BEZSENNOŚĆ u schyłku lata...

[k_i_k_a]

Daj ciepło Twoje daj kształt twarzy
A włosy moje do ust przytul
Pieśń jaką znasz najstarszą zanuć
Nie słowem lecz dłońmi pytaj
Weź oczy daję w nich pragnienie
Mych ramion weź przystań cichą
Weź potu zapach a z rak drżenie
Jak z talii kart mnie wyczytaj
Wejdź we mnie falą wpłyń wpłyń we mnie
Pod serce dojdź aż do krzyku
Krwi potem spokój wróć znużeniem
Półsennie niech płynie w żyłach
I dłonie nasze spleć w sytości
Posłuchaj jak cisza rośnie
Wiesz sporo czasu do jasności
Czekajmy niech wpierw noc zaśnie

/W. Bellon/


Ps. z pozdrowieniami dla tych, których czasem klimat Bukowiny dopada...

[Gość: marsha]

W okrągłych błotnych miskach
z obcasów i kopyt
lśnią turkusy niebieskie
i chmur heliotropy.

Kałuża płynie z wiatrem -
tu mleczna, tam ruda,
wiosna rynny wyżyma
lubując się w brudach...

- Serce ordynarnieje
i godzi się z błotem,
skoro w nim słońce
usta zanurzyło złote...

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

[Gość: stg]

Utro tumannoje, utro siedoje,
Niwy pieczalnyje, sniegom pokrytyje...
Niechotia wspomnisz i wriemia byłoje,
Wspomnisz i lica, dawno pozabytyje...

Wspomnisz obilnyje, strastnyje rieczy,
Wzglady tak żarko, tak żadno łowimyje,
Pierwyje wstrieczy, poslednije wstrieczy,
Cichogo gołosa zwuki lubimyje...

Co do autora nie jestem pewien, cytuje z pamięci.

[Gość: marsha]

wierzę, że

wierzę, że
gdy stanie się czas
i zawołam "więcej światła"
przyjdą po mnie
ukochani
syn bolek -
rimbaud -
lorka -
chagalle -
i promienna nefretete -
uśmiechnięci

i każde w swoim języku powie
"jak pięknie nas kochałaś" -

poza tym nie wierzę w nic

/zawiszanka/

[k_i_k_a]

Umarłeś prawie mi
Zmyłam zapach twój
W oknie w który stałam
Szyby zbił wiatr

Listonosz niesie list jak krzyż
Ołów twoich słów
Znów mi płynie w żyłach gdy
Każesz mi być

Koi rani koi rani koi
Koi słowo twe
I zadaje nowe rany
I zadaje nowy ból
Koi rani koi rani koi
Koi słowo twe
I zadaje nowe rany
I zadaje nowy ból

I zmartwychwstałeś by
Znowu mi się śnić
A ja spowiadam się z tych snów
I każdy z nich

Koi rani koi rani koi
Koi każdy sen
I zadaje nowe rany
I zadaje nowy ból
Koi rani koi rani koi
Koi każdy sen
I zadaje nowe rany
I zadaje nowy ból

Znów ciało me to twój chleb
Znów wino zamieniasz w krew
Znów ty to ja

Koi rani koi rani koi
Koi słowo twe
I zadaje nowe rany
I zadaje nowy ból
Koi rani . . .



/Ciechowski lub Groniec... nie pamiętam/

[konot]

Ja tiebie niczewo nie skażu,
Mieżdu nami sniega i sniega...
Do tiebia mnie dojti nielegko,
A do smierti czetyrie szaga...

[Gość: marsha]

Śnieżne góry

Śniłem pewnej nocy
o słońcu, które spadło.
Leżało u moich stóp
widziałem gasnące promienie.
W jednej chwili powróciła zima.
Nie było łatwo –
stałem się człowiekiem.

Śniłem tamtej nocy
o podróży do Śnieżnych Gór.
Czułem śnieg w zaciśniętych dłoniach,
wśród chmur wypatrywałem życia.
Zatopiony w jeziorze
tak bardzo chciałem
stanąć na szczycie.
Tak bardzo.

Wśród kamiennej bieli
byłem między Śnieżną Górą a Bogiem.
Pragnąłem zawołać
kogoś po imieniu,
ujrzeć słońce
między lodowcami.

Pod wyniosłą limbą
wdychałem wiatr.
Czułem –
anioł przy mnie stoi.

Eryk Ostrowski

[Gość: KPT]

Zasnąć już!.... Noc ta pochmurna, bezgwiezdna,
posępnych widzeń krynicą jest bez dna -
zasnąć już, skłonić na nirwany łono
głowę płonącą, bez miary zmęczoną...


Przepłynął przez nią strumień myśli długi,
a jedna była smutniejszą od drugiej,
a wszystkie były smutne bezlitośnie - -
chcę spać, choć wiem, że ciągu myśli dośnię...


Ha!... Tłum okropny mar ciśnie się białych,
w szatach zwalanych ziemią i zbutwiałych,
tańczą wokoło z szalonym pośpiechem,
szyderczym w twarz mi wybuchając śmiechem


Widok ich trupich czaszek mię przeraża,
dusi mię zgniła, wstrętna woń cmentarza,
a ten śmiech strasznej ironii się wwierca,
jak tępa śruba, w głąb mojego serca.


Tłoczą się ku mnie ohydną gromadą,
trupie swe ręce na czoło mi kładą
i spróchniałymi szczękami klekocą
najokropniejsze z wszystkich pytań: Po co!?...

[k_i_k_a]

Niektórzy lubią poezję


Niektórzy -
czyli nie wszyscy.
Nawet nie większość wszystkich ale mniejszość.
Nie licząc szkół, gdzie się musi,
i samych poetów,
będzie tych osób chyba dwie na tysiąc.

Lubią -
ale lubi się także rosół z makaronem,
lubi się komplementy i kolor niebieski,
lubi się stary szalik,
lubi się stawiać na swoim,
lubi się głaskać psa.

Poezję -
Tylko co to takiego poezja.
Niejedna chwiejna odpowiedź
na to pytanie już padła.
A ja nie wiem i nie wiem i trzymam się tego
Jak zbawiennej poręczy.


/Szymborska/

[Gość: k_a_j_o]

Dopóki wierzysz we mnie, miła...

Dopóki wierzysz we mnie, miła
W tym jest moja wielka siłą
Wszystko byś mi wybaczyła
Tylko jednej rzeczy nie
Mogę wściec się i utytłać
Paść na mordę, bylem wytrwał
Byle małych świństw gonitwa
Nie wciągnęła mnie

Dopóki wierzysz we mnie, miła
W tym jest moja wielka siła
Choćbyś nic mi nie mówiła
Ja to najserdeczniej wiem
Kiedy czasem, ot tak, stwierdzam
Taki pejzaż, trzeba pełzać
Widzę twoje oczy we łzach
Mam znów nogi dwie

Dopóki wierzysz we mnie, miła
W tym jest moja wielka siłą
Co mi serce uskrzydliła
Nauczyła mówić - nie!
Wiem, upadnę nieraz jeszcze
Nieraz głową mur popieszczę
Ale w nasze życie zmieszczę
Prawdę, której chcę

Dopóki wierzysz we mnie, miła
W tym jest moja wielka siła
Z życiem mnie nie pogodziłaś
Ale z samym sobą - tak
Mam przy sobie gorzką pamięć
Mam swój uśmiech, co nie kłamie
Wiem, że już mnie nic nie złamie
W nadchodzących dniach

/kofta/

[k_a_j_o]

Świt

Miliard piosenek o miłości
Nudzi, dosładza, ziewa
A ja wyśpiewać chcę najprościej
Tych kilka lirycznych zniewag
Każdy z nas miewał poranne mdłości
Nie mamy po co się łudzić
Nieważne z kim się kładziesz w pościel
Ważne jest z kim się budzisz

Kiedy kochanków oczy uśpione
Otworzy tani budzik
Czy się rozejdą w swoje strony,
Czy razem będą się nudzić,
Czy,
Kiedy ruszą za czasem w pościg,
Zechcą do siebie wrócić?
Na całej ziemi
Noc nas łączy
A świt
A świt
Oddala
Ufajmy tylko rannej miłości
Miłości dorosłych ludzi

...Tobie, Ja
/kofta/

...i odzyskalem swoj login :D

SENNOŚĆ jesienna

[k_a_j_o]

Usta i oczy

Znam tyle twoich pieszczot! Lecz gdy dzień na zmroczu
Błyśnie gwiazdą, wspominam te jedyną – bez słów,
Co każe ci ustami szukać moich oczu...
Tak mnie żegnasz zazwyczaj, nim powrócę znów.

