Wojaczek, Rafał

[Gość: ewelina]

[Gość: ewelina]

jestem pełna podziwu dla tego człowieka ,rafała wojaczka ,nie dlatego że
popełnił samobojstwo ale dlatego że lał na wszystko ,miał dystans do
wszystkiego i wszystkich . Jak podaje artykuł wojaczek w latach młodzieńczych
był normalnym ,zwykłym chłopcem ,miał potrzeby jak inni rowieśnicy ,był
poprostu normalny ,zastanawia mnie i śmiem podejrzewać ,że stał się ta
kim a nie innym człowiekiem tylko dlatego że ktoś go mocno zranił i zaczoł
sobie radzić wtaki a nie inny sposób. Szanuję tego człowieka, jego poezja choć
wulgarna i przesycona erotyzmem potrafi jednak poruszyć ludzkie wnętrzei .I to
jest sztuka pisania ,nie pisania po to tylko żeby pisac ,tylko po to żeby coś
ludziom dać ,przekazać.

"mówię do ciebie tak cicho, jakbym świecił"

[Gość: seledynowa]

to najładniejsze wyznanie, jakie znam
choć jego autor zasłynął z poetyckich wulgaryzmów
i wstrząsających metafor
i zapijaczonego życia
***
Został pochowany we Wrocławiu, na niewielkim cmentarzu przy ul. Bujwida

cd - wiersz w całości

[Gość: seledynowa]

Rafał Wojaczek - "Mówię do ciebie cicho"

Mówię do ciebie tak cicho jakbym świecił
I kwitną gwiazdy na łące mojej krwi
Stoi mi w oczach gwiazda twojej krwi
Mówię tak cicho aż mój cień jest biały

Jestem chłodną wyspą dla twojego ciała
które upada w noc gorącą kroplą
Mówię do ciebie tak cicho jak przez sen
płonie twój pot na mojej skórze

Mówię do ciebie cicho jak ptak
O świcie słońce spuszcza w twoje oczy
Mówię tak cicho
Jak łza rzeźbi zmarszczkę

Mówię do ciebie tak cicho
jak ty do mnie

11/12 VI 1966

[Gość: myh]

a co powiesz na to, jeśli on mówi tu bardziej do Śmierci niż do kobiety?..
wolę "Modlitwę do Anioła Stróża" Gałczyńskiego na wyznanie miłości.

[Gość: A]

Smierc jest przeciez kobieta. Wiec wyznanie milosci Smierci jest rowniez
wyznaniem milosci do kobiety

bywa i tak..

[Gość: Lola Gii]

artykuł niezły, choć encyklopedyczny. zachęcam do zgłębienia twórczości
Wojaczka. wydaje mi się, że mimo legendy i wierszy, które po sobie pozostawił,
jest ciągle niedocenianym poetą. ciekawe, co na to wszystko jego córka.. śmierć
Wojaczka była naturalną konsekwencją jego życia, no cóż- bywa i tak.. sam autor
utożsamiał życie z poezją, więc może zatem nie do końca umarł.

[Gość: emer]

lektor w tv, zapowiadając film o Wojaczku, mówił o życiu poety na zapyziałej
prowincji..miał Wrocław na myśli?

[Gość: myh]

biedny Rafałek niedoceniany..biedactwo..BZDURA!!!a czyje nowe wybory poezji
straszą z półek w księgarniach?! co chwila jakiś półgłówek zbiera kilka jego
tekstów do kupy - najlepiej wybrać wcześniej jakiś wspólny mianownik, np.
mylosc - i wydaje zbiorek przykry. a o kim nakręcono idiotyczny film?! o
Herbercie?! romantyzm w tym kraju nie zdechnie chyba nigdy. a teraz Nikifor. TO
SĄ WZORCE ARTYSTY?! Rafałek nie jest w tym kraju ani niedoceniany, ani
przeceniony. a kim on dla ciebie był - półbogiem? dzieciaki z czasów gdy grunge
miał swe 5 minut pokochały takiego chłopca Cobaina bo im umarł prawie na
rękach. dzieciaki Rafałka to dziś poważni ludzie. do głosu dochodzi jakieś
półrozumne półzwierzęce pokolenie które mi mówi, że mam się ZAGŁEBIĆ w
twórczość tego bydlaka. a co ty, k...a , fachowiec od Norwida jesteś, że tak
zajeb....ie się na tym dwumetrowym kutasie wypełnionym spermą, krwią i mięsem -
znasz?! i do czego jest ci potrzebna jego biedna córka?! co ona ma do tego?! ty
chyba, dziecko, nie wiesz co piszesz

[Gość: Paweł Z.]

Dość oryginalne, powiedzmy, podejście do krytyki literackiej (o ile można tak
nazwać te kilka zdań). Chodzi mi o formę. Wulgaryzm to wulgaryzm, nawet jeśli
się go wykropkuje.
Nie wgłębiając się w analizę twórczości Rafała Wojaczka, której przesłanie
rzeczywiście może razić, dość łatwo twierdzić, że forma jego twórczości jest
nadzwyczaj kunsztowna. W swoim czasie Wojaczek raczej był przeciwstawiany - z
tego, co pamiętam, a pamiętam niewiele - tak zwanym neoromantykom. Romantyzm to
dążenie do przaśności. Gdzież je widzisz u Wojaczka?

wojaczek

[Gość: szczupak]

wojaczek to ktoś kto zmienił mnie i mój swiat

[Gość: czaha]

Moje przewrócił do góry nogami. Gdyby nie on, pewnie dzisiaj byłbym lekarzem,
prawnikiem może, kimś "porządnym", co płaci rachunki zawsze w terminie, dzieci
płodzi, a co 2 - 3 lata zmienia samochód na nowszy model.
A ja sram na takie życie i dobrze mi z tym - i to głównie zasługa pana R.W.
Kocham go!
Nekrofilia? ;-)

[Gość: Pan Asonic]

Kiedyś szatniarz w Związkach opowiadał, że jak Rafał był na bani to zawijał go
w dywan przy wejściu. Dobre, nie ? To był rozrywkowy gość.

Rafciu???gdzie jestes?

[tournesol1]

[Gość: JA]

szukam tytułu wiersza Wojaczka. Nie mam pojęcia z którego tomu. widziałam go
tylko raz jedyny ale bardzo mnie użekł. Podmiot liryczny jest kobietą i zwraca
się do mężczyzny z proźbą by ją rozebrał. prosze o pomoc!

[agusinek]

Tytuł wiersza to "Prosba"
Pozdr
A.
Prośba

Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej
Ostatni listek wstydu już dawno odrzuciłam
I najcieńsze wspomnienie sukienki także zmyłam
I choć kogoś nagiego bardziej ode mnie nagiej
Na pewno mieć nie mogłeś, zrób coś, bym uwierzyła

Zrób coś, abym otworzyć się mogła jeszcze bardziej
Już w ostatni por skóry tak dawno mi wniknąłeś
Ze nie wierzę, iż kiedyś jeszcze nie być tam mogłeś
I choć nie wierzę by mógł być ktoś bardziej otwarty
Dla ciebie niż ja jestem, zrób coś, otwórz mnie, rozbierz.

- Rafał Wojaczek -

[agusinek]

...a dodam jeszcze, że Rafał leży na cmentarzu na Bujwida, pierwsza alejka przy
której jest studnia w lewo (idąc od bramy głównej). Następnie odliczacie 8
grobów po lewej stronie i wchodzicie w 3 rząd

[Gość: Ori]

... no i trzeba mieć ze sobą gitarkę i flaszkę, inaczej życia nie rozbierzesz.
A Tadka Geniusza jeszcze pamiętacie ?

[Gość: Ori]

Tadek też miał miał wyczesaną literę