Szpitale bez bólu

[Gość: Leszek]

Och Bojko,Bojko Ty misiu Ty..Doktorze ty..Cokół coraz wyższy .

[Gość: pacjent 55]

Walka z bólem - to temat nad którym powinno się szeroko dyskutować nie tylko w
kontekście bólu pooperacyjnego ale również, a może przede wszystkim leczenia
bólu przewlekłego.
Cóż z tego, że dr Bojko w swojej wypowiedzi podkreśla że „- Mamy XXI wiek,
odpowiednie preparaty, trzeba tylko tak zreorganizować pracę, by było komu
zajmować się cierpiącymi pacjentami.” - jak niemal cała kadra pielęgniarska
tkwi ze swoimi zapatrywaniami na ból jeszcze chyba w połowie XIX wieku. Dla
nich pacjent uskarżający się na przewlekły ból to albo schizofrenik albo
narkoman symulant. Niedouczone kadry są przyczyną wielu niepotrzebnych
cierpień. W większości pielęgniarki nie mają pojęcia o tym, że lek
przeciwbólowy jak każdy inny lek działają w określonym czasie. Niezmiernie
istotną sprawą jest więc, aby leki podawać wtedy, gdy poprzednia dawka kończy
swoje działanie. Jeśli lek działa osiem godzin, trzeba przyjmować go co osiem
godzin. To główna zasada leczenia bólu przewlekłego a nie jak się słyszy na
oddziałach uzależnienie się pacjenta od środka przeciwbólowego.
Niedopuszczalne powinno być tak często spotykane zjawisko, gdy pacjent z bólu
traci przytomność a pielęgniarki czekając aż od podania poprzedniej dawki leku
minie dokładnie np 8 godzin. Sam na własnej skórze to przeżyłem bo w chwili gdy
prosiłem o lek było 7godzin i 20 minut od podania poprzedniej dawki leku a ból
stał się nie do zniesienia. Przeżyłem wtedy swoje najdłuższe w życiu 40 minut.
Pielęgniarka - to nie powinien być zawód dający utrzymanie rodzinie a misja
polegająca na chęci niesienia pomocy ludziom potrzebującym. Kto tego nie
rozumie, powinien raczej zrezygnować z zawodu pielęgniarki by nie przynosić
hańby tak szlachetnej profesji.
Wydaje mi się, że nie potrzeba zatrudniać spec brygady nowych ludzi do
zwalczania bólu a jedynie przeprowadzić wśród istniejącej kadry szkolenie i
weryfikację, polegająca na sprawdzeniu podstawowej wiedzy z zakresu walki z
bólem i wrażliwości na cierpienia pacjentów.

[Gość: Drosnin]

Całkowicie zgadzam się z opinią pacjenta 55. Jako pracownik Szpitala
Wojewódzkiego na codzień widzę wzniesione do góry oczy pielęgniarek i wyraz
twarzy: "Boże, a ten czego znowu jęczy." Natomiast co do "niemających czasu
kolegów innych specjalności" to, z całym szacunkiem do pana, doktorze Bojko, w
niektórych gabinetach lekarskich zamiast dokumentacji medycznej dominują
telewizory, mikrofalówki, kanapy. I młody pan doktor pochylony z zapałem nad
monitorem komputera. Przy pasjansie...