę, a najlepiej wcielić we własne szeregi.
Trudno wytłumaczyć, że wobec nikogo nie można tak myśleć, że to nie jest sukces
a niebezpieczeństwo – zemsty różnic ideowych i olbrzymi koszt ujednolicenia. Ta
prawda jakoś trudno przebija się przez świadomość członków partii i przez
teraźniejsze partyjnictwo. A szkoda, bo skróciłoby to dystans do faktycznej
jedności celów, nie tylko partiom z tzw. „pnia”. Także uniknęlibyśmy cynizmu
ludzi „przejętych”. Czy ukrywanie tego i odwracanie „kota ogonem nie jest k. prawdą?
Medialnie celowo powiela się schemat „jedynie słusznej racji”. W praktyce
wypada, że taką rację reprezentuje GW. Może nawet tylko GW. Prawdę mówiąc, źle
się czuję, gdy Michnik ustanawia mi normy demokracji i normy moralne w ogóle. A
po wypowiedzi Zbigniewa Herberta(nie będę cytował, bo ktoś za to stanął przed
sądem) to już w ogóle straciłem zaufanie do jego zdolności w zakresie etyki
normatywnej. Czy te wygibasy myślowe, raz nie zachowujące elementarnej logiki, a
innym razem opluwające to, co polskie w ramach walki z przesądami, to nie jest
k. prawda?
Bacznie przyglądam się naszej administracji. To nie jest korpus urzędniczy, ale
sfora zagończyków, bezkrytycznych wykonawców poleceń pasterza, kierownika i
każdego wyższego „stopniem”. Na to zeszmacenie pracuje atmosfera niepewności
statusu urzędniczego, preferowanie feudalno-wasalnych stosunków i nagradzanie za
brak samodzielności. Powszechnie panują trzy typy Kowalskich: Jan
Wziątek-Kowalski, Jan Czopek-Kowalski i Jan Strach-Kowalski. Dokąd my, do
Europy? Czyż utrzymywanie tego stylu, jako jedynie słusznego, nie jest wersją k.
prawdy?
P.S. Pozwolę sobie na gest rozpusty i publicznie wyrażę taką oto nadzieję:
Krzywa średniej inteligencji ludzkości imponująco wznosi się do góry. Cóż, od
czasu do czasu do decyzji dorywają się jednostki, które ową średnią ściągają w
dół. Pocieszające jest jednak to, że w skali dłuższej są to przypadki a nie
tendencja. I oby to k. nie była k. prawda!
Impulsem do wystukania na klawiaturze tej wypowiedzi była wypowiedź naszego
polityka, który stwierdził, że trzeba uczyć się kapitalizmu. Przypomniało mi się
przemówienie Lenina wygłoszone na III Zjeździe Komsomołu (2.10.1920), aby
młodzież "uczyła się komunizmu".
A poza tym nic na działkach się nie dzieje…

To były czasy… A co jest teraz?!

[Gość: jothagie]

Strzeliliśmy ruskim bramkę, ale radziecki bramkarz nie uznał gola. Od razu stał
się moim idolem. Gdy przekraczałem granicę ze Związkiem Radzieckim
(Moskwa-Warszawa), to przechodziłem kontrolę osobistą i byłem poddany badaniu
odbytu. Na pytanie, czego pan tam szukał usłyszałem: „My dobrze wiemy, gdzie wy
macie Związek Radziecki” i od razu faceta polubiłem… Sara Palin „wystawiła się”
na aukcji (w nagrodę możliwość spotkania i zjedzenia lunchu). Cena wywoławcza w
licytacji od 25 tysięcy dolarów. To nagroda zdecydowanie z drugiej dziesiątki.
Prym nadal wiedzie I nagroda w Federacji Rosyjskiej – spotkanie oko w oko z
Leninem…Czuję ten matrix fachowo reżyserowany przez braci (Wachowskich) a
amatorsko przez różnych braci, w tym również braci w wierze...
I aby nie było już wesoło! Matka zabija własne dziecko, bo nie ma go czym
wykarmić… Prawda życia, prawda ekranu. Wniosek przełamujący niedopowiedzenia: A
jednak istnieje eutanazja po polsku. Brak możliwości dla tych jeszcze nie
poczętych – aborcja po polsku. Nasza lokalna (w sensie UE) specjalność…Chyba nie
polubię tej (wersji) Polski.
Kto szuka, ten znajdzie – mówią święte księgi, ale nikt się z tym nie narzuca.
Chodzi mi o ilość samobójstw w kraju. Jest to spora liczba, ale przerażająca
jest tendencja wzrostowa. Jak dalece potrafiliśmy ludziom odebrać apetyt na
życie. Rozumiem ich, bo przyjąłem jako swoje powiedzenie Seneki Młodszego: „Czy
jest coś gorszego niżeli śmierć? Życie, jeśli pragniesz umrzeć."
P.S. A miało być tak pięknie…A tu okazuje się, że pięknie to już było.

Zobaczyć Neapol i umrzeć…

[Gość: MarKier]

We współczesnej wersji brzmiałoby to przypuszczalnie tak: Głodował więc napadł
na bank. Najadł się i odebrał sobie życie.
forum.gazeta.pl/forum/w,67,99960111,,Samobojca_z_wiezienia_zostawil_siedem_listow.html?v=2
Boże! Jak ja Cię kocham za tę autoironię ze Swego Niezmierzonego Miłosierdzia. A
tak w ogóle, to gdzie byłeś, jak on był głodny?

Brońcie się za drewnianym murem

[Gość: jothagie]

Dziś jako Pytia delficka doradzam Państwu. Brońcie się! Nie dajcie się! Może to
Was nie dotyczy bezpośrednio, ale solidarność w rozpaczy obowiązuje.
Prawdopodobnie nie będę miał posłuchu w sytuacji, kiedy przywódcy wraz z
Kościołem chronią się za wiecznym murem. I z tej pozycji przeprowadzają atak na
jedną z ostatnich już możliwości dla ludzi zdesperowanych. Atak na możliwość
zapłodnienia in vitro. W tej kwestii, to akurat zgadzam się z wypowiedzią, że
"państwo /…/ choć psuje wielkie rzeczy, to potrafi też psuć małe"(J. K.
Galbraith). Te duże mają wymiar ogólnospołeczny, a te małe boleśnie odbijają się
na jednostkach. Rozsyłając spam do posłów, biskupi uzasadniają fakt istnienia
lobby watykańskiego, ale także każdego innego (rosyjskiego i niemieckiego), przy
czym biskupom wcale nie chodzi o walkę religii ze złem - chodzi o przypomnienie,
kto tu rządzi. Szanowni Purpuraci! Coś tu śmierdzi ambasadorem Mikołajem
Repninem. Ponieważ Polska nie może wpłynąć na treść żadnego kościelnego dogmatu
i innego dokumentu Watykanu, to zaistniała sytuacja wyczerpuje znamiona układu
satelickiego. Czy ktoś już powiadomił prokuraturę?
wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80271,7020614,Biskupi__Precz_z_in_vitro.html?skad=rss
Ktoś to słusznie ujął w następujący sposób: Rzeczywiście precz, bo jest to
„żydomasoński spisek przeciwko Prawdziwemu Katolickiemu Jedynie Dozwolonemu
Zapładnianiu Penisem do Pochwy.
Z odrobiną samokrytyki chciałoby się zawołać: Jakie my dupki jesteśmy! A echo
odpowiedziałoby: A jakim dupkom to zawdzięczamy! Przecież są to pseudo problemy,
choćby w porównaniu z problemem głodnych dzieci w szkołach. Ja pamiętam uczucie
głodu (wczesne lata 50te) i omdlenia dzieci w szkole. Pamiętam czekanie na
wiosnę i pierwszy szczaw. Głód to jest uczucie nie do opowiedzenia… I tym nie
zajmują się z powodu moralności tylko dla wyborów? Głodne dzieci muszą więc
poczekać do wyborów…
P.S. Umówmy się, że mimo podziwu dla Zapolskiej, nie będę już nigdy kończył
zawołaniem „A niech to szlag trafi”, chociaż to rozumie się samo przez się.

