Jak jest prawda o średzkich pracodawcach?

[duch3]

Mam wielu znajomych którzy pracują w kilku średzkich zakładach pracy. Co rusz
słyszę od nich jak wygląda prawda w średzkich firmach. Częstą maksymalne
wykorzystywanie pracowników, nie przestrzeganie prawa pracy, przymusowe
urlopy itd. Tym bardziej dziwi mnie fakt, że wielu z pracodawców zdobywa nowe
tytuły i nagrody.
Niestety nie odczuwają tego pracownicy, tylko właściciele.
Nikt się jednak nie przeciwstawia, ponieważ boi się utraty pracy.
Czy wy też słyszeliście o wykorzystywaniu pracowników, a może sami macie
jakieś doświadczenia?

[misiaczyca1]

Moj A. pracuje w Decorze.Ostatnio dostał awans i nadal narzeka.A narzeka
dlatego,ze jest ambitny i nie zadowała juz go to co zdobył a o czym marzył.
Z tego o czym mi mówi to bardzo duzo uchybień w "prawie pracy".On moze sie
przeciwstawic i nie zostac 3 godzin dłuzej za darmo.Ale ci co maja umowy na
czas okreslony lub sa na próbnych nie moga sie przeciwstawic.
Ale teraz on sam jest kierownikiem i widzi jak Ci ludzie pracuja.Jak
mataczą.Jak sciemniają.Ci ktorzy nie sciemniaja maja inne stawki i mozliwosci.A
leserzy sa gnębieni przez odebranie premii lub nakaz zostania na pare godzina
za darmo.
Moj przyszły mąz szuka paru osób do swojego zespołu.Prowadzi rozmowy
kwalifikacyujne z silnymi mezczyznami a Ci okazuja sie słabi.Czesto słyszy
teksty" jutro nie przyjde bo to za ciezka praca jak dla mnie i mała kasa".
On moze im dac na początek 5 zł.Potem jak sie postaraja moze im
podwyzszyć.Kiedys sie przekonał,ze jak chcesz kogos zmotywowac to jeszcze
bardziej sie rozleniwia.Nie wierze ze jest ciezko mezczynie znalesc prace w
Srodzie.Wierze z kolei ze duzo tych co niby chca pracowac sa zbyd leniwi zeby
sie utrzymac.I tym sposobem istanieje bezrobocie.
pozdrawiam.

[cipcipcip]

Dobrze że jest ambitny, ale to wcale nie oznacza, ze nie wolno doceniac i
cieszyc się dotychczasowymi sukcesami. Jeśli myśli sie za dużo o "jutrze",
traci sie zbyt wiele "dzisiaj". Przewaga dnia dzisiejszego nad jutrzejszym
polega na tym, ze "dzis" jest teraz, a nie wiemy, czy nadejdzie "jutro". Dla
wielu ludzi przychodzi ono znacznie wczesniej niż myśleli... Chodzi o to, aby
nie odrzucać od siebie zadnych powodów do radości - jeśli coś moze nieść ze
soba pozytywne emocje, to dlaczego ich nie przyjąć ?
umiejetność cieszenia sie z małych rzeczy pomaga przecież w drodze do większych
celów. Dlatego nie rozumiem co ma ambicja do narzekania mimo awansu.

[cipcipcip]

Jeśli chodzi o relacje pracownicy - pracodawcy w Środzie... jak w całym kraju
na uprzywilejowanej pozycji są pracodawcy, ze wzgledu na przewagę podazy nad
popytem na rynku pracy. Jednak nawet w tej sytuacji proste prace fizyczne za
stawkę 4-5 zł nie są szczególnie atrakcyjną ofertą. Z jednej strony taka stawka
starcza na wegetację a nie na zycie. Z drugiej jednak... wiele osób po prostu
woli wegetować niż np. podnosic swoje kwalifikacje. Niestety po tylu latach
PRL-u w społeczeństwie dominuje postawa roszczeniowa; "Nie mam pracy bo władza
jest taka, siaka, czy owaka" - częśc osób po prostu nadal czeka na peronie na
stacji 1989 na pociąg, który juz dawno odjechał.

[duch3]

Nie chodzi mi o to, żeby piętnować wszystkich pracodawców i krytykować. Ale
bardziej chodzi mi o to, że czasami zdarzają się nadużycia. A możliwe są one
tylko dzięki "przewadze podaży nad popytem rynku pracy"!
Generalnie to przede wszystkim od pracodawcy zależy stworzenie "zdrowych"
relacji, w których jedna i druga strona nie będzie nadużywała drugiej!

