Komentarz

[witleg]

Chyba zamast matkę poloniści...

Komentarz

[himhith]

Pani Marzenko. Te slowa powinna pani raczej skierowac do ustrawodawcy, ktory
uchwala takie, a nie inne prawo a nie do pranikow...

[ich1]

Za tak chamskie manipulacje powinniście smażyć się w dziennikarskim piekle.
Wstydu nie macie, żeby tak ludziom robić wodę z mózgu.

Polscy sedziowie to zlodzieje

[Gość: Anglik]

Zlodziejstwo wsrod polskich sedziow przybiera rozmiar farsy i kpiny z nas
wszystkich.

[Gość: dro]

jestes bezczelnym burakiem i idiota do tego.
mozesz wskazac choc jeden punkt, na ktorym jakikolwiek sedzia w tej sprawie
zarobil lub chocby mogl zarobic ?
zrob to, a odszczekam to co powyzej ...

Droga Pani Redaktor

[Gość: killla]

jeżeli pisze Pani o "sprawiedliwości" to powinna Pani zwrócić uwagę również na
pewne kwestie :
- czy sprawiedliwe jest oszukiwanie dostawcy i niepłacenie za towar ?
- czy nie byłoby sprawiedliwe gdyby matka pozwanego zapłaciła za jego (swój)
dług zamiast ukrywać się w stanach. Dlaczego tej kwestii nie poruszyła Pani w
swoim artkule ?
- Sąd niewątpliwie popełnił błąd (a przynjamniej dopuścił się ogromnej
niestaranności w wykonywaniu swych obowiązków), ale dorosła osoba powinna czytać
zawiadomienia z Sądu. A wraz z nakazem zapłaty pozwany dostaje pouczenie o
czynnościach jakie może podjąć, oraz czym będzie skutkowac zaniechanie tych
czynności. Jeżeli dorosły cżłowiek nie umie przez 2 tygodnie (tyle jest na
sprzeciw/zarzuty od nakazu zapłaty, a liczy sie to od daty otrzymania przez
adresata przesyłki pocztowej) napisać sam stosownego pisma, to czy nie powinien
udać się do prawnika ? Sprawa była ewidentnie do wygrania, więc nawet koszty
zastępstwa procesowego zostałyby mu zwrócone.
- jeżeli przekreoczenie terminu do złożenia sprzeciwu/zarzutów miało miejsce z
przyczyn od pozwanego niezależnych, to z pewnością Sąd przywróciłby mu termin do
złożenia stosownego pisma. Skoro nie ma o tym ani słowa w artykule można wnosić,
że pozwany najzwyczajniej w świecie "przespał" ten 14 dniowy termin.
- trudno mieć pretensje do komornka że wykonuje swoje obowiązki zgodnie z
wnioskiem wierzyciela. Gdyby tego nie robił poniósłby poważne konsekwencje, z
utratą prawa do wykonywania zawodu włącznie.

[Gość: Yossarian]

Kobieto, myśl przed pisaniem.

[Gość: dro]

a ja nie rozumiem jak to sie stalo ze hurtownia pozwala nie te osobe ktora trzeba?
mam na ten temat pewien pomysl
(zeby nie bylo - znam taka sytuacje i sam tego nie wymyslilem):
synek handluje, robi w ciula dostawcow podajac sie za odbiorce i przedsiebiorce,
a firma jest na mamusie wiec jemu nic nie mozna zrobic (tak przynajmniej myslal
do momentu az go ktos pozwal - wtedy go tak zatkalo, ze stal jak wryty 14 dni i
przelecial mu termin na odwolanie)

[life_ever]

Otóż to. Szkoda, że w tekście zabrakło wyjaśnienia, czy synuś pracował w
hurtowni itd. Ale pewnie wtedy nie udałoby się autorce obronić tezy, którą
obrała już na początku.
A teza jest taka: Jak Kali komuś ukraść krowę, to jest O.K. Za to niedobrze,
jak ktoś krowę ukraść Kalemu.
Kupy się to nie trzyma

[droch]

To jest zwyczajny dziennikarski lepperyzm! Kompilacja Renaty B. i Danuty H.
To może też nie trzeba spłacać odsetek w banku, bo ja nie rozumiem, jak można
oddawać więcej niż się pożyczyło?

[altintop6]

Pani redaktor, mogła pani zrobić coś dobrego. Mogła pani tekstem pokazać
ludziom, że trzeba czytać to, co przychodzi z sądu, że nie wolno tego
lekceważyć i liczyć na to, że samo się wyjaśni. Ale nie zrobiła pani tego. A to
poważny problem - ja mnóstwo razy spotkałem się u ludzi z taką życiową
postawą: "nie płacę kary, bo mi nic nie zrobią", "wyrzucam mandat zza
wycieraczki do kosza, nic mi nie udowodnią", "nie odbieram wezwań z sądu to mi
nic nie zrobią". A te czasy już dawno minęły, dzisiaj na takie cwaniactwo nie
ma już miejsca. Dla innych to wygodny sposób chowania głowy w piasek. Np.
sławny chłopak siedzący rzekomo za sfałszowanie legitymacji szkolnej tak samo -
nie reagował na kilka pism z sądu, bo miał je gdzieś i udawał że go nie ma. A
potem nagle zaczyna się płacz i szukanie sprawiedliwości.
Czy zdaje sobie pani z wymowy swojego artykułu? Robi pani ofiarę z człowieka,
który nic w swojej sprawie nie zrobił i obwinia wszystkich dokoła. Nie wyjaśnia
pani najważniejszej okoliczności - dlaczego w ogóle wierzyciel pozwał tego
syna, skoro nie powinien? Świadomie naraził się na porażkę w procesie?
Co więcej - popatrzmy na to z tej strony, że zwykła przyzwoitość wymaga, żeby
matka zapłaciła dług. O tym, że syn ma kłopoty wie przecież od wielu lat.
Dlaczego pozwala by zaległość rosła, by ścigał go komornik? Przecież w ogóle
nie trzeba podważać tego całego nakazu, nie trzeba pisać żadnych skarg do
prezesa sądu czy ministra - wystarczy spłacić dług, można to zrobić nawet za
pozwanego. Prawda, że to proste? Przecież o to i tylko o to chodzi w sprawach
cywilnych - żeby wierzyciel odzyskał swoje pieniądze!
I po co te wielkie słowa o rzekomym skazaniu i sprawiedliwości - czy z tego
tekstu któryś z czytelników dowiedział się, co ma zrobić, gdy się znajdzie w
takiej sytuacji? Dlaczego to jest możliwe i co zrobić by się w takiej sytuacji
nie znaleźć? Nie, nie dowiemy się. Czy to jest poważne traktowanie czytalnika?