Olsztyn kabaretu ma smak

[Gość: Karol z Zatorza]

Obserwując to „moje” miasto z niejakiej oddali i wrastając w sposób myślenia
innych nacji, mam rozterki, a mianowicie, czy coś się ze mną nie dzieje. Zbyt
często śmieszy mnie to, co czytam o Was, co mi pisze rodzina i co przywożą
młodzi ludzie. Jesteście jacyś tacy nieporadni, gnuśni, bez decyzji – władza,
jakby chór kastratów w dawnej operze. Niezbyt jest to przejrzyste, kto rządzi
chociaż można się domyślać, kto podejmuje decyzje. Dlaczego taki zamęt? Czy to
nie może być transparentne? Podobno piorun z jasnego nieba rozwalił lipę w
Olsztynie, to może czas na solidność, bo „solidarności” to mam powyżej
wszystkich dziurek.
Mam więc dwa pytania do forumowiczów lub autora tego ciekawego cyklu:
Po pierwsze, czy rzeczywiście nie da się ustalić, kto rządzi w Olsztynie i kto
powinien ponosić odpowiedzialność za to europejskie zadupie?
I po drugie, pracuje tu lekarz z Olsztyna i kazał mi zapytać rodziny, na jakim
wydziale UWM jest ginekologia? Lekarskim czy teologicznym? Czuję, że mnie
podpuścił, ale chyba coś w tym musi być.
Jestem tu dziesięć lat i jeszcze porównuję „tu” i „tam”, choć „my” - „oni” już
nie istnieje. Zżywam się z roku na rok coraz bardziej. Pewne sprawy jednak
podziwiam – w kraju mego pobytu nikt nie wdaje się w tak poważne wypowiedzi na
jakimkolwiek forum publicznym. I dlatego zaglądam tu.

Kto rządzi w Olsztynie, a nawet trochę szerzej?

[Gość: jothagie]

Takie pytanie może zadać ktoś, kto nie pojął najważniejszych spraw z historii
lub ten, kto nie zdaje sobie sprawy, w jak niebezpieczny i grząski teren
wkracza. Czyżbym był aż tak naiwny? Może…! Ale padły pytania (poprzedni wpis) i
wymagają odpowiedzi. Od ręki odpowiadam na drugie: Ustalenia trwają…
Władza od najdawniejszych, a opisanych czasów, rządzi się swoimi prawami. Tu
koniecznie fragment z Horacego:
A wielu miał w zwycięstwie przodków Agamemnon,
Bohaterów od niego potężniejszych jeszcze,
Zeszli w noc zapomnienia ponurą i ciemną,
Bo przy nich nie było wieszcza.
Istota władzy przez wieki jest taka sama. A wiemy to od tych, co przez wieki
spisywali jej oblicze.
Był to układ. Była to mafia. Były inne formy organizacji władzy, ale były
nieskuteczne i nietrwałe, jak jezuickie Redukcje Paragwajskie. My upodobaliśmy
sobie typ pośredni - układ mafijny. A więc, u nas rządzi układ mafijny. Jest
więc układ – porozumienie sił akceptowanych formalnie, który organizuje i
kontroluje mafię. Capo di tutti capi występuje tu w formie zbiorowej. Ten układ
jest taki, jak damskie gacie – niewymowny. Niebezpieczeństwo polega na nazwaniu
go, dlatego ja nie będę tego robił. Jest również mafia, która jest przejrzysta w
iluś tam stanowiskach np. samorządowych i organizuje sobie ludzi nie tylko do
roboty, ale i do sprawy jako takiej. Poszczególne słupy (capi) zarządzane są
indywidualnie przez części układu. Te milowe słupy wiedzą, co trzeba czynić i
robią to biorąc na siebie odpowiedzialność. To jest tak, jak z Buzkiem i
Krzaklewskim. Problem jest następujący: w Polsce jest wiele mafii, które
działają bez zgody układu. Konkurencja jest tępiona zgodnie z prawem układu…
I teraz tak, jeśli Bóg nad Wami czuwa, to możecie trafić do układu. Jeśli macie
dużo szczęścia to Was przyjmą na milowe słupy mafii, a jeśli los obdarzy Was
małym szczęściem, to zostaniecie nieświadomymi żołnierzami (robolami) mafii.
Inni się nie liczą (mają przesrane), chyba że wybiją się na samodzielność
gwarantując coś pierwszym (wiedzę operacyjną) lub drugim (łapówki). Ta sfera
samodzielności będzie się z czasem poszerzać, bo to gwarantuje dopływ funduszy,
których częścią obraca układ. Mafia natomiast obraca częścią naszych lokalnych
obciążeń finansowych i tym co skapnie (lub zostanie wydojone). Jeśli natomiast
trafiliście do konkurencyjnej mafii, to ja Wam dobrze radzę; radźcie sobie sami.
Jest jeszcze inna „reszta”, do której ja należę, czyli tych, którzy bronią się
przed byciem pacynką, choć generalnie należę do tych, co mają przesrane.
Teraz weźmy jeden przykład. Z olbrzymią nienawiścią niszczono u nas JCM.
Wyobraźcie sobie, że to był tylko „słup” i „układ” na tyle „zniszczenia”
zezwolił. Tak układ karze za niesubordynację…Ale na więcej zniszczenia nie
zezwoli…i Waszymi głosami, JCM jeszcze może wrócić…”Odnowi” ślubowania i będzie
mu to zapomniane. Tak przećwiczony więcej głupstwa nie zrobi. A swoją drogą,
zniszczyły go inne „słupy” używając do tego pacynek. W tym miejscu zróbcie sobie
dużo wolnego miejsca, bo informacje potwierdzające zaczynają napływać:
wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,7027538,Biegli__byly_prezydent_Olsztyna_nie_jest_gwalcicielem.html
Pójdzie to w tym kierunku. Pamiętacie potrącenie na pasach? „Uniewinnił”
prokurator… a miał obowiązek oddać sprawę do sądu. O tempora o mores! Dura lex,
ale nie dla każdego.
P.S. Umiejąc pisać, można się władzy przysłużyć…– tak rozumiem Horacego.

Podkładają sobie świnię wielkości słonia

[Gość: jothagie]

To o dyskusji między gejami a ich tępicielami lub politykami a ich
antagonistami, albo o ludziach, którzy lubią innym szkodzić. W tej sprawie
jesteśmy miłośnikami oręża, wojny, podjazdów, podstawiania nogi, podkładania
świni, salonowca, itp. zabaw ogólno narodowych. Moje zdanie jest obojętne na
temperaturę takich uczuć. Przecież widzę, że ta świnia jest niejadalna…a już na
pewno nie koszerna w żadnej religii.
Za przykład podam dyskusję na lokalnym forum, która doszła już do absurdu a
ośmieszane słowo „absmak” oddaje istotę, jeśli jest to więcej niż niesmak:
forum.gazeta.pl/forum/w,64,99291843,99291843,Adamski_olsztynski_gejoznawca.html
Homofob to idealista, którego świadomość określa tylko odbyt w przeciwieństwie
do geja, materialisty, któremu tylko odbyt określa świadomość. I jedno i drugie
mieści się w karykaturze ideologii. I jedno i drugie jest wyrazem nadgorliwości,
ujawnianej celem określenia samego siebie. Jest to wielkie ubóstwo myślowe, bo
człowieka określa parę innych, ważniejszych spraw. W związku z tym miałbym radę
w stylu Tischnera, choć nie jestem pewny, czy cytowanie go w tym temacie nie
jest nadużyciem: „Przestańmy rozliczać świat, a zacznijmy rozliczać siebie”.
Niechże nam wystarczy nasza świadomość albo nasz odbyt i nie czepiajmy się
innych, jeśli na wyjściu mamy inne punkty widzenia. Wywoływanie dyskusji na siłę
podobne jest to czepliwości w stylu wiejskiej zabawy: „Nie dostałeś jeszcze w
mordę? A to masz!”
P.S. Nie rozumiem „kapłanów” duchowości albo cielesności. Bardziej cenią życie
niż poczucie humoru. Oni na poważnie tak dyskutują… A swoją drogą, humorzasto
się podnieciłem na myśl, że "Don't PiSS" – tabliczki zdjęto w GB, ale od
pewnego czasu obowiązują w Polsce. Nastąpiła zmiana zawołań bojowych, z „Tak
trzymać” na "Don't PiSS". A SLD się pcha…jak ten Maneken piss będzie PiSSać
uzasadnienia niejednoznacznych decyzji.

[Gość: MK]

Intelektualiści jako klasa ani nie mają powodu uważać, że zachowali
się w ciągu ostatnich paru dziesięcioleci w sposób wzorowy, ani też
nie ma żadnych podstaw, aby uznać za uzasadnione ich pretensje do
odgrywania jakiejś przodującej roli w kierowaniu opinią publiczną.
Jest rzeczą bez wątpienia niebezpieczną i trudną mówić o istnieniu
elity moralnej w jakimkolwiek kraju; ale wyjątkowego już ryzyka
wymagałoby utożsamienie jej z elitą intelektualną.

[Gość: mk]

Jeżeli wytłumaczysz mi, na czym opiera się pojęcie elity moralnej, to jest jeszcze sems prowadzenia tego typu dywagacji. Przed ewentualną dysput w tym temacie, proponują zapoznać się z samym pojęciem moralności.

Alzeidyzm to nowy sposób oporu

[Gość: jothagie]

Kiedyś nosiło się w klapie opornik. Wcześniej w trakcie Dziennika Telewizyjnego
– szczytu wrogiej propagandy, wychodziło się na spacer. To były udane akcje, ale
już były. Teraz poszukujemy czegoś bardziej „treściwego”. Czemu nie brać
przykładów od arabów?
Przypomnę, że Muntadar Al-Zeidi to iracki dziennikarz, który butem wymierzył
symboliczną karę Buschowi za sponiewieranie narodu irackiego. Odcierpiał swoje w
więzieniu i na torturach, jak przystało na kraj, w którym amerykanie wprowadzają
demokrację.
Są dwie wersje tej postawy, „butem go” i „z buta go”. Nie popieram przemocy,
dlatego nie przyzwalam wersji drugiej. Nic jednak nie mam przeciwko, gdy są
powody do pogardy i pogardę się okaże. I dlatego ironicznie uśmiecham się do
wersji pierwszej. Lewicowcy niech rzucają lewym butem, a prawicowcy prawym.
Ilość butów nie do pary w danym domu będzie stanowić o intensywności
zaangażowania politycznego a nawet patriotyzmu. Obrzucani tez mogą tworzyć
prywatne muzea, np. muzeum władzy, muzeum służby publicznej i eksponować buty
wraz z ich legendą, przykładowo, „ten trafił mnie za prywatyzację stoczni
gdańskiej”, „ten przeleciał mi nad głową za podwyżki dla nauczycieli”, „tym na
szczęście nie dostałem, bo był to służbowy but (made in China) afgańskiego
policjanta”, „tym oberwałem za czytanie kazania z kartki – nie zabrałem go z
sobą i dostałem powtórnie za przegranie tacy w pokera”. Itd., itp.
Panowie Elyty! Zbierać buty, a nie od razu więzienie i tortury. Rzucenie butem
jest równoważne powiedzeniu „spieprzaj dziadu”, a nie słyszałem, żeby jego autor
był specjalnie torturowany lub więziony bez zachowania praw człowieka, np. bez
małpek w samotni lub świątyni dumania, czy bez wina w przybytku knucia… Rzucanie
butem jest współczesną formą porozumiewania się bez słów. Już widzę ten traktat
filozoficzny na poziomie wykładu habilitacyjnego „O wyższości rzutu lewym butem
nad prawym”, by w drugim półroczu przeprowadzić przeciwną tezę na poziomie
dysertacji doktorskiej. O pracach z zakresu trajektorii lotu, czy ergonomiki
rzutu butem, tylko wspomnę. Jak znam życie, niedługo czekać, jak pojawi się
duszpasterz (krajowy, wojewódzcy i powiatowi) tych, co w jednym bucie… Wyda się
katechizm wg Kongregacji Błogosławionego Sandała – a w nim m.in. 10 przykazań
dla rzucających i publiczna spowiedź z rzutów do Sług Pana B. W dziale
katechizmu, pt. „Wojsko”, między innymi Dzień Rzuconego Trepa. W dziale „Prasa”
szycie buta premierowi z przeznaczeniem i opisem rzutu wyżej…
A więc, strony odwiecznego sporu, do dzieła! Nie warto stawiać barier twórczego
przemyśliwania sposobów odreagowania idiotyzmów a czasem nawet okrucieństwa życia…
Buty w dłoń!

