Dodaj do ulubionych

ZNAJDZIEMY POLSKIE KAMIENIE 1000 LECIA

IP: 213.199.193.* 09.09.03, 13:15
2003 09 01 GW bm
"Na dwóch słupach granicznych Wrocławia wystawionych w latach 1900-1901 znów
będzie widniał napis "Breslau".

PWN POLSKI :

dlaczego demokratyczna nasza władza mówi o "niemieckim męczeństwie"

niebędę was dranie nazywał po imieniu

"waszą męką" jest brać kiedy się nie ma własnej kultury

"waszą męką" jest myślenie kiedy się nie zna kultury własnego narodu

WSPANIALI RODACY ruszajmy do berlina i lipska znajdżmy przygniecioną

słówiańską ziemię i wydobądżmy na świątło dzienne

POLSKIE Kamienie 1000-lecia spod berlina i spod lipska

może nieznany mi sponsor odnowiciel nie zostanie przy łatwiżnie

Berlin , podobnie jak Lipsk to była osada słowian zachodnich,
którzy zostali stamtąd wygnani przez niemieckich barbarzyńców.
Do XIII w. na terenie dzisiejszego Berlina istniały dwie osady: Cölln i
Berlin,
które połączyły sie w XIII w. i otrzymały prawa miejskie.
Część słowian wypędzonych pod koniec pierwszego milenium przetrwała jeszcze
w
okolicach Budziszyna. ( *Budziszyn, Bautzen, miasto w południowo-wschodnich
Niemczech, nad Sprewą. 49 tys. mieszkanców (1990). Niegdyś miasto
słowiańskie,
należało przez pewien czas do ziem zajętych przez Polskę (Bolesław Chrobry,
1018), do 1635 pod panowaniem Czech.)
Wpołowie zeszłego stulecia Żydzi rozpoczęli powrót do Ziemi Swiętej po
prawie dwuch tysiącach lat wypędzenia. Nadszedł czas aby wypędzeni z
Berlina ,
Lipska, i okolic Poczdamu Słowianie rozpoczęli swój powrót na ziemie, z
których zostali przez Niemców wyparci. Ponieważ populacja Niemców zmniejsza
się, a nawet Ci , którzy zamieszkiwali na terenach zachodnio słowiańskich
wyjeżdżają do zachodnioniemieckich landow - nadszedł czas powrotu wygnanych
na
ziemie swoich pradziadków. Żydzi musieli czekać na swój powrót prawie dwa
milenia, ale Słowianie na swoje stare ziemie powróca szybciej!

DO DZIEŁA WROCŁAWIANIE POLACY RODACY metodycznie i perfekcyjnie
Obserwuj wątek
    • Gość: Jan Re: ZNAJDZIEMY POLSKIE KAMIENIE 1000 LECIA IP: *.dip.t-dialin.net 09.09.03, 13:44
      Pieprzysz glupoty.Te tereny byly od tysiacleci zamieszkale przez Germanow.Slowianie je sobie przywlaszczyli.Tu zdjecie z Phoenix,stacja TV panstwowa.Mapa za Republiki Rzymskiej,Slowianie jeszcze na dzewach.
      www.fly-and-die.de/Germanen.jpg
      • Gość: PWN POLSKI Re: ZNAJDZIEMY POLSKIE KAMIENIE 1000 LECIA IP: 213.199.193.* 09.09.03, 14:03
        miodek a adres do leni znasz ?
      • Gość: PWN POLSKI tv phoenix ptak z popielniczki MILLjonERA IP: 213.199.193.* 08.11.03, 07:35
        tv phoenix publicystyczna pokazywała dla niemców debilnych "polaków": mówiącą
        blond mazowszankę w szczecinie "legenda mówi że kiedyś byli tu niemcy" i
        facecik też po polsku "warszawa a po co mi warszawa do berlina bliżej" co
        wyrabiało niemcom prywatną świadomość o zakłamaniu i euro-pejczyk owej
        mentalności
        rzymianie na swoich mapach zaznaczali miejsca dokąd przeganiali germanów
        barbarzyńców od granic cesarstwa a niemcy te mapy sobie przywłaszczyli i
        dorobili legendę
      • Gość: PWN POLSKI ad tv phoenix ptak z popielniczki MILLjonERA IP: 213.199.193.* 08.11.03, 07:35
        tv phoenix publicystyczna pokazywała dla niemców debilnych "polaków": mówiącą
        blond mazowszankę w szczecinie "legenda mówi że kiedyś byli tu niemcy" i
        facecik też po polsku "warszawa a po co mi warszawa do berlina bliżej" co
        wyrabiało niemcom prywatną świadomość o zakłamaniu i euro-pejczyk owej
        mentalności
        rzymianie na swoich mapach zaznaczali miejsca dokąd przeganiali germanów
        barbarzyńców od granic cesarstwa a niemcy te mapy sobie przywłaszczyli i
        dorobili legendę
    • Gość: dolnoślązak Re: ZNAJDZIEMY POLSKIE KAMIENIE 1000 LECIA IP: *.lanet.wroc.pl 09.09.03, 17:41
      Fajnie napisałeś! Mi podbnie w duszy gra. Niestety, jestem
      realistą, "ubermensche" jeszcze są mocne...
      PZDR
      • Gość: Edziu Re: ZNAJDZIEMY POLSKIE KAMIENIE 1000 LECIA IP: *.dip.t-dialin.net 09.09.03, 17:54
        Gość portalu: dolnoślązak napisał(a):

        > Fajnie napisałeś! Mi podbnie w duszy gra. Niestety, jestem
        > realistą, "ubermensche" jeszcze są mocne...
        > PZDR

        Szukaj dalej polskich kamieni,a nie licz na slabe Niemcy..
    • Gość: PWN POLSKI centrum PRZECIWKO WPĘDZANIU się niemców w kłopoty IP: 213.199.193.* 10.09.03, 18:47
      aktywne forum

      forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=50&w=7885114

      wiadomosci.wp.pl/raportSpecjalny.html?kat=16551
      --------------------
      • BĄDŻ WOLA TWOJA I CHLEBA NASZEGO adres: 213.199.193.*

      Gość: PWN POLSKI 10-09-2003 03:59

      hitler opanował w umysłach nienców złe cechy kultury germańskiej
      wyniosłośći gloryfikacje megalomanie
      czy niejest waszym kolejnym kłamstwem wasze bóle
      czy niewystarczy wam ten wasz wielki pomnik Aushwitz
      czy wam ktoś broni przyjechać tu i pomodlić się do Naszego Pana
      Boga

      --------------------------------
      • Re: BĄDŻ WOLA TWOJA I CHLEBA NASZEGO adres: *.client.insightBB.com

      Gość: mediator 10-09-2003 04:26

      Czlowieku, znajdz w sobie choc troche rozsadku i checi
      kompromisu - w koncu znasz fragmenty przynajmniej jednej
      modlitwy. Jezeli sobie zyczysz to mozesz mnie nazwac
      megalomanem, ale nazywanie Boga "Naszym" (rozumiem, ze polskim)
      Bogiem??? Czy to nie bluznierstwo? Co do Oswiecimia - czy znasz
      choc jednego Polaka, ktory tam pojechal tak od siebie, a nie z
      wycieczka szkolna? Zapewniam Cie jednak, ze znam wiele Niemcow,
      ktorzy tam przyjechali z wlasnej inicjatywy i wylacznie po to
      by
      oddac hold pomordowanym (sam ich oprowadzalem).

      • toty nie akceptujesz sensu naszego JEDYNEGO adres: 213.199.193.*

      Gość: PWN POLSKI 10-09-2003 04:31

      -------------------------------------

      • ZRÓBMY PSYCHOANALIZĘ GERMAŃSKIEJ ENIGMIE adres: 213.199.193.*


      Gość: PWN POLSKI 10-09-2003 05:08 odpowiedz na list odpowiedz cytując

      hitler opanował w umysłach nienców złe cechy kultury germańskiej
      wyniosłośći gloryfikacje megalomanie
      czy niejest waszym kolejnym kłamstwem wasze bóle
      czy niewystarczy wam ten wasz wielki pomnik Aushwitz
      czy wam ktoś broni przyjechać tu i pomodlić się do Naszego Pana Boga


      • Re: ZRÓBMY PSYCHOANALIZĘ GERMAŃSKIEJ ENIGMIE adres:
      *.ny5030.east.verizon.net


      Gość: ficino 10-09-2003 05:13

      Gość portalu: PWN POLSKI napisał(a):

      > hitler opanował w umysłach nienców złe cechy kultury
      germańskiej
      > wyniosłośći gloryfikacje megalomanie
      > czy niejest waszym kolejnym kłamstwem wasze bóle
      > czy niewystarczy wam ten wasz wielki pomnik Aushwitz
      > czy wam ktoś broni przyjechać tu i pomodlić się do
      Naszego Pana Boga

      niencow?...czy chodzi ci o niemcow czy tez jencow?..czy moglbys
      mowic troche wyrazniej bo nie kumam czaczy,..


      • Re: ZRÓBMY PSYCHOANALIZĘ GERMAŃSKIEJ ENIGMIE adres: 213.199.193.*

      Gość: PWN POLSKI 10-09-2003 05:19

      ZRÓBMY PSYCHOANALIZĘ GERMAŃSKIEJ ENIGMIE

      BĄDŻ WOLA TWOJA I CHLEBA NASZEGO

      hitler opanował w umysłach nien(m)ców złe cechy kultury
      germańskiej
      wyniosłośći gloryfikacje megalomanie
      czy niejest waszym kolejnym kłamstwem wasze bóle
      czy niewystarczy wam ten wasz wielki pomnik Aushwitz
      czy wam ktoś broni przyjechać tu i pomodlić się do
      Naszego Pana Boga

      media-tor widzisz już naszego JEDYNEGO ?

      czy masz problem przed kim ? wstydu że On tam jest

      ---------------------------

      PRAWDA JEST JEDNA

      " Pozwalam sobie zwrocic uwaga szanownych dyskutantow na metode dyskusji
      stosowana w tym watku i innych podobnych na tym forum. Otoz nasi sympatyczni
      przeciwnicy piszacy z Niemiec i innych krajow
      nigdy nie odnosza sie w dyskusji do argumentow,
      takich jak sprawstwo i odpowiedzialnosc Niemcow za wywolanie II
      wojny, zbrodnie wojenne, mordowanie Zydow, mordowanie ludnosci cywilnej itd.

      We wszystkich wypowiedziach osob broniacych idei Centrum
      nie ma zadnej dyskusji merytorycznej ani odniesienia sie rzeczowego
      do przedstawianych argumentow historycznych.
      Jest natomiast wszechobecna metoda Goebbelsa - klamstwo
      powtarzane po 100 i 1000 razy! Ono staje sie prawda! Tak bylo w czasie
      wojny.
      Oni mysla, ze tak jest i teraz.
      Groch o sciane......

      To wynika z glebokich zaniedban w reedukacji i zle przeprowadzonej przez
      aliantow denazyfikacji Niemiec. Ci ludzie mysla tak,
      jak ich rodziny 60-70 lat temu i to nam "pieknie" tutaj prezentuja. "

      (denacyfikacja, denazyfikacja - środki podjete w celu wykorzenienia zasad,
      ustaw i organizacji hitlerowskich (nazistowskich) z życia polit.-społ.


      ŚWIADOMOŚĆ NARODOWA NASZĄ TOŻSAMOŚCIĄ

      psychomechanika niemiecka może być perfidna
      zważ na niemieckie zimne wyrachowanie
    • Gość: niegodzi się niegodziwości na 1000 letniej pistowskiej ziemi IP: 213.199.193.* 20.09.03, 15:39
      • Z obrad XII sesji Rady Miejskiej Wrocławia
      Przeczytaj komentowany artykuł »
      Gość: wyrwidąb 20.09.2003 06:22

      jak można takie niegodziwości na 1000 letniej pistowskiej ziemi
      100 letnie germańskie fallusy i to z kamienia ze niby co TRWAM ?
      pod zdewastowanym czerwonym parkanem z obniżonym libido ?
      trwam niewiem czy WY trwam...
      przecie już piast wiedział...
      kiedy słowianin zbudował sobie berlin wtedy zjawił sie german
      z papierem zaświadczeniem że prawdą i prawem jest że on na
      mapie pozaznaczał miejsca gdzie wcześniej był i nasikał
      to o ten zwierzęcy instynkt chodzi którego poganskim słowianom
      niewypada kultywować ...tak tak do UE tam wolno co wojewodzie...

      • terror podłość varius hacker MI a STO

      Gość: Wasz psychoterapeuta 20.09.2003 14:15

      • kamienie są tak stare jak woje i woda żadne 100

      Gość: geolog 20.09.2003 14:22 odpowiedz na list

      • KAMIENIE "mówią" do stworzeń przy wodopoju

      Gość: krajowy psycholog 20.09.2003 14:40

      te fiuty to stan krytyczny świadomośći jak dywersja ....
      POLSKIE KAMIENIE "mówią" do
      stworzeń przy wodopoju mój wodopój mój kamień to są ich obrońcy.... oszołom
      psychopata którego dzikie instynkty jakiejś hordy zrobiły włodarzem
      przysłużył ci się Polaku
      • Gość: kontrwywiad lodziarza na pal IP: 213.199.193.* 20.09.03, 16:35
    • Gość: Re: ZNAJDZIEMY POLSKIE KAMIENIE 1000 LECIA IP: 213.199.193.* 08.11.03, 07:42
      Już w VI w. p.n.e. istniała osada kultury łużyckiej

      wiem.onet.pl/wiem/0071ec.html
      Niemcza, miasto w województwie dolnośląskim. Położone nad
      Ślęzą, na obszarze Wzgórz Strzelińskich na Przedgórzu Sudeckim.
      3,5 tys. mieszkańców (1994).

      Już w VI w. p.n.e. istniała na Wzgórzu Niemczańskim osada
      obronna zamieszkana przez ludność kultury łużyckiej. W X-XI w.
      warowna twierdza, ufortyfikowana wałami drewniano-ziemnymi.
      1017, za panowania Bolesława Chrobrego, oparła się oblężeniu
      wojsk niemieckich pod wodzą cesarza Henryka II. W 1039 odparła
      wojska czeskie pod wodzą Brzetysława I, w 1331 wojska Jana
      Luksemburskiego zmierzające na pomoc Krzyżakom. Siedziba
      kasztelanii od końca X w. Prawa miejskie przed 1282. Rozwój
      dzięki korzystnej lokalizacji przy szlaku handlowym z Czech
      przez Kotlinę Kłodzką do Wrocławia. W 1431, po dwumiesięcznym
      oblężeniu, zdobyta przez husytów, którzy złupili miasto i
      zniszczyli zamek. W 1470 odbudowano obwarowania miejskie.
      Najazd szwedzki w XVII w. spowodował upadek miasta. Do śmierci
      ostatniego Piasta, Jerzego Wilhelma (zmarł w 1675), wchodziła w
      skład księstwa legnicko-brzeskiego, następnie przeszła we
      władanie austriackie. W granicach Polski od 1945.

      Zakłady przemysłu włókienniczego, metalowego i spożywczego
      (browar).

      Zabytki: gotycki zamek (XIV-XV w., kilkakrotnie
      przebudowywany), pozostałości obwarowań miejskich (XV w.),
      kamienny krzyż pokutny z 1585 r. neoromański kościół św. Piotra
      i Pawła z lat 1864-65, kamienice (XVII/XVIII w.).

      Odwiedź w Internecie
      Niemcza

      Powiązania
      Ślęza, Zamek w Witostowicach, Monzonit, Henryk II, więcej »

      • wojny z Bolesławem I Chrobrym o Łużyce

      Postacie historyczne, Historia powszechna, Niemcy
      wiem.onet.pl/wiem/00c974.html
      Henryk II (937-1024), król niemiecki od 1002, cesarz rzymski w
      latach 1014-1024. Ostatni król niemiecki z saskiej dynastii
      Ludolfingów, następca Ottona III. Przeciwnik ottońskiego planu
      tworzenia uniwersalnego cesarstwa rzymskiego.

      W latach 1002-1018 prowadził wojny z Bolesławem I Chrobrym o
      Łużyce, Milsko i Miśnię, zajęte przez Bolesława w 1002 prawem
      spadku po powinowatym, margrabim Miśni Ekkerhardzie.

      Toczył wojny o wpływy w Czechach, domagając się od Bolesława
      Chrobrego hołdu lennego z zajętych Czech i Moraw (1003). Odmowa
      złożenia hołdu zapoczątkowała długotrwały okres wojen polsko-
      niemieckich. W 1013 Henryk II na mocy pokoju w Merseburgu
      wymusił na Bolesławie złożenie hołdu z zatrzymanych przy Polsce
      Łużyc i Milska.

      Związek małżeński syna Bolesława, Mieszka (Mieszko II) z córką
      palatyna reńskiego Rychezą, krewną cesarza, miał pogodzić
      zwaśnione państwa. W kolejnych wyprawach przeciwko Polsce
      (1015, 1017) poniósł klęskę pod Niemczą i Głogowem. Po
      ostatecznym pokoju w Budziszynie (1018) musiał zrezygnować z
      roszczeń do Milska i Łużyc.

      Prestiż władzy cesarskiej opierał na organizacji Kościoła
      chrześcijańskiego, który wspierał licznymi fundacjami. Popierał
      rozwój klasztorów, był zwolennikiem surowej dyscypliny
      klasztornej.

      Powiązania
      Robert II Pobożny, Thietmar z Merseburga, Bruno z Kwerfurtu,
      Polska, Merseburg, Wojny cesarstwa z Polską, Saska dynastia,
      Niemcza, Łużyce, Bolesław I Chrobry, więcej »

      • Pierwsze grody wznoszone na ziemiach polskich

      Historia powszechna, Architektura, Prawo
      wiem.onet.pl/wiem/000e02.html

      Gród, osada obronna, ogrodzona palisadą, obwiedziona kolistym
      lub owalnym wałem obronnym, częstokołem i rowami.
      Wczesnośredniowieczny ośrodek władzy terytorialnej panującego.
      Pierwsze grody wznoszone na ziemiach polskich pochodzą z
      neolitu, następne budowane przez ludność kultury łużyckiej (ok.
      1300 p.n.e.-400 p.n.e.). Ponownie pojawiły się w VII-VIII w. na
      ziemiach polskich i w innych krajach słowiańskich. W pobliżu
      grodów powstawały podgrodzia.

      W XI-XII w. na czele grodu stał komes grodowy (kasztelan).
      Istniało kilka typów grodów: główne ośrodki miejskie, grody
      kasztelańskie i grody o znaczeniu militarnym. W XIV w. grodem
      nazywano także zamek, będący siedzibą starosty, stąd
      określenie “grodzki” (sąd, urząd, księgi).
      • Gość: Archeolog Łużycka kultura (1400-300 w. p.n.e.) IP: 213.199.193.* 08.11.03, 07:53
        • Łużycka kultura (1400-300 w. p.n.e.)

        Archeologia, Historia Polski, Historia powszechna, Polska,
        Niemcy, Czechy
        wiem.onet.pl/wiem/00bed7.html
        Łużycka kultura (1400-300 w. p.n.e.)
        termin posiadający różne znaczenia wśród archeologów różnych
        krajów. Najszerzej ujmowany w polskiej literaturze
        archeologicznej, jako kultura obejmująca w epoce brązu, a także
        wczesnej epoce żelaza (ok. 1400-300 p.n.e.) w zasadzie całość
        ziem polskich leżących w dorzeczu Odry i Wisły, w kierunku
        wschodnim wykraczając poza granice Polski na zachodnią część
        Wołynia, obejmująca ponadto północno-wschodnią i północną część
        Czech, Saksonię z Łużycami, wschodnią część Turyngii i znaczną
        część Brandenburgii, leżące w dorzeczu górnej i środkowej Łaby.

        Nazwa pochodzi od cmentarzysk popielnicowych tej kultury
        odkrytych na Łużycach. Obecnie odrzuca się zarówno koncepcję
        ukształtowania się kultury łużyckiej na jednym terytorium, jak
        i później przyjmowany podział na dwie strefy: zachodnią, która
        wykształciła się ok. 1400 na podłożu miejscowego osadnictwa
        przy silnych wpływach znad środkowego Dunaju, oraz wschodnią,
        która powstała w XIII-XII w.p.n.e. na podłożu kultury
        trzcinieckiej.

        Mówi się o szeregu grup, które nie formowały się jednocześnie,
        a na ich powstanie złożył się cały zespół czynników. Proces ten
        najwcześniej nastąpił w południowej części, w obrębie grupy
        śląskiej, sasko-łużyckiej i słowackiej, a zmiany dotyczyły
        zarówno gospodarki, trybu życia ludności, kultury materialnej,
        jak i wierzeń, zwyczajów pogrzebowych czy struktury społecznej.

        Ludność poszczególnych grup włączanych w obręb kultury
        łużyckiej prowadziła w zasadzie osiadły tryb życia, zajmowała
        się głównie uprawą ziemi, przy dużym udziale hodowli zwierząt,
        a łowiectwo, zbieractwo i rybołówstwo miały znaczenie tylko
        pomocnicze. W ramach gospodarstwa domowego rozwijała się
        obróbka gliny, zwłaszcza garncarstwo, obróbka drewna, kości,
        rogu, włókna i tkactwo. Przez cały okres kultury łużyckiej w
        użyciu znajdowały się niektóre wyroby kamienne, głównie
        toporki, lecz rozