ras_ajri
20.06.06, 12:39
W kwietniu 1933, Hitler powiedział biskupowi Berningowi z Osnabbrück: „Jeśli
chodzi o Żydów, to realizuję tę samą politykę, jaką przyjął Kościół katolicki
przed 1500 laty”
Źródło: Podłoże hitlerowskiego antysemityzmu
www.racjonalista.pl/kk.php/s,1863
fragment, stąd:
www.rumburak.friko.pl/ARTYKULY/religia/obluda/antyjudaizm.php
"We Francji na synodzie w Agde (506 r.) pod groźbą ekskomuniki zakazano
jadania razem z Żydami [5]. Trzeci synod orleański (538 r.) zabronił im
wychodzenia na ulice w drugiej połowie Wielkiego Tygodnia [6]. Synod w Mâcon
(581 r.) przypomniał, iż wcześniejsze zakazy obowiązują, a ponadto zażądał
między innymi, by Żydzi z nabożną czcią pozdrawiali księży i wstawali na ich
widok. Kolejne godzące w Żydów uchwały podjęto na synodach w Vannes (rok 465;
kanon 12); na drugim synodzie orleańskim (533 r.; kanon 19); na synodzie w
Clermont (535 r.; kanony 6 i 9); na czwartym synodzie orleańskim (541 r.;
kanony 30 i 31); na piątym z odbytych tam synodów (548 r.; kanon 22); na
synodach: w Paryżu (614 r.; kanon 15), w Reims (624 r.; kanon 11) i w Chalons-
sur-Sâone (650 r.; kanon 9). W następstwie tych restrykcji, już u schyłku VI
stulecia dochodziło w państwie Franków, które znajdowało się pod władzą
Merowingów, do przymusowych chrztów, masowej banicji, palenia albo burzenia
synagog i zamieszkiwanych przez Żydów domów.
Pochodzący z Hiszpanii arcybiskup Lyonu, Agobard (zm.840 r.) napisał pięć
traktatów przeciwko Żydom, które dały powód do tego, by w pewnej monografii —
sprzed czasów hitlerowskich — zaliczyć go do „najbrutalniejszych wrogów
narodu żydowskiego w całych dziejach świata” [9]. Ów święty katolicki nie
tylko stwierdził, że już Piłat zalecił Żydom cześć dla Jezusa, że starszyzna
żydowska badała na smak, czy krew kobiety miesiączkującej nie jest
przypadkiem nieczysta; ale opowiedział też niemało innych historii, które
miały budzić grozę, a poza tym już u niego pojawiło się sławetne hasło
hitlerowskie: „Nie kupujcie u żadnego Żyda” [10]. Pod rządami Hitlera „dzieła
Agobarda z Lyonu” i pisma Ojców Kościoła o treściach dezawuujących naród
żydowski, przydały się oczywiście Kościołowi katolickiemu, a o właściwe ich
wykorzystanie zatroszczył się pewien znany jezuita [11]."
