żebrzący a kac moralny

[papijon1]

mam kaca moralnego: dziś na przejściu dla pieszych "zaczepiła" mnie jakaś
starsza kobiecina i poprosiła o wsparcie pieniężne-brakowalo jej na
lekarstwa, mimo ze mialam jakieś grosze w portfelu, uśmiechnęłam się
przepraszająco i poszłam dalej. Do tej pory mnie to męczy, zastanawiam się
czy faktycznie była potrzebująca, nie posądzam jej o oszustwo, ale z drugiej
strony cwaniaków nie brakuje. Nigdy nie daję kolesiom, którzy zbierają na
browar-niech sobie zarobią pasożyty, jednak ten dzisiejszy przypadek nie był
tak oczywisty, stąd moje pytanie: dajecie pieniądze w takich sytuacjach, czy
tylko mnie opanowała jakaś znieczulica?

[Gość: DarkStar]

papijon1 napisała:

> stąd moje pytanie: dajecie pieniądze w takich sytuacjach, czy
> tylko mnie opanowała jakaś znieczulica?

Daję bardzo rzadko. Osoba prosząca musi trafić na dzień, w którym mam znakomity
humor, wówczas zdarza mi się coś wrzucić. Najgorzej jest kiedy nie mam nastroju,
bo wtedy jestem w dodatku opryskliwy i zabijam wzrokiem. :P

Moim zdaniem, nie ma żadnych powodów żebyś miała się źle czuć. Prawda jest taka,
że nie wiadomo na co idą Twoje pieniądze, a w kraju funkcjonuje mnóstwo
organizacji pożytku publicznego, które pomagają takim ludziom w _odpowiedni_
sposób i zawsze lepiej jest przekazać pieniądze właśnie tam, niż dać nie wiadomo
komu na ulicy. Swego czasu we wrocławskich tramwajach (jeszcze w zeszłym roku)
można było znaleźć nalepki informujące o tzw. jałmużnie, na których widniał
dokładnie mój pogląd na sprawę. Nie pamiętam kto to sygnował, ale były
oficjalne, nie mam na myśli jakichś wlepek i tym podobnych rzeczy.

[Gość: esem]

nie wyleczysz swojego sumienia w ten sposob. Niezaleznie od tego czy napisze ze
zawsze daje, czy ze nigdy nie daje, jezeli wahasz sie czy dobrze zrobilas, to
znaczy ze organ, ktory masz w klatce piersiowej, to nie tylko anatomiczne
serce... Zycie jest bolesne, i tak juz zostanie...

[papijon1]

to że życie jest bolesne i że serce to nie tylko organ anatomiczny odczułam
bardzo niedawno, ale to już historia z zupełnie innej beczki. A powracając
do "mojej" staruszki, to mam nadzieję, że mi się dziś nie przyśni:) a jak
spotkam następną to najpierw zrobię wywiad środowiskowy, nie ze mną te numery!
Dobrej nocy Wam życzę!

[em.em.em]

czasem tez tak mam.
zazwyczaj nie daje, ale pozniej ogarnia mnie jakas refleksja, chwila
zastanowienia sie nad tymi ludzmi.
ja mam.
oni nie maja - czasem moze z wlasnej winy, ale chyba w wiekszosci w wyniku
jakiejs tam przeszlosci - strata pracy, kalectwo, itd.
kiedys nad tym sie nie zastanawialem - szedlem dalej, a teraz (mimo wszystko
nie daje - z zasady, ze nie daje sie na ulicy) jakos ogarnia mnie wspolczucie.
Czyzby tak znaczaco zbiednieli ludzie w naszym kraju?

[matmichal]

to pani krąży w okolicach runku i hali targowej-znana sprawa:) a słyszałeś
hasło "nie daję na ulicy"??

[tomek854]

nie daje na ulicy - pieniedzy.

Jednak czasem,kiedys ktos mnie poprosi w sposob uprzejmy, a ja akurat mam pare
groszy jestem gotow kupic takiemu komus bulke czy kabanosa.

Pieniedzy? Nigdy.

[tiges_wiz]

ja tez nie daje pieniedzy, ale jak ktos jest glodny to kupie bulke.

Czesto jednak taka bulka laduje w koszu :/

Raz sie jednak zdarzylo, ze czlowiek byl naprawde szczesliwy ze dostal cos do
jedzenia i picia.

[tomek854]

Mi sie zdarzylo nie raz. To chyba mozna wyczuc czy ktos na prawde jest glodny?

[nat.wroclaw]

Widuję tę kobietę dość często. Jakiś rok temu zapytałam po prostu ile kosztuje
cała seria zastrzyków i dałam jej na całośc.

Nie żałuję, nie myślę, że naiwnie dałam się oszukać. Może bardziej niż
pieniędzy tacy ludzie potrzebują raczej samego gestu po prostu? Bez względu na
kwotę? Pomijając, jak piszesz, cwaniaków oczywiście.

Dlatego w tym konkretnym przypadku myślę, że możesz uspokoić sumienie, wydaje
mi się, choć oczywiście mogę się przecież mylić, że raczej nie odmówiłeś ciężko
chorej osobiem która zbiera pieniadze na drogą terapię. Po prostu argument
zastrzyków jest trochę mniej "przechodzony" niż "na jedzenie".

Czy daję na ulicy? Staram się nie. Jeśli ktoś chce, idziemy do sklepu i
kupujemy jedzenie. Ostatni raz pieniądze dałam tej właśnie kobiecie, którą Ty
spotkałeś. Coś we mnie pękło, może dlatego, że moja babcia a poem ja przez
długi czas dostawałyśmy w tyłek serie nienajtańszych leków.

Społeczeństwa chyba nigdy nie znajdą złotego środka na problem biedy i
sensownej pomocy. Nie ma i chyba nie będzie formuły równoważącej dawanie ryby i
wędki.

Serdeczności

Nat

[matmichal]

był kiedyś taki program-i taka osoba wyciąga do 300 zł dziennie(do godziny
15!!!)nieżle!:)