Gość: pogromca
IP: *.osk.enformatic.pl
07.02.05, 21:09
Zdelegalizować SLD (oświadczenie plus felieton)
Politycy SLD dali się poznać, jako zwolennicy zabijania dzieci
poczętych. Jednak po kategorycznym wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 28 maja
1997 roku, który przesadził, iż na gruncie polskiego prawa życie chronione
jest również przed narodzeniem, na prawie dekadę zaległa cisza. Trudno
powiedzieć, co obecnie skłoniło lewicę do wznowienia aktywności: czy
faktycznie spadające sondaże i próba skonsolidowania najtwardszego elektoratu,
czy sugestie zwierzchnich sił nosicieli „postępu”.
Projekt ustawy o świadomym rodzicielstwie to 17 artykułów. Tematyka to całe
spektrum sztandarowych tematów lewicy. Jest tu i zezwolenie na zabijanie
dzieci poczętych, edukacja seksualna i antykoncepcja – cały żelazny arsenał
lewicowych fobii. Jeżeli dodać do tego, iż ostatni przepis mówi jedynie, kiedy
ustawa wchodzi w życie, a pierwsze trzy to przepisy wstępne w rodzaju
słowniczka do ustawy, to zakwestionowanie ośmiu z pozostałych jako wątpliwych,
co do ich konstytucyjności przez autorytety nauk prawnych i ekspertów
legislacyjnych, należy uznać za duże osiągnięcie skompromitowanej formacji
postkomunistycznej. Warto dodać również, że pod inicjatywą ustawodawczą
znalazły się podpisy „bohaterów” tzw. afery starachowickiej – Henryka Długosza
i Zbigniewa Sobotki.
Specjaliści kwestionowali przede wszystkim zapisy zezwalające
na zabijanie dzieci do dwunastego tygodnia ciąży na życzenie matki i później
za zgodą lekarza. Pierwszy zapis niezgodny jest z jasnym rozstrzygnięciem
Trybunału Konstytucyjnego, który wyraźnie orzekł, że polskie prawo nie
różnicuje ochrony życia przed i po narodzeniu. Proponowane przepisy
wprowadzają możliwość przerywania ciąży na życzenie kobiety nie tylko do 12
tygodnia ciąży, ale poprzez nieścisłe zapisy w prawie umożliwiającą zabijanie
dzieci poczętych bez granic czasowych, np. jeśli ciąża może spowodować
pogorszenie jej stanu zdrowia, co czyni w ogóle ochronę życia nienarodzonego
iluzoryczną.
Definicja Światowej Organizacji Zdrowia: “zdrowie jest stanem całkowitego,
fizycznego, psychicznego i społecznego dobrego samopoczucia (dobrostanu), a
nie wyłącznie brakiem choroby lub niedomagań.” Nie trzeba posiadać
wykształcenia prawniczego czy medycznego by rozumieć jak kuriozalny i zarazem
niebezpieczny jest więc zapis z projektu SLD. Otwiera furtkę dla praktycznie
nieograniczonej aborcji. Jest to nawet jak na warunki państw Unii Europejskiej
przepis niezwykle liberalny, a ochrona przed nadużyciami jest bardzo
iluzoryczna.. Decyzja o przerwaniu ciąży jest w projekcie uznawana za wyłączne
“prawo kobiety” z całkowitym pominięciem praw ojca dziecka poczętego.
Zapewniając dostęp do świadczeń medycznych „związanych ze
świadomym rodzicielstwem”, posłowie pańską ręką zarządza, że mają one być
zgodne „z najnowszą wiedzą medyczną”. Szkoda, że w wypadkach, gdy naprawdę
ktoś ma problemy ze zdrowiem, nieraz zagrażające życiu, liczyć może jedynie na
środki na „dostępnym poziomie”, jak deklarują to inne akty prawne. Z resztą
hojność SLD jest tym bardziej wątpliwa, iż obowiązkiem tym tak w tym
przypadku, jak i w wielu innych przepisach, obciąża samorząd terytorialny i to
wbrew jasnym zapisom konstytucyjnym nakazującym zapewnić finansowanie w takich
wypadkach.
Artykuł 6.1 projektu ustawy o eksterminacji życia nienarodzonych dzieci
“Wprowadza się do programów nauczania szkolnego przedmiot “Wiedza o
seksualności człowieka” i art. 6.2 “Przedmiot, o którym mowa (...) obowiązuje
od pierwszej klasy szkoły podstawowej”.
Oznacza to przymusową indoktrynacja dzieci w sferze seksualności, naruszającą
prawo rodziców do wychowywania swoich dzieci zgodnie z ich przekonaniami oraz
zakaz chronienia przed demoralizacją i uzurpowanie sobie przez państwo prawa
do wychowania światopoglądowego dziecka.
Bardzo poważne obiekcje budzi art. 14 proponowanej ustawy,
który nowelizuje ustawę o zawodzie lekarza. Posłowie SLD zawarli tam m. in.
przepis, na mocy, którego w przypadku osoby małoletniej lekarz może, na jej
wniosek, udzielić świadczenia z zakresu zapobiegania lub przerwania ciąży, bez
zgody przedstawiciela ustawowego, jeżeli według oceny lekarza przemawia za tym
dobro osoby małoletniej. Uważamy to za skrajną i niezwykle szkodliwą
ingerencję w wewnętrzne sprawy rodziny i podważanie autorytetu władzy
rodzicielskiej.
Zastrzeżenia do projektu można by mnożyć, szczególnie, jeżeli
chodzi o sprawy techniki legislacyjnej czy języka, żeby wspomnieć, chociaż
manierę zastępowania dotychczas używanego w ustawie słowa „dziecko”, na
„płód”. Jednak z powyższych uwag wynika jasno, iż pierwsze zdanie uzasadnienia
projektu: „Projekt ustawy o świadomym rodzicielstwie ma zapewnić zgodność
ustawodawstwa zwykłego z Konstytucją RP”, jest jak całość proponowanej ustawy,
po prostu kpiną.
Dialog SLD z przedstawicielami nauk prawnych można też
zobrazować dwoma wypowiedziami. Jak donosi PAP, 31 stycznia Krzysztof Janik
mówiąc m. in. o omawianej ustawie i o ustawie dążącej do zrównania związków
homoseksualnych i normalnych małżeństw stwierdził: „każdy z projektów zawiera
rozwiązania, które posuwają naszą walkę o liberalizm światopoglądowy i
obyczajowy i rozszerzają zakres wolności obywatelskich". Jakby w odpowiedzi na
te słowa Prof.dr hab. Tadeusz Jasudowicz Kierownik Katedry Praw Człowieka
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w swojej
ekspertyzie napisał: „Gmach prawa jest zbyt poważną konstrukcją, by wolno było
przy nim majsterkować arbitralnym permisywistom! Moim zdaniem, grupa
parlamentarzystów nie ma tytułu prawnego do urządzania sobie kpin z porządku
konstytucyjnego Rzeczypospolitej”.
Wprowadzenie tej ustawy w życie ma kosztować budżet państwa do 2 252 000 000
złotych rocznie. Projektodawcy argumentują przy tym konieczność takich
przepisu w oparciu o wątpliwe ( skrajnie zawyżone ) dane dotyczące podziemia
aborcyjnego, bezpodstawnie stwierdzając, że w Polsce dokonuje się “w
podziemiu” 100 - 200 tysięcy aborcji rocznie.
W tej sytuacji powstaje pytanie: jak to jest, że partia
polityczna, której przedstawiciele są skazywani wyrokami karnymi ma jeszcze
czelność składać tego typu projekty i nic na to nie można poradzić. Otóż
wydaje się, że w przypadku postulatu zezwolenia na zabijanie dzieci do
dwunastego tygodnia ciąży SLD przekroczył pewna granicę, co może pociągać za
sobą bardzo konkretne skutki. Jak już wspomniano wyżej, w słynnym wyroku K
26/96 z 28 maja 1997 roku Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż polska Konstytucja
chroni życie jednakowo przed i po urodzeniu i to jako przyrodzone prawo
ludzkie. Próba zmiany tej zasady może się odbyć, co najwyżej aktem rangi
ustrojowej, a więc za pomocą zmiany Konstytucji – a i to jedynie w przypadku,
jeżeli ktoś uważa, iż można konstytucyjnie określać prawa przyrodzone. Zmiana
Konstytucji RP ma zostać dokonana drogą zwykłej ustawy, co jak widać powoduje,
że konstytucyjne zmiany ustrojowe mają być dokonywane w sposób niezgodny z
polskim prawem.
Jakie są konsekwencje takiego zamachu na Konstytucję? Otóż w
wypadku, gdy istnieje podejrzenie, że partia działa niezgodnie z Konstytucją,
może to zostać poddane kontroli Trybunału Konstytucyjnego, np. na wniosek 50
posłów. Jeżeli Trybunał stwierdzi, iż faktycznie doszło do działania partii
wbrew konstytucji, po prostu ją delegalizuje.
Skoro Trybunał sam orzekł, jakie są zasady ochrony życia w
Polsce i na dodatek, jaka jest ranga tych przepisów, nie powinien mieć obecnie
problemów oceną tego, co czyni obecnie SLD. Wszystko wskazuje na to, iż
determinacja innych sił politycznych w parlamencie może sprawić, że dni te