W krzyżowym ogniu wątpliwości

[Gość: jothagie]

Na świecie trwa dyskusja o symbolach religijnych i wcale nie dostarcza
jednoznacznych wniosków. Rzecz w tym, że symbole oprócz trwałej treści wiążą z
sobą aktualizacje, które nierzadko podsuwają negatywne wnioski. Tak jest z
symbolami islamu, judaizmu (negatywne skojarzenia, np. ze względu na terroryzm,
wojny) katolicyzmu (świat źle ocenia fundamentalizmem, czy pazerność i
rozwiązłość duchownych). I nikogo by to specjalnie nie zdziwiło, gdyby
zachowania te nie były sprzeczne z podstawami konkretnej religii, którą ów
symbol przypomina.
fakty.interia.pl/religia/przewodnik-katolicki/news/znak-wydezynfekowany,1365801,4255
Czy mnie krzyż przeszkadza? I tak i nie.
Nie, bo chociaż w tym symbolu kryje się haniebna tradycja z czasów starożytnych,
to mit kulturowy został w nim wypreparowany w postaci tzw. wielkiej wartości –
poświęcenia życia dla innych. Dziś nie przemawia on już taką samą siłą, jak
kiedyś, bo dziś idea „życia dla innych” jest bardziej ceniona niż idea
„umierania za innych”. Ale i dziś kiedy małżeństwa rozchodzą się, bo nie można
ustalić, kto ma odbierać dziecko z przedszkola, a kto obrać ziemniaki na obiad,
to symbol krzyża jest „ostro bijący”. Zdarzają się też i takie sytuacje, kiedy
trzeba dla innych ponieść ofiarę z życia i wtedy ten symbol jest aktualizowany.
Tak, bo przypomina on wszystko to, czego pod tym znakiem dokonano, a szczególnie
to, czego dokonano w sprzeczności z tą ideą. I tu każdy ma inne skojarzenia.
Jednemu krzyż kojarzy się źle, bo budzą go dzwony kościelne, inny rozpamiętuje
udział krzyża w wojnach i zabijaniu, itp. Mnie krzyż źle się kojarzy ze względu
na umieszczenie go w sejmie pod osłoną nocy. Tam jest to symbol, który dzieli a
nie łączy, bo cóż może łączyć cyników. Zresztą to pod jego osłoną dzieją się
przeróżne łajdactwa. Na dowolną transmisję z sejmu pamięć moja podsuwa mi dwa
fakty: socjalizm przyniesiony na bagnetach i tam zatwierdzony (aż po
wprowadzenie do konstytucji przyjaźni polsko-radzieckiej) oraz krzyż
zainstalowany pod osłoną nocy w wolnej Polsce. Tak wolnej, że trzeba było innym
to narzucić. Te dwie sprawy są również „na mojej krótkiej liście”…, że zacytuję
klasyka sztuki proskrypcyjnej.
Żaden symbol religijny nie przemawia do mnie na tyle mocno, by mógł
reprezentować moje poglądy i organizować moje życie, dlatego sądzę, że ich
miejsce jest tam, gdzie będzie ludzi jednoczył. Jestem natomiast przeciwnikiem
narzucania ich siłą i misyjnemu zajmowaniu nimi przestrzeni publicznej.
Przestańmy wreszcie „uszczęśliwiać” innych w zakresie idei.
P.S. Cenię sobie Świadków Jehowy za to, że odwiedzili mnie i złożyli swoją
propozycję. Nie cenie natomiast za to, że później usiłowali to zrobić jeszcze 37
razy…

[Gość: kasia]

Drogi jothagie
z przyjemnością zapoznaje się z Twoimi rozważaniami stanowiącymi coś w rodzaju
lustra wydarzeń polityczno-medialnych w naszym kraju. Sympatyczny język i
spokojna ocena sprawia wrażanie, że zjawiska te dzieją się gdzieś daleko za
górami, za lasami, a nie w naszym najbliższym otoczeniu - czego niestety nasza
rzeczywistość nie potwierdza. A przecież coraz wyraźniejsze stają się tonacje
pisane do oczekującego nas chyba preludium symboli religijnych pod jedynie
słuszną rację. Osobiście mnie żadne symbole religijne nie przeszkadzają, o ile
za sobą nie niosą ładunków fanatyzmu znanego z jak najgorszych skutków.
Powieszenie krzyża pod osłoną nocy w sejmie przypomniało mi działalność Ku Klux
Klanu. Czy mamy czekać, aż te krzyże również nocą zostaną zapalone ze znanymi
skutkami?
Daleka jestem od traktowania tego wszystkiego w kategoriach teorii spisku, ale
rozsądek nie pozwala na jej wykluczenie. Nie wolno zapominać, że szereg
organizacji politycznych mniej czy bardziej oficjalnie działa pod tym symbolem
religijnym wcale nie przynosząc mu chluby dla uzyskiwanych efektów misyjnych,
ani też nie stwarzając nadziei na nadanie mu jaśniejszych barw oprócz tych,
które zaznaczyła na nim historia. Takie organizacje, jak Młodzież Wszechpolska,
ONR, NOP... organizowane były w cieniu tego symbolu w parafiach.

[Gość: jothagie]

Droga kasiu!
Jestem bardzo zobowiązany, że skupiłaś swoja uwagę na moim tekście i wyraziłaś
swój pogląd. A że problem istnieje, to wynika również z Twojej wypowiedzi.
Dlatego dziękuję Ci za wsparcie.
Z pełnym szacunkiem.

„Debata”… i jeszcze jeden i jeszcze raz…

[Gość: jothagie]

Mottem Pisma jest powiedzenie Józefa Mackiewicza, że „jedynie prawda jest
ciekawa". Tak rzeczywiście jest, a szczególnie tak było w jego czasach, kiedy to
napisał. Problem jednak polega na tym, że dziś prawda (ujmując tak górnolotnie i
trochę na bakier z logiką) ma wiele twarzy, w zależności od tego z jaką intencją
się ja głosi. Pismo ową prawdę głosi dla sensacji wychodząc z założenia, że
jedynie prawda jest sensacyjna - mydląc przy tym oczy, że jest strażnikiem
klasycznej definicji prawdy. Gdy ja to wyczuwam to taką prawdę odbieram z
przymrużeniem obojga oczu. Pismo tworzone z takim założeniem ma naturalną
tendencję do tabloidyzacji, mimo najszczytniejszych założeń „pierwszego numeru”.
W takim przypadku i w tym gronie, „Fakt”, ze względu na swoją nazwę bardziej
symuluje prawdę, niż „Debata”, która jak sama nazwa wskazuje, jest drogą
dochodzenia do prawdy. I niech się uderzy w piersi ten (wszyscy ci), co za ową
relatywizację odpowiada, szczególnie za relatywizację „w złej wierze”.
Przeszedłem rygory solidnego wykształcenia, gdzie o prawdzie mówiło się, że ma
dwa oblicza. Pierwsze, przydatne w naukach ścisłych, w swej definicji było
proste, jak konstrukcja cepa. I mimo, że proste to wyczerpywało całe
doświadczenie logicznego umysłu. Na takiej prawdzie zbudowano naszą cywilizację.
Drugie, przydatne w narodzinach i funkcjonowaniu mitu, jest niezwykle
skomplikowane, i ex definitione jest swoistą extrapolacją i metaforą. Zawsze
wyraża nasze pragnienia i to temu rozumieniu zawdzięczamy kulturę. Historia a i
teraźniejszość (tym gorzej dla teraźniejszości) zna takie przypadki, że
szlachetne ludzkie pragnienia zastępowane są przez zwykłe (upierdliwe)
chciejstwo. „Debata” bez wątpienia ma tu problem do przemyślenia…by nie karleć z
powodów powszechnie uznanych za niecne, np. z powodów politycznych - czy to
partyjnych, czy osobistych.
P.S. A jeśli „Debata” jest pismem partyjnym? A to przepraszam…! Ale to trzeba
zaznaczyć… i wtedy nie będę miał nic do powiedzenia. Pismu partyjnemu wybacza
się wszystkie niegodziwości, ale nie ma się obowiązku mieć go w spisie lektur.

