Wpływ wyników wyborów na inwestycje

[Gość: Rafis]

w naszym mieście,regionie jak i w Polsce. Jak oceniacie wyniki patrząc pod
tym kątem?

[andrzejg]

Inwestor nie patrzy na kolor legitymacji ,tylko na warunki jakie bedą mu stwarzane. Teoretycznie PiS powinien być ostrzejszy w negocjacjach, co może
niektórych zniechęcić, ale to tylko teoria. Zycie ma swoje prawa, a do tego
nie są w stanie samodzielnie rządzić. Kłopot się zacznie , gdy powstanie
koalicja PiS+Samoobrona+LPR, czyli praktycznie cała polska lewica.

A.

[Gość: Rafis]

ale chodzi tez o pozycje Wrocłąwia w nowym rzadzie. Ze wstepnych we Wrocku
wyników wynika ze z PO bedzie 6 posłów a z PIS 3.

[no.logo]

Jaki będzie wpływ? Mam nadzieję, że jak najmniejszy. Że niedługo Polska stanie się normalnym krajem, w którym liczy się po prostu atrakcyjność danej lokalizacji, a nie układy oraz znajomości lokalnych polityków "w Warszawie". Że jeśli o jakąś inwestycję (albo środki z budżetu) będą rywalizować Wrocław i Gdańsk, to zwycięży lepsza oferta, a nie fakt, że prezydent jest z Gdańska...
Ale ponieważ jeszcze tym normalnym krajem nie jesteśmy (choć od wczoraj normalniejemy), to myślę, że wysyłamy z Dolnego Śląska ludzi dość mocno związanych z regionem - takich, którzy będą potrafili lobbować.

PS: Ciekawe, czy potwierdzi się, że PiS-owym Ministrem Skarbu (albo wice) będzie "nasz człowiek"...

[capo_di_tutti_capi]

> Jaki będzie wpływ? Mam nadzieję, że jak najmniejszy.

I dobrze, że napisałeś niżej, że normalnym krajem jeszcze nie jesteśmy.
Póki co pierwsze skrzypce będą grały polityczne powiązania, konotacje.
Oczywiście pragnąłbym zmian, ale na to jeszcze chyba za wcześnie.

Podsumowując: "Im Westen nichts Neues":)

[Gość: pozytywista]

Jak oceniamy wyniki? To proste. Popatrz na prezydenta Warszawy i porównaj z
ilością inwestycji w tym mieście. Spadły? Spadły. No to teraz na tej podstawie
można wydedukować, co się stanie, kiedy Kaczor będzie rządził całą Polską.
Smutne...

[Gość: orzeł]

Pewne jest że zwyciestwo PiS-u nie jest najlepszym rozwiazaniem dla inwestycji
w Polsce i wogóle dla gospodarki. Już same spadki na rynkach mówia same za
siebie. Jeśli nie daj Boże PiS obejmie resort gospodarki to może być
niezafajnie, a niestety już na pewno "kaczory" będą mieć decydujący wpływ na
finanse. Mimo wszystko mam nadzieje że bedzie lepiej, niz do tej pory choć na
znaczacą poprawe raczej nie licze. Natomist jeśli chodzi o Wrocław i region to
myśle że tu bedzie dużo lepiej, niz dotychczas zwłaszcza jeśli chodzi o
infrastrukturę. Nasze lobby bedzie znacznie silniejsze. Gdyby jednak wygrała
Platforma byłbym jeszcze wiekszym optymistą. Napewno dużo wiecej bedzie można
powiedzieć jak już poznamy kształt przyszego rządu, pewnie dopiero po wyborach
prezydenckich.

[Gość: !]

Módlmy się, żeby p Śmiałek (PiS) nie został nowym szefem PAIiIZ (albo jej
następczyni)...

Co czeka gospodarkę po wyborach?

[Gość: !]

Co czeka gospodarkę po wyborach?

Agata Nowakowska, Dominika Wielowieyska 26-09-2005 , ostatnia aktualizacja 26-
09-2005 02:08

Jeśli potwierdzi się zwycięstwo PiS, partia ta chce wziąć odpowiedzialność za
resorty gospodarcze. PiS i PO, jeśli wspólnie stworzą rząd, chcą obniżki
podatków. Może nie w przyszłym roku, ale choćby za dwa lata. Możemy też liczyć
na to, że deficyt budżetowy pozostanie pod kontrolą

Kazimierz Marcinkiewicz z PiS powiedział "Gazecie", że jego partia chce wziąć
odpowiedzialność za resorty gospodarcze. - Wygraliśmy wybory przede wszystkim
dzięki sporom o gospodarkę. Wyborcy dali wyraźny sygnał, którą koncepcję
popierają - wczoraj wieczorem komentował na gorąco wyniki wyborów.

Poseł PiS Artur Zawisza przyznał, że gdy sondaże wskazywały na zwycięstwo PO,
jego ugrupowanie interesowały dwa resorty: skarbu i infrastruktury. Teraz, po
wygranej PiS, apetyty partii wzrosły.

Partia braci Kaczyńskich jest za połączeniem resortu skarbu i gospodarki, co
postulowała także PO. W sztabie PiS nikt nie miał wczoraj wątpliwości: ten
resort przypadnie bez dwóch zdań waśnie posłowi Marcinkiewiczowi (w razie
wygranej PO szykowany był na ministra edukacji).

Wciąż nie jest jasne, kto obejmie resort finansów. Platforma Obywatelska miała
swoich kandydatów: Hannę Gronkiewicz-Waltz oraz Stefana Kawalca i Rafała
Antczaka (na wiceministra typowana była Mirosława Boryczka, obecnie skarbnik
Warszawy). Na dwie ostatnie kandydatury krzywo patrzył PiS.

PiS niby miało własną kandydaturę: Cezarego Mecha (odpowiedzialnego za finanse
w mieście Warszawa), ale politycy tej partii nie kryli, że jej wysunięcie miało
być tylko elementem gry o zupełnie coś innego. - Stawialiśmy sprawę tak: jeśli
PO wygrywa i bierze resort finansów, to my dostajemy MSZ. Jeśli PO bierze
Ministerstwo Spraw Zagranicznych, to my niby chcemy Ministerstwo Finansów.
Kandydatura Mecha miała być próbą nacisku na PO, byśmy dostali MSZ - powiedział
nam jeden z polityków PiS.

Nie jest wykluczone, że teraz PiS chętnie oddałoby MF Platformie, zwłaszcza że,
jak przypomina poseł Marcinkiewicz, "już wcześniej było ustalone, że budżet
będzie powstawał w kancelarii premiera". - Nawet gdyby resortem finansów
pokierował ktoś wytypowany przez PO, to i tak za finanse odpowiadałby PiS -
uważa poseł Marcinkiewicz.

Prawo i Sprawiedliwość chce też Ministerstwa Rolnictwa dla Krzysztofa Jurgiela
(w minionej kadencji senator PiS, członek senackiej komisji rolnictwa), resortu
ochrony środowiska dla Jana Szyszko (był już szefem tego resortu w gabinecie
Buzka), a Ministerstwa Infrastruktury dla Jerzego Polaczka (w minionej kadencji
wiceprzewodniczący sejmowej komisji infrastruktury).

Wygrana PiS oznacza, że na pewno nie będzie realizowana koncepcja PO podatku
liniowego "3x15". W kampanii wyborczej partia braci Kaczyńskich ostro zwalczała
pomysł PO "3x15", zwłaszcza podwyżki VAT na żywność i leki (teraz obłożone
stawkami preferencyjnymi).

PiS jest bowiem za podatkiem progresywnym, czyli im więcej ktoś zarabia, tym
wyższą stawkę płaci. Proponuje zredukowanie obecnych stawek (19, 30 i 40 proc.)
najpierw do 18 i 32 proc., a w kolejnym kroku do 18 i 28 proc. CIT także miałby
zostać obniżony do 18 proc., podobnie jak VAT - w ciągu czterech lat z 22 do 18
proc.

Nie liniowy, ale kompromis?

Lider PO Jan Rokita deklarował, że Platforma nie wejdzie do rządu, który nie
będzie wprowadzał w życie podatku liniowego.

- Nasza propozycja jest bardzo podobna do tego, czego chce PO w zakresie PIT i
CIT. Bo PIT w takiej formie, jaką my proponujemy, jest w gruncie rzeczy
podatkiem liniowym: bardzo niewielka grupa osób, parę procent, zapłaci podatki
według tej wyższej, 32-proc. stawki. Większość będzie płaciła 18 proc., a z
ulgami i zwolnieniami stawka efektywna będzie jeszcze niższa, zbliżona do tych
15 proc., o których mówi PO - mówił "Gazecie" przed wyborami poseł Kazimierz
Marcinkiewicz z PiS.

Być może wersją kompromisową będą dwie stawki, ale ta dla najlepiej
zarabiających będzie niższa, niż chciałby PiS. Możemy się też spodziewać
podwyższenia progów - wyższą stawkę będą płacili ci, którzy zarabiają powyżej
100 tys. zł (teraz najwyższą stawkę płacą ludzie o dochodach 74 tys. zł
rocznie).

Na razie politycy obu partii przyznają, że z braku czasu nie uda się w
przyszłym roku radykalnie zmienić systemu podatkowego. Bez przeszkód można
jedynie wprowadzić korzystne dla podatników zmiany. PiS chce pozostawić
dotychczasowe ulgi, w tym wspólne opodatkowanie małżonków, i dodać dwie nowe:
ulgę na dzieci oraz ulgę inwestycyjną. Nieoficjalnie dowiedzieliśmy się, że PO
jest gotowa zaakceptować proponowaną przez PiS ulgę na dzieci. Miałyby ją
otrzymywać rodziny niezamożne, w których dochód jest niższy niż 500 zł brutto
na osobę: 50 zł na jedno dziecko, 200 zł na dwoje dzieci oraz 100 zł na każde
kolejne dziecko.

Obie partie postulują obcięcie składek na ZUS i choć mają różne pomysły, to w
jednym są zgodne: obniżka ma dotyczyć przede wszystkim osób rozpoczynających
pierwszą pracę.

Mniejsze wydatki i deficyt?

Żadna z partii nie podała dotąd konkretnych wyliczeń, jak uszczuplone zostaną
dochody budżetu po obniżeniu podatków. Obie zapowiedziały co prawda, że chcą
obniżyć przyszłoroczny deficyt budżetowy: PO o 5-10 mld zł, PiS o 4-7 mld zł,
ale nie wyjaśniły, jak to zrobią.