[misiaczyca1]

Jedyna firma która dokładnie przestrzega prawa polskiego jest MC BAUCHEMIE.Moj
przyjaciel tam pracował pare lat wiec sie nasłuchałam.
Nie mozna tam "robic nadgodzin" bo prawo pracy w Polsce nie zezwala na
nadgodziny.Nalezałoby podpisac oswiadczenia jak w Decorze.
Tam bardzo zwraca sie uwage na przepisy BHP.Za kazda godzine masz zaplacone.Co
prawda najnizsza krajowa + marna premia nikogo nie zadowala.
A w Decorze chłopaki którzy nie siedzą po 8 godzin i sciemniaja nie musza
wegetowac.Za nadgodziny masz płacone a mozesz ich robić do woli bo im brakuje
ludzi np.na magazynach.
Jak sie ktos postara to moze miesiecznie otrzymać 1500 zł.mysle,ze jak na
polskie warunki to nie najgorzej.Ale naród Polski przyzwyczaił sie do
narzekania.
Mozna by sporo powiedziec o bezpieczeństwie pracy w sredzkich firmach.Od czasu
do czasu w D.cos wybucha.Jest pozar.Spadaja baloty z ramp na magazynie.Naprawde
niebezpiecznie.I świetnie by było jakby inspektorzy od warunków pracy otworzyli
oczy przechodząc przez hale.
Ludzi by chcieli nic nie robic a kase duż dostawać.Nic nie robic a zarobić.
A co do ambicji!!
Gdyby więcej ludzi miło ambicje to nie bylibysmy daleko za murzynami.
pozdrawiam.

[misiaczyca1]

(nie sciemniają)

[cipcipcip]

Jeszce raz piszę, że ambicja nie ma nic wspólnego z narzekaniem na swoją obecną
sytuację. Jeśli ktos narzeka, ze jeszcze nie osiągnął tego co chciał to wcale
nie znaczy, ze jest ambitny, tylko że zrzędzi.
Nie uważam, że jesteśmy w tyle za "murzynami" ( jakieś uprzedzenia ?).

Ciesz się, że żyjesz w Polsce.
W dni Twoich narodzin (data mi nieznana) istniało moze ok 170-180 państw - tak
szacuję, z czego tylko około 30 odpowiadało standardom cywilizacji europejskiej
lub je przewyższało.
Ciesz się, ze żyjesz w Polsce... i siedzisz przed komputerem, w kieszeni masz
telefon, byc moze kluczyki do samochodu. W globalnej wiosce jesteś wśród elity.
Ciesz się, że żyjesz w Polsce, bo o wiele bardziej prawdopodobne było to, ze
urodzisz się np w Afryce, a krótkie życie upłynie Ci na dojeniu kozy.

[misiaczyca1]

cipcipcip napisał:

> Jeszce raz piszę, że ambicja nie ma nic wspólnego z narzekaniem na swoją
obecną
>
> sytuację. Jeśli ktos narzeka, ze jeszcze nie osiągnął tego co chciał to wcale
> nie znaczy, ze jest ambitny, tylko że zrzędzi.

nie zrzędzenie.tylko nie zadowolenie z osiągnięć.a wiadomo,ze w miare jedzenia
wzrasta apetyt.

> Nie uważam, że jesteśmy w tyle za "murzynami" ( jakieś uprzedzenia ?).
>
> Ciesz się, że żyjesz w Polsce.

Kim TY jesteś zebys mi mówił z czego mam sie cieszyć.Mam pojecie jak wygląda
świat poza granica naszego durnego państwa.Chciałbym mieszkać w innym
europeiskim kraju.Ale niestety.A polska jest taka cudowna?? yhhhmmmmm

> W dni Twoich narodzin (data mi nieznana) istniało moze ok 170-180 państw -
tak
> szacuję, z czego tylko około 30 odpowiadało standardom cywilizacji
europejskiej
>
> lub je przewyższało.

ale o co chodzi?

> Ciesz się, ze żyjesz w Polsce... i siedzisz przed komputerem, w kieszeni masz
> telefon, byc moze kluczyki do samochodu. W globalnej wiosce jesteś wśród
elity.

to dla Ciebie max? samochód i gadżety?? ciesze sie ze mamy inny system wartosci
i postrzegania materii.

>
> Ciesz się, że żyjesz w Polsce, bo o wiele bardziej prawdopodobne było to, ze
> urodzisz się np w Afryce, a krótkie życie upłynie Ci na dojeniu kozy.

"czego oczy nie widzą tego sercu nie żal"

Będąc w europie zachodniej i południowej przyznawałam sie,ze jestem polka (znam
ludzi którzy sie nie przyznaja) ale wolałbym miec inne obywatelstwo.

[rogeer]

Niestety nie bardzo znam temat ale pojawił się wątek jak to zmienić żeby relacje
między pracownikami a pracodawcami były normalne, bez nadużyć po żadnej stronie.
Otóż uważam, że należy zmienić prawo, bo teraz zatrudniać kogoś się prawie nie
opłaca bo jak ktoś dostaje powiedzmy 1200zl na rękę to pracodawca musi prawie
drugie tyle dać państwu. Gdzie tutaj logika i zysk?

[misiaczyca1]

prawda jest ze w firmie najdroższe jest zatrudnienie pracownika.

[cipcipcip]

Misiaczyca - samochód i gadżety nie są dla mnie "maksem". Nie mówię ci, z czego
masz się cieszyć.
Zauważam tylko, zycie jest lepsze gdy człowiek ma wiecej z niego radości, gdy
czerpie ją takze z małych rzeczy. Zyję dla radości, a nie dla posiadania. Zyję
aby być, a nie dlatego aby mieć. I dlatego cieszę siez tego, ze jestem, a nie z
tego , co mam.
Wiedzę, że róznimy się w postrzeganiu swiata i spraw materialnych. I baaaardzo
dobrze. Mój świat jest bogatszy *

*wyjasniam dla misiaczycy, bo inni pewnie zrozumieli. Nie chodzi o sprawy
materialne.

[cipcipcip]

A jak nie chcesz mieć polskiego obywatelstwa to granice są otwarte, pa pa.

[misiaczyca1]

"Bogactwo jest produktem pracy."
John Locke

wartoby było nad soba popracować zeby nie mieć fałszywego mniemania o sobie....
więc pracuj dniami i nocami bo do wyrobienia "normy" jeszcze długi czas.

a co do "pa pa" jesteś zniewieściały??

[cipcipcip]

He he, za Johna L.to ty się lepiej nie zabieraj, phi !

[misiaczyca1]

a co zatrudne dla Ciebie??

[cipcipcip]

Nie, nie za trudne. Podobnie jak Mill, Smith, Constant, Bentham... ale
najblizsi mi są Hayek, Friedman, von Mises... z kolei najciekawsze koncepcje to
oczywiscie Nozick i Rothbard. W tej sytuacji naturalnym jest, ze nie przepadam
za Hobhousem. tak samo Keynes ( choć czy wtedy istniała inna mozliwość ? tutaj
jestem za a nawet przeciw). Prorokiem jest dla mnie Tocqueville, Lippman, Aron,
Popper. Zapraszam do dyskusji.

[cipcipcip]

Zanim mi napiszesz, że mieszam sfery politologii, ekonomii i socjologii,
odpowiadam, że pewnych rzeczy nie mozna zrozumiec w oderwaniu od ich szerokiego
kontekstu, który opiera się na przedmiocie badań tych kilku dyscyplin.

A tak poza tym, to chyba jest to watek o pracodawcach i pracownikach.

do cip.......

[misiaczyca1]

A tak poza tym, to chyba jest to watek o pracodawcach i pracownikach.


dokładnie! dlatego nie masz co sie popisywac.
Krótki aforyzm wystarczy.
(czujesz sie zagrozony i musisz udowadniać jakim jestes znawcą w/w tematów?
udowadniasz? dobra obiecuje,ze bede dla Ciebie miła.Nie kłucmy sie bo
zagotujesz sie ze złosci)
pozdrawiam.

.
.
.
"Największym głupcem jest ten, kto sądzi, że poza nim wszysc są głupcami."
Baltazar Gracian Y Morales

[black791]

Sredzcy pracodawcy ??.Lol to tacy ludzie istnieja ?.
Ja myslalem ze tylko sa wyzyskiwacze, kretacze itp...
Co do dorobienia sie to skomentuje to tak...
W tym kraju uczciwie sie dorobisz jedynie garba ciezka praca...

[cipcipcip]

Czuję się zagrozony tak samo jak podczas odganiania komarów.
Co do reszty jestem za. I nawet nie przeciw.

Premier się cieszy...

[duch3]

eraz Hiszpania! 2006-03-14
Przemek Głośny
Zatrudnienie w krajach „Starej Europy” kusi poczuciem sensu przepracowywanych
godzin – w Anglii jedna godzina byle pracy starcza na paczkę papierosów, dwie –
na płytę CD. W Polsce poczucie sensu pracy jest zbyt często pojęciem abstrakcyjnym
czytaj dalej
Adblock



Gazeta Wyborcza informuje o nowym celu headhunterów – Polakach pracujących za
granicą, w kraju zaczyna bowiem brakować specjalistów. Z kolei premier
Marcinkiewicz dziękuje, dziękuje, dziękuje za otwarcie rynku pracy dla młodych
Polaków w Hiszpanii i Portugalii. Kto tu przesadza? O ile Gazeta jest medium
szukającym sensacji na potrzeby uatrakcyjnienia dodatku „Praca” (artykuł
wspomina głównie o braku specjalistów w branży budowlanej), to słowa premiera
przerażają – cieszyć mogą się obywatele, ale premier kraju, nasz … przywódca?

Kierunek Gdzieś Indziej

Po otwarciu rynku pracy na Wyspach Brytyjskich w ciągu prawie dwóch lat
wyemigrowało 205 tys. młodych ludzi, dodatkowe 90 tys. zasiliło Irlandię.
Jednakże wg raportu brytyjskiego Home Office, opublikowanego na łamach Gazety
Wyborczej, obserwuje się stały i dynamiczny przyrost liczby wyjazdów – w drugiej
połowie 2004 roku wyjechało z Polski 51 tys. osób, a w analogicznym okresie 2005
już 72 tys. osób. Ponad 80 proc. emigrantów nie ma więcej niż 34 lata, większość
jest stanu wolnego. Eksperci rządowi szacują, iż po otwarciu rynku dla
pracowników z Polski i innych krajów „Nowej Unii”, do Hiszpanii z naszego kraju
wyjedzie 60-70 tys. osób. Jeśli dodamy do tego otwarte granice Portugalii
(również od 1 maja 2006) i świetny klimat Półwyspu Iberyjskiego, to możemy
śmiało założyć, że liczba ta może wzrosnąć do 100 tys, nawet mimo tego, że ze
względu na brak znajomości języka i niższe zarobki rejon ten będzie się cieszył
znacznie mniejszym powodzeniem niż kraje brytyjskie. Tym niemniej prosta funkcja
warunków życia w wymienionych krajach, oferowanych zarobków i wprost do tego
proporcjonalna marność oferty dla młodych Polaków we własnym kraju, wskazuje na
niebezpieczeństwo rokrocznej emigracji liczby ludności równej ilości wszystkich
absolwentów studiów wyższych w Polsce. Oczywistym jest, że nie będą wyjeżdżali
wszyscy absolwenci danego roku. Niektórzy rezygnują z Polski dopiero kilka lat
po studiach.

Gracias, gracias, gracias

Przy okazji podziękowań premiera Marcinkiewicza przypomniał on, że nasz kraj ma
ogromny potencjał liczony w 10 milionach świetnie wykształconych 20-latków. Komu
przypomniał? Krajom, które się wahają z otwarciem rynku pracy dla obywateli nowo
przyjętej do Unii dziesiątki. Któż by się nie skusił na 10 milionów świetnie
wykształconej kadry młodzików?

Dodatkową zachętą i głównym argumentem, który przekonuje przywódców państw
Europy, jest raport Komisji Europejskiej. Wykazał on, że państwa które
zdecydowały się na natychmiastowe otwarcie swoich rynków pracy tylko na tym
skorzystały. W Wielkiej Brytanii i Irlandii nowi pracownicy podjęli się się
zajęć, których mieszkańcy Wysp unikają (np. zmywaki w restauracjach, zbiórka
plonów na polach), a ze względu na dużą karność, dyspozycyjność i pracowitość w
wielu branżach stali się konkurencyjni dla tubylców (kierowcy, hydraulicy,
budowlanka). Tym niemniej nie samym zmywakiem Polonia żyje. Dane pochodzące z
raportu „Accesion Monitoring Raport” (źródło: Gazeta Wyborcza) wskazują
jednoznacznie, że najwięcej rodaków pracuje tam w … administracji, biznesie,
oraz para się zarządzaniem (63 tys. z 205 tys. osób). Gastronomia jest dopiero
na drugim miejscu (45 tys.), przy czym nawet w tej dziedzinie błyskawicznie
awansujemy – na Wyspach pracuje obecnie 2 tys. polskich szefów kuchni. Czyżby
więc premier dziękował za możliwość wypuszczenia z garści kwiatu polskiej kadry
pracowniczej? Niezwykle karni, dyspozycyjni i pracowici? Polacy?

Za złotówki nie opłaca się pracować

Ano właśnie – to stara prawda, że pracować nam się chce, gdy wiemy za co
harujemy. Podstawowy argument wyjeżdżających – za marne grosze nie będę sobie w
kraju żył wypruwał. Podstawowy argument zostających – a niech wyjeżdżają, więcej
pracy dla nas, poza tym tylko mięczaki uciekają, sztuką jest mieszkać i żyć w
Polsce, a nie w Anglii. Czyżby?

Prawda jak zwykle leży pośrodku, przyznajmy – trzeba mieć anielskie nerwy, by w
tym polskim burdelu wytrzymać. Po środku, bowiem nikt tak naprawdę tego nie
wytrzymuje – ze świecą szukać ludzi w Polsce, którzy na coś nie narzekają.
Ponadto, o ile decyzja o wyjeździe niekoniecznie musi być dowodem nieziemskiej
wręcz odwagi, to już utrzymanie się na miejscu wymaga sporego wysiłku, któremu
nie wszyscy są w stanie podołać. Tak naprawdę nie lada sztuką jest wrócić do
kraju z dużymi oszczędnościami – stać na to jedynie najwytrwalszych, ludzi
nastawionych na ciężki wysiłek i dyscyplinujących się finansowo - z mitycznymi
puszkami z makaronem w Tesco, jako głównym posiłkiem, na czele. Inni wracają
dosyć szybko, bez oszczędności, reszta zostaje, bo często nie ma innego wyjścia.
Brak sensownych oszczędności, wstyd przed powrotem i przyznaniem się do porażki,
wreszcie błędne koło nieustannych wydatków wraz z każdą decyzją o podniesieniu
standardu emigracji (DVD, mieszkanie, samochód, itd.) odwlekają moment powrotu,
czasem skutecznie go uniemożliwiają. To mit, że na Zachodzie łatwo zarobić.
Jeszcze łatwiej stracić, a ci, co zarabiają naprawdę dobrze, świetnie opłacani
byliby i w Polsce. Liczy się jednak poczucie sensu przepracowywanych godzin – w
Anglii jedna godzina byle pracy starcza na paczkę papierosów, dwie – na płytę
CD. W Polsce poczucie sensu pracy jest zbyt często pojęciem abstrakcyjnym.

Polska diaspora?

Czy grozi nam zatem znacząca emigracja potencjalnych elit? Jeszcze rok temu
wszyscy byli gotowi temu zaprzeczyć, ruch w kierunku Wielkiej Brytanii i
Irlandii był wolniejszy niż obecnie, otwarcie rynków w innych krajach wydawało
się być rzeczą odległą. Dziś już wiemy, że szybkie reformy, niższe podatki,
znaczne ułatwienia dla biznesu i programy dla absolwentów to mrzonki – państwo w
pierwszej kolejności głaska emerytów i rencistów, aktywne jednostki pozostawia
samym sobie i nic nie zapowiada nagłej zmiany w sposobie myślenia polskiej
władzy. A skoro i tak jesteśmy skazani na własną aktywność, to po co wyczerpywać
ją w kraju, w którym urzędnicy, a więc lokalne przedłużenie macek władzy,
indywidualność tą często (można powiedzieć – zwykle) torpedują?

Dla młodego Polaka wyjazd do pracy za granicę może okazać się jedną z lepszych
decyzji życiowych – nie ze względu na oszczędności, do których, jak wspomniano,
rzadko kto tak naprawdę dochodzi, ale z powodu doświadczenia. Doświadczenia przy
zmywaku – wyśmieją zapewne niektórzy. Tak, najlepiej przy zmywaku i najlepiej po
studiach. Człowiek nabiera do siebie dystansu i uczy się szacunku do pracy.
Niestety – są i złe tego strony. Pracownika przyzwyczajonego do zachodnich
standardów kłuje w oczy to, co dzieje się w Polsce. Może wykorzystać jakąś
niszę, którą odkryje w Europie, założyć biznes w kraju, bądź próbować wdrożyć
poznane tam standardy do rodzimego zakładu pracy. Może też szybko się
zniecierpliwić, bowiem zachodnie standardy trudno przełożyć do Polski
bezpośrednio –trzeba wziąć poprawkę na naszą biurokratyzację i specyficzne
warunki działania - kluczenie wśród paragrafów i indolencji naszych urzędników,
którzy z założenia widzą w nas złodziei. Takie zniecierpliwienie może skutkować
ponowną emigracją, szczególnie gdy „poznało się już świat” i wie się doskonale,
że nie wszędzie tak być musi. Gorsze jest jednak zniecierpliwienie ludzi
młodych, którzy pracy w Polsce w ogóle nie zaznali, bo nie mogli jej znaleźć.
Minie sporo lat, nim przekonają się, że warto wrócić nad Wisłę. Są młodzi, wolni
–