Lizanie, głupcze! Liżącego się nie kopie.

[Gość: jothagie]

Dziś w kwestii czysto estetycznej. Dokładnie w kwestii lizania d. Widzę, że Wam,
elitom, nie jest wszystko jedno, komu liżecie d. Czy to Rosji, czy Niemcom, czy
Ameryce, czy Watykanowi (przepraszam za dowolność w kolejności – wiem, że i tu
macie uświęcony porządek). A dla mnie jest to, po pierwsze, obrzydliwe, a po
drugie, byłoby mi wszystko jedno, jeśli już musiałbym to robić. Kierowałbym się
przewrotnością, żeby temu jakiś sens nadać – może za ropę, może za inwestycje…
Obrzydliwe, bo nie widzę w tym ani erotyzmu, ani estetyki, ani zadowolenia z
wyboru, bo jakiż to wybór jeśli lizaniem zarządza jedna opcja „lizaków”. Tylko
wybór w opozycji do aktualnie liżących, przy czym, w sprawie zaniechaliśmy już
podziałów ekstremalnych, typu lewica – prawica, beton - konfesjonał za murem,
Villas – Walentynowicz… Liżecie, bo już zarządza Wami obłęd, w którym
upatrujecie gwarancji swojej władzy. Nie wybór, jak to powinno być w demokracji,
nie namaszczenie, jak to drzewiej bywało, ale lizanie…Jeśli widzą w tym jakiś
sens, to wydadzą pieniądze na wybór liżącego. Może chociaż na czołganie zmienimy
– uznam to za powszechną mobilizację i dostosuję się. Może padniemy na kolana –
jeśli nie wręczycie mi książeczki do nabożeństwa, to też jakoś zniosę. P.S.
Wracam do tego „po drugie”, że byłoby mi wszystko jedno, jeśli już musiałbym to
robić, czyli lizać d. Skorzystałby z mądrości ludowej, a mianowicie, że wytrawny
polityk, to i dwie d. liźnie…
Nie potwierdzam jakobyśmy opanowali jeszcze jedną postawę wobec Ameryki –
włażenie w d. Amerykanów stać na to, by opłacić sobie tradycyjne przyjemności.
Co do Watykanu, to zgoda… to biedne acz pazerne państwo i jego przedstawiciele
również.

[Gość: stan]

polska rzeczywistość - rzadzą nami idioci, a my na to pozwalamy

Przetarg nieograniczony

[Gość: jothagie]

Zamawiający: A to Polska właśnie. Nazwa usługi: Poszukujemy nowego Pana. Hasło
dla dokumentów: I dlaczego nie Czesi? Dokumenty kierować na Berdyczów.
Po tym jak Ameryka strzeliła nam focha wypadałoby oddać się w inne ręce.
Jesteśmy jak kobieta po czterdziestce – nie potrafimy do kogoś nie należeć.
Znamy już tylko drogę do kościoła, adres, nazwisko i imię swego Pana. Ale temu
Panu już dziękujemy…Nie ma kwalifikacji, by „panować” i nam przewodzić. Nasza
ambicja nie pozwala nam akceptować kogoś, kto wrócił na tarczy – w tradycji mamy
„z żywymi naprzód iść”. Dlatego zmuszeni jesteśmy ogłosić przetarg
nieograniczony na Pana. Będziemy go również pieścić, lizać, a jeśli to będzie
konieczne to i wchodzić w… Kryterium podstawowe i jedyne – największy wkład.
Stawka wyjściowa jak i wadium wielkości dziury budżetowej. Docelowo dług
publiczny i pożyczki zagraniczne. Dupcyli nas już wszyscy i jako nie-dziewica
specjalnych warunków nie stawiamy. Mieliśmy już wszystkie choroby roznoszone
poprzez stosunki z Panem i jego przyjaciółmi. Katar też…ma nas w d.
Społeczeństwo wielokrotnie oszukane i wydupcone i ma tylko jedno, ostatnie
pragnienie - oddać się za dożycie. Nie zgodzimy się tylko na perwersyjne i
niechrześcijańskie stosunki, koszerność świń i na papieża „czarnego”. Nie chcemy
już mieszkać w Barakach, walczyć za Waszą wolność, obchodzić walentynki, słuchać
K(omitetu) C(zarnych) i jeszcze raz usłyszeć: "Panie prezesie zadanie wykonane".
Forda też nie chcemy, jeśli dostępny jest tylko czarny. I niech skrót „SB” dalej
oznacza Służbę Bogu…
P.S. Do głowy tak nam wbito czarne (klin klinem, że niby wybija czerwone), że
nawet zimie mówimy „nie” i póki co jest to jedna z nielicznych dziedzin
możliwości protestu w polskiej demokracji. Możliwość pewnie również
nieskuteczna, bo Pan Bóg, podobnie jak prezydent powie „veto”.
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,95190,7031546,Sasiedzka_zawierucha_na_koniec_lata.html
Rzucamy śnieżkami, ale do czasu – kaczki, łuski i całą tą łobuzerię (że o
lokalnej ptaszarni tylko wspomnę) też da się porzucić…
Wielu usiłuje wytłumaczyć tajemnice Trójkąta Bermudzkiego (polecam: The Golden
Vortex by Nick Nelson) a ja staram się wyjaśnić, dlaczego żałoba narodowa
dopiero od 21 września. Dożynki Prezydenckie w dniu 20 września chyba wyjaśniają
wiele… - kryzys wiary, schizofrenia czy zwykły cynizm? Nie! To subtelna polityka
naszych elit.

[Gość: Marek]

Trudno mi posługiwać dla mnie oczywistymi argumentami.Dzieje
systemów patrząc na Historię to jak pęknięta płyta
gramofonu...wszystko się kręci w cyklach raz dłuższych raz
krótszych,,,zmienia się tyko terminologia i technologia a
uczciwość ...to moim zdaniem bardziej pojęcie literackie i jeszcze
bardziej nic nie znaczące.Brak społeczeństwom zwykłej zwierzęcej
mądrości...instynktu samozachowawczego...Argument? Ano każde
pokolenie w sprawach społecznych ciągle depta w starych śladach
przodków, i błądzi tak samo...a skala tego chyba rośnie
proporcjonalnie do rozwoju technologicznego...Więc bawienie się w
szczegóły było by powtarzaniem jeszcze ciepłych dyskusji z
przeszłości na ten sam temat...być może się myle...

[ksiaze_olsztyn]

Twoją myśl, Marku, wyraził G.W.F. Hegel w ten sposób:

"Historia uczy, że ludzie nic się z niej nie nauczyli"

:-)

[edico]

"Im mniej ludzie myślą, tym więcej mówią."
(Charles Louis de Secondat de Montesquieu)

[edico]

Już Stalin w swych "Podstawach Leninizmu" pisał: "Czyż Marks nie mówił już w
latach 50-tych zeszłego stulecia [chodzi oczywiście o wiek XIX], że sprawa
rewolucji proletariackiej w Niemczech stałaby 'świetnie', gdyby można
było poprzeć rewolucję proletariacką przez, 'że tak powiem, drugie wydanie
wojny chłopskiej'".

Czy obserwując to, co się dzieje w kraju po roku 1989 nie rodzi to czasem
pytanie, czy nie mamy do czynienia z para rewizjonizmem realizowanym na falach
populizmu medialnego realizowanego przez różne ugrupowania walczące ze sobą na
zabój?

Czasami przypomina mi to próby wdrażania myśli Mao Zedong'a, których analiza
powinna być wcale nie małą przestrogą przed efektami szczucia na siebie ludzi w
oparciu o hasła, hasełka tworzone w oparciu o tzw. "jedynie słuszne racje"?

Link:
archiwumlbc.w.interia.pl/636mao.htm

Jeżeli do tego dodamy jeszcze bardzo intrygującą myśl Mao Zedong'a (cytuję z
pamięci), że "rewolucji nie można dokonać w sposób w sposób etyczny (chyba było
użyte jakieś inne bardziej dosadne słowo)", dzisiejsza sytuacja wśród elit
politycznych może budzić bardzo poważny niepokój. Tym bardziej, że walka ta
odbywa - jak się wydaje - bardziej w imię interesów prywatno-partyjnych niż
społecznych a nieustanne posługiwanie się Polską i Polakami uważam za nadużycie.
Nikt mnie bowiem nie pyta (poza referendum konstytucyjnym i referendum
przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej) o zdanie, a szermuje się niby moim
głosem i opinią fałszywie aż do obrzydzenia.

Pycha we władzy – bezsilność w społeczeństwie.

[Gość: jothagie]

I tak to jest – jak naśmiewa się Z. Laskowik (ostatnio odwołany tuż przed żałobą
– to dopiero żałoba!). Niestety, zaczynamy się dławić ta proporcją władzy i
społeczeństwa. Władza staje się coraz mocniejsza, a społeczeństwo coraz bardziej
bezsilne. I zaczynam podejrzewać, że ta władza pewnikiem pochodzi od Boga a nie
od społeczeństwa. Bóg może „dopuścić” takich ludzi do władzy w ramach kar za
grzechy społeczeństwa, bo które społeczeństwo mogłoby tak skutecznie działać
przeciwko sobie. A sondaże, że już zaczynam wątpić…tu chyba również sam Pan B.
macza swoje ręce. Nie sądzę, żeby diabeł tak dobrze znał prawidła zła… Diabeł to
taki przygłup, który może coś podpowiedzieć Palikotowi, ale żeby premierowi,
ministrom i lokalnym notablom?
Zaczyna się okres, kiedy społeczeństwo zaczyna władzę sprawdzać, ale co lepsze,
sama władza pada pod ciężarem logiki matactwa, bo taką również tworzy. Zaczynam
szukać, co ludzie światli mówią lub mówili o PO i dochodzę do sprawdzających się
przepowiedni. Kiedyś nie dowierzałem prof. Relidze, ale dziś widzę, że to ma
potwierdzenie: „To co działo się w Platformie napawa mnie obrzydzeniem. Chodzi
zwłaszcza o wykańczanie najlepszych ludzi”. Wypisz, wymaluj – Farfał i TV, a
także lokalne roszady władzy. Ja specjalnie nie współczuję wymienianym ludziom
władzy, bo zostali oni postawieni również na takich samych zasadach, jak PO
stawia swoich, ale obrzydliwość bierze mnie na samą myśl, jaki to majstersztyk
to uzasadnienie. Wkładanie majtek przez głowę to superracjonalna metoda w
porównaniu do tego, co serwuje władza jako uzasadnienie deprawacji resztek
naszego zdrowego rozsądku. Nie od rzeczy będzie również zacytowanie Stefana
Niesiołowskiego, zanim jeszcze wstąpił do PO: “PO prawdopodobnie skończy tak jak
wszystkie ruchy, które spaja jedynie cynizm, hipokryzja i konformizm”. Trudno tu
wyjść przed „mistrza”.
Demokracji socjalistycznej nie należy mylić z demokracją (sprawdziłem na sobie),
błyskotliwego intelektu nie należy mylić z intelektem (liczne przykłady w
polityce – jeden lokalny bardzo potwierdzający), Platformy Obywatelskiej ze
sprawami obywatelskimi (to widać i słychać i czuć…), logiki władzy z logiką (do
przemyślenia zachęcam) a religijnej moralności z moralnością (mieliśmy to przez
jakiś czas i wystarczy - oby oni już nie wrócili do władzy) .
P.S. Niechże ktoś wreszcie napisze ustawę o „łupach politycznych”, żeby
społeczeństwo wiedziało, co nowa władza będzie zmieniać bez konieczności
głupiego uzasadnienia… i postawcie wreszcie poważnie na apolityczny Korpus
Urzędniczy. Bez tego to latami będziemy się bawić w ciuciubabkę a jakość usług
urzędniczych będzie sukcesywnie spadać.

Eutanazja po polsku, czyli…Eeeee! Wy tam! Elity!

[Gość: jothagie]

Udało mi się polatać samolotem nad naszą częścią Polski. Co zobaczyłem i o czym
pomyślałem, to i opisuję. I co my tu mamy na tej Ziemi, którą mieliśmy czynić
sobie poddaną? Czy ona już jest poddaną, czy dopiero jesteśmy jej niewolnikami?
Niewolnikami stresu od 6 roku życia i strachu o pracę do 70 roku życia (wg
propozycji rządu), czyli niewolnikami wyzysku kapitału. Powiedzmy to jasno,
zamiast dorabiać ideologię troski o człowieka.
Z lotu aeroplanu widziałem nawet szczęśliwych cyganów, kłamców, złodziei,
oszustów, ludzi władzy i tych, co się na fuchy załapali. Widziałem też
duchownych szczęśliwych, że pokochali co trzeba i kogo trzeba. Widziałem także
grupkę szczęśliwych dzieci szczęśliwych rodziców. I na tym koniec idylli.
Dalej już tylko bycie ku śmierci. Polskie dążenie ku śmierci. Takie specyficzne,
bo wcale nie jest to heidegerowskie uogólnienie istnienia. Jest to twarda
rzeczywistość rozpędzająca się w kierunku wykoślawienia sensu życia i
amatorskiej samozagłady. Wysokie bezrobocie, niskie zarobki, frustracja, agresja
i cała gama patologii. Widziałem przede wszystkim niewolników jeszcze na wiele
lat przed powstaniem Spartakusa, czyli jeszcze z tej sytuacji, kiedy piekłem
było życie. Kiedy ludzie żałowali, że żyją, że płodzili dzieci skazane na
nieszczęście.
Po co więc to udawanie, że wszystko jest w porządku. Po co udawać, że chronimy
życie od poczęcia do naturalnej śmierci. Kto pokocha dzieci niechciane? Kto
nakarmi dzieci głodne. Kto przywróci sens życia ludziom młodym. Kto w
przyszłości da emeryturę jeśli teraz nie ma pracy. Kto weźmie ich na utrzymanie
na starość. To na tym ma polegać to szczęśliwe życie, którym kuszono do urn
wyborczych i do zmiany systemu? Gdzie jesteście prorocy nowej ziemi obiecanej,
mlekiem i miodem spływającej? Co, doznaliście syndromu kota na pustyni, który
nagle zmienił zdanie o wymiarach kuwety?
Po co więc mnożyć byty bez potrzeby w postaci zachęcania do wzrostu naturalnego.
Po co zakazywać ludziom decyzji uznania, że na tym koniec ich życia. Przestańmy
być obłudni i zakłamani. Darmowa aborcja na życzenie, w tym przede wszystkim ze
względów ekonomicznych. Dostępna edukacja seksualna. Oficjalna możliwość
eutanazji – po co zmuszać ludzi do niegodziwych praktyk zakończenia życia.
Czytam, że para zadłużonych emerytów wysadziła się w powietrze. To za granica,
bo u nas wieszają się w pobliskim lesie w myśl powiedzenia „doszedłeś do końca
sznura i nie wiesz co zrobić, to Zawiąż pętle…”. Rozwiążmy to w jakiś
cywilizowany sposób, bo przecież na tej Ziemi nie ma tyle miejsca dla
nieszczęśliwych ludzi.
A biskupom mówimy: Non possumus!
P.S. Z powodów ekonomicznych jesteśmy coraz bliżej getta, jako sposobu spychania
problemów na obrzeża. Notabene, pierwsze getto a podstawie uchwał Soboru
Laterańskiego powstało w Wenecji w 1516 na wyspie Ghetto Nuovo, do tej pory
funkcjonuje w świadomości jako idea odseparowania „innych”, w tej sytuacji -
biedoty.
wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80273,7069295,Alicja_Tysiac_wygrala_z__Gosciem_Niedzielnym__i_archidiecezja.html?skad=rss

[ksiaze_olsztyn]

Boże, co za lewackie brednie.
Ty chyba coś piłeś jak to pisałeś?

[Gość: LzDŁ]

Posłuchaj no książe swoich 36 metrów kwadratowych mieszkania i 800 cm
sześciennych mózgu. Albo podejmujesz merytoryczną dyskusję, albo oceniasz na
własny użytek i zaoszczędzisz nam pojękiwań w iście pisowsko-rydzykowym stylu.
Ocena musi być wynikiem merytorycznej dyskusji a nie zwykłego przypier… się.
Lewak z Dzielnicy Łacińskiej

[ksiaze_olsztyn]

Jeżeli Jothagie postuluje aborcję na życzenie ("z powodów
ekonomicznych"), to jest zwyczajnym lewakiem, bo pierwsi legalizacji
aborcji dokonali... BOLSZEWICY!

To tyle.

Fanem ani Rydzyka, ani PiS nie jestem.

[Gość: LzDŁ]

U nas aborcja jest legalna i dozwolona ("Seksualność, antykoncepcja, aborcja.
Prawo, mój wybór, nasza wolność"), ale trudna w realizacji (długo się czeka i
można przekroczyć termin 12 tygodni), dlatego wiele osób odbywa wycieczki do
Hiszpanii, kraju katolickiego. Ocenia się, że liczba aborcji (z 250 tys. co roku
spada, ale to ze względu na oświatę, a nie ze względu na restrykcje). I to jest
właściwy kierunek – Polska jest w tej sprawie zadupiem Europy, a Ty strażnikiem
tego zadupia. Nie jest to prawdą, jakoby bolszewicy pierwsi dokonali aborcji.
Nie zapominaj o różnych wiejskich technikach powodowania poronienia, jeszcze na
długo przed pojawieniem się bolszewików. Usystematyzuj sobie wiedzę na ten
temat, bo sam światopogląd to za mało.

[ksiaze_olsztyn]

Po pierwsze:
To Ty przestań bredzić o wiejskich sposobach. Tak, aborcję znano już
w starożytnym Rzymie (POGAŃSKIM!) i uznawano ją za zbrodnię. Uważasz
starożytnych patrycjuszy, twórców wspaniałej cywilizacji, za
ciemnogród?!

Po drugie: Za pomocą aktu prawnego aborcję zalegalizowali bolszewicy
w 1918r.

Po trzecie: Po raz pierwszy na aborcję zezwoliły okupacyjne władze
Generalnego Gubernatorstwa. Dla Polek i innych niższych narodów. Dla
Niemca za aborcję groziła kara śmierci! Wiesz czemu!? Bo oni
chcieli, żebyśmy my wyginęli, a oni nie!

Wolę być zadupiem europy niż postępowcem na wzór bolszewicko-
faszystowski.

[edico]

Pisząc o aborcji zapominasz o Hitlerze tak przecież hołubionym przez Piusa XII.
Poza tym jest to wątek o eutanazji i jeżeli chcesz się do niego ustosunkować w
warunkach współczesności, to zacznij od ustosunkowania się do nawoływania
Kaczyńskiej przez Rydzyka do poddania się eutanazji:
Rydzyk:
Kaczyńska powinna poddać się eutanazji
Już Lucius Annaeus Seneca nie bez kozery pisał "Nie samo życie jest dobrem, ale
życie dobre".

Kto ma takie oceniać, czy życie jest dobre, jeśli nie sam żyjący? Kto więc ma
prawo decydować, kiedy życie zakończyć, jeśli nie sam żyjący???