PO przyznała jedynie, że chce: odchudzić administrację, odebrać władzy
przywileje, obciąć wydatki na wyjazdy zagraniczne urzędników, powrócić do
waloryzacji rent i emerytur jedynie o wskaźnik inflacji, obniżyć emerytury tzw.
utrwalaczy władzy ludowej, stosować kryterium majątkowe przy udzielaniu pomocy
społecznej, przypomnieć o obowiązku alimentacyjnym tzw. osób wstępnych, czyli
np. dzieci wobec rodziców.

PiS chce zaoszczędzić na administracji 6 mld zł rocznie poprzez: • likwidację
tzw. środków specjalnych (2 mld zł rocznie); • zmniejszenie zatrudnienia w
administracji o 20 proc. (1,1 mld zł); • likwidację Wojskowej Agencji
Mieszkaniowej (0,572 mld zł); • zmiany w administracji skarbowej (0,4 mld
zł); • likwidację Agencji Nieruchomości Rolnych (0,35 mld zł); (obcięcie
wydatków administracyjnych ZUS (0,285 mld zł rocznie). Do tego dochodzi
likwidacja NFZ, Rady Polityki Pieniężnej, PFRON, gospodarstw pomocniczych oraz
połączenie KRRiT z URTiP. Do części tych propozycji wymagana jest jednak zmiana
konstytucji.

Według posła Marcinkiewicza w przyszłym roku na administracji uda się
zaoszczędzić tylko ok. 2 mld zł, bo nie wszystko da się od razu zlikwidować.

PiS przyhamuje prywatyzację?

Trochę sporów może wybuchnąć przy okazji prywatyzacji: PiS nie jest chętny do
sprzedaży akcji ważnych spółek, takich jak KGHM czy PKN Orlen. Tymczasem
Platforma uważa, że prywatyzację tych firm trzeba dokończyć. PO chciałaby też
uniezależnić od państwa także PKO BP, Grupę Lotos czy Polski Holding
Farmaceutyczny. Partia Kaczyńskich uważa, że w tych przedsiębiorstwach państwo
powinno zachować pakiet kontrolny.

Osobną część ustaleń będą stanowić negocjacje w sprawie zmian personalnych w
spółkach z udziałem skarbu państwa. Politycy obu partii zapowiedzieli, że do
wymiany pójdą na pewno zarządy PGNiG i PSE, KGHM, Ruchu i Totalizatora
Sportowego. Niejasne są losy zarządów PKN Orlen, PKO BP, Grupy Lotos czy PZU,
ich szefowie zbierają raczej dobre recenzje. Niewykluczone, że obecni prezesi
zostaną we władzach przynajmniej jako członkowie zarządu.

Wśród osób, o których mówi się jako o kandydatach do zarządów spółek, wymienia
się: Rafała Zagórnego, Jarosława Kochaniaka, Jacka Krawca (wszyscy bliżej PO),
Piotra Woźniaka i Jerzego Zdrzałkę (bliżej PiS). PO chce organizować konkursy
na prezesów spółek (w spółkach kontrolowanych przez skarb państwa są one
obowiązkowe, ale już w giełdowych PKN Orlen czy KGHM - nie). PiS chce
wprowadzić kontr

[Gość: Rafis]

dlaczego nie pan Śmiałek?

[Gość: !]

Gość portalu: Rafis napisał(a):

> dlaczego nie pan Śmiałek?


--->A chcesz, żeby wszystko trafiało do Krakowa i Małopolski, żeby podbierano
inwestorów?

Nowe inwestycje... w wieziennictwo

[Gość: LOLO]

nie wiem jak wy ale ja jestem przerazony...

[capo_di_tutti_capi]

Prawda. Jeśli to mają być numery po-pisowe przeszłej koalicji, to ja dziękuję:/

[Gość: !]

Coraz bardziej obawiam się, że zwyciestwo PiS-u spowoduje, że kilku inwestorów,
którzy mieli plany inwest w Polsce (inwestorzy z tzw "górnej półki") zrezygnują
z lokalizacji w Polsce...

hmmm

[Gość: Rafis]

chodzi mi o inne sprawy, czy uważacie że nasz desant na Wawe będzie wstanie
dobrze lobbować na rzecz wrocławskich i dolnośląskich spraw?
Wiadomo ze zalezy to od siły przebicia posłów w swoich partiach. Np wrocławscy
posłowie SLD nie mieli nic do powiedzenia w swojej partii.
W przypadku PO i PIS zarówno ilośc jak i znaczenie posłów jest o wiele wieksze.
Oprócz czesto wymienianych: Schetyny, Protasiewicza,Chlebowskiego czy
Ujazdowskiego zaczynam dostrzegac też innych.
Np Lipiński-wiceprezes PIS jest z DŚ(kończył wrocławska AE) a Marcinkiewicz,
który moze byc nawet premierem a wnajgorszym przypadku ministrem gospodarki
wprawdzie pochodzi z Lubuskiego(tez blisko) ale studia konczył na wrocławskim
Uniwerku :)

Patrza cogólnie to niebałbym sie tak bardzo populizmu PIS. Dzis juz pan
Marcinkiewicz zaczął wycofywać sie z przedwyborczych obietnic socjalnych,
zapowiadane ulgi na 2 i kolejne dziecko będa o połowe niższe niz obiecywano(bo
budzet tego nie udzwignie) a to dopiero 2 dni po wyborach :)

[Gość: !]

Optymalnym dla DŚ rozwiązaniem (wg mnie) byłoby gdyby za gospodarkę odpowiadał
pan Chlebowski, wysokie stanowisko w ministerstwie infrastruktury miałby pan
Zdrojewski, prezesem PAIiIZ został pan Mikosz.
Ten układ byłby dla mnie wręcz wymarzony...

Zagrożenie dla naszych spraw, to stanowisko prezesa PAIiIZ dla pana Śmiałka :(

[no.logo]

Zdroju w Ministerswie Infrastruktury? Uzasadnij, Wykrzykniku, tę kandydaturę, bo jakoś trudno mi się z nią pogodzić. Jakież to sukcesy "infrastrukturalne" ma na koncie Bogdan Zdrojewski? Dla mnie to idealny kandydat - jak do tej pory - do Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. Na przykład na jej szefa.

[Gość: !]

Trzeba było słuchać dzisiaj Radia RAM między 15:00 a 16:00. Pan B.Z był tam
gościem i mówił bardzo ciekawe rzeczy :)

[Gość: Rafis]

w kazdym razie czekam na desant naszych na Warszawę :)

tylko zobaczymy czy PO wejdzie do rządu...

[Gość: !]

Jeżeli zawiązałaby się koalicja: PIS-LPR-Samoobrona.....to można będzie zamknąć
to forum :(

[capo_di_tutti_capi]

A tak narzekaliście na obecny (jeszcze) rząd:)

[Gość: Rafis]

no własnie, po upadku Millera udało sie sciagnąc tyle inwestycji z eaz sam sie
zaczynam bac zmiany rzadu :)

[capo_di_tutti_capi]

Wiesz, ktoś się musiał poświęcić:)

[preslaw]

Gość portalu: ! napisał(a):

> Trzeba było słuchać dzisiaj Radia RAM między 15:00 a 16:00. Pan B.Z był tam
> gościem i mówił bardzo ciekawe rzeczy :)

Żałuję, że akurat w tym czasie Radia Ram nie słuchałem.
Co do perspektywy inwestycjnej, to wbrew strachom przezd Kaczorami myślę, że nic istotnego się nie wydarzy, to znaczy, nie będzie gorzej, a może być lepiej, bo ogólnie ten region Eurpy teraz zaczął się rozwijać. Cześćresortów wpływających na inwestcyje musi przypaść PO, więc tu można liczyć na jakiś rozruch, a desant na Warszawę moim zdaniem będzie znaczący, ale pozycja Gdańska i Krakowa będzie rónie silna jeśli nie silniejsza.

[Gość: !]

Strategiczna sprawa to PAIiIZ albo ew następca tej instytucji oraz by pewne
osoby nadal pracowały lub pozostawały w pobliżu PAIiIZ... Tyle tylko mogę
powiedzieć...

[Gość: !]

Rafis napisał:

a Marcinkiewicz,
> który moze byc nawet premierem a wnajgorszym przypadku ministrem gospodarki
> wprawdzie pochodzi z Lubuskiego(tez blisko) ale studia konczył na wrocławskim
> Uniwerku :)



Sylwetka kandydata

Kazimierz Marcinkiewicz, poseł PiS, przewodniczył komisji Skarbu Państwa w
Sejmie mijającej kadencji. W latach 1999-2000 był szefem Gabinetu Politycznego
premiera Jerzego Buzka. W latach 1992-1993 pełnił funkcję wiceministra edukacji
narodowej w rządzie Hanny Suchockiej i był współautorem programu "Dobra i
nowoczesna szkoła".

Od 1989 do 2001 roku był członkiem ZChN, następnie przeszedł do Przymierza
Prawicy oraz Prawa i Sprawiedliwości. Jest prezesem Regionu Lubuskiego PiS.

Urodził się w 1959 roku w Gorzowie Wielkopolskim. Ukończył wydział matematyczno-
fizyczno-chemiczny Uniwersytetu Wrocławskiego. Posiada tytuł kawalera
maltańskiego. Odznaczony medalem za zasługi dla Archidiecezji Poznańskiej. W
2003 roku z Wiesławem Walendziakiem założył Instytut Środkowoeuropejski, gdzie
wydawany jest dwumiesięcznik "Międzynarodowy Przegląd Polityczny".

Według prasowych spekulacji Kazimierz Marcinkiewicz miał być kandydatem Prawa i
Sprawiedliwości na ministra edukacji lub któregoś z resortów gospodarczych.

[Gość: orzeł]

Gospodarka-pis, finanse- teorytycznie PO, praktycznie pis, infrastruktura-pis.
To by było tragicznie. Mam nadzieje że PO dostanie jednak gospodarke, a nie
finanse.

Do no.logo

[Gość: Muniek]

A dlaczego uważasz, że Zdrojewski nie ma kwalifikacji na ministra a przy
Chlebowskim nie protestowałeś? Patrząc na dorobek i osiągnięcia w zarzadzaniu
Wrocławiem i Żarowem...