Czemu właśnie w tej chwili, gdy odejść mi pora,
Pieścisz oczy, nim spojrzą w czas lasów i łąk?...
Bywa tak: świt się budzi od strony jeziora,
Nagląc nas do rozplotu snem zagrzanych rąk...

O szyby – jeszcze chłodne – uderza pozłotą
Nagły z nieba na ziemię świateł zlot i spust –
Usta twe – na mych oczach ! Co chcesz tą pieszczotą
Powiedzieć? Mów – lecz zmyślnych nie odrywaj ust!

/leśmian/

[Gość: marsha]

Ludmiła Marjańska

"Ślepy miot czarnych kociąt..."

Ślepy miot czarnych kociąt w śmietniku —
sine wargi chłopca raptownie
tracącego przytomność w kolejce —
starość, która pod murem
po omacku z chlebem w siatce drepce —
i twarz, którą znasz tak dobrze,
że przestałeś ją widzieć już dawno —
Miłość to może tylko
ściskająca serce bezradność.

[Gość: marsha]

"Gdziekolwiek jesteś"

Gdziekolwiek jesteś, żyjesz własnym życiem,
i to jest ważne, co przynosisz z sobą:
bochenek chleba i garsteczkę soli
czy połyskliwą blaszkę i kamyczek.
To, co przynosisz, będzie twym pokarmem,
będzie gasiło pragnienie u źródła.

Źródło jest w tobie, jak miłość. Pamiętaj,
abyś nie zniszczył kruchego naczynia.
Gdziekolwiek jesteś – żyjesz własnym życiem.

Ludmiła Marjańska

[Gość: burke]

BOLESŁAW LEŚMIAN
TOPIELEC

W zwiewnych nurtach kostrzewy, na leśnej polanie,
Gdzie się las upodobnia łące niespodzianie,
Leżą zwłoki wędrowca, zbędne sobie zwłoki.
Przewędrował świat cały z obłoków w obłoki,
Aż nagle w niecierpliwej zapragnął żałobie
Zwiedzić duchem na przełaj zieleń samą w sobie.
Wówczas demon zieleni wszechleśnym powiewem
Ogarnął go, gdy w drodze przystanął pod drzewem,
I wabił nieustannych rozkwitów pośpiechem,
I nęcił ust zdyszanych tajemnym bezśmiechem,
I czarował zniszczotą wonnych niedowcieleń,
I kusił coraz głębiej - w tę zieleń, w tę zieleń!
A on biegł wybrzeżami coraz innych światów,
Odczłowieczając duszę i oddech wśród kwiatów,
Aż zabrnął w takich jagód rozdzwonione dzbany.
W taką zamrocz paproci, w takich cisz kurhany,
W taki bezświat zarośli, w taki bez brzask głuchy,
W takich szumów ostatnie kędyś zawieruchy,
Że leży oto martwy w stu wiosen bezdeni,
Cienisty, jak bór w borze - topielec zieleni.

[Gość: marsha]

Okruch pocieszenia"

Śmierć przyjaciół
powolne umieranie na naszych oczach
odchodzenie w głąb bólu
ucieczki w nieuzasadnioną ufność
zanikanie
głosu i ciała
śmierć
pokorna i zbuntowana
To ona
pozwala nam
ocenić życie
dźwignąć się z własnego upadku
otrząsnąć z bezwładu
wciągamy w płuca
powietrze
poznajemy na nowo
smak świeżego chleba
ulgę śmiechu
Może w tym
jest okruch pocieszenia
sens
bezsensownej śmierci

[Gość: k_a_j_o]

jesień

żółty liść
zatopiony w kałuży
oddycha resztką tchu

trawa
coraz ciszej śpiewa melodię dusz

Święci święci
śpią na skraju lasu

nadpływa
wraz z deszczem

brud świata

tonie w nim
gęsie pióro zagubione
w przelocie myśli

balansuję
na cienkiej nici babiego lata
przemoczonego łzami świata

M (iskra)

[Gość: magician]

Szalona, ach, szalona, ach, szalona, ach.
Tak szepcą kwiaty i tak wzdycha ciemny gaj.
Powoli, nad polami zielonymi
Jako szczęśliwy ptak przepływa miesiąc maj.

Oczarowały świat słowicze trele,
Życiem napełnił się uschnięty dawno kwiat,
Nieskończone, wielkie, jasne i słoneczne
Jest twoje szczęście, gdy masz tylko naście lat

Ja czekam znów na ciebie,
Marzenia mi nie dają żyć.
Ja cię nie pytam, czy mnie kochasz,
Ja czuję to, ja o tym wiem

Szalona, ach, szalona, ach, szalona, ach.
Było, minęło, niepamięci pokrył kurz.
Bezbronne, nierealne, niecodzienne,
Wszystko minęło, znikło już.

Wąskimi ulicami, które dobrze znasz,
Błąka się wiatr, listopadowy chłodny deszcz.
Nie wrócisz tu, nie przyjdziesz, nie przytulisz się...
Nie stój, nie czekaj, to nie wróci, dobrze wiesz.

Ja czekam znów na ciebie,
Marzenia mi nie dają żyć.
Ja cię nie pytam, czy mnie kochasz,
Ja czuję to, ja o tym wiem.

[']

[Gość: marsha]

odszedł M.

[tyrysek]

Gość portalu: marsha napisał(a):

> odszedł M.
>

...

[']

[Gość: magician]

...
Piszesz mi moja miła,
Że już nie kochasz mnie,
Wieść by mnie ta zmartwiła,
Ale nie wierzę, nie!

Podziwiam pióra wprawę,
List stron dwanaście ma,
Dając komuś odprawę,
Wystarczą słowa dwa.

H.Heine


mikołaj[']
marek perepeczko[']

[Gość: marsha]

Haruki Murakami
" Musisz tańczyć.
Kiedy słyszysz muzykę musisz tańczyć. Rozumiesz, co mówię? Tańczyć, ciągle
tańczyć.
Nie wolno ci się zastanawiać, po co tańczysz. Nie wolno ci myśleć, co to
znaczy, bo to nie ma znaczenia. Jeśli zaczniesz o tym myśleć- zatrzymasz się w
tańcu.
Dlatego nie możesz się zatrzymać. Nawet, jeśli wyda ci się to strasznie głupie,
nie możesz się tym przejmować.
Musisz starannie stawiać kroki i ciągle tańczyć !

[Gość: marsha]

"Pod niebem Paryża".

Sous le ciel de Paris
S'envole une chanson
Hum Hum
Elle est née d'aujourd'hui
Dans le cœur d'un garçon
Sous le ciel de Paris
Marchent des amoureux
Hum Hum
Leur bonheur se construit
Sur un air fait pour eux

[k_i_k_a]

Gdybyś mnie kiedyś
miała przestać kochać,
nie mów mi tego

Bóg tego także nie czyni

Gdy ma zesłać zarazę i głód
On ciągle się śmieje z wysoka
choć dobrze wie

że oazy przemieni
w pustynię


/K.I.G./

[Gość: magician]

Bo to jest, proszę pana, takie straszne dziwne
wiem
udaje, że to żart
przed sobą, że ta pomarańcza to
miał być prezent dla mnie,
a pan ją przypadkowo

zjadł

6 grudnia: 60 urodziny Wojaczka

[Gość: marsha]

Babilon

Któż to chodzi z butami po nagim ciele kobiecym
Odpowiadam: poeta
Gnój
alfons swej śmierci co ją rymuje wciąż ze smiechem
...

