Dodaj do ulubionych

Umarł Ojciec Swiety

IP: *.internetdsl.tpnet.pl 04.04.05, 09:31
Gratuluję dobrego samopoczucia poznańskiej IKEI. Nawet Niemcy (M1) potrafili
się na chwilę wykazać odrobiną szacunku. Zapewniam, że od dziś będę omijał
Szwedów dużym łukiem ....
Obserwuj wątek
    • Gość: ! Re: proroczy wiersz J.Słowackiego IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 04.04.05, 22:53
      160 lat temu Słowacki napisał proroczy wiersz :


      Juliusz Słowacki

      Pośród niesnasków - Pan Bóg uderza
      W ogromny dzwon:
      Dla Słowiańskiego oto Papieża
      Otworzył tron.
      Ten przed mieczami tak nie uciecze,
      Jako ten Włoch;
      On śmiało, jak Bóg, pójdzie na miecze;
      Świat mu - to proch!
      Twarz jego, słowem rozpromieniona,
      Lampa dla sług -
      Za nim rosnące pójdą plemiona
      W światło, gdzie Bóg.
      Na jego pacierz i rozkazanie
      Nie tylko lud -
      Jeśli rozkaże, to słońce stanie,
      Bo moc - to cud!
      On się już zbliża - rozdawca nowy
      Globowych sił!
      Cofnie się w żyłach pod jego słowy
      Krew naszych żył;
      W sercach się zacznie światłości Bożej
      Strumienny ruch -
      Co myśl pomyśli przezeń, to stworzy,
      Bo moc - to duch.
      A trzeba mocy, byśmy ten Pański
      Dźwignęli świat -
      Więc oto idzie Papież Słowiański,
      Ludowy brat -
      Oto już leje balsamy świata
      Do naszych łon,
      A chór aniołów kwiatem umiata
      Dla niego tron.
      On rozda miłość, jak dziś mocarze
      Rozdają broń -
      Sakramentalną moc on pokaże,
      Świat wziąwszy w dłoń,
      Gołąb mu słowa w hymnie wyleci,
      Poniesie wieść,
      Nowinę słodką, że duch już świeci
      I ma swą cześć;
      Niebo się nad nim piękne otworzy
      Z obojga stron,
      Bo on na świecie stanął i tworzy
      I świat, i tron.
      On przez narody uczyni bratnie,
      Wydawszy głos,
      Że duchy pójdą w cele ostatnie
      Przez ofiar stos;
      Moc mu pomoże sakramentalna
      Narodów stu,
      Moc ta przez duchy będzie widzialna
      Przed trumną, tu.
      Takiego ducha wkrótce ujrzycie,
      Cień, potem twarz -
      Wszelką z ran świata wyrzuci zgniłość,
      Robactwo, gad,
      Zdrowie przyniesie, rozpali miłość
      I zbawi świat,
      Wnętrze kościołów on powymiata,
      Oczyści sień,
      Boga pokaże w twórczości świata
      Jasno, jak w dzień.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka