Do Rafisa o Kuklińskim

[Gość: bonczek]

W świecie szpiegów podobnie jak w dyplomacji istnieje pewien język
porozumiewania się pomiędzy dwoma stronami barykady.Ma on pewne zasady do
których oba z mocartw zobowiązały się odpowiednimi trkatatami i ustaleniami z
których część ujrzała światło dzienne a część nie. Priorytetową zasadą
owego "języka" jest szeroko zrozumiała nietykalność swoich szpiegów przez
przeciwnika gdy powrócą do "pracodawcy". Innymi słowy Kukliński uciakająć czy
też wyjeżdżając do USA mógłby się w/g owej zasady czuć bezpiecznym. O tym
przekonują i upewniają nas historie innych jak np Philbiego /który zmarł w
spokoju w służbie ZSRR po powrocie / czy tez Pieńkowskiego, który nie zdążył
opóścic ZSRR i jak skończył to zapewne wiecie.( zasady te nie dotyczą tylko
dysydentów)Sprawa Kuklińskiego jest o tyle ciekawa, że wielki brat a mam tu
na myśli USA po raz pierwszy w znanej nam historii czyni kanałami mniej
oficjalnymi starania by pana pułkownika pozbyć się z USA z całym mu należnym
szacunkiem i honorami. Dowodzą tego nieoficjalne rozmowy jaki Miler odbył
piastując stanowisko szefa MSWiA, jak również cała euforia i kontrowersjie
przy jego przyjeździe do Polski i ewentualnym miszkaniu w Krakowie (chyba).
Jest to chyba wyjątek w historii USA by takie próby nieoficjalne podejmowało
bo sięgając wzrokiem i pamięcią wstecz nie było takich przypadków a jedynie
wymiany na moście berlińskim. Nawet ów bohater , który w 1976 uprowadził
miga 23 do Japonii nie jest stawiany w takiej sytuacji jak Kukliński.
Rodzi się zatem pytanie dlaczego w ten sposób jest nagłaśniana i finalizowana
sprawa Kuklińskiego i jego powrotu do Ojczyzny?
Ano coraz weselej się robi tym bardziej iż oficjalne organy ZSRR oraz Rosji
nie wypowiedziały się w sposób jednoznaczny i oficjalny o swoim do niego
stosunku co czyniły w przypadku innych szpiegów bedacych obywatelami tzw
demoludów.Nasz nowy wielki brat obudził się dopiero po kilkunastu latach z
ręką w nocniku ,że tak naprawdę rola pułkownika nie była taka, jaka firmują
nam nasze media i media zachodnie (z wyjątkiem NYT)a ,że tak naprawdę był
Kukliński niczym innym jak forpocztą ZSRR (to czy świadoma czy nie - nie
wiem) mającą w sposób jednoznaczny dać USA do zrozumienia jaka polityke w
stosunku do PRL bedzie prowadził ZSRR.Pamiętajmy ,że wtedy stała na ostrzu
noża sprawa ewentualnej inwazji USA na Kube.Generalnie informacja sprowadzałą
się do tego "że nie wejda" bo o tym decydowały dokumenty jakie przekazał
dotyczące wprowadzenia stanu wojennego. Głupio teraz w świetle tych wydarzeń
chłopcom z "etosu" bo brat wiedział, nie powiedział a to było tak....
Regan oczywiście tłumaczył się czemu tego nie zrobił jak to zapewne co starsi
pamiętają generalnie jednak w tymm ekstremalnym momencie wypiął sie
na "Solidarność".Dni płynęły , Kuklińskiego obwołano bohaterem i płyneły łzy
wzruszeń i radości jakich to oficerów bohaterów mamy w swoich szeregach aż do
czasu gdy Wielki Brat ocknął się i by wyjśc do końca z twarzą zaczął czynić
to o czym wyżej napisałem......return to origin panie pułkowniku!!!
czy bohater czy zdrajaca zatem?

pozdrawiam bonk

[Gość: Janek]

Gość portalu: bonczek napisał(a):

> W świecie szpiegów podobnie jak w dyplomacji istnieje pewien język
> porozumiewania się pomiędzy dwoma stronami barykady.Ma on pewne zasady do
> których oba z mocartw zobowiązały się odpowiednimi trkatatami i ustaleniami z
> których część ujrzała światło dzienne a część nie. Priorytetową zasadą
> owego "języka" jest szeroko zrozumiała nietykalność swoich szpiegów przez
> przeciwnika gdy powrócą do "pracodawcy". Innymi słowy Kukliński uciakająć czy
> też wyjeżdżając do USA mógłby się w/g owej zasady czuć bezpiecznym. O tym
> przekonują i upewniają nas historie innych jak np Philbiego /który zmarł w
> spokoju w służbie ZSRR po powrocie / czy tez Pieńkowskiego, który nie zdążył
> opóścic ZSRR i jak skończył to zapewne wiecie.( zasady te nie dotyczą tylko
> dysydentów)Sprawa Kuklińskiego jest o tyle ciekawa, że wielki brat a mam tu
> na myśli USA po raz pierwszy w znanej nam historii czyni kanałami mniej
> oficjalnymi starania by pana pułkownika pozbyć się z USA z całym mu należnym
> szacunkiem i honorami. Dowodzą tego nieoficjalne rozmowy jaki Miler odbył
> piastując stanowisko szefa MSWiA, jak również cała euforia i kontrowersjie
> przy jego przyjeździe do Polski i ewentualnym miszkaniu w Krakowie (chyba).
> Jest to chyba wyjątek w historii USA by takie próby nieoficjalne podejmowało
> bo sięgając wzrokiem i pamięcią wstecz nie było takich przypadków a jedynie
> wymiany na moście berlińskim. Nawet ów bohater , który w 1976 uprowadził
> miga 23 do Japonii nie jest stawiany w takiej sytuacji jak Kukliński.
> Rodzi się zatem pytanie dlaczego w ten sposób jest nagłaśniana i finalizowana
> sprawa Kuklińskiego i jego powrotu do Ojczyzny?
> Ano coraz weselej się robi tym bardziej iż oficjalne organy ZSRR oraz Rosji
> nie wypowiedziały się w sposób jednoznaczny i oficjalny o swoim do niego
> stosunku co czyniły w przypadku innych szpiegów bedacych obywatelami tzw
> demoludów.Nasz nowy wielki brat obudził się dopiero po kilkunastu latach z
> ręką w nocniku ,że tak naprawdę rola pułkownika nie była taka, jaka firmują
> nam nasze media i media zachodnie (z wyjątkiem NYT)a ,że tak naprawdę był
> Kukliński niczym innym jak forpocztą ZSRR (to czy świadoma czy nie - nie
> wiem) mającą w sposób jednoznaczny dać USA do zrozumienia jaka polityke w
> stosunku do PRL bedzie prowadził ZSRR.Pamiętajmy ,że wtedy stała na ostrzu
> noża sprawa ewentualnej inwazji USA na Kube.Generalnie informacja sprowadzałą
> się do tego "że nie wejda" bo o tym decydowały dokumenty jakie przekazał
> dotyczące wprowadzenia stanu wojennego. Głupio teraz w świetle tych wydarzeń
> chłopcom z "etosu" bo brat wiedział, nie powiedział a to było tak....
> Regan oczywiście tłumaczył się czemu tego nie zrobił jak to zapewne co starsi
> pamiętają generalnie jednak w tymm ekstremalnym momencie wypiął sie
> na "Solidarność".Dni płynęły , Kuklińskiego obwołano bohaterem i płyneły łzy
> wzruszeń i radości jakich to oficerów bohaterów mamy w swoich szeregach aż do
> czasu gdy Wielki Brat ocknął się i by wyjśc do końca z twarzą zaczął czynić
> to o czym wyżej napisałem......return to origin panie pułkowniku!!!
> czy bohater czy zdrajaca zatem?
>
> pozdrawiam bonk


Lepszy Jaruzelski - on był przynajmniej konsekwentny;-((

[Gość: Alen]

Myślę że Kukliński nie jest ani bohaterem ani zdrajcą , jako urzędnik
państwowy był zwykłym misjonarzem .
Słusznie zauważyłeś iż Ameryka wypieła się na Solidarność , w każdym razie nie
oficjalnie. Już za czasów prezydentury Wałęsy , Amerykańskie grupy interesów
przygotowywały sobie grunt do mydlenia oczów społeczeństwu polskiemu .
Ci najwięksi rzekomo wrodzy komunizmu , odkryli że komunistów można pojednać
sobie, przechścić ich i wykorzystać. Polacy połknęli tą propagandą , bo to
przecież z USA.
Mają kilka wielkich przyjaciół takiego pokroju i wykorzystują ich dla swoich
celów.
Kwaśniewski , Balcerowicz i jeszcze kilka cyrkowych niedźwiadków radzieckich
tańczących na podgrzanej blasze. Podgrzanej przez ogień amerykański , jedni
mają odznaczenia amerykańskie drudzy zaś honorowe tytuły doktorskie
uniwersytetów amerykańskich. Istna komedia, i co się liczy dla nich ? Zasady .
Czy czysty bezpardonowy interes.

Alen.

janek

[Gość: bonczek]

nie wiem skąd u ciebie takie refleksje o jaruzelskim bo ja żadnych wniosków nie
wyciągałem - pozostawiłem to Wam

bonk

[Gość: Rafis]

Gość portalu: bonczek napisał(a):

hm...
Dla mnie Kukliński nie jest aż takim bohaterem jednak gdy zestawi sie go z
Jaruzelskim to jego szanse na te miano rosną.Mysle,że w tej sprawie nigdy nie
poznamy wszystkich faktów a bez tego trudno o oceny.Zbyt dużo jest pytań i
przypuszczeń.
W każdym razie słowa Jaruzelski i Kuklinski maja dla mnie dwa rózne oddzwieki.
pozdrawiam