Chrześcijanie innych wyznań

[pan.nikt]

Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP,

[pan.nikt]

Jego Eminencja Józef Kardynał Glemp,
Jego Ekscelencja Abp Józef Michalik,
Jego Ekscelencja Abp Józef Kowalczyk
Eminencjo, Ekscelencje,

Dobiegł końca bieg życia sługi Bożego Papieża Jana Pawła II. W tej smutnej
chwili rozstania, łączymy się w żałobie z Siostrami i Braćmi z Kościoła
Rzymskokatolickiego w Polsce i na całym świecie. Zapewniamy też o modlitewnej
łączności, której wyrazem niech będą słowa pieśni:

Pan zawołał sługę swego do wiecznej radości, Przyjaciela wziął szczerego ku
naszej żałości. Już skończona jego sprawa, już z niej Bogu liczbę zdawa, Że w
niej trwał w miłości.

Przewodnim motywem posługi Jana Pawła II była zawsze miłość. Kierując się nią,
jako Chrystusowym nakazem, wzywał do pokoju i pojednania między ludźmi,
odważnie głosząc Ewangelię.

W naszych modlitwach dziękujemy Wszechmogącemu Bogu za ponad 26-letnią posługę
naszego rodaka Jana Pawła II, mając na względzie przede wszystkim jego
ekumeniczną otwartość i zaangażowanie. W pamięci zachowujemy spotkania
ekumeniczne, które znajdowały się w programie każdej z papieskich wizyt w
Polsce w szczególności te, które miały miejsce w naszych kościołach w 1991 roku
w kościele św. Trójcy w Warszawie i w 1995 roku w kościele św. Trójcy w
Skoczowie.

Pan Kościoła dozwolił Janowi Pawłowi II dożyć sędziwego wieku. Jak biblijny
Symeon doznał zbawiennej mocy Chrystusa i wyznał: Teraz puszczasz sługę swego,
Panie, według słowa swego w pokoju, gdyż oczy moje widziały zbawienie twoje.(Łk
2, 29-30) Dlatego z ufnością powierzamy Go łasce i miłosierdziu Jezusa
Chrystusa, który powiedział:: Ja żyję i wy żyć będziecie. (J 14,19)

Złączony w modlitwie
Bp Janusz Jagucki, Biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP

Warszawa, dnia 2 kwietnia 2005 r.

www.luteranie.pl/www/info/0503/listkond.htm

Kościół Prawosławny

[pan.nikt]

Listy metropolity Sawy w związku ze śmiercią papieża Jana Pawła II 03.04.2005

--------------------------------------------------------------------------------

Metropolita Warszawski i całej Polski Sawa, w związku ze śmiercią papieża
Jana Pawła II wydał oświadczenie następującej treści:

„... kto słucha słowa mego i wierzy temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny”
(J. 5,24)

W obliczu odejścia do życia wiecznego Jego Świątobliwości Jana Pawła II,
papieża i biskupa Rymu, naszego Rodaka, przypominamy słowa Apostoła Pawła: „...
postanowione jest ludziom raz umrzeć” (Heb. 9,27). Słowa te uzmysławiają nam,
że w życiu wszystko ma swój początek i koniec. Nastał trudny moment dla
wiernych Kościoła rzymskokatolickiego, moment rozłączenia się i pożegnania z
kochanym przez nich Papieżem i duchowym Ojcem.

Wraz z Kościołem rzymskokatolickim, ten czas rozłąki, przeżywają także wierni
innych Kościołów chrześcijańskich, wyznawcy różnych religii i niewierzący.
Papież Jan Paweł II był wybitną, wyjątkową osobowością na przełomie dwóch
wieków, drugiego i trzeciego tysiąclecia. Jako duchowy przywódca dążył do
przemiany oblicza ziemi.

Jan Paweł II był głosicielem pokoju, jednania ludzi i zjednoczenia podzielonego
chrześcijaństwa. W ciągu całego swego pontyfikatu dawał temu dowód
wielokrotnie.

Podczas jednej ze swoich pielgrzymek do Ojczyzny odwiedził naszą świątynię
katedralną w Białymstoku. Była to trzecia wizyta w świątyni prawosławnej w
wymiarze światowym, po Jerozolimie i Konstantynopolu. Później następowały
kolejne. Wizytę tę przeżyliśmy wspólnie w sposób szczególny. Była to wizyta
historyczna. Przyczyniła się do złagodzenia napiętych na tym terenie stosunków
katolicko – prawosławnych. Osobiście czterokrotnie spotykałem się z Jego
Świątobliwością Papieżem Janem Pawłem II. W czasie zaś Jego wizyty w
Drohiczynie wygłosiłem, w imieniu Polskiej Rady Ekumenicznej, przemówienie
powitalne, wyrażając nasz szacunek i uznanie wobec wszechstronnej pracy Jego
Świątobliwości dla dobra chrześcijaństwa i ludzkości, wskazując także na
istniejące trudności pomiędzy chrześcijanami.

Należy wspomnieć także pielgrzymki Jego Świątobliwości do krajów prawosławnych:
Grecji, Rumunii, Bułgarii, Gruzji, na Ukrainę, a także Konstantynopola i
Jerozolimy. Przyczyniły się one do zbliżenia pomiędzy naszymi Kościołami i
umożliwiły prowadzenie trudnego dialogu teologicznego. Pamiętamy, że to podczas
Jego pontyfikatu, w 1981r., rozpoczęty został na Rodosie dialog teologiczny
Kościołów rzymskokatolickiego i prawosławnego. Wszystko to Jan Paweł II
pozostawia w spadku Swojemu następcy.

W obcowaniu Papież był otwarty, serdeczny i przyjazny, co wyczuwało się w
kontaktach osobistych i korespondencji, którą prowadziliśmy od wielu lat.

W imieniu Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego i własnym,
Kościołowi rzymskokatolickiemu w całości, szczególnie zaś w Polsce, hierarchii,
duchowieństwu i wszystkim wiernym przekazuję nasze braterskie wyrazy
współczucia prosząc Boga, by duszę Jego Świątobliwości Papieża Jana Pawła II
obdarzył wieczną szczęśliwością.

„Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też wierzymy, ze Bóg przez Jezusa
przywiedzie z Nim tych, którzy zasnęli” (1 Tesl. 4,14).
A my, ludzie wiary, wołamy:
„Gdzie jest, o śmierci, zwycięstwo twoje? Gdzie jest, o śmierci, żądło twoje?”
(1 Kor. 15,55)
To jest nasza nadzieja. To jest nasza radość.

Pokój Jego duszy.

+ Sawa, Prawosławny Metropolita Warszawski i całej Polski

www.cerkiew.pl/news.php?id=2800&PHPSESSID=4d1635c4e037024a782efe4f2e9d02f1