bajka na dobranoc

[Gość: jagienka 2]

Szczelnie okuty w tekturowa zbroje rycerz Victorrio mkna na swym
blado-siwym rumaku przez gestwine lasu. Nie zwazal na mijane lesne
ludki, paprotki I inne glebo-zyjne pierdolki. Zwlaszcza ze mlask
rodeptywanych przez jego konia wiewiorek, wprawil go w nastroj
relaksu, melancholi I blogiego spokoju. Usmiechnal sie pod wasem I
powiedzial cichutko:

"jeszcze 349 rozdeptanych rudzielcow i Krycha znowu bedzie w moich
ramionach".

W tym momenecie pod krzaczkiem diabelskiego ziola
cos zaszelescilo. To krol grzybow Plesniak Pietnasty wyrwany ze snu
wymamrotal do siebie: "... znowu ten zboczeniec Victorrio
jedzie balamucic panienke Krysie. TY PROSTACKI BURA ..." nie zdazyl
dokonczyc okrzyku." Zezowate ze zmeczenia galy kobyly blysnely
blaskiem rozpaczy. "Nie dosc ze te wiewiory to jeszcze jakies
gadajace purchawy..." - omyslala habeta, patrzac na ubabrane w
rozdeptanym grzybie kopyto.

W tym czasie panna Krysia ...

[Gość: Felicjan Dulski]

... królowała na turnusach nie od dzisiaj, a każdego roku właśnie o tej porze
przyjeżdżała tu, do pensjonatu "Orzeł" gdzie oddawała się (a przynajmniej
próbowała, lub jej się wydawało) uciechom - piskom - świstom i mruczandom z
przyjezdnymi jak i autochtonicznymi przedstawicielami płci odmiennej.

A tymczasem Victorio...

[Gość: jagienka 2]

"Na kulawego Kasztelana" - zakla glosno Victorrio I zatrzymal rumaka
delikatnym kopniakiem w potylice. Zdal sobie wlasnie sprawe z tego
ze nie ma dla Krychy zadnego podarunku. Przyznac trzeba bylo ze
Victorrio mimo ze byl pospolitym chamem to mial gest. Nigdy nie
przyjezdzal do Krychy z pustymi rekami. Widac bylo ze jest na
siebie zly. Nic dziwnego, nie dalej jak dwie niedziele na zad bedac
w zamkowej "Cepeli" widzial przecudny swinski ryj wysadzany
kolorowymi cekinami wart jedynie pol dukata.

"Co robic, co tu robic", mamrotal pod nosem, lazac dookola sosny z
Tabliczka "Krycha 9.5 km".

Powoli zapadal zmierz i Victorrio poczul ze mozy go sen. Nakarmil
konia garscia sple snialych kasztanow z dodatkiem witaminy C, i
zasna kamiennym snem. W nocy snil mu sie krasnal Halabala o twarzy
Mony Lisy.

Nastal ranek.

"Mam". rycerz wydarl sie z calych sil tak glosno ze wszystkie
rozdeptane wiewiorki zerwaly sie na rowne nogi I w dwuszeregu
uciekly tam gdzie pieprz rosnie. Victorrio w szale olsnienia
wysciskal pukajaca sie w czolo kobyle I rzekl do niej z duma w
glosie: "zbuduje Krysce krasnala z szyszek". Ochoczo zabral sie do
pracy. Z wywalonym jak idiota jezorem I glupkowatym
Usmiechem budowal dzielo swojego zycia". Nie minelo piec obrocen
klepsydry a krasnal stal jak zywy.

Sowa Irenka przygladajaca sie wszystkiemu z pobliskiej lipy na widok
krasnala wywalila galy jak ping-pongi I spadla martwa na
ziemie. "Nie ma co, robi wrazenie" usmiechnal sie do siebie
Victorrio patrzac na sztywniejaca sowe. Nie chcac tracic czasu,
wgramolil sie na konia I pomkna w strone grodu w ktorym mieszkala
Krycha…