[preslaw]

Gość portalu: ! napisał(a):

> Strategiczna sprawa to PAIiIZ albo ew następca tej instytucji oraz by pewne
> osoby nadal pracowały lub pozostawały w pobliżu PAIiIZ... Tyle tylko mogę
> powiedzie

Pewnie masz rację. Ale moim zdaniem równie ważne, a może i ważniejsze byłoby skonstruowanie jeszcze lepszego systemu, który pracowałby na rzecz poprawy całej gospodarki poprzez zminiejszenie biurokarcji i ilości zupełnie niepotrzebnych, utrudniających działalność przepisów, zmniejszenie ilości rożnego rodzaju kontrolnych podmiotów typu urząd skarbowy, nadzór taki czy śmaki, odenbranie wladzu urzędnikom w decydowaniu o różnego rodzaju aspektach prowadzenia działalności. I wreszcie być może to co najważniejsze - poprawienie infarstruktury komunikacyjnej, bo to kuleje u nas w spoób wręcz kompromitujący. mam głębokie przekonanie, że w ciągu jednej kadencji dobrego parlamentu irządu te wszytskie sprawy można prawie w całości załatwić. Brakuje tylko, co tak się ładnie czasami określa jako wolę polityczną. I moim zdaniem tej woli będzie brakować, choć pod tym względem Wrocław i Dolny Ślaska nie prezentująsię źle.

[capo_di_tutti_capi]

preslaw napisał:

> Brakuje tylko, co tak się ładnie czasami określa j
> ako wolę polityczną. I moim zdaniem tej woli będzie brakować, choć pod tym
wzgl
> ędem Wrocław i Dolny Ślaska nie prezentująsię źle.

Wiesz preslawie, tak na dobrą sprawę, to woli politycznej brakuje w tym kraju
od roku '90:) Dopóki ponad rację stanu politycy będą przedkładać swoje
partykularno-polityczne interesy, dopóty w kraju będzie się działo to co widać.
Politycy, miast poświęcać się sprawom drogim obywatelowi, niepotrzebnie tracą
czas i energię na ideowe przepychanki, a to niestety nigdy nie przekłada się na
dobro szarego człowieka.
Przydałby się rząd ekspertów, a nie politytków, jak to miało miejsce za
Grabskiego:)

[Gość: Rafis]

> Przydałby się rząd ekspertów, a nie politytków, jak to miało miejsce za
> Grabskiego:)

każdy taki rząd konczy tak samo :)

[no.logo]

Nie chodzi o to, że "na ministra", tylko na _konkretnego_ ministra. Uważam, że Bogdan Zdrojewski, przy całym moim szacunku dla niego, nie jest specjalistą od infrastruktury. A ja bym chciał mieć ministra - specjalistę. I tyle.

nie przeszkadzać

[Gość: Łoś_bimbacz]

Nie przeszkadzać, nie testować urzędowej kreatywności na firemkach, to
ogólniki. Praktycznie; np. umożliwić przesyłanie deklaracji vat, pit pocztą
elektroniczną, tak jak do zusu. Całodobowa poczta w rynku straci cześć
klientów, ale firemki zajmą groszoróbstwem.

Konsultacje PO-PIS

[Gość: Rafis]

Czterech na czterech :)
W oby czwórkach po jednym naszym człowieku. W pierwszym bobsleju Schetyna a w
drugim Ujazdowski :)

[no.logo]

I obaj (prawie) się nie odzywali :-)
Zaczęło się dobrze, ale potem z naszych polityków wyszła - niestey - "polskość". Mam tylko nadzieję, że to złe dobrego początki.

Podatki od firm. PiS stawia na amortyzację

[Gość: !]

Podatki od firm. PiS stawia na amortyzację

Rafał Zasuń, Piotr Skwirowski 30-09-2005 , ostatnia aktualizacja 29-09-2005
19:01

Prawo i Sprawiedliwość chce zmienić zasady rozliczania inwestycji przez firmy.
Im więcej inwestujesz w maszyny i technologie, tym mniej podatków będziesz
płacił. Przedsiębiorcy mówią: To jest niezły pomysł

Amortyzacja - to jedno ze słów kluczy w programie partii gospodarczym Prawa i
Sprawiedliwości. Chodzi o metodę wrzucania w koszty firmy wydatków na
inwestycje: nieruchomości, maszyny, technologie itd.

Dziś bezpośrednio można wrzucać w koszty tylko towary warte nie więcej niż 3,5
tys. zł. Resztę trzeba amortyzować, czyli co roku wrzucać w koszty określony w
ustawie procent ich wartości. Np. przedsiębiorstwo X kupuje jakąś drogą maszynę
za 5 mln zł. Nie można wrzucić w koszty całej ceny, lecz np. 20 proc. Całą
maszynę amortyzuje się więc pięć lat. Korzysta na tym fiskus - firmy mają na
papierze mniejsze koszty, a większe zyski, więc i płacą większe podatki.

PiS: przyspieszamy

PiS chce to zmienić. "Proponujemy przyspieszoną amortyzację. Obecnie
bezpośrednio od dochodów [powinno być od przychodów - red.] można odliczyć
koszty do 3,5 tys zł. Propozycja PiS zakłada możliwość odliczenia wszelkich
kosztów zakupów środków trwałych, z wyjątkiem nabycia nieruchomości i
samochodów" - czytamy w programie wyborczym Prawa i Sprawiedliwości.

Co to oznacza? Przedsiębiorca X zamiast amortyzować swoją maszynę przez pięć
lat, wrzuci ją od razu w koszty. Amortyzacja byłaby więc 100-proc. Radykalnie
zmniejszy się więc podatek przedsiębiorcy w roku, w którym kupił maszynę.

Autorzy programu PiS uważają, że to pomoże ruszyć z kopyta inwestycjom w
firmach. Na razie rosną bardzo powoli - w drugim kwartale urosły zaledwie o 2,8
proc.

Co na to przedsiębiorcy? - To rzeczywiście mogłoby pomóc inwestycjom - mówi
Ryszard Pietrzyk, współwłaściciel bieliźnianego potentata - firmy Eldar. -
Oczywiście, stuprocentowa amortyzacja musiałaby być opcją podatkową, ale nie
obowiązkiem - dodaje.

Wiele firm bowiem chce pokazać zysk - np. te, które są na giełdzie, lub
ubiegające się o unijne dotacje. Obowiązkowa 100-proc. amortyzacja sprawiłaby,
że w niektórych latach byłoby to niemożliwe, bo każdy większy zakup natychmiast
odbiłby się na wyniku finansowym na dany rok - koszty inwestycji zjadłyby zyski.

Mali skorzystają

Entuzjastycznie na pomysł PiS reaguje Stefan Kamiński, szef Krajowej Izby
Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji zrzeszającej m.in. producentów
telewizorów.

- To dobry pomysł. Zamiast oddawać te pieniądze fiskusowi, firmy więcej
zainwestują. To ważne zwłaszcza dla małych przedsiębiorstw, które dziś często
kombinują. Zamiast kupować od razu zestaw komputerowy, który będzie kosztował
więcej niż 3,5 tys. zł, kupują go w częściach po to, żeby od razu wrzucić w
koszty - dodaje Kamiński. - Oczywiście wielkie korporacje tak nie postępują,
ale to przecież małe firmy są siłą naszej gospodarki.

Zdaniem Kamińskiego przedsiębiorcy częściej wymienialiby sprzęt. - Zamiast
kupować kserokopiarkę czy maszyny co cztery lata, robiliby to co dwa.

Ministerstwo finansów: skąd na to wziąć

Co na to resort finansów? - Nie jest to zły pomysł - mówi Jarosław Neneman,
wiceminister finansów odpowiedzialny za podatki. - Tyle tylko, że skutki
budżetowe byłyby olbrzymie. Nie wiadomo więc, skąd wziąć na to pieniądze.

Dziś wpływy z podatku od firm CIT to 18 mld zł. Gdyby przyspieszona amortyzacja
weszła w życie, ubyłoby co najmniej kilka miliardów. Wprawdzie kandydat PiS na
premiera Kazimierz Marcinkiewicz już zapowiedział, że ten punkt programu może
ruszyć dopiero w 2007 r., ale i tak nie wiadomo, skąd wziąć na niego pieniądze.

Neneman uważa, że resort finansów miał lepszy pomysł na rozruszanie inwestycji -
wariant estoński. Firmy nie płaciłyby podatku od zysku, który zostaje w
firmie. Resort zawarł taki projekt w przyjętej pół roku temu strategii reformy
finansów publicznych, ale opozycja stwierdziła, że ma własne pomysły.

- Pomysł PiS ma jedną wadę: komplikuje system podatkowy zamiast go upraszczać -
mówi Neneman. Od razu bowiem pojawiają się wątpliwości - według jakich zasad
wybierać stawkę amortyzacji? Dlaczego tę maszynę amortyzujesz dwa lata, a tę od
razu wrzucasz w koszty? Przez ile lat można rozliczać straty? Poza tym wszelkie
planowanie dochodów z CIT byłoby bardzo trudne.

Jeremi Mordasewicz, ekspert Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych, o
pomyśle PiS wypowiada się "umiarkowanie pozytywnie". - Najlepsza byłaby obniżka
CIT, Jeśli nie, to za lepszy uważam proponowany przez resort finansów wariant
estoński. Pomysł PiS jest mało elastyczny. Np. jeśli firma uzna, że
najważniejsze dla niej nie jest kupowanie środków trwałych, lecz kapitał
obrotowy po to, żeby udzielić klientom kredytu kupieckiego, albo podnieść
pensje pracownikom, to z pomysłu PiS w ogóle nie skorzysta - tłumaczy ekspert
PKPP.

PO: to niepoważne

A co na to ewentualny koalicjant PiS, czyli PO? - Rozważaliśmy takie
rozwiązanie. Musiałoby ono jednak oznaczać potężny uszczerbek budżetowy. Uważam
więc, że jego przedstawianie, niepoparte wyliczeniami przygotowanymi przez
Ministerstwo Finansów, jest po prostu niepoważne - powiedział "Gazecie" Rafał
Antczak, ekonomista doradzający PO.

Zdradził, że Platforma przygotowywała rozwiązanie umożliwiające firmom
wpisywanie w koszty wydatków na zakup samochodów oraz większość wydatków
związanych z ich użytkowaniem.

- Wprowadzenie pełnego odliczenia wszelkich kosztów zakupu środków trwałych
jest możliwe. Teoretycznie. Obawiam się jednak, że w praktyce budżetu nie
będzie na to stać - powiedziała nam Irena Ożóg, była wiceminister finansów,
dziś doradca podatkowy. - Z całą jednak pewnością przyspieszenie amortyzacji z
ograniczeniami dotyczącymi nieruchomości to dobry pomysł.

