Potrzebny dobry lekarz

[pitek80]

Potrzebuję jakiegoś namiaru na dobrego lekarza endokrynologa - ginekologa w Radomiu (o ile taki tu jest)bądź gdzieś niedaleko. Proszę o opinię na temat takiego lekarza. Wielkie dzięki.

[Gość: o.n.a.]

W Warszawie jest dobry endokrynolog, dr. Arkadiusz Kapliński,
dokładny i rzetelny fachowiec, ale ostrzegam, że nie jest tani.
Przyjmuje na Gocławiu, prywatnie, tel. do gabinetu: 22 8798115.

[Gość: 1libaba]

dla niektórych na forum i to taki "od śmigła"

Lekarz zbędny tylko koza kaszmirska

[Gość: Kiepski]

Byłem na pokazie wyrobów z wełny z owiec australijskich. Czuję się
uzdrowiony na samą myśl o zakupie kołdry


3 czerwca 2009 r.

Wielbłąd za 2 zł dziennie

Na początku zawsze jest telefon. Sympatyczny głos w słuchawce pyta,
czy mógłby zaproponować spotkanie (jak się później okaże, nawet przy
szampanie i kawie, za to w mało kameralnych warunkach). O dzwoniącej
zazwyczaj wiemy tyle, że ma nad sobą tajemniczego producenta z firmy
o nazwie, z której zapamiętujemy jedynie pierwszą literkę, a który
za punkt honoru postawił sobie, nie wiedzieć czemu, ochronę naszego
zdrowia.


Rozmowie często towarzyszy krótki test potwierdzający, czy ów
producent obrał właściwy cel w życiu i czy należycie jesteśmy
zdeterminowani do tego, aby wesprzeć go w dołożeniu wszelkich starań
w walce o lepsze samopoczucie. Po otrzymaniu w teście na zbieżność
najbliższych planów maksymalnej ilości punktów, pani dzwoniąca
oznajmia, że kwalifikujemy się do otrzymania zaproszenia. O samym
spotkaniu wiemy tyle, że wspólnym mianownikiem pomiędzy nami a
tajemniczym towarem są unormowane parametry życiowe.

Na miejscu, po pierwsze, zaskakuje średnia wieku przybyłych gości,
która oscyluje w przedziale od 65 lat do nieskończoności. Następnie
w osłupienie wprowadza fakt, że produktem pierwszej potrzeby okazuje
się być wełniana pościel. Oczywiście o tym, że nasze wcześniejsze
przyzwyczajenia dotyczące posłania mogły wyrządzić w metabolizmie
więcej złego niż dobrego, dowiadujemy się po dwugodzinnym seansie
zachwalającym walory produktu.

Pierwszym z nich jest materiał, z którego wykonano ową pościel.
Swoją wełną musiał podzielić się niejeden wielbłąd, australijski
merynos, czyli owca, czy kaszmirska koza. Wszystko to oczywiście dla
najwyższego dobra - naszego zdrowia. A dzięki temu pościel jest
ponoć antyalergiczna, cienka, miękka, o pięknym połysku, bardzo
delikatna i przyjemna w dotyku, co ma zapewnić na początku
komfortowy sen. Razem z upływem kolejnych minut trwania pokazu
wzrasta ilość przedstawianych argumentów potwierdzających
konieczność wejścia w posiadanie owego wynalazku. Pościel staje się
lekarstwem niemal na wszystkie dolegliwości, między innymi choroby
krążenia i wszelkie bóle.

Do potwierdzenia słusznych tez pana prowadzącego pokaz zaprzęgnięci
zostają obecni na sali widzowie, którzy taką pościel już jakiś czas
temu nabyli. Jedna z pań z zacięciem opowiada, w jakie zadowolenie
wprowadza ją wypełniona lateksem poduszka z gwarancją na 7 lat. Swój
wywód o tym, jak to pod wełnianą kołdrą w lecie jest chłodno, a w
zimie ciepło, kończy zachęcającymi do postawienia parafki na umowie
kupna-sprzedaży słowami: „Będą państwo zadowoleni”. Do tego dochodzą
dołączone do towaru przeróżne certyfikaty jakości podpisane przez
autorytety w postaci lekarzy i rehabilitantów.

Dopiero na samym końcu ekspozycji pada cena naszego nowego posłania,
od której robi się gorąco nawet bez grama wełny. Okazuje się, że aby
móc opatulić się w zimowe wieczory w mięciutką kołderkę z wielbłąda
trzeba wydać, bagatela, 4 tys. zł! Dla większości przybyłych wydanie
jednorazowo takiej kwoty jest tak samo realne jak lot w kosmos. Ale
na wszystko przecież znajduje się rozwiązanie. Szybka kalkulacja
pana prowadzącego i okazuje się, że przy rozłożeniu na raty dzienny
koszt posiadania cudu włókniarstwa to jedynie 2 zł. Na taką
rozrzutność to już swobodnie można sobie pozwolić, nawet z emeryturą
na poziomie najniższej ustawowo pensji.

Ale nawet szczęśliwym posiadaczom zdrowotnej pościeli nie dane jest
zapomnieć o producencie, który do zaproszeń dołączy kolejnym razem
tylko jeden kolczyk czy kapeć. Nic przecież nie stoi na
przeszkodzie, żeby przyjść i odebrać drugi. Co najwyżej wystąpi się
w roli pani opowiadającej o lateksie. Ważne, żeby wełniany interes
się kręcił.


Kinga Ochnio