[Gość: k_a_j_o]

Litość
Gdy płyną łzy, Chustką je ocierają;
Gdy krew płynie, z gąbkami pospieszają;
Ale gdy duch wycieka przed uciskiem,
Nie nadbiegną pierwej z ręką szczerą,
Aż Bóg otrze sam piorunów błyskiem:
- Wtenczas dopiero!...

/ckn/

szaro jakoś

[Gość: k_a_j_o]

Z mroku na wschodzie
w mrok na zachodzie
wątłe się zimowe
przeniosło słońce.
Jak wzeszło,
tak zaszło,
ani ogrzało,
ani rozweseliło.
[Simović}

[Gość: mgc]

Trzy miłości

Pierwsza miłość z wiatrem gna, z niepokoju drży
Druga miłość życie zna i z tej pierwszej drwi
A ta trzecia jak tchórz w drzwiach przekręca klucz
I walizkę ma spakowaną już.

Pierwsza wojna - pal ją sześć, to już tyle lat.
Druga wojna - jeszcze dziś winnych szuka świat
A tej trzeciej co chce przerwać nasze dni,
Winien będziesz ty, winien będziesz ty.

Pierwsze kłamstwo, myślisz : ech, zażartował ktoś
Drugie kłamstwo - gorzki śmiech, śmiechu nigdy dość.
A to trzecie, gdy już przejdzie przez twój próg
Głębiej zrani cię, niż na wojnie wróg.

bułat okudżawa

[Gość: niemiś]

Jeszcze dzięki Wam, i pewnemu rozmarzonemu Szwedowi, zacznę lubić poezję.

Pozdrawiam wszystkich

[Gość: k_a_j_o]

Najpiękniejsze są miłości, których nie ma
Które jutro może przyjdą albo nie
Najpiękniejsze są miłości, których nie ma
Światło z nieba nie wiadomo jak i gdzie

Najpiękniejsze są miłości niewiadome
Nie wiadomo kiedy, gdzie, dlaczego, jak
Niewiadome może wyjść zza rogu domu
Więc się nie zdziw, kiedy ciebie porwie wiatr

I jak długo jeszcze będziesz na nią czekał
może tydzień, może miesiąc, może więcej
Wszystko jedno co się stanie, najpiękniejsze jest czekanie
Uwierz w prawdę wyśpiewaną w tej piosence

Tylko kiedyś, może jutro, może dalej
Coś się zmieni, może ci przybędzie lat
I obejrzysz się przez ramię, powiesz że piosenka kłamie
Mówi pamięć, że nieprawda że jest tak

Najpiękniejsze są miłości, które były
Są jak stare wino kiedy płynie czas
Najpiękniejsze są miłości, które były
Taka chwila przyjdzie na każdego z nas

Najpiękniejsze są miłości przedawnione
Dnia któregoś stwierdzisz taki prosty fakt
Może trochę brak Ci siły, może świat nie taki miły
I już nie chcesz by cie porwał wiatr

/kofta/

sylwestrowa noc już zaplanowana?

[Gość: m*]

drugi raz w życiu będe spedzała ową noc w klubie we Wrocławiu (niestety urlopu
w pracy brak i brak sposobności by można było w góry się wybrać...).
ubiegłoroczny Sylwester w "Niebie" - tragedia. w tym roku klub jazzowy "Rura" -
zobaczymy cóż to wyniknie... Ważne, że grono przyjaciół i dalszych znajomych
dość spore się zebrało, zatem powinno być dobrze.
a jak wasze plany sylwestrowe? wszak to już za 2 tygodnie?

... nie mam co na siebie włożyć!!! :o)

[k_i_k_a]

my w jakiejś właśnie w sylwestra otwieranej knajpie... naprzeciw "Nieba"
ponoć...;) Że knajpa nowa i niesprawdzona - tym większa obawa czy się uda :)
Ale liczę jak zwykle na to, że ludzie nie zawiodą... No i razem zawsze sobie
jakoś czas umilimy ;)))
Wesołych, spokojnych, serdecznie ciepłych i pięknych Świąt Wam życzę :)

[Gość: m*]

miły mój
ty zawsze przy mnie stój
we śnie i na jawie
spotkajmy się na kawie

przez sen czuję cię
i śnię że cię chcę

w nicość popłynę
po czerwonym winie
w twoich dłoniach się rozpłynę
zaciągam się tobą choć nie palę w nocy
przyjdź mi do pomocy
daj ogień i skręta
śnią mi się bliźnieta

miły mój ty zawsze przy mnie stoj
we śnie na jawie
spotkajmy się na kawie

przez sen czuję cię
i śnię że cię chcę


miły mój
ty zawsze przy mnie stój
we śnie i na jawie
spotkajmy się na kawie

bo czy sen czy jawa
w moim ciele kawa

/m.peszek/

Post scriptum ;))))))))))))))))))))))

[morfeusz_1]

>
> /m.peszek/
>
> łaaaaaaaaaaaaaaadnie - maku dzięki - to ty sprzedałeś mi temat
pzdr morfi
>
> www.miastomania.com.pl/index_content.html

[Gość: Aga]

Samotność jest jak deszcz,
z morza powstaje, aby spotkać zmierzch,
z równin niezmiernie szerokich, dalekich,
w rozległe niebo nieustannie wrasta,
Dopiero z nieba opada na miasta.

Mży nieuchwytnie w godzinach przedświtu,
kiedy ulice biegną witać ranek
i kiedy ciała nie znalazłszy nic,
od siebie odsuwają się rozczarowane;
i kiedy ludzie, co się nienawidzą,
spać muszą razem - bardziej jeszcze sami:

samotność płynie całymi rzekami.

[morfeusz_1]

Wiersz morfiego dla bezsennych :)

Rodzę się
Istnieję
I umieram
Dla światła
Harmonii
Dla Ciebie ...
Czas jest snem
Życie tęczą
Cierpienia - Doświadczeniem
Odwróć twarz
Za dalą dal
Nim spoczniesz pod kamieniem
Pomyśl...
Łzy nie zmienią nas
Oddychaj póki jesteś
Nadzieja jest Twoim Oddechem
Wiara jest Twoim Oddechem
Miłość jest Twoim Oddechem
Wibracja barw jest Twoim Oddechem
Trwaj...

[Gość: Aga]

Bo chodzi o to by od siebie
nie upaść za daleko
Jak te dwa łyse kamienie nad rzeką
Chodzi o to
By pierwsze chciało słuchać
Co mu to drugie
powiedzieć chce do ucha:
Że po mej głowie ?
czasem się ich boje -
Chodzą słowa nie do powiedzenia...
Nie-do-powiedzenia

Dzień dobry
Kocham cię
Już posmarowałem Tobą chleb
Dzień dobry
Kocham cię
Nie chce cię z oczu stracić więc
Jeszcze więcej dzień dobry
Kocham cię
Podzielimy dziś ten ogień na dwoje
Dzień dobry
Kocham cię
To zapyziałe miasto niech o tym wie

[dd41]

Aga,
potrzebna mi zgoda autora tekstu "Samotność jest jak deszcz" do wykorzystania w
piosence,czy to mozliwe?
Napisz na [e-mail]
Pozdrawiam D.

[Gość: Aga]

Przykro mi, ale nie znam autora.
Ktos kiedys...kiedys dawno, przyslał mi ten tekst, teraz nie mam juz z ta osobą
kontaktu.

[Gość: dd41]

Mam wrażenie(nie wiem skąd),że kiedys czytałam lub słyszałam.
A może to tylko takie bliskie,bo takie...prawdziwe:((
Pozdrawiam D.

do zobaczenia [']

[Gość: k_a_j_o]

Jan Twardowski - Śpieszmy się

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko to co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą

[string_tony]

Trzeba minąć świętego Piotra z ciężkim kluczem
Agnieszkę z barankiem przy twarzy
Teresę co jeszcze kaszle
bo marzła w klasztorze
trzeba przepychać się przez męczenników
co stanęli z krzyżem i utworzyli korek
obok skromnego bociana
obok Agaty co częstuje solą
obok świętego Franciszka z wilkiem
(zdejmuje mu kaganiec żeby mógł poziewać)
obok świętego Stanisława z zeszytem do polskiego

...I widzę wreszcie moją matkę
w nie spalonym domu
przyszywa guzik co się gubił stale

Ile trzeba przejść nieba żeby ją odnaleźć

Jan Twardowski

................................. .....

[Gość: marsha]

opuszczam bezsenność.
dziękuję. pozdrawiam.
m*

[Gość: magician]

co to znaczy, marsha???????????????

[piootr]

Gość portalu: magician napisał(a):

> co to znaczy, marsha???????????????

Dołączam się do pytania!

[Gość: Aga]

Jan Twardowski -Pociecha

Niech sie pan nie martwi panie profesorze
buty niepotrzebne umiera sie boso
w piekle juz zelżalo
nie palą
tylko wiedzę wieszają na haku
smutno i szybko
:(((((

minus duzo stopni... termometr nie siega

[Gość: k_a_j_o]

Kocham to swoje ciche marzenie cmentarne

Kocham to swoje ciche marzenie cmentarne,
Jak anioł białoskrzydły śmierć mi się uśmiecha:
W jej promienności róże kraśnieją mi czarne,
I z dali słyszę ciche sielskiej pieśni echa.

Jeślim bardzo samotny pośród ludzkich duchów,
Choć może najupiorniej zjednoczenia głodny:
O tym wiem, że na łoże mych mogilnych puchów
Spłyną łzy i uśmiechy tkliwości pogodnej.

Ci, co mię omijali niemo, obojętni,
Nie widząc żywej treści w czynów mych bezładzie:
Przyjdą, i oto dziwnie duch im się rozświętni,
I ujrzą, jak im światło na oczy się kładzie.

Kocham sen mój cmentarny, bo z mojej mogiły
Nowe promienie życia wypłyną błękitnie:
I kiedy moje ciało rozpadnie się w pyły,
Tajemniczy miłości duch nad nią zakwitnie.

/lange/

odpór zimie i smutkom :)

[k_i_k_a]

Myślę sobie, że
Ta zima kiedyś musi minąć
Zazieleni się
Urośnie kilka drzew
Niedojedzony chleb
W ustach zdąży się rozpłynąć
A niedopity rum
Rozgrzeje jeszcze krew.

Zimny poniedziałek
Gorącą stanie się niedzielą
To co nie pozmywane
Samo zmyje się
Nieśmiały dotąd głos
Odezwie się jak dzwon w kościele
A tego czego mało
Nie będzie wcale mniej...

Choć mało rozumiem
A dzwony fałszywe
Coś mówi mi, że
Jeszcze wszystko będzie możliwe

Nim stanie się tak
Jak gdyby nigdy nic nie było
Nim stanie się tak
JAK GDYBY NIGDY NIC

/wiadomo kto - W.W.!/

i ja obiema łapami pod tym :D

[Gość: m*]

tęsknota
we mnie siedzi
jak drucik z miedzi
się żarzy
rzęsy m parzy

nie mam czasu na seks
a tak bardzo chciałabym mieć
nie mam czasu na kochanie
na pieprzoty całowanie

tęsknota
spać nie daje
aż serce staje
umieram
i się rozbieram

nie mam czasu na seks
a tak bardzo chciałabym mieć
nie mam czasu na kochanie
na pieprzoty całowanie

tęsknota
we mnie siedzi
jak drucik z miedzi
się żarzy
i parzy i parzy i parzy...

/m.peszek/

[marsha]

Według mnie, kobieta z natury swej (dziwić się tylko trzeba, że jest jeszcze t
a k a, mając takie organy i środki działania - dziwić się, podziwiać ją i
chwalić potęgi, które sprawiły rozdział płci) musi być zasadniczo psychiczną
sadystką i fizyczną masochistką, podczas gdy meżczyzna musi być ogólnie
psychicznym masochistą, fizycznym zaś sadystą.

/witkacy/

[Gość: sasza]

PRUĆ
jestem już zmęczona więc możesz śmiało
zakochać się w jednej z tych pięknych dziewczyn,
co chodzą spać bez kolacji i kopirajtują
w trzewiach podstępnych firm. i daj spokój
przechodzonym gestom, daj mi spokój.
dzieci śpią już w barwach ochronnych.
poradzimy sobie w każdy sposób.

za gruba, głupiutka, za leniwa,
zbyt zamknięta w sobie sobie pójdę.
żadne to bohaterstwo: zadbać o trochę ciepła
pod palcami. pies się tuli, dzieci śpią. klucze
wrócą ci do kieszeni jak dobra wiadomość.*

* gospel, agnieszka wolny- hamkało.

[k_i_k_a]

Dla siebie samej bezwiedna

Dla samej siebie niejedna

Jak łopocąca firanka

W żałobną pustkę poranka

Poruszam sobą powietrze

Odchodzę chora na przestrzeń

Niepewna niczego, nikogo

Nie mogę pozostać z tobą

Za chwilę przekroczę bramę

Wspomnienie po sobie samej



Zatrzymaj mnie

Jeszcze pora

Jeszcze jest dzisiaj

- nie wczoraj

Zatrzymaj mnie

Jeszcze pora

Przeczuj, że cały mój chłód grą

Jest jeszcze dzisiaj - nie wczoraj

I może będzie jutro



Dla siebie samej bezwiedna

Dla samej siebie niejedna

Chcę się zatrzymać przez moment

W drodze przez piaski ruchome

Pozwól przy sobie odpocząć

Odciągnij od okien oczu

Zasłoń mi słońce - niech zgaśnie

Mnie w twoim cieniu najjaśniej

Inaczej na zawsze zostanę

Wspomnieniem po sobie samej



Zatrzymaj mnie

Jeszcze pora

Jeszcze jest dzisiaj

- nie wczoraj

Zatrzymaj mnie

Jeszcze pora

Przeczuj, że cały mój chłód grą

Jest jeszcze dzisiaj - nie wczoraj

I może będzie jutro



Kofta

[Gość: burke]

—<a
href="http://www.tate.org.uk/britain/exhibitions/gothicnightmares/rooms/room1_works.htm#nightmare">nightmare</a>—

[Gość: magician]

Epileptycznie wprost - skręca się
W ultra fiolecie gnie
I błyska zębem całą noc .
Strobo - lampą, skąpana myśl,
Płuca podrażnia dym,
A w mosie zaspy .
W monosylabach ukryty sens
Mikro - objawień treść
Bełkotu potok - całą noc..
Zaślubionych na jedną noc,
W chemicznym transie ciał -
Pełen parapet .
Całą noc, z piątku na sobotę nocą .

wiosenne westchnienie

[herbata_sypana]

Kto tam u ciebie jest

Już spakowałam twoje książki,
włożyłam do wielkiej paczki,
kupiłam sznur, niedługo wyślę.
Tamte pieniądze z białej szafki
oddałam, rzecz jasna, matce.
Prawie już o tobie nie myślę.

Czasem dzwonię w nieważnej sprawie,
na przykład choruje pies.
Nic już nie wiem, nie pytam prawie
i tylko ten stuk, ten stukot w głowie
kto tam u ciebie jest, kto tam jest...
Kto tam jest, czyja grzechocze jak grzech kostka lodu
kto tam u ciebie jest, od wschodu do zachodu...
Ręce mam teraz bardziej spokojne,
do miast już tak się nie rwę.
Wciąż lubię wiatr i trochę czytam.
Myślę o śmierci, zanim zasnę,
bo to jest być może powrót.
Jestem wciąż niejasna, niesyta...

Czasem dzwonisz w nieważnej sprawie
i to jest prawdziwy gest.
Nic już nie wiem, nie pytam prawie
i tylko ten stuk, ten stukot w głowie
kto tam u ciebie jest, kto tam jest...
/a.osiecka/

[Gość: Aga]

Piszesz mi moja miła,
Że już nie kochasz mnie,
Wieść by mnie ta zmartwiła,
Ale nie wierzę, nie!

Podziwiam pióra wprawę,
List stron dwanaście ma,
Dając komuś odprawę,
Wystarczą słowa dwa.

H.Heine

Bezssenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

Mądry głupiemu ustępuje
Ale co, gdy głupi się z tego nie raduje
Krzyczy z grubym kijem, że połamie ci kości
Że mądry ustąpił? To oznaka słabości
Do trzech razy sztuka...
Ale co, gdy za czwartym wypłynie ta nauka
Wtedy będzie za późno. Wkładaj głowę w pętlę
Ważne są zasady, czym głupsze tym lepsze

Widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę
Niech się wstydzi ten co robi, nie ten co widzi
Widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę
Niech się wstydzi ten co robi, nie ten co widzi

Gitara, ognisko - tu leją się po pyskach
Słońce, jezioro - ich trzech, ale nas czworo

Jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać tak jak one
Ale co, gdy wrony w nienawiści wyuczone
Rozkazują, wykrzykują, megafony zaplują
Wszystkie co do jednego wyższość gatunkową czują
Każdy kij ma dwa końce
Ale co, gdy znajdziesz kończący trzecim końcem
Wtedy duma podniesiona, na kamień założona
Ten kamień poleci w to miejsce, gdzie wróg kona

Widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę
Niech się wstydzi ten co robi, nie ten co widzi
Widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę
Niech się wstydzi ten co robi, nie ten co widzi

Gitara, ognisko - tu leją się po pyskach
Słońce, jezioro - ich trzech, ale nas czworo

Przysłowia są mądrością narodów
A narody to plemiona teraźniejszych czasów
Mają to do siebie - narody, nie czasy
Każdy jest wyjątkowy, lepszy od reszty klasy
Wyjątkowy zaś chce, właściwie chyba musi
Swój etos i kulturę zanieść temu co gorszy
Szykujcie bracia amunicję na święta
To Boże Narodzenie będą długo pamiętać

Widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę
Niech się wstydzi ten co robi, nie ten co widzi
Widzę to co widzę i w ogóle się nie wstydzę
Niech się wstydzi ten co robi, nie ten co widzi

Gitara, ognisko - tu leją się po pyskach
Słońce, jezioro - ich trzech, ale nas czworo
Gitara, ognisko - tu leją się po pyskach
Słońce, jezioro - ich trzech, ale nas...

kazik

wiosenne ziewnięcie

[herbata_sypana]

Czy to nie wszystko jedno,
gdzie ja na ciebie czekam,
w czyjej pościeli śpię,
czy to nie wszystko jedno -
mur nas dzieli, czy rzeka,
rok nas dzieli, czy dzień...
Krzyczę przez sen -
gdziekolwiek jestem -
krzyczę przez sen,
czy śpię, czy nie śpię -
krzyczę przez sen.
Choć wojny nie ma,
krzyczę przez sen,
na znany temat
krzyczę przez sen...
Jak wilczy tren
krzyk w nocy ginie,
krzyczę przez sen
twoje imię...
Czy to nie wszystko jedno
gdzie się spotkamy w końcu,
ile przybędzie lat,
czy to nie wszystko jedno
w deszczu, burzy czy słońcu
przyjdzie ruszyć nam w świat.
Krzyczę przez sen...
Wiem, że wrócimy kiedyś
do niemodnego parku,
tam gdzie znajomy szpak,
znowu będziemy biedni
znów bez mebli i garnków
ale dobrze nam tak...
Krzyczę przez sen,
z radości krzyczę,
krzyczę przez sen,
godziny liczę,
krzyczę przez sen,
niech serce wali,
krzyczę przez sen -
niech noc się pali!

/osiecka/

słońce za chmurą :D... ale widać

[herbata_sypana]

Było to chyba w miesiącu maju,
uczony Balbus nie zauważył przejeżdżającego ulicą tramwaju.
Być może doznał zawrotu głowy
od wygłoszonej uczonej mowy,
być może wracał właśnie od rudej
po kolacyjce wyjątkowo chudej,
a może wzrok mu przyciągnęło hasło,
co nad witryną zapalało się i gasło?
Szedł więc ulicą ów Balbus pieszy,
a tramwaj pędził, bardzo się spieszył,
wkrótce się zbliżył ten straszny poczwara
i dopadł Balbusa, pieszego huzara.
Rozległ się hałas i brzęk, i huk,
i bydlę Balbusa zwaliło z nóg.
Leży nasz Balbus cały na szynach,
przemija jedna, druga, trzecia godzina.
Myślicie, ludzie, że zląkł się niebożę?
Nic podobnego. On rad jest, że wyspać się może.
Leżał tak, leżał, jak pod kołderką,
i śnił o niuansach z jedną tancerką,
aż wnet nadjechał miejskich służb dźwig
i się uporał z tym smokiem w mig.
Czas wyciągnąć tu morał,
co się czai w ukryciu:
Alkohol szkodzi zdrowiu,
ale pomaga życiu.

/a.osiecka/

Spotkajmy się <*>

[morfeusz_1]

<*>

www.wgorach.art.pl/mp3/babsztyl_kiedygoral.mp3
Kiedy Góral umiera...

Kiedy Góral umiera
to góry z żalu sine
pochylają nad nim głowy
jak nad swoim synem.
Las w oddali szumi mu
odwieczną pieśń bukową
a on długo sposobi się
przed najdalszą drogą.

Kiedy Góral umiera
to nikt nad nim nie płacze
siedzi i czeka aż kostucha
w okno zakołacze.
Oczy jeszcze raz uniesie
do góry do nieba
by pożegnać góry swoje
by im coś zaśpiewać.

Góry moje wierchy moje
otwórzcie swe ramiona
niech na miekkim z mchu posłaniu
cichuteńko skonam
Ojcze mój halny wietrze
powiej ku północy
ciepłą drżącą swoją ręką
zamknij zgasłe oczy.
Bym mógł w ziemię wrosnąć
strzelić potem do słońca smreczyną
i na zawsze szumieć już
nad moją dziedziną.

Kiedy Góral umiera
to dzwony mu nie grają
cicho wspina się pod dach
góralskiego raju.
Tylko strumień na kamieniach
żałobną nutę sklada
tylko nocka chmurnooka
górom opowiada.

Góry moje wierchy moje
otwórzcie swe ramiona
niech na miekkim z mchu posłaniu
cichuteńko skonam
Ojcze mój halny wietrze
powiej ku północy
ciepłą drżącą swoją ręką
zamknij zgasłe oczy.
Bym mógł w ziemię wrosnąć
strzelić potem do słońca smreczyną
i na zawsze szumieć już
nad moją dziedziną.


Gdy Góral już umrze
nikt mu nie układa baśni
tylko w niebie roziskrzonym
mała gwiazdka gaśnie.
Ziemia twardą szorstką ręką
tuli go do siebie
by na zawsze już mógł zostać
pod góralskim niebem.

muz.sł. paweł kasperczyk

Życie cudem jest....:)))

[morfeusz_1]

de.fishki.net/pics7/monkeycat.wmv

[k_i_k_a]

jak widać - niektóre z naszych "mniej zaawansowanych ewolucyjnie" sióstr mają
znacznie więcej wyższych uczuć, niż dumni przedstawiciele ludzkiej rasy..

jak sie jest na łańcuchu to mozna dostać kota ;)

[herbata_sypana]

W strachu,
jak w domu.
Znam wszystkie kontakty,
jamy,
zakamarki.
Słyszę windę.
Mam tu nawet telefon.
Tylko drzwi wyjściowych
brak.

/a.osiecka/

Świąteczna Trzaskanina :))))))))))

[morfeusz_1]

Wesołych,wesołych,słonecznych i spokojnych - Robaczki kochane

kocham pana panie Sułku
Jacek Janczarski


W radosnym podnieceniu wszyscy ludzie na świecie szykowali się do spędzenia
Świąt Wielkanocnych.W takim samym,a może nawet większym podnieceniu,szykowali
się nasi mili bohaterowie.Właśnie szykowali tradycyjne świąteczne pisanki bez
których święta są naprawdę nie do pomyślenia.
- Mój ma chyba dosyć - powiedział pan Sułek poważnie.
- A mój,panie Sułku jedyny? - spytała pani Eliza nieporadnie.
- Niech Pani pokaże...ja bym go jeszcze potrzymał - zadecydował.
- Ojej jej jej jej! Jaki Pana jest piękny! - wykrzyknęła dziewczyna szczerze.
- A co,nie wolno? - spytał pan Sułek swobodnie.
Jest sinobrązowy. Udał się nie ma co...
- Ciekawe,jak wyjdzie mój,prawda?
- Nie sądzę,żeby był ładniejszy.Słowo honoru miał gorszy kształt.
- To prawda.Pana kartofel do złudzenia przypominał prawdziwe jajko.
- Był po prostu jajowaty.Musi pani wiedzieć,że jajowaty kartofel to prawdziwa
rzadkość.Zwykle kartofle są bezkształtne,kulfonowate...
- Ale nie ten pana,prawda?
- Od razu go wypatrzyłem w sklepie - powiedział chytrze pan Sułek.
Wypatrzyłem go i mówię:"Poproszę uprzejmie o dwa kartofle...o,tego poproszę"
I pokazałem właśnie na ten jajowaty.
- I co dalej,panie Sułku jedyny? - niecierpliwiła się pani Eliza.
- Nic.Sprzedawczyni zważyła i gotowe.Oto są.
- Zawsze mówię - mówiła pani Eliza - że mążczyzny i dziecka nikt nie oszuka.
- No,no... - pogroził palcem pan Sułek - tylko nie dziecka.
Myślę - spojrzał na kartofel pani Elizy - że może go już pani wyjąć...
Z tej farby...dodał.
- Z jakiej farby? Z jakiej znowu farby - zatrzepotała powiekami pani Eliza.
Przecież to zwykły atrament...
- Barwi lepiej - powiedział uroczyście i świątecznie pan Sułek - niż
prawdziwe barwniki do prawdziwych jajek.
O,mój kartofel - pokazywał - do złudzenia przypomina świąteczną pisankę.
Proszę spojrzeć.
- A mój - pokazała pani Eliza - a mój,co panu przypomina?
- Niech mi pani pokaże...bo ja wiem...jest kulfonowaty,parchowaty i sparciały
Oho - skrzywił się - robaczywy,fuu!
- Gdzie,panie Sułku kochany?
- O,tu...- pokazywał dziurę w kartoflu.
W tej dziurze napewno jest robak. Fuu! Brzydzę się.Niech pani to stąd
zabierze.
- Wykroję to świństwo,pani Sułku. O! - kroiła. W ten sposób...
A teraz wyrzućmy to do kosza. Fuuu! Prawda?
- Fuu! - prychnął chłopiec.
Już? zapytał,nie patrząc.
- Co już?
- Wyrzuciła go pani?
- Tak.Do kosza z tym. Fuu prawda? No,może pan otworzyć oczy.
Otworzywszy oczy pan Sułek zaniósł się śmiechem.
- Ha ha ha ha ha! Teraz pani kartofel przypomina....zakrztusił się.
- Co panu teraz przypomina mój kartofel? - spytała z nadzieją.
- On mi teraz - śmiał się głośno chłopiec - on mi teraz przypomina
ogryzek,pani Elizo.Ogryziony,szczerniały ogryzek ze zgniłego jabłka.
I to ma być pisanka,tak? Ha ha ha ha!!!
- Mógłby się pan opanować,panie Sułku - powiedziała dotknięta kobieta.
Mamy święta i wszyscy chłopcy powinni być uprzejmi dla swoich dziewcząt...
- A ja - powiedział na to pan Sułek - i tak obleję panią w lany poniedziałek.
- Naprawdę?
- Tak.Ja tak panią obleję,że nie wiem!
- No jak,panie Sułku najdroższy? - dopytywała się zadowolona z obrotu rzeczy.
No jak?...
- Ja panią tak zaskoczę...
- No czym,no czym? popiskiwała szczęśliwa. Czym mnie pan opsiuka?
- Ja na panią wyleję kubeł wody.Słowo honoru.
- O Boże,o Boże...naprawdę?
- Taki jestem. Jak zabawa,to zabawa. Na całego!
- Przecież mogę się utopić,panie Sułku. Wiem zachłysnę się i utopię.
- Się.
- Co się?
- Zapomniała pani dodać "się" Nie sądzę zresztą,żeby aż do tego doszło. Nie
będzie tak źle. Nie zależy mi akurat na tym. Słowo honoru!
- Więc jednak - wnioskowała nielogicznie - pan mnie kocha,panie Sułku?
Kocha pan swoją słodką kruszynę,prawda?...
- Cicho. No,do roboty!
- Do jakiej roboty,panie Sułku jedyny?
- Będziemy się trzaskać kartofla...to znaczy pisankami.
- Dlaczego,panie Sułku?
- Nie zna pani tego zwyczaju? - zdziwił się chłopiec.
W moim domu rodzinnym trzaskaliśmy się pisankami podczas świąt nieraz przez
cały dzień. A czasem i dłużej. Taki Cypis trzaskał się pisankami już w
styczniu tego roku. Trzaskał się zresztą w klasie. Głównie na matematyce.
- Już w styczniu?
- I słusznie - powiedział pan Sułek z zazdrością. Już w połowie stycznia był
trzykrotnie zawieszony w prawach ucznia. To jest ktoś!
- Aż trzykrotnie zawiesili go tylko za to,panie Sułku?
- Szczerze powiedziawszy nie tylko.
- A co on,jak to się mówi zmajstrował?
- Nic. Jak zwykle tylko oblał atramentem woźnego,zjadł dwa kilo kredy,obciął
krawat dyrektorowi,spalił wszystkie mapy w jego gabinecie
geograficznym,wrzucił zdechłego szczura do kotła zupy w stołówce,urwał
parapet w pokoju nauczycielskim i ogólnie...spluwał sobie...
- Energiczny chłopiec z tego Cypisa prawda?
- Jest moim najserdeczniejszym przyjacielem.Wszyscy za nim przepadają...
- Ja też go lubię - powiedziała pani Eliza - chociaż mało się znamy...
- A wszystko poszło o trzaskaninę jajkami - kontynuował opowieść chłopiec.
Cypis chciał się tradycyjnie trzaskać jajkiem z matematykiem. I wszystko.
- Nie wierzę,panie Sułku...Dlaczego,poza tym robił to już w styczniu?
- Cypis wie,co robi - wyjaśnił pan Sułek dobitnie.
Pech że matematyk nie miał akurat jajka. I drugi pech,że Cypis trochę o tym
zapomniał. I trzeci pech,że trzasnął matematyka,zanim sobie o tym
przypomniał. I ereszcie czwarty,najbardziej pechowy pech,że jajko nie
było ugotowane...Tak to wygląda!
- Swoją drogą,panie Sułku - zauważyła pani Eliza - tradycja ginie w
narodzie. Ot,choćby i my...Zamiast tradycyjnymi jajkami trzaskamy się
zwykłymi kartoflami zanurzonymi w atramencie. Nie tak wyobrażałam sobie
święta...
- Mówiłem pani sto razy - denerwował się pan Sułek - że jajek nie było.
No,trzaśnijmy się po razie...
Niech pani uważa...

Pan Sułek odmierzył rozbieg jak wytrawny trójskoczek.Rozpędził się i trzymanym
jak pika kartoflem trzasnął w kartofel swojej dziewczyny.

- Oh,panie Sułku - szepnęła pani Eliza,padając, - co pan wyprawia?
- Nic.No,jak tam?
Patrzył na skutki uderzenia.
...Bo mój - pokazał swój kartofel - cały. Nawet rysy nie ma. Słowo honoru.
- A mój - powiedziała pani Eliza,prostując zaciśniętą dłoń - jest właściwie
cały w strzępach.
- Aha. Rzeczywiście. Ma pani pełną garść miałkiej,bezkształtnej,powalanej
atramentem mazi...
Wygrałem w sposób druzgocący...
- Co było do przewidzenia,panie Sułku kochany...powiedziała uradowana jego
sukcesem dziewczyna.
- A teraz - poinformował pan Sułek - pójdę tradycyjnie trzasnąć się z
gajowym Maruchą.
- Niech pan pozdrowi Cypisa,panie Sułku.
- Cicho - powiedział w drzwiach - trzasnę się z gajowym.
Zobaczymy...zobaczymy...

Pan Sułek prędzej niż przypuszczał,trzasnął się z gajowym Maruchą.
Zdarzenie miało miejsce w drzwiach.Gajowy Marucha przyszedł właśniezłożyć
najserdeczniejsze życzenia Wesołych Świąt i wszystkiego najlepszego od siebie i
od Cypisa...
Po trzaśnięciu się z panem Sułkiem gajowy zrezygnował jednak ze składania
życzeń.
Warknął tylko coś pod nosem i wyszedł przez okno.

konec


A morfi już dzisiaj składa życzenia szyćkim przyjaciołom,he he he....to co
stukniemy się???

Bezssenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

* z szuflady morfiego

Gorzka kawa,papierosy
Promyk światła
Zapach nocy
Nie chcę zasnąć,snów proroczych
Mam już dosyć
Mam już dosyć...
Żadnych myśli
Żadnych pragnień
Żadnych uczuć -
żadnych,żadnych
Zbiję lusta po północy
Nie chcę widzieć moich oczu.
Zwinę w kłębek swoje ciało
Szkło rozgniotę stopą bosą...
mgła nad miastem
łuna czarna
siwe włosy - moja matka;
Bądź dobrym dzieckiem
Bądź dobrym...

- dziękuję jej za To -

Gorzka kawa,papierosy
Po omacku szukam wiosny...
Po omacku - szukam Wiosny.

morfi 1997r

[morfeusz_1]

dobranoc,


"Z podwórka"
Adam Ziemianin

Orzech starzeje się po włosku
Jest twardy lecz jednak do zgryzienia
Zielone krople jego oczu
Już mało mają do patrzenia

Sąsiadka mruga do mnie często
To tik co został jej z małżeństwa
A mąż pijany suszy się na sznurze
Już wkrótce przyjdą znowu święta

Wisi też dywan co latać zapomniał
Prezent od teściów wierny pies
Sierść mu się jeży już nie gęsta
Rzadkim wzruszeniom szkoda łez

Tu trzeba twardo jak ten orzech
Niech nie pomyślą nic sąsiedzi
Z dywanu lecą chmury kurzu
To może w nim złe licho siedzi

[Gość: m*]

słowicze trele wśród nocy słychać już (znów)...

[Gość: Aga]

Noce takie są upalne
I słowiki spać nie dają
A przez okno mojej izby
Strachy jakieś zaglądają
Gwiazdy już się pochowały
I utonął księżyc w stawie
Ja wychodzę ze swej izby
I po mokrej biegnę trawie.

Święty Antoni, święty Antoni
Serce zgubiłam za miedzą
Oj co to będzie święty Antoni
Gdy się sąsiedzi dowiedzą.
Święty Antoni, święty Antoni
Jestem nerwowa i blada
Szumi mi w skroni, w uszach mi dzwoni
Już cała wieś o tym gada.

Cóż ja biedna zrobić mogę
Że zgubiłam, że straciłam
Że pod miedzą michałową
Swoje serce zostawiłam.
Zgubiliśmy je oboje
Wśród rumianku i wśród mięty
Lecz ty tego nie rozumiesz
Bo to sprawy nie dla świętych.

Święty Antoni...

[Gość: m*]

Ale tłum,
ale tłum,
czarna noc, biały room,
złote stosy pomarańczy.
Dudni dom: dana, da - jak zabawa to zabawa,
i wariatka jeszcze tańczy.
Taką to - by na stos!
Na co jej barwny los,
dajcie, chłopcy ten kagańczyk.
Warkocz jej płonie już,
dookoła barwny kurz,
a wariatka jeszcze tańczy.

Szalona wiruje chusta,
szalone całują usta,
otkaczałka, wariatka, ech,
nie patrzy do lustra.
Czerwona na niej sukienka,
czerwona w sercu udręka,
otkaczałka, wariatka, ech,
przed losem nie klęka...
Szalone całują usta... ech.

(*)

Ale szum,
ale tłum,
czarna noc,
biały room,
złote stosy pomarańczy.

Dudni dom:
dana, da
- jak zabawa to zabawa...
i wariatka dzisiaj tańczy!

Kto tu wlazł,
ten już pan,
jeszcze łyk,
jeszcze dzban
i dzieciaków nikt nie niańczy!

Każdy ma
na coś chęć,
bo zabawa jest na pięć
i wariatka jeszcze tańczy:

Szalona wiruje chusta,
szalone wirują usta,
otkaczałka, wariatka, ech,
nie patrzy do lustra.

Czerwona na niej sukienka,
czerwona w sercu udręka,
otkaczałka, wariatka, ech,
przed losem nie klęka.

Wódka już
jeży włos,
ej do bab,
ej do kos,
kto powiedział, że wystarczy?

Jeden już
nie chce żyć,
na ostatek prosi pić
i wariatka jeszcze tańczy.

Taką to - by na stos!
Na co jej
durny los
dajcie, chłopcy ten kagańczyk.

Warkocz jej płonie już,
dookoła złoty kurz
i wariatka jeszcze tańczy.

Szalona wiruje chusta,
szalone wirują usta,
otkaczałka, wariatka, ech,
nie patrzy do lustra.

Czerwona na niej sukienka,
czerwona w sercu udręka,
otkaczałka, wariatka, ech,
przed losem nie klęka,
otkaczałka, wariatka, ech,
przed losem nie klęka.

Szalona wiruje chusta,
szalone wirują usta,
otkaczałka, wariatka, ech,
nie patrzy do lustra.

Czerwona na niej sukienka,
czerwona w sercu udręka,
otkaczałka, wariatka, ech,
przed losem nie klęka.

Szalona wiruje chusta,
szalone całują usta,
otkaczałka, wariatka, ech,
nie patrzy do lustra...

/osiecka/

[Gość: Aga]

Zbudujemy wielką łódź
Damy jej na imię miłość
Popłyniemy morzem nut
Tam gdzie jeszcze nas nie było

Ty za sterem ja na niebie
Twoja gwiazda i natchnienie
Kiedy fali ostry grzebień
Wiedzie nas na pokuszenie

Dzień po dniu krople słone
I wiatr masz we włosach srebrny pył
Wypisujesz mi na żaglach czułe słowa
A ja już nie mam ust
By więcej kochać ani sił by całować

Popłyniemy w taki rejs
Od pościeli do pościeli
Że nie będzie na nas miejsc
Których byśmy nie dotknęli

Dzień po dniu krople słone i wiatr masz we włosach
Srebrny pył
Wypisujesz mi na żaglach czułe słowa
A ja już nie mam ust by więcej kochać
Ani sił by całować

Andrzej Siorowski

[Gość: m*]

Tadeusz Różewicz

"Ojciec"

Idzie przez moje serce
stary ojciec
Nie oszczędzał w życiu
nie składał
ziarnka do ziarnka
nie kupił sobie domku
ani złotego zegarka
jakoś nie zebrała się miarka

Żył jak ptak
śpiewająco
z dnia na dzień
ale
powiedzcie czy może
tak żyć niższy urzędnik
przez wiele lat

Idzie przez moje serce
ojciec
w starym kapeluszu
pogwizduje
wesołą piosenkę
I wierzy święcie
że pójdzie do nieba

[morfeusz_1]

No woman No cry
Bob Marley

*Być może i Wam się spodoba w tym wykonaniu ;)

video.google.com/videoplay?docid=-1671175437260542697&q=no+woman+no+cry

[Gość: m*]

Tomasz Różycki

"Koralowa zatoka"

Kiedy zacząłem pisać, nie wiedziałem wcale,
że się przez to tak szybko stanę tak bogaty,
że kupię sobie wyspę i będę tam latał
piętnaście razy dziennie, że będą mi fale

przynosiły butelki, że w falach nerwale
będą jadły mi z ręki, że piąta część świata
obejmie moje państwo, że zamiast wypłaty
będę przynosił muszle, że budząc się ranem

będę znajdował w łóżku szlachetne kamienie
i nic nie będzie po mnie widać. I kieszenie
będę miał wciąż dziurawe, będę z wami siadał
przy stole tak, jak zwykle, a moje kobiety,

dzieci, zwierzęta, ziemie przede mną w powietrzu
będą tańczyć, wznosić się, to znowu opadać.

czerwiec 2004

Bezsenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

[ Dzień Matki ]


schlesien.nwgw.de/m/m/List_do_matki.mp3
dżem

Bezsenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

up.

Bezsenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

Nie pozwala mi zasnąć,chociaż mamy wiosnę.

u schyłku lata...

[morfeusz_1]

up

[Gość: m*]

Julia Hartwig

"Podaj mi dłoń, kochanie..."

Lubię kiedy idą trzymając się za ręce
starzy czy młodzi
i nie wiadomo ani wiedzieć trzeba
kto z nich prowadzi

Na placu w środku Rzymu
na naszych rękach wspartych o barierę
położył swoje dłonie

I była inna ręka
podana na stromiźnie góry
I skrzyżowane dłonie na macewie
zdobiącej grób kapłana

I była też
"podaj mi dłoń, kochanie"
zdradziecka aria Don Juana

(Z tomiku "Bez pożegnania", Warszawa 2004).

[Gość: burke]

Tomasz MAJERAN
Koty. Podręcznik użytkownika.
www.biuroliterackie.pl/przystan/content/media/m_010/Majeran__Lekcja_19.mp3

[Gość: Agniesia]

Bieszczady - góry moich marzeń i snów,
Bieszczady - niezapomniane,
Bieszczady - ja do was wrócę znów
O góry moje jedyne.

Wejdę na Rawkę i Halicz,
Namiot w Berehach rozbiję.
Zjem na kolację borówek,
Wodą z potoku popiję.

Potem rozpalę ognisko,
Wszyscy siądziemy dokoła.
I znów w górę popłynie
Nasza piosenka wesoła.

Bieszczady - góry mych marzeń i snów,
Przepiękne twe połoniny.
Bieszczady - ja do was wrócę znów,
Popatrzeć na stoki Wetliny.


....do zobaczenia za rok ....

u schyłku lata...

[Gość: m*]

Jerzy Jarniewicz


Po co są dni?
Dni to miejsce, gdzie mieszkamy.
Przychodzą i budzą nas
Raz po raz, nieustannie.
Dni są, by w nich być szczęśliwym:
Gdzie indziej możemy zamieszkać?

Ach, odpowiedź na to pytanie
Sprowadza kapłana, sprowadza lekarza,
W swoich długich płaszczach
Biegną poprzez pola.

Bezsenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

Bezsenność we dwoje

Bezsenność we dwoje cudowna bezsenność
Jak łatwo nad rankiem wstępować w codzienność
Gdy w jedno wierzymy oboje to wiemy
Że wkrótce już spać nie będziemy
Od snów najpiękniejszych bezsenność cenniejsza
Im więcej się nie śpi tym moc jest ciemniejsza
A nie śpi się dłużej im noc dłużej trwa
Wiesz o tym tak samo jak ja

Jak zawsze we dwoje cudowna niesenność
Gdy oczy otwarte przeniknąć chcą ciemność
By pojąć zrozumieć wymowę twych źrenic
Uwierzyć że nic się nie zmieni
A wtedy zamarzyć żem twoją kochaną
I przez to mi dana bezsenność do rana
Że dzięki miłości już wiemy oboje
Co daje bezsenność we dwoje

Jeśli o nocy wiem co ty
Powiedz odpowiedz po co sny
Żyjmy na jawie myślą codzienną
Tyś moim bezsennym ja twoją bezsenną

Nigdy nikt nas nie obudził i ze snu nie zerwał
Zresztą po co by się trudził snu i tak by nam nie przerwał
Słońce też nas nie budziło wiatry i deszcze
Do tej pory jeszcześmy nie spali
Zawsze nie śpijmy jeszcze
Bezsenność we dwoje cudowna bezsenność


Słowa: Włodzimierz Patuszyński
Muzyka: Marian Pawlik

skandal!dlaczego zniknęły poprzednie Bezsenności?

[marsha]

:/ chamstwo!
bzdurne wpisy zostają, a wątki bezsenne by gone! :/

Ależ rękopisy nie płoną! ;)

[Gość: messer]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=502&w=6544&a=6544

Bezsenność u schyłku lata...

[morfeusz_1]

Szczęście


Bolesław Leśmian


Coś srebrnego dzieje się w chmur dali.
Wicher do drzwi puka, jakby przyniósł list.
Myśmy długo na siebie czekali.
Jaki ruch w niebiosach! Słyszysz burzy świst?

Ty masz duszę gwiezdną i rozrzutną.
Czy pamiętasz pośpiech pomieszanych tchnień?
Szczęście przyszło. Czemuż nam tak smutno,
Że przed jego blaskiem uchodzimy w cień? ...

Czemuż ono w mroku szuka treści
I rozgrzesza nicość i zatraca kres?
Jego bezmiar wszystko w sobie zmieści,
Oprócz mego lęku, oprócz twoich łez...

[Gość: burke]

Zżyma się często (też mi męstwo) jeden z drugim
na tę epokę, powiedzcie jak jej dosyć można mieć,
gdzie spojrzeć krew i klęski żywiołowe (ciekawe co dziś, klecho, powiesz)
i wszędzie śmierć zagląda w oczy,
no żeby tak psioczyć, tak wybrzydzać, to przecież wszystko palce lizać,
zwłaszcza wieczorem przed telewizorem.

Na wytartych schodach, pod niebem starym jak słońce
stoję – popołudnie gorące pulsuje;
tak się zaczyna każda misja,
znaleźć człowieka, swoją przystań,
urządzić po swojemu fragment świata,
zbratać się z nim (tak czyń)
i nie żałować słowa dobrego,
mądrego słowa, po drogach wędrować,
zrobić co tylko się da, aż się dopełni czas.

Czyżykiewicz

[Gość: KKB]

Dziewczynka o oczach jak ścięty jawor
mieszka w domu z martwej cegły i smutku.
W szklanym zmierzchu podchodzi do okien, gdy rdzawo
zapalają się wiatrem rude osty w ogródku.
Wiatr ma skrzydło złamane, jest chorą wilgą,
płacze długo. Umiera zduszona fuga wieczoru,
a od alej wieją senniej gwiazdy i wilgoć,
i niebo nakrapiane jak sen muchomorów.
Na ukos nieba schodzi wiotki jeleń melancholii,
w wątłe dłonie dziewczynki kładzie oczy z błękitnego szkła.
Powiedziałbyś: to echo długim wiatrem boli,
woskowa zjawa trwogi szczytem alej szła.
Niesie chłodem błękitnym, chłód zapala palce.
Dziewczynka zawikłana w echo, omotana cieniem
biegnie przez śpiewny od wiatru korytarz,
a potem stoi na progu nocy, na progu śmierci
i wita
widmo zapylone, które jest tylko wspomnieniem.
Widmo dźwięcząc tłucze szklane kroki i sny,
odchodzi w pusty wirydarz lęku i niknie jawą,
gdzie na ostatnim zakręcie nocy psy
rozszarpią jego smutek jak łachman znużenia.
Usłyszysz;
kiedy płacze dziewczynka o oczach jak ścięty jawor.



Krzysztof Kamil Baczyński