Jej zdaniem gdyby budżet to udźwignął, można by pójść jeszcze dalej. - Na
Zachodzie stosowane jest odliczanie strat wstecz. Dzięki temu firma, która ma
straty, a wcześniej miała dochody, może sobie te straty wstecznie odliczyć od
dochodów. Składa w tym celu korekty zeznań za lata z dochodami i uwzględnia w
nich straty. Firma dostaje wtedy zwrot podatku, który zapłaciła wcześniej.

gospodarka.gazeta.pl/gospodarka/1,33181,2943281.html

Spory o prywatyzację w przyszłej koalicji

[Gość: !]

Przyszły rząd musi rozstrzygnąć, ilu firm chce się pozbyć

Spory o prywatyzację w przyszłej koalicji


Anachronizm, kapitalizm państwowy, karuzela stanowisk - tak prywatyzację według
PiS określają liberalni eksperci. PiS chce utrzymać kontrolę nad 100 spółkami,
PO zamierza sprzedać wszystko


Program prywatyzacji PiS jest na razie programem wyborczym. Ile z niego
zostanie zrealizowane, zależy od determinacji polityków PiS i ich partnerów z
PO. Starcie dwóch koncepcji może zaowocować znalezieniem złotego środka między
silnym państwem w gospodarce PiS a liberalnym podejściem Platformy.

PiS dzieli państwowe spółki na trzy grupy. Pierwsza to kilkanaście firm, w
których państwo pozostawi sobie pełnię władzy. Marek Suski, poseł PiS,
wyjaśnia, że w tych przedsiębiorstwach państwo ma mieć od 80 do 100 proc.
akcji. Chodzi o to, żeby prywatny akcjonariusz nie mógł zablokować kluczowych
decyzji. Druga grupa to spółki, w których minister skarbu będzie dysponował
przynajmniej połową akcji (plus jedna). Ostatnia - firmy, w których państwo
będzie miało 25 proc. akcji (plus jedna).

Ważne dla państwa, ważne dla gospodarki
PiS chce pełnej kontroli w spółkach, które są "ważne z punktu widzenia
bezpieczeństwa gospodarczego, istotnych powodów regionalnych lub konieczności
tworzenia marki polskiej". Z kilkunastu firm należących do tej grupy w
dokumencie PiS wymienia tylko kilka. Trudno jednak wśród nich znaleźć taką,
która "tworzy markę polską". Być może chodzi o Lasy Państwowe lub Telewizję
Polską i Polskie Radio. PiS ma też zamiar utrzymać kontrolę nad górnictwem
węgla kamiennego i brunatnego. To zaskakujące, zwłaszcza wobec planów
prywatyzacji węglowych holdingów.

Nie wiadomo, co zapisy w dokumencie PiS będą oznaczać dla kopalń węgla
brunatnego w Bełchatowie i Turowie, które wraz z trzema elektrowniami należą do
grupy BOT. Grupa wybiera się na giełdę, a PiS nie zamierza się temu
sprzeciwiać. Uważa jednak, że państwo powinno mieć 50 proc. plus jedną akcję
BOT.

Jeśli program PiS wejdzie w życie, nie będzie dalszej prywatyzacji KGHM Polska
Miedź. Partia chce bowiem utrzymać obecnie posiadany przez państwo pakiet ok.
45 proc. akcji. Nikłe szanse na znalezienie inwestora będzie miała Grupa Lotos,
drugi w kraju producent paliw. Jeśli rząd ma posiadać minimum połowę akcji, to
może jeszcze sprzedać na giełdzie najwyżej 7 - 8 proc.

Plany PiS nie przeszkodzą upublicznieniu PLL LOT. Spółka przygotowuje się do
wejścia na giełdę w pierwszym półroczu 2006 r., jeszcze w tym roku ma powstać
prospekt emisyjny. Po podwyższeniu kapitału w efekcie emisji akcji udział
skarbu państwa w PLL LOT spadnie z obecnych 67,9 proc. do 51 proc. Obowiązek
utrzymania przez państwo takiego udziału w przewoźniku nakłada ustawa z 1991 r.
o przekształceniu własnościowymprzedsiębiorstwa państwowego PLL LOT.

Musimy chronić nasze interesy
Może się jednak zaostrzyć spór polskich władz z Eureko w sprawie prywatyzacji
PZU, bo PiS chce, aby rząd miał 50 proc. akcji ubezpieczyciela. - Przypominam,
że Eureko nadal ma wiążącą umowę z Polską w sprawie zakupu dodatkowego pakietu
udziałów, który daje holenderskiemu inwestorowi prawo własności ponad 51 proc.
papierów PZU. Będziemy szczęśliwi, jeżeli nowy polski rząd będzie chciał z nami
rozmawiać, bo tylko w rozmowie można rozwiązać ten problem - mówi "Rz" Lorrie
Morgan, rzeczniczka prasowa Eureko.

Marek Suski tłumaczy, że jego partia chce zabezpieczyć nasze interesy. -
Energetyka to kluczowa branża, górnictwo też musimy kontrolować na wypadek
kryzysu paliwowego, PKO BP jest potrzebne rządowi do prowadzenia aktywnej
polityki gospodarczej - wyjaśnia.

Po co państwu skupiający trzy niesprywatyzowane jeszcze Polfy Polski Holding
Farmaceutyczny? - Bo produkuje tanie polskie leki. Obawiamy się, że jeśli
przejmie go zagraniczna firma, stopniowo zastąpi je droższymi lekami
zagranicznymi, na czym straci budżet, który dofinansowuje farmaceutyki -
tłumaczy ekspert PiS. Z kolei Totalizator Sportowy ma pozostać państwowy, bo z
pieniędzy z zakładów finansuje budowę obiektów sportowych. - Żaden prywatny
inwestor by tego nie robił - twierdzi Marek Suski.

Twarde partnerstwo
Co na to potencjalny koalicjant PiS? Co prawda przed wyborami lider partii Jan
Rokita zgadzał się z PiS, że trzeba znacjonalizować EuRoPol Gaz, ale to chyba
jedna z nielicznych spraw, w których oba ugrupowania wypowiadają się jednym
głosem.

- Zdecydowanie się różnimy - ocenia Adam Szejnfeld, poseł Platformy
Obywatelskiej, porównując program prywatyzacyjny PiS i swojej partii. - Pogląd,
że państwo może chronić swoje strategiczne interesy tylko poprzez posiadanie
pakietów akcji ważnych spółek, to anachronizm.

PO też ma własny podział na trzy grupy firm. Pierwsza to przedsiębiorstwa, w
których państwo posiada tzw. resztówki - trzeba się ich jak najszybciej pozbyć.
Druga to duże, wartościowe firmy, które również trzeba sprzedać, ale w
najbardziej korzystnym momencie. I wreszcie trzecia grupa: podmioty ważne dla
bezpieczeństwa państwa, zwłaszcza energetycznego. - Tu też jednak nie widzimy
państwa jako właściciela. Naszym zdaniem interesy kraju można zabezpieczyć za
pośrednictwem instytucji regulujących rynek - wyjaśnia ekspert PO.

Skoro obie partie tak się różnią w podejściu do prywatyzacji, czy jest szansa
na kompromis? - Jesteśmy gotowi negocjować zakres i tempo prywatyzacji -
deklaruje poseł Szejnfeld.

AGNIESZKA ŁAKOMA MARCIN CZEKAŃSKI, współpr. a.bu., a.h.b., b.c.
"RZECZPOSPOLITA"

Ekonomiści: Gospodarkę oddajcie lepiej Platformie

[Gość: !]

Ekonomiści: Gospodarkę oddajcie lepiej Platformie

Kazimierz Marcinkiewicz, kandydat PiS na premiera, zapowiada, że osobą
odpowiedzialną za przygotowanie budżetu w Kancelarii Premiera będzie Cezary
Mech. Nie wyjaśnił jednak, czy osoba odpowiedzialna za budżet ma być ministrem
finansów. Ekonomiści i przedstawiciele biznesu nie wymieniają jednak Cezarego
Mecha wśród najlepszych kandydatów na szefów resortów gospodarczych.

Minister finansów w nowym rządzie będzie miał trudne zadanie. Według Kazimierza
Marcinkiewicza wprowadzenie w życie programu gospodarczego PiS może kosztować
od 12 do 14 mld zł, które trzeba wygospodarować w budżecie. Tymczasem PiS
zapowiada redukcję deficytu z 32,6 do 30 mld zł w 2006 r.

Znać się na rzeczy

Na razie nie wiadomo, kto będzie tworzył przyszły gabinet. Ludzie biznesu chcą
kogoś, kto ich zrozumie.

— Moim marzeniem jest, by osoby, które obejmą resorty gospodarcze, nie
pochodziły ze świata polityki i miały jakiekolwiek doświadczenie w biznesie.
Bardzo trudno bowiem rozmawia się z ludźmi, którzy przez całe życie zajęci są
robieniem urzędniczej kariery i nie przekonali się na własnej skórze o
problemach, z jakimi borykają się przedsiębiorcy. Nie chciałbym także, by
ministerstwa objęły osoby z politycznego rozdania — mówi Jerzy Bartnik, prezes
Związku Rzemiosła Polskiego.

Jeremi Mordasewicz, ekspert Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych
Lewiatan, ma nadzieję, że osoby mianowane na ministrów resortów gospodarczych
będą znały się na gospodarce.

— Chodzi o zwolenników gospodarki rynkowej, która polega na zmniejszaniu
obecności państwa w gospodarce, a nie na jej zwiększaniu. Ministrowie powinni
też być odważni. Obawiam się, że w nowym rządzie będą oni jedynie realizatorami
wizji premiera — uważa ekspert Lewiatana.

Jego zdaniem, dla przedsiębiorców i gospodarki byłoby lepiej, gdyby resorty
gospodarki, skarbu i infrastruktury objęli przedstawiciele PO.

Rynek się nie podnieca

Tymczasem według Łukasza Tarnawy, głównego ekonomisty PKO BP, personalia w
nowym rządzie są kwestią drugorzędną.

— Najważniejszy jest program oraz to, czy będzie realizowany. Poszczególni
ministrowie muszą być lojalni wobec premiera, tworzyć zgrany zespół i mieć
zdolności organizacyjne. Kazimierz Marcinkiewicz jest gwarantem woli reform,
jest też gospodarczo zorientowany. Dla rynku nie jest najważniejsze, kto
obejmie fotele ministerialne — uważa ekonomista PKO BP.

