Cesarka w św. Rodzinie?

[karmelowa_mumi]

pytanie do kobiet, które mialy w św.rodzinie cesarkę:
- kto Was ciął?
- jaka byla opieka po porodzie nad Wami i dzieciaczkami?
- jakie mialyście wskazania? (u mnie to makrosomia polaczona z cukrzycą - biorę insulinę i nadciśnieniem - biorę dopegyt. Zastanawialam się już nad Polną, ale lekarz ze św. rodziny zapewnia mnie, że są na porody nad kobietami z powyższymi problemami przygotowani)
- po ilu dobach wyszlyscie?

[karolina_244]

Z takimi wskazaniami jesteś i tak szykowana na naturalny poród w
razie powikłań jesteś automatycznie przenoszona na sale operacyjna
miałam CC w Św. Rodzinie i jestem bardzo zadowolona leżałam dobę na
Oj omie po zabiegu pod stałą kontrola pielęgniarek i lekarza w
chwili kiedy mnie bolało i znieczulenie schodziło dostawałam
zastrzyk ze znieczuleniem po dobie kazano mi się odświeżyć i
pospacerować na sale już ogólna . opieka nad dzieckiem wspaniała
Ja bynajmniej nie narzekam… Mam zamiar tam urodzić drogie dziecko
tez mam nadciśnienie i cukrzyce ale z takimi chorobami można rodzic
naturalnie z tego co mi lekarz mówił. Oczywiście jak dziecko będzie
chciało…

[mama-emilki]

Karolina, i nie przeszkadzało Ci to, że przez całą dobę byłaś rozdzielona z
dzieckiem?Że nie było mowy o przystawieniu do piersi? Serio jesteś taka
zadowolona z tego? Że Twoje dziecko leżało samo przez pierwszą dobę życia?

Bo ja uważam, że to straszne...ja sama bardzo to przeżyłam. Dlatego, ponieważ
muszę się liczyć z następną cesarką, już nigdy nie zdecyduję się na ten szpital.
Chyba, że coś się zmieni we wspomnianym temacie.

[mada.d.n]

ja jestem "świeżo" po cc w św. Rodzinie i powiem szczerze, że nie wyobrażam
sobie, żebym miała tuż po cesarce zajmować takim maluszkiem, próbować przystawić
do piersi w momencie, kiedy ledwo mogłam ruszyć tułowiem, zwłaszcza żeby się
przekręcić na bok. brakowało mi tego, że zobaczyłam synka dopiero po kilkunastu
godzinach już na innym oddziale, ale mąż mógł wejść na oiom i pokazał mi zdjęcia

po operacji opieka na oiom-ie bardzo dobra, leki przeciwbólowe dają bez problemu
- oczywiście w odpowiednich dawkach. ja operację miałam o 14, wstałam dopiero
rano, pielęgniarki pomogły mi się trochę umyć, spakowały i przewiozły na
oddział. po cesarce zasadniczo wypuszczają na 5 dobę, o ile z maluszkiem się nic
nie dzieje, bo to jego stan jest najważniejszy


czas mija...
Przestrzeń sugeruje, by się przemieszczać,
jednak jedynym celem podróży mędrców jest ich dom.

[karolina_244]

Z jednej strony nie wiedziałam co mnie czeka to było moje pierwsze
dziecko i pierwsze CC po za tym człowiek po znieczuleniu w czasie
operacji i po samym zabiegu nie ma siły na myślenie zasypia albo po
prostu odpływa nie ma w takim momencie mowy na myśleniu o maleństwie
zabieg miałam robiony o 12/13 po zabiegu pisałam sms a chyba ze 3
godziny z przerwami co napisałam usypiałam nie wyobrażam sobie
opiekować się maleństwem synka zobaczyłam dokładnie po całej dobie.
Ps. I miło że człowiek myśli o dziecku cos się z nim dzieje nie ma
nawet siły się nim zając w końcu jest w dobrych rękach .

[mama-emilki]

Ja myślałam o Córce cały czas. Że leży tam sama, beze mnie...Ale pewnie dziwna
jestem.

U też był to pierwszy poród-cesarka nieplanowana. Do dziś żałuję, że nigdy mi
nie wpadło do głowy, żeby zapytać lekarza, jak się to wszystko w przypadku cc
odbywa. Gdybym wiedziała, wybrałabym inny szpital.

[karolina_244]

Na Polnej dziecka ci na O jom nie przynoszą tam zamiast porządnego
znieczulenia po zabiegu dostajesz katanol i zajmujesz się dzieckiem
cały czas nie wyobrażam sobie tego skoro to spoczatku kiedy
wstaniesz boli jak cholera a tu myśl ze musisz zając się dzieckiem
chciała bys lepiej a nie możesz leżąc na Jomie pytałam o synka
stwierdzili ze nic mu się nie dzieje i jest pod dobra opieka nie
mogę karmić bo jestem pod wpływem leków

[bolutiebolutie]

karolina, a kto prowadził Twoją ciążę i przeprowadzał CC? Jestem nowa w mieście
i nie mam zielonego pojęcia do kogo się zgłosić a termin już na wrzesień...

[karmelowa_mumi]

dobrze, że odświeżyłyście ten wątek, bo o nim zapomniałam.
Tego dnia byłam na wizycie u lekarza, miałam termin dopiero za miesiąc. dr,
pożal się boże, kożma, zapewnia, odpowiadając na moje wątpliwości, że na pewno
cesarka, umawiamy się za 2 tygodnie mam się zgłosić do szpitala, a jeśli zacznie
się wcześniej, mam jechać do św. rodziny. Ale ja mam insulinę, mówię, do św.
rodziny? a dlaczego nie?-dziwi się moim wątpliwościom kożma

A 18 lutego ruszyło o 4.30 rano....

najgorszy dzień mojego życia, a mógłby być najlepszym

Rano, gdy zaczęły się skurcze, czułam wielką adrenalinę, miałam siły, pojechałam
do św. rodziny o godz. 10
przyjął mnie dr spychała, fajna pielęgniarka, znamy się z widzenia, bo ostatnie
2 miesiące leżałam w szpitalu 3 razy.

podczas badania odeszły wody, rozwarcie 4cmy, pielęgniarka cieszy się, że połowa
porodu za mną...
każą mi się przebierać w koszulę do porodu, przebieram się, choć bóle zaczynają
mnie już zatrzymywać

i na to wszystko wlatuje dr kurywczak, która tego dnia pełniła dyżur, krzycząc,
że absolutnie, że z takimi wskazaniami muszę jechać na polną, że oni nie mają
odpowiedniej opieki dla ciężarnych z insuliną (mimo że dopiero kilka dni
brałam).l że mam się ubrać i czekać.zdenerwowana mówię, że wczoraj jeszcze koźma
zapewniał mnie, że mam tu przyjechać, tłumaczą, że przykro im, że nie mogą
odpowiadać za to.

Czuję, jak opadają mi siły, moc, chęci, wszystko.

z cieknącymi wodami czekam. Wraca kurywczak i mówi, że załatwiła z jakimś
doktorem z polnej przyjęcie mnie/

Biorę taksówkę i jadę.
Gdybym była na to przygotowana, wzięłabym jakąś położną z polnej, albo lekarza,
a tu dupa.
Czekam kilka godzin na polnej na korytarzu, sale są zajęte, przepuszczają jakąś
laskę od pani małgosi.
Wokół przewijają się dziesiątki ludzi. nie wiadomo, kto jest pielęgniarką, kto
lekarzem, a kto hydraulikiem.

męża nie chcą wpuścić dopóki nie będzie sala wolna.
Jeszzcze mam siły jęczeć, w końcu go wpuszczają do mnie.

Co chwila (chyba) ktoś przychodzi i sprawdza mi rozwarcie. Akcja się zatrzymała
wciąż 4,5 cm. Wciąż proszę o zzo, dają mi dolargan (cały czas mówiąc "na razie")

Sala w końcu się zwolniła od 15. zaczynam już krzyczeć z bólu, po godzinie
kryzys 7-go centymetra. jestem podłączona do ktg, ale i tak bym nie miała siły
łazić, czasem próbuję iść do kibla, ale nie jestem w stanie usiąść. cały czas
proszę o zzo, zbywana milczeniem.

w którymś momencie tracę przytomność, gdy się budzę, położna wpycha mi rękę,
warczę, żeby ją wzięła. chciałam pomóc, rzecze obrazona, ale łapę bierze. to był
masaż szyjki macicy. najgorszy chyba dotąd ból

o 17 zaczyna się faza parcia, ja z resztkami sił robię co mogę, przychodzi chyba
3 lekarz, i 5 położna, zresztą nie wiem, w którymś momencie, kiedy profesor
próbował wyjąć Mariannę, a z 10 osób stało wokól i obserwowało. Wszyscy z
tekstami, że nie umiem przeć (sic!).

to usiłowanie wypchnięcia dziecka trwało ponad 3 godziny......czułam się kużwa
jak męczennik...
Mary ułożyła się odgłówkowo, a oni, przez pieprzone 3 godziny męczyli bez sensu
mnie i ją...
o 20.20 ten profesor zadecydował o cięciu. i w kilka minut nagle znalazło się
zzo, i Maryśka na świecie. zabrali ją od razu do mycia. Strasznie mi żal tego
momentu położenia na brzuchu...
po umyciu, zważeniu i tego typu akcjach dali do pocałowania bużkę.
Zabrali ją na noworodkowy, bo, jak mi powiedział mąż, miała nierówny oddech, a
mnie na noc do pooperacyjnej sali.
dawali jakieś końskie dawki leków, bo ciśnienie miałam jakieś masakryczne.
Rano zawieżli na oddział i oddali moją córeczkę. Szkoda tylko, że człowiek jest
podłączony do kroplówek i nie może się poruszać - nie każde dziecko tylko je i
śpi - moja mała cały czas wyła (potem okazało się,że z bólu od WNM, a ja, żeby
ją przytulić, najpierw czekałam na odłączenie od kroplówy, a potem wstawałam
jakieś 20minut...
i nigdy nie zapomnę tych wrednych bab, które w ogóle nie powinny pracować w
zawodzie. Jedna z nich w nocy, kiedy wstając, dostałam paraliżu z bólu i
prosiłam o nakarmienie czy przewinięcie wyjącej na cały regulator małej, rzuciła
mi dziecko do łóżka, że mogę sobie nakarmić i zwiała.... Ja w pozycji
póółleżącej, nie mogąc się ruszyć nawet na centymetr, czekając aż ketonal
zacznie działać,wrrr..
pomogła mi wtedy bardzo współlokatorka, która śmigała po naturalnym porodzie.
Nie wiem, co by było , gdyby nie ona.
Dodam jeszcze, że bardzo przestrzegano, by wizyty - od 15-18 się nie przedłużały.
Pobyt na polnej wspominam jako koszmar, do dziś się nie otrząsnęłam, zdrowie mi
niestety siadło. Długo po wyjściu ze szpitala męczyły mnie koszmary, waliło mi
ciśnienie ponad 200, niestety teraz się okazało, że mam cukrzycę, a stres temu
bardzo sprzyja.
Nie wiem, jak by mój pobyt wyglądał w św. rodzinie, ale zupełnie z innym
podejściem do pacjentów tam się spotkałam.

Tyle.

Największy żal mam do pana koźmy, bo gdyby mnie tak nie zapewniał, to bym miała
jakieś pole do działania (wyrażnie inna opieka i w czasie porodu i po pod
kuratelą swojego lekarza) , a tak - totalne rozczarowanie.

[monka1077]

Ale właśnie potwierdziłaś te wszystkie opinie które słyszałam o
Polnej,mogę Cie pocieszyć że czasem nawet jak masz lekarza
prowadzacego i połozną zamówioną to też moze tak wyglądać. Moja
znajoma miała umowę z położną, niestety okazalo się że po telefonie
że poród się zaczyna polożna stwierdziła ze ona teraz nie ma dyżuru,
i są jakieś delegacje w szpitalu i ona nie może przyjechać!!!!lakarz
wogle nie raczył telefonu odebrać, zzo słyszała dokładnie to samo że
anestezjolog jest na operacji i musi czekać, oczywiście się nie
doczekała, rownież skończyło się cesarka. Opieka po porodzie,
dziewczyna ledwo się rusza a piguła jej przynosi bobasa i wychodzi,
mały się zaczyna krztusić, ona nie moze sie podnieść, dzwonek przez
pielegniarki jest ignorowany, całe szczęsie że miała współlokatorkę.