Kościół katolicki w tej kwestii bazuje na niezbyt wyszukanym przykazaniu "nie
zabijaj" i uzasadnia: "Bóg pozostaje najwyższym Panem życia. Jesteśmy obowiązani
przyjąć je z wdzięcznością i chronić je ze względu na Jego cześć i dla zbawienia
naszych dusz. Jesteśmy zarządcami, a nie właścicielami życia, które Bóg nam
powierzył. Nie rozporządzamy nim" (patrz katechizm lub
zaduchem.pl/content/view/578/88/).
Według przytoczonych poglądów katechetycznej etyki katolickiej, musimy chronić
życie – nie tylko swoje, lecz również innych – jako wartość samą w sobie.
Katolik, chcąc być w zgodzie z etyką wyznawanej przez siebie wiary, musi więc
nie tylko sam nie dopuścić się eutanazji, ale też zrobić wszystko, aby do
eutanazji w ogóle nie dochodziło.

Możemy darować sobie eutanazję niedobrowolną stosowaną np. przez ks. misjonarza
o. Athanase Seromba w Ruandzie 16 lat temu, jako przykładu rozbieżności stroną
praktyczną tej etyki a jej głoszonymi założeniami. Nie mniej jednak powstaje
pytanie: „Czy jednak w pewnych wypadkach wierność doktrynie i zupełne zaufanie
dla wyroków Bożych (że widocznie Panu Bogu do czegoś potrzebna jest ta męka i ma
ona swoje przeznaczenie) nie jest ofiarą składaną Bogu na cudzy koszt?” - jak
bardzo słusznie zauważył T. Żychiewicz w "Sapere auso".

Pomyśl, czy takiej formy dyskusji, jaką stosujesz fa forum nie należy
potraktować jako wierutną głupotę bądź cynizm i zakłamanie prawoskrętnego prawiczka?

Nie odsyłam twoim zwyczajem do lekarza, ale martwica niektórych tak ważnych
życiowo komórek wydaje się coraz bardziej wyraźna.

[edico]

Powinno być:
> Poza tym odpowiadasz na post o eutanazji...

[edico]

ksiaze_olsztyn napisał:

> Boże, co za lewackie brednie.
> Ty chyba coś piłeś jak to pisałeś?

"Bogowie, którzy większość ludzi wyposażyli w podłą ambicję, przywiązali do
wolności niemal tyle samo nieszczęścia, ile do niewoli."
(Charles Louis de Secondat de Montesquieu)

Czym się różni konsternacja od qre…stwa

[Gość: jothagie]

W jednym z wydań telewizyjnej Familiady występowały Panie ze Straży Miejskiej.
Na jedno z pytań „którą z części garderoby zdejmuje się najszybciej”, jedna
odpowiedziała – stringi, a druga – majtki. Nigdy bym na to nie wpadł. Ogarnęła
mnie konsternacja, ale w moim wieku tylko to jest możliwe… Excusez-moi! A swoją
drogą, to warto pogłówkować, jakie to ćwiczenia obowiązkowe mają w tej Straży
Miejskiej. W Łodzi, strażnik miejski zdjął czapkę i naraził się na wysmakowaną
sentencję filozoficzną, ale w innych miastach może strażniczki mają
lepiej…zdjęcie czegoś tam z garderoby skutkuje kunsztownym komplementem. Coś
musi być podstawą tej pierwszej myśli…
Czym różni się społeczeństwo od władzy?
Społeczeństwo to mix roszczeniowości i naiwności. To takie dziadostwo w wersji
light z możliwościami rozwoju do wersji strong. Tak to widzę obserwując „rozwój”
ostatnich dwudziestu lat. Władza to mix cynizmu i hipokryzji. To takie
skur..stwo w wersji strong z ambicjami na więcej. I tak było zawsze jak
pamiętam, że podaruję sobie cytaty ze starożytności. L'État c'est moi
obowiązywało zawsze i wszędzie, nawet, gdy nie zostało to jeszcze powiedziane.
Na nowo definiowano tylko to „moi”.
Czym różni się dawny władca od partii dziś nam władających?
Dawny władca wychowywał swojego następcę a przynajmniej kandydata na następcę. W
naszych partiach panuje paniczny lęk przed następcami. Lepiej, żeby następców w
ogóle nie było. Zasada „après nous, le déluge", że dziś uprę się przy
„Ludwikach”, działa podświadomie i podskórnie. I dosięga nas potop miernot na
wszystkich szczeblach władzy. Ile to czasu mija zanim uda się ich przybrązowić,
choć i tak nie zmienia to istoty władzy. Powinno być jak w Izraelu, gdzie
rodzina decyduje: Ten syn pójdzie do Msadu i dlatego nie będzie obrzezany… Nasz
przyszły prezydent już powinien chodzić do szkoły w Szwajcarii, maturę robić w
Anglii a studia w Niemczech. I powinno ich być kilku, bo jeden może być
charakteropatą, drugi popadnie w trawkę, trzeci zrobi awanturę w burdelu, inny
ukradnie jakiś księżyc, itp. Ale jeden z tego rocznika ostanie się i w nim
nadzieja. I Niekoniecznie ten „jeden sprawiedliwy w Izraelu”, jak to podpowiada
nawet Pismo św.
Co ma aborcja do polityków i politycy do aborcji?
Ma. Od czasu do czasu w życiu politycznym przychodzi moment, by uczciwie
zmierzyć się z narodem. By dać mu satysfakcję ewentualnego wyskrobania polityków
z tego ciepłego łożyska. Naród też musi mieć szansę, by mógł ich legalnie
obalić. A politycy? Nie dają narodowi takiej szansy. Najzwyczajniej w świecie
olewają naród. Dyrdymały mu wciskają, jak za przeproszeniem na Dożynkach. Na
linii aborcja – politycy i Wacek Wersal, pełne zakłamanie. Na oczach
społeczeństwa następuje renesans „wielkich myśli” doktora J.P.G., ministra
propagandy i oświecenia publicznego: „Oświecajcie, oświecajcie, oświecajcie –
zawsze coś z tego zostanie!”
Czym różni się obcy od naszych?
Kapitał oczywiście! Odpowiedź już zasadniczo mamy za sobą. Doświadczenie
pokazuje: Możemy dla Polski obrać obcy kapitał, ale nie dziwmy się, kiedy tej
Polski dla wszystkich zabraknie. Możemy również wybrać naszych, ale też nie
dziwmy się, kiedy ci nasi wybrani załatwią nas w drugiej lub dalszej kolejności.
Kapitał ma to wspólnego, że nie jest mu w ogóle potrzebne społeczeństwo. Jemu
potrzebna jest tylko najtańsza siła robocza jako przedmiot wyzysku. Jeśli już
jest to „przypadkowe społeczeństwo” (jak to onegdaj mądrze, acz z pogardą rzekła
posłanka Halina Nowina-Konopczyna), to liczy się tylko jego siła nabywcza. A ten
„wdowi grosz” najbardziej, bo jest pewny – wdowa też ma potrzeby (i to jakie!).
A poza tym wszyscy zdrowi…