Ministerstwo Finansów

prof. Jan Winiecki, główny ekonomista West LB

- Bardzo żałuję, że z PO odeszła Zyta Gilowska, która ze swoim doświadczeniem w
finansach publicznych, a zwłaszcza w finansach samorządów terytorialnych,
byłaby idealnym kandydatem na szefa resortu finansów. Trudna do pokonania
byłaby również Hanna Gronkiewicz-Waltz, która już jako szef NBP pokazała, że ma
cechy pozwalające pełnić wysokie i odpowiedzialne stanowisko w finansach.

Alfred Adamiec, doradca inwestycyjny TUnŻ Nationwide

- Wydaje się, że do zaakceptowania dla obu stron byłby Bogusław Grabowski, były
członek RPP, zaliczany raczej do obozu jastrzębi. W tym resorcie potrzeba
fachowca, a nie polityka.

Marek Rogalski, analityk Palladia Capital Markets

- Ze względu na kompetencje dobrą kandydatką na fotel ministra finansów jest
Hanna Gronkiewicz-Waltz. Gwarantowałaby ona dobrą współpracę resortu z RPP, co
byłoby dobrze odebrane przez rynki finansowe.

Richard Mbewe, główny ekonomista WGI DM

- Myślę, że rola tego ministerstwa będzie podobna do tej, jaką pełnił przez
ostatni rok resort kierowany przez Mirosława Gronickiego. Takiego też potrzeba
ministra: księgowego, który będzie stanowczy, który będzie umiał
powiedzieć „nie” w przypadku prób wprowadzenia w życie pomysłów szkodliwych dla
finansów. Z tej perspektywy nie rekomedowałbym Cezarego Mecha, kandydata PiS, z
jego socjalnymi pomysłami. Człowiekiem, który mógłby sprawdzić się jako
minister finansów, jest Zyta Gilowska.

anonimowo analityk bankowy

- Resort finansów straci dotychczasową pozycję, bo najważniejsze zadania, w tym
konstruowanie budżetu, przeniesione zostaną do Kancelarii Premiera. Potrzebny
jest zatem dobry egzekutor rządowego planu, księgowy, który twardo trzymałby
wydatki państwa. Taką osobą jest Stefan Kawalec. Trudno jednak wyobrazić sobie,
że rząd powierzy mu tekę, skoro resort objąć ma ktoś z PiS.

Marek Zuber, główny ekonomista IDM

- Osobą, której atutem byłby na pewno dobry kontakt z NBP, jest Hanna
Gronkiewicz-Waltz. Wie, jak reformować finanse publiczne. Resort — oprócz
księgowego — potrzebuje też kogoś, kto znałby się na zawiłościach prawniczych.
Hanna Gronkiewicz-Waltz dawałaby szansę na rozpoczęcie procesu zmian niejasnych
i występujących w nadmiarze przepisów.

Bogdan Wyżnikiewicz, prezes IBnGR

- Minister zawiadujący finansami państwa powinien mieć doświadczenie w jakiejś
dużej instytucji finansowej, np. banku, i mieć silną osobowość. Szczególnie ta
druga cecha będzie decydująca przy podejmowaniu decyzji o obronie obecnego
modelu finansowo-gospodarczego czy też jego reformie. Niewiele jest takich
osób. Mirosław Gronicki mógłby być takim kandydatem.

Andrzej Malinowski, prezydent KPP

- Oprócz znajomości makroekonomii nowy minister finansów powinien mieć wolę
gruntownej reformy struktury i systemu działania resortu. Trzeba wreszcie
zerwać z antygospodarczym fiskalizmem. To może zrobić tylko człowiek z
zewnątrz. Dobrymi kandydatami są Stefan Kawalec lub Rafał Antczak.

Ministerstwo Skarbu Państwa

prof. Jan Winiecki

- Resortowi skarbu przydałby się dobry prawnik i jednocześnie osoba mająca
serce i wolę prywatyzacji. Takich ludzi widzę, niestety, tylko poza PiS i nie
sądzę, by chcieli przejść z sektora prywatnego do rządu. Tym bardziej że bracia
Kaczyńscy już deklarują, że są przeciw prywatyzacji górnictwa. Na pewno nie
zostawiliby więc wolnej ręki przyszłemu szefowi resortu.

Alfred Adamiec

- Nie widzę dobrych kandydatur.

Marek Rogalski

- Tu przydałby się silny, twardy polityk, z jasną wizją tego, co chce zrobić.
Dobrym kandydatem mogłaby być Hanna Gronkiewicz-Waltz, która jako prezes NBP
nie ulegała naciskom ze strony polityków. W PiS nie widzę nikogo, kto miałby
takie cechy.

Richard Mbewe

- Obsada tego stanowiska będzie zależała od tego, na jaką politykę
prywatyzacyjną zdecyduje się przyszły rząd: na kontynuację czy zatrzymanie
procesów prywatyzacyjnych. Najlepszym rozwiązaniem byłaby rozsądna
prywatyzacja, z uwzględnieniem spółek, które powinny jednak pozostać w rękach
państwa. Nasza gospodarka ma zaledwie 16 lat. Dlatego należy prywatyzować z
umiarem. Człowiekiem takiego kompromisu jest Jacek Socha. Dobrze byłoby, gdyby
nowy rząd pokazał inwestorom, że ponad politykę stawia fachowość.

Marek Zuber

- Na tym stanowisku widziałbym Mirosława Stycznia, Wojciecha Jasińskiego (obaj
z PiS) lub Rafała Zagórnego (PO). Cała trójka ma wystarczającą wiedzę na temat
własności skarbu państwa, rynku i kwestii kapitałowych.

Jerzy Bartnik, prezes Związku Rzemiosła Polskiego

- Żeby mówić o tym ministrze, trzeba znać wizję przyszłego rządu w dziedzinie
prywatyzacji. Będzie to jedna z bardziej spornych kwestii. Tu potrzebny jest
rozsądek. Prywatyzacji nie można przerwać, jednak trzeba uważać, by nie stała
się procesem walki politycznej. Na tym stanowisku sprawdził się Jacek Socha.
Był gotów poczekać i przyjąć argumenty obu stron. Jego polityka była wyważona.

Bogdan Wyżnikiewicz

- Łatwiej byłoby wymienić cechy, jakich nie powinien mieć minister skarbu. Na
pewno musi posiadać duże doświadczenie i być zdecydowany. Bardzo dobrym
kandydatem byłby Jacek Socha, który mimo nacisków politycznych dokonał
rewolucji w myśleniu o prywatyzacji. Niezłym kandydatem byłby także Kazimierz
Marcinkiewicz, ale to już nieaktualne. Gdyby jednak wskazanie padło

[Gość: !]

CD >>>>>>>>>.

Bogdan Wyżnikiewicz

- Łatwiej byłoby wymienić cechy, jakich nie powinien mieć minister skarbu. Na
pewno musi posiadać duże doświadczenie i być zdecydowany. Bardzo dobrym
kandydatem byłby Jacek Socha, który mimo nacisków politycznych dokonał
rewolucji w myśleniu o prywatyzacji. Niezłym kandydatem byłby także Kazimierz
Marcinkiewicz, ale to już nieaktualne. Gdyby jednak wskazanie padło na Jacka
Sochę, byłby to bardzo dobry sygnał dla rynku, że premier z PiS docenia
fachowców i na nichstawia.

Andrzej Malinowski

- Jestem przeciwnikiem utrzymywania tego resortu, bo nie można zarządzać
majątkiem w oderwaniu od polityki gospodarczej. Jego kompetencje należałoby
podzielić między resorty gospodarki i finansów.

MGiP

prof. Jan Winiecki

- Najchętniej zlikwidowałbym to ministerstwo. Nie jest wcale potrzebne, a wiele
jego kompetencji pokrywa się z zadaniami innych resortów.

Alfred Adamiec

- Nie widzę dobrych kandydatur.

Marek Rogalski

- To niepotrzebny resort. Im mniej państwo miesza się w gospodarkę, tym lepiej.
Część niezbędnych kompetencji mogłoby ewentualnie przejąć MSP.

Richard Mbewe

- To, kto najlepiej sprawdziłby się na fotelu ministra gospodarki, zależy od
zakresu działania, jaki w nowym rządzie będzie miał ten resort. Nowy minister
gospodarki powinien skupić się na małej i średniej przedsiębiorczości. Powinien
rozwijać ten sektor, by stał się jednym z trzonów wzrostu gospodarczego.
Powinien organizować pieniądze z Unii Europejskiej i pomagać przedsiębiorcom je
wykorzystywać. Musi też umieć uruchomić pieniądze na partnerstwo publiczno-
prywatne i skierować je na nakręcanie koniunktury. Potrzeba zatem menedżera,
praktyka obeznanego ze światem biznesu, a nie polityką. Na tym stanowisku
widziałbym Wiesława Walendziaka lub zasiadającego dziś w radzie nadzorczej
telewizji Adama Pawłowicza.

Marek Zuber

- Najlepszym kandydatem jest Adam Szejnfeld. Od wielu lat zajmuje się
gospodarką, zarówno w Sejmie, jak i w terenie. Jest fachowcem, ma doskonały
kontakt z biznesem. Jego kandydaturę dobrze przyjęliby przedsiębiorcy,
inwestorzy i obie rządzące partie.

Jerzy Bartnik

- Osobą, która ma doświadczenie, jest Adam Szejnfeld (PO), przewodniczący
sejmowej Komisji Gospodarki. Jego wiedza pochodzi z bardzo mocnego kontaktu ze
środowiskiem biznesowym. Podobnie oceniam też posła Artura Zawiszę (PiS), który
może się poszczycić bardzo dobrym zrozumieniem polskich uwarunkowań
gospodarczych.

Bogdan Wyżnikiewicz

- Gospodarce potrzebna jest wizja szybkiego rozwoju, a nie silne naciski na
wykorzenianie korupcji, która jeszcze zwiększy odpowiedzialność urzędniczą i
przyczyni się do opieszałości w wydawaniu decyzji administracyjnych. Niezłym
kandydatem na ministra gospodarki byłby Adam Szejnfeld.

Andrzej Malinowski

- Najlepszym kandydatem jest Adam Szejnfeld. Po pierwsze — jest bardzo dobrze
przygotowany merytorycznie, bo od kilku lat jest szefem sejmowej Komisji
Gospodarki. Po drugie — zna dokładnie funkcjonowanie samorządów, a polityka
gospodarcza będzie inspirowała głównie lokalne przedsięwzięcia. Tu rozegra się
też problem walki z bezrobociem.

MSZ

Bogdan Wyżnikiewicz

- Idealny kandydat powinien znać biegle kilka języków obcych, mieć
doświadczenie w polityce, dobrą ugruntowaną pozycję międzynarodową, prestiż i
umiejętności negocjacyjne. Wśród najlepszych kandydatów widzę Władysława
Bartoszewskiego i Jacka Saryusza-Wolskiego.

Andrzej Malinowski

- Kandydat na szefa tego resortu powinien wykazać się biegłą znajomością
tematyki międzynarodowej, sporym doświadczeniem i umiejętnością korelacji
polityki z gospodarką. To przecież umiejętna dyplomacja otwiera drzwi
biznesowi. Bezkonkurencyjnym kandydatem jest Jacek Saryusz-Wolski.

Bartosz Krzyżaniak, MIR, KZ, BMK, » [e-mail]


"PULS BIZNESU"

[preslaw]

A cóż takiego dobrego dla budżetu i dla gospodarki zrobił Mirosław Gronicki?
Odchodziący rząd, w którym jest jeszcze ministrem Gronicki zaproponował by
obciąć wydatki na drogi! Moim zdaniem dobrym kandydatenm na to stanowisko
mógłby być Stefam Kawalec. Za Winieckim uważam, że niezła byłaby Gilowska. jej
w ogóel teraz brak. Dałaby sobie radę z Kaczyńskimi. Pozbycie się Gilowskiej to
chyba największy błąd Tuska. To ją powinien wystawaić na pierszą linię frontu
walki z PiSem a nie rozmemłanego, niekomunikatywnego Schetynę.

szóstka

[Gość: Rafis]

Sześciu naszych rozdaje karty - Jeszcze nigdy tylu Dolnoślązaków nie
uczestniczyło bezpośrednio w walce o władzę w Polsc

Czwartek, 6 października 2005r.

Możemy mieć trzech ministrów, szefów koalicyjnych partii oraz wpływowego
doradcę prezydenta.
Wśród kandydatów do ministerialnych tek wymienia się Kazimierza Michała
Ujazdowskiego,
Zbigniewa Chlebowskiego i Bogdana Zdrojewskiego



Ale to nie oni grają w tej chwili w Warszawie pierwsze skrzypce.
Najmocniejszymi Dolnoślązakami są Adam Lipiński i Grzegorz Schetyna, choć
nazwisko żadnego z nich nie pojawia się w kontekście przyszłego rządu. Pierwszy
jeszcze dwa tygodnie temu był wskazywany jako szef kancelarii premiera
Jarosława Kaczyńskiego. Drugiego wymieniano jako kandydata na ministra spraw
wewnętrznych. Jednak najbardziej prawdopodobne jest, że obaj będą raczej
piastować wysokie funkcje
w partiach i klubach poselskich Prawa i Sprawiedliwości i Platformy
Obywatelskiej, a nie w ławach rządowych.
Poczet wpływowych mieszkańców naszego regionu zamyka Jacek Protasiewicz.
Wrocławski europejski deputowany kieruje kampanią prezydencką Donalda Tuska i
jest postrzegany jako autor letniego sukcesu kandydata, który wydawał się być
skazany na porażkę.
Najmocniejsza w historii wolnej Polski reprezentacja Dolnego Śląska może
spowodować, że w końcu nasz region nie będzie postrzegany w Warszawie jak
odległa prowincja, która z problemami musi sobie radzić sama.

Sekretarz generalny Platformy Obywatelskiej Grzegorz Schetyna oraz
wiceprzewodniczący klubu poselskiego i partii Prawo i Sprawiedliwość Adam
Lipiński to w tej chwili absolutna Polska ekstraklasa polityczna. Pierwszy jest
w czteroosobowym zespole (obok Jana Rokity, Bronisława Komorowskiego i Hanny
Gronkiewicz-Waltz), który z ramienia PO będzie negocjował program przyszłego
rządu. Drugi to, obok Ludwika Dorna, najbliższy współpracownik braci
Kaczyńskich i szara eminencja PiS-u. To on w tej chwili ma utrzymać w ryzach
posłów PiS-u i struktury tej partii. Żeby uniknąć schematu, jaki kilka lat temu
spotkał AWS.
Obaj politycy, mimo różnic w poglądach, są do siebie bardzo podobni. Konkretni
i sprawni – w blasku kamer i fleszy nie czują się tak dobrze, jak ich koledzy.
Obaj też jak ognia unikają rozmów o tym, jaką tekę lub fotel dostaną przy
podziale stanowisk.
– Najważniejszy jest program nowego rządu. Kto go będzie realizował to naprawdę
drugorzędna sprawa – mówi Grzegorz Schetyna, który prawdopodobnie pozostanie
sekretarzem partii i być może będzie też kierował klubem poselskim.
Podobnie jak w swojej formacji Adam Lipiński.
– Żeby zostać ministrem, trzeba wcześniej ciężko pracować w komisjach
sejmowych. I długo się do tego przygotowywać. Ja siebie nigdzie tam nie widzę.
Wolę robić to, co teraz – mówi poseł PiS-u z okręgu jeleniogórsko-wałbrzyskiego.

Pogłoski niebezpieczne
Ale to niejedyni przedstawiciele z Dolnego Śląska, którzy mają realny wpływ na
kształt Polski
w najbliższych czterech latach.
Z wrocławskiej listy PiS-u do parlamentu wszedł, z dziewiątym wynikiem w kraju,
Kazimierz Michał Ujazdowski. Wicemarszałek poprzedniego Sejmu. I były minister
kultury. Ujazdowski to wysoka figura w talii Kaczyńskich. W Prawie i
Sprawiedliwości zajmuje się ostatnio sprawami zagranicznymi i jest
prawdopodobne, że właśnie taką tekę obejmie w rządzie Kazimierza
Marcinkiewicza. O ile nie wybierze jej dla siebie Jan Rokita.
Nazwisko posła z wrocławskiej listy PiS-u pojawia się także wśród kandydatur do
teki ministra kultury i objęcia fotela marszałka Sejmu. – Proszę mnie nie
zmuszać, bym komentował takie pogłoski. W Polsce takie plotki są niebezpieczne,
bo najczęściej oznaczają, że dany polityk takiej funkcji nie dostanie – mówi
Kazimierz Michał Ujazdowski.
Prawda jest taka, że o tym, gdzie ostatecznie skończy ten polityk, zadecydują
rozmowy koalicyjne.

W górę i w bok
Jeszcze lepszy wynik, bo piąty w kraju, zdobył we Wrocławiu Bogdan Zdrojewski.
Były prezydent Wrocławia w poprzedniej kadencji był mało widoczny, mimo że
szefował stałej podkomisji sejmowej. Jednak samorządy (a tym się zajmuje w PO)
nie były modne i Zdrojewski nie pojawiał się w mediach. Nie zdobył też sobie
kluczowej roli w Platformie. Teraz jednak uzyskał więcej głosów niż Jan Rokita
i jego znaczenie w partii rośnie. Jego nazwisko pojawia się wśród kandydatów do
teki ministra kultury, ale nominacja zależy od rozmów koalicyjnych.
Zupełnie inaczej jest ze Zbigniewem Chlebowskim, wałbrzyskim posłem PO. Przez
cztery lata był on drugim ekspertem swojej partii w kwestiach ekonomicznych.
Wydawało się, że po rezygnacji Zyty Gilowskiej to on będzie nadawał ton swojej
partii w tej dziedzinie. Jednak koledzy mają mu za złe, że w kampanii wyborczej
nie był w stanie obronić przed atakami PiS-u podatku liniowego 3 razy 15.
Wydaje się, że także w tej kadencji będzie ekonomicznym numerem 2 w Platformie,
bo to nie on, ale Hanna Gronkiewicz-Waltz uczestniczy w formowaniu rządu. Czy
któreś z ministerstw gospodarczych dostanie się Chlebowskiemu? Nie wiadomo.
Jeśli jednak znajdzie się poza rządem – z całą pewnością będzie mocnym
kandydatem na szefa komisji finansów, która ma ogromy wpływ na to, gdzie
trafiają budżetowe pieniądze.

Młoda krew
Ostatni, ale wcale nie najmniej ważny, jest szef kampanii prezydenckiej Donalda
Tuska – Jacek Protasiewicz. Młody wrocławski europoseł przebojem wdarł się do
politycznej pierwszej ligi. Zanim zaczął zajmować się kampanią Tuska,
prezydencki kandydat Platformy tracił dystans do rywali. Teraz jest liderem
sondaży. Partyjni koledzy, podobnie jak polityczni rywale, doceniają
umiejętności byłego rzecznika prasowego wrocławskiego magistratu.
– Koncentruję się tylko na kampanii prezydenckiej. Na rozmowy koalicyjne i
zakulisowe rozgrywki zupełnie nie mam czasu – mówi Jacek Protasiewicz.
Europejski deputowany z PO nie wie także, co będzie robił po wyborach
prezydenckich. Jak sam mówi, z Brukseli rezygnować nie zamierza. – Być może
prezydent Tusk poprosi go o to, by został jego doradcą. Protasiewicz z Brukseli
chyba nie zrezygnuje, ale uzyskany w tej kampanii kapitał polityczny i wpływy w
otoczeniu Donalda Tuska kiedyś zaprocentują – ocenia jeden z dolnośląskich
polityków PO. •

Bartłomiej Knapik - Słowo Polskie Gazeta Wrocławska

Zmian w podatkach nie będzie

[Gość: !]

Zmian w podatkach nie będzie


Obniżenie wydatków i niewielki wzrost dochodów - jak dowiedziała się "Rz",
takie są propozycje zmian do ustawy budżetowej na przyszły rok przygotowywane
przez Prawo i Sprawiedliwość


Kazimierz Marcinkiewicz, kandydat na premiera, zapowiedział, że w przyszłym
roku nie będzie zmian w podatkach.

- W ciągu dwóch, trzech miesięcy chcemy przygotować odpowiednie propozycje,
które Sejm uchwaliłby na przełomie czerwca i lipca. Jednak zaczną one
obowiązywać dopiero od początku 2007 r. - powiedział polityk PiS. Przypomnijmy,
że jeszcze parę dni temu mówiono o likwidacji od przyszłego roku opodatkowania
przychodów z oszczędności (podatek Belki).

Prawo i Sprawiedliwość zakłada natomiast obniżenie wydatków - w stosunku do
projektu budżetu złożonego przez odchodzącego ministra finansów Mirosława
Gronickiego - o 2,2 mld zł. - Deficyt budżetowy może zostać obniżony do 30 mld
zł. Dochody budżetowe w 2006 r. wyniosłyby 191,7 mld zł, a wydatki 221,7 mld
zł - powiedział "Rz" Cezary Mech, który jest kandydatem PiS na ministra
finansów. Przypomnijmy, że odchodzący szef resortu finansów Mirosław Gronicki w
projekcie budżetu na 2006 r. proponował, aby dochody budżetowe wyniosły 191,3
mld zł, a wydatki 223,9 mld zł. A planowany niedobór w kasie państwa to prawie
33 mld zł.

Co powiedzą partnerzy
- Bez konsultacji z partnerami z przyszłej koalicji trudno podać szczegóły.
Chcemy jednak iść w kierunku obniżenia wydatków administracyjnych - wyjaśnia
Mech. - Instytucje budżetu dostaną niższe limity wydatków, a poza tym
rozpocznie się realizacja programu "Tanie państwo" - dodaje. Wspomniany przez
niego program zakłada m.in. likwidację części specjalistycznych inspekcji oraz
agencji i funduszy.

- Być może jeszcze na początku 2006 r. nie będzie widoczny spadek wydatków
administracyjnych, ale w skali całego roku nastąpi ich zmniejszenie - tłumaczy
Cezary Mech. Zastrzega, że ostateczny kształt autopoprawki zależy od
konsultacji z Platformą Obywatelską.

Również Kazimierz Marcinkiewicz powiedział wczoraj na konferencji prasowej
poświęconej programowi przyszłego rządu, że chce rozmawiać o autopoprawce do
budżetu na 2006 r. z Janem Rokitą,kandydatem Platformy Obywatelskiej na
wicepremiera.

PO chce niższego deficytu
- Zgadzamy się, że trzeba przygotować autopoprawkę do projektu budżetu, należy
zmniejszyć założony w projekcie obecnego rządu deficyt, trzeba również
ograniczyć wydatki administracyjne - mówi "Rz" Zbigniew Chlebowski, poseł PO.

Platforma ma jednak jedno zastrzeżenie. - Nie podoba nam się propozycja
kandydata na premiera, mówiąca, iż deficyt przez trzy następne lata ma być
stały i wynosić dokładnie 30 mld zł - mówi Chlebowski. - Problemem Polski
jestogromny dług publiczny, konsekwencją tego są wysokie koszty jego obsługi.
Dlatego deficyt należy zmniejszać tak bardzo, jak to tylko możliwe. - Nie
powinno być większych problemów z uzgodnieniem autopoprawki, bo oba ugrupowania
chcą zgłosić zmiany do projektu zostawionego przez rząd Marka Belki. Zgadzają
się też, że trzeba zmienić sposób tworzenia budżetu. To jednak nastąpi dopiero
od 2007 roku - nieoficjalnie mówi polityk zorientowany w rozmowach
koalicyjnych.

To się nie uda
W projekcie ustawy budżetowej, który przygotował minister Mirosław Gronicki,
założono, że wydatki administracyjne w 2006 r. wyniosą 8,8 mld zł, a więc 3,8
proc. więcej niż w tym roku.

Autorzy autopoprawki mogą dokonać dwóch ruchów, które zmniejszą tę kwotę.
Zostawić je na nominalnym poziomie z tego roku i obciąć wydatki majątkowe, a
więc niezwiązane bezpośrednio z działalnością urzędów, a np. remontami,
informatyzacją itp. Z analizy projektu ustawy budżetowej na 2006 rok wynika, że
dać to może maksymalnie 770 mln zł oszczędności. Jeśli natomiast mają one być
większe, to w grę musi wchodzić zmniejszenie zatrudnienia lub likwidacja
niektórych urzędów.

W program ograniczenia wydatków administracyjnych nie wierzy Janusz Jankowiak,
główny ekonomista BRE Banku. - Bardzo ryzykowne, a jednocześnie mało skuteczne
jest szukanie oszczędności w administracji. Nawet jeżeli w krótkim okresie uda
się zmniejszyć wydatki, to później znów zaczynają one rosnąć. Taka jest
naturalna kolej rzeczy - mówi Jankowiak. - Szukanie poważnych i trwałych
oszczędności musi dotyczyć wydatków socjalnych, bo mają one największy udział w
budżecie - dodaje.

Negatywnie na sytuację budżetu w przyszłym roku mogą wpłynąć zapowiedzi zmian w
świadczeniach społecznych. W przedstawionym programie Kazimierza Marcinkiewicza
jest m.in. propozycja zmian zasad waloryzacji emerytur i rent, wydłużenia
urlopów macierzyńskich, przywrócenia funduszu alimentacyjnego.

- To kosztowne propozycje. Ale na razie nie wiadomo, na ile jest to kampania
wyborcza, a na ile program przyszłego rządu - mówi Mateusz Szczurek, główny
ekonomista ING Bank Śląskiego.

PAWEŁ BLAJER, m.p.
"RZECZPOSPOLITA"

PiS najcelniej trafia w poglądy Polaków na gospoda

[Gość: !]

SONDAŻ

PiS najcelniej trafia w poglądy Polaków na gospodarkę

Chcemy silnego państwa


Program gospodarczy zwycięzców wyborów parlamentarnych jest atrakcyjniejszy niż
propozycje Platformy Obywatelskiej - wynika z sondażu GFK Polonia


Badanie przeprowadzone tydzień temu na zlecenie "Rzeczpospolitej" jasno
pokazuje, że Polakom bardziej podoba się wizja państwa opiekuńczego, silnego,
zdolnego do przeciwstawienia się wpływom obcych krajów w kluczowych gałęziach
gospodarki. Państwa, które nie pozbędzie się "rodowych sreber", takich jak PKO
BP czy PZU, bo są "ważne dla gospodarki". Państwa, które pomoże
najbiedniejszym, wybuduje autostrady, zlikwiduje niepotrzebne, w powszechnym
odczuciu, agencje rządowe.

Na pytanie, która partia powinna wziąć odpowiedzialność za gospodarkę, 18 proc.
respondentów wskazało na PiS, a tylko 11 proc. na PO, partię, w której
szeregach jest zdecydowanie więcej uznanych ekonomistów. Co prawda, większość
badanych twierdzi, że odpowiedzialność powinna spoczywać na obydwu partiach (57
proc.), ale zdecydowanie popiera pomysły PiS.

I tak za wprowadzeniem ulg na dzieci opowiedziało się aż 88 proc. badanych, z
czego 59 proc. jest zdecydowanie na tak. Co ciekawe, chociaż budowa autostrad w
Polsce w powszechnej świadomości jest przykładem nieudolności kolejnych rządów,
to chcemy, by to państwo było odpowiedzialne za tę sferę. Za pozostawieniem w
gestii rządu budowy autostrad opowiedziało się aż 76 proc. badanych.
Przeciwnych było tylko 13 proc. Kolejnym przykładem na to, że Polakom bardziej
odpowiada wizja gospodarki Prawa i Sprawiedliwości, jest stosunek do
wejścianaszego kraju do strefy euro. Według ponad połowy badanych (53 proc.)
rząd powinien spowolnić starania o przyjęcie wspólnej waluty.

Kolejny raz potwierdziła się też teza, że Polacy niechętnie podchodzą do
prywatyzacji i chcą, by państwo zachowało kontrolę nad ważnymi sektorami
gospodarki. Na pytanie, czy nowy rząd powinien pozostawić w gestii skarbu
państwa przedsiębiorstwa z sektora górniczego, gazowego czy sieci
energetycznych, "zdecydowanie tak" odpowiedziało aż 53 proc. badanych,
a "raczej tak" 32 proc. Przeciwnych było tylko 6 proc. Podobny stosunek mamy do
tego, czy nowy rząd powinien pozostawić w rękach państwa udziały w
przedsiębiorstwach "ważnych dla gospodarki", np. PZU czy PKO BP. "Za" jest aż
81 proc. Polaków, "przeciw" tylko 8 proc.

Z badania wynika też, że Polacy chcą, by rząd wprowadził ulgi podatkowe dla
osób wychowujących dzieci. Ten pomysł popiera 88 proc. respondentów. Stoi on w
sprzeczności ze sztandarowym pomysłem PO wprowadzenia jednolitej stawki
podatków: VAT, dochodowego od przedsiębiorstw i od dochodów osób fizycznych,
ale bez żadnych ulg. Tymczasem to jedyny pomysł Platformy, który oceniamy
lepiej niż propozycję PIS. Za jedną stawką opowiedziało się 41 proc. badanych
("zdecydowanie tak" 26 proc., "raczej tak" 15 proc.), przeciw 32 proc., 26
proc. nie ma na ten temat zdania.

Dużą popularnością cieszy się pojawiająca się co cztery lata w kampanii
wyborczej obietnica likwidacji agencji rządowych. To propozycja zarówno PiS,
jak i PO. Popiera ją 63proc. badanych. Jak zwykle chcemy też, by nowy rząd
obniżył zatrudnienie w administracji. "Za" jest 85 proc. respondentów. Kolejny
pomysł PiS, który popieramy, to wprowadzenieulg w składkach ZUS dla
przedsiębiorców (88 proc. głosów "za").

MARCIN CZEKAŃSKI
Badanie wykonała na zlecenie "Rz" GFK Polonia w dniach 1-4 października.
Przebadano reprezentatywną dla dorosłych mieszkańców kraju grupę tysiąca osób.


Nikt nie lubi liberałów

Ireneusz Krzemiński, socjolog
Polacy wybierają silne państwo, bo pomimo kolejnego roku wzrostu gospodarczego
mamy najwyższe bezrobocie w UE. Poza tym większości Polaków liberalizm kojarzy
się negatywnie i ten lęk wykorzystało PiS do wypromowania swoich pomysłów w
opozycji do koncepcji PO. Z badania wynika też, co obserwujemy od początku
transformacji, że Polacy nie mają spójnej wizji gospodarki, ich poglądy są
pełne sprzeczności: chcą wspomagającego państwa, ale chcą też niższych opłat i
obciążeń.


.......i jeszcze:
www.rzeczpospolita.pl/teksty/wydanie_051011/ekonomia_a_7-2.F.jpg


Żródło: "RZECZPOSPOLITA"

PiS fiction, czyli gra na czas

[Gość: !]

PiS fiction, czyli gra na czas
11 października 2005
Bartosz Krzyżaniak



Cele strategiczne rządu nie trzymają się kupy. To wyborcza gra na zwłokę — tak
ekonomiści oceniają pomysły PiS.
Kazimierz Marcinkiewicz, kandydat PiS na premiera, ogłosił wczoraj cele rządu
na lata 2005-09. Strategiczne to naprawa państwa i solidarna polityka
gospodarcza. Prawdopodobny przyszły premier chciałby zrealizować też cztery
cele uzupełniające, 44 szczegółowe i ponad 160 pomocniczych. Zadeklarował
zasady, które mają się stać podstawą postępowania m.in. rządu: jawność życia
publicznego, honorowe postępowanie, skromność i uczciwość.

Pod publikę
Zdaniem Andrzeja Sadowskiego z Centrum im. Adama Smitha (CAS), wczorajsze
deklaracje PiS są niczym innym, jak tylko drugą odsłoną kampanii wyborczej.

— Należy je traktować jako instrument gry politycznej, a nie rzeczywisty
program rządu — uważa ekspert CAS.

Przedstawiony wczoraj dokument pt. „Solidarne państwo solidarnych obywateli” ma
być podstawą dyskusji między PiS a PO w sprawie przyszłego programu rządu.

Składa się w dużej mierze z pomysłów, jakie PiS niosło na sztandarach podczas
kampanii parlamentarnej. Znalazły się w nim postulaty obniżenia podatków,
wprowadzenia ulg na wychowanie dzieci, obniżenia składek ZUS w przypadku
tworzenia nowych miejsc pracy, likwidacji „niepotrzebnych obciążeń podatkowych”
czy wprowadzenia przyspieszonej amortyzacji.

W dokumencie czytamy też o pełnej informatyzacji administracji publicznej,
lepszym wykorzystaniu środków na budowę dróg i autostrad i zwiększeniu środków
na kolej. PiS planuje też powołanie ministerstwa rozwoju regionalnego oraz
zakłada „wyrównanie szans rozwoju województw najsłabszych”.

To już było
Oprócz powrotu do finansowania służby zdrowia z budżetu PiS planuje
przywrócenie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej i podporządkowanie mu
Państwowej Inspekcji Pracy. Jednym z postulatów jest ograniczenie nadużywania
samozatrudnienia jako metody obniżania kosztów, oraz ograniczenie obowiązku
pracy w niedzielę i święta do niezbędnego zakresu podyktowanego interesem
społecznym. PiS chce też wprowadzić ubezpieczenie od bezrobocia, zdecydowanie
wyższe zasiłki rodzinne, podwyższyć opłacane z budżetu składki emerytalne za
osoby korzystające z urlopów macierzyńskich i wychowawczych oraz utworzyć nowy
fundusz alimentacyjny. Natomiast waloryzacja rent i emerytur ma uwzględniać
(oprócz inflacji) także efekty wzrostu gospodarczego.

Mieszanka wybuchowa
— Wygląda na to, że pan Marcinkiewicz wysłuchał polityków wszystkich opcji,
łącznie z Samoobroną, skompilował ich pomysły w całość. Są tu bowiem postulaty
socjalistyczne, demokratyczne i demagogiczne, których razem zrealizować się nie
da — uważa Richard Mbewe, główny ekonomista WGI DM.

Jako przykład podaje propozycje obniżania podatków (czyli zmniejszania wpływów
budżetowych) przy jednoczesnym zwiększeniu pomocy socjalnej.

Według Richarda Mbewe, propozycje PiS są częścią taktyki wyborczej, która ma na
celu dotrwanie do drugiej tury wyborów prezydenckich bez podejmowania wiążących
dla przyszłego rządu decyzji.

Źródło:
Archiwum Puls Biznesu
wyd. 1948 str. 4

Jak PiS i PO chcą ratować kolej

[Gość: !]

Jak PiS i PO chcą ratować kolej

Krzysztof Aładowicz 12-10-2005 , ostatnia aktualizacja 11-10-2005 18:08

Trzeba znaleźć w budżecie 8 mld zł na jak najszybsze oddłużenie PKP - twierdzą
przyszli koalicjanci z PO i PiS. Eksperci przygotowujący program
restrukturyzacji kolei dla Platformy proponują dodatkowo zwolnienie 20 tys.
kolejarzy i szybką prywatyzację. Do tego obydwie partie podchodzą z rezerwą

- Nowy rząd musi szybko zająć się reformą Polskich Kolei Państwowych, bo firmie
grozi katastrofa - mówią przedstawiciele PiS i PO, którzy przygotowali programy
restrukturyzacji kolejowych spółek.

- To najbardziej palący problem po naprawie sytuacji w służbie zdrowia - uważa
Adrian Furgalski, dyrektor Zespołu Doradców Gospodarczych TOR. Należy do
zespołu ekspertów PO kierowanego przez Stefana Kawalca i przygotowuje program
działań ratujących kolej.

- Nie dostałem jeszcze pozwolenia na ujawnienie treści całego programu, jednak
nasze założenia nieco różnią się od propozycji PiS - mówi Furgalski.

Zgadza się z nim Krzysztof Tchórzewski, członek zarządu PKP Energetyka, poseł
elekt, autor PiS-owskiego "Programu restrukturyzacji finansowej i własnościowej
spółek Grupy PKP".

Przyszli koalicjanci zgodnie uważają, że bez pomocy państwa polskiej kolei nie
da się uratować. Dlatego rząd musi ją wesprzeć podobnie jak kilka lat temu
górnictwo czy hutnictwo.

- Skarb państwa musi przejąć obligacje o wartości prawie 6 mld zł, które kiedyś
PKP wyemitowało na restrukturyzację, oraz pomóc w spłacie 2 mld zł długów
Przewozów Regionalnych wobec innych firm, także emitując obligacje
dziesięcioletnie - mówi Tchórzewski.

Uspokaja, że spłata starych obligacji rocznie będzie kosztowała budżet państwa
ok. 350 mln zł, z czym rząd powinien sobie poradzić.

Zgadza się z nim Furgalski: - Bez takiej pomocy nie ma co myśleć o rozwoju
kolei. Trzeba będzie się przygotować na jej szybki upadek - mówi.

Obie partie zgadzają się również, że nie należy prywatyzować kolejowej
infrastruktury. Jednak na tym punkcie zbieżność poglądów PO i PiS w
najważniejszych sprawach się kończy.

Furgalski uważa, że w ciągu roku trzeba z PKP zwolnić 20 tys. spośród ok. 135
tys. pracowników. - W tej chwili rocznie odchodzi po kilkaset ludzi. Trzeba w
końcu zrobić ten krok raz a dobrze - twierdzi Furgalski. - Oczywiście podobnie
jak w górnictwie w zwolnieniach grupowych z różnego rodzaju osłonami musi
pomagać państwo. Szacuję, że potrzeba na to ok. 300 mln zł.

W programie PiS o zwolnieniach nie ma ani słowa. - Jak nasz program zostanie
przyjęty, to polska kolej będzie w stanie się rozwinąć i nie będzie trzeba
zwalniać - uważa Tchórzewski.

Hasło "zwolnienia" budzi wielkie kontrowersje również wśród polityków samej
Platformy. Poseł PO Tadeusz Jarmuziewicz, zajmujący się problemami transportu,
twierdzi, że jego partia się nie zgodzi na takie rozwiązanie. - To są jakieś
chore pomysły, przecież zwolnienia na taką skalę to nic innego jak dążenie do
likwidacji przedsiębiorstwa. Nie osiągnie się lepszego poziomu funkcjonowania,
gdy myśli się tylko o zwolnieniach - twierdzi.

Obie partie mają również odmienne poglądy na metody prywatyzacji kolei. PiS
proponuje, by spółki Cargo (zajmuje się przewozami towarowymi), PKP Energetyka,
Telekomunikacja Kolejowa sprywatyzować poprzez giełdę. Ekspert PO uważa, że nie
należy się bać inwestora strategicznego.

Tchórzewski: - Na giełdzie będzie można zadbać o większą przejrzystość procesu.
Będziemy mieli pewność, że spółki nie trafią w przypadkowe ręce.

Furgalski odpowiada: - To nie jest argument, bo na giełdzie każdy może wykupić
akcje i wówczas firma może znaleźć się nie tam, gdzie trzeba.

Jeżeli chodzi o Intercity, Szybką Kolej Miejską z Gdańska i Linię Hutniczo-
Szerokotorową, to Tchórzewski też stawia na giełdę, choć nie wyklucza
poszukiwania inwestora strategicznego.

- Intercity trzeba jednak sprywatyzować do końca 2006 roku, a nie, jak
proponuje Krzysztof Tchórzewski, do 2007 roku - mówi Furgalski. - Spółka pilnie
potrzebuje dokapitalizowania i nie ma na co czekać, bo nie poradzi sobie, gdy
po liberalizacji rynku w 2010 roku wejdą do nas wielkie firmy z Zachodu.

Kolejny problem to PKP SA, która skupia wokół siebie wszystkie kolejowe spółki.
Platforma proponuje, by firma działała tylko do czasu zakończenia
restrukturyzacji, a potem została zlikwidowana. PiS chce utrzymać tę spółkę i
planuje podzielenie jej na dwie części - PKP SA, która ma posiadać całą
infrastrukturę potrzebną do funkcjonowania kolei (Polskie Linie Kolejowe,
nieruchomości), reprezentować kolejowe spółki w kontaktach międzynarodowych i
koordynować ich działania, oraz Fundusz Mienia Kolejowego SA, który by przejął
cały majątek niepotrzebny do bieżącego działania (stare linie kolejowe,
budynki, stacje itp.).

- To zupełnie niepotrzebne tworzenie kolejnych tworów - uważa Furgalski.

Pomimo tych różnic przedstawiciele partii twierdzą, że szybko się dogadają.
Wcześniej jednak do porozumienia muszą dojść eksperci Platformy z politykami
Platformy.

Jak na projekty zmian w PKP reagują związki zawodowe? Zdecydowanie bliższe są
im propozycje PiS. - Czekamy na rozwój sytuacji, ale projekt przyjmujemy z
nadzieją - mówi Jerzy Kędzierski, przewodniczący Federacji Związków Zawodowych
Pracowników PKP.

Również Sekcja Krajowa Kolejarzy NSZZ "Solidarność" nie powinna mieć problemów
z przyjęciem tych pomysłów - przewodniczący związku Stanisław Kogut został
senatorem z ramienia PiS.

GAZETA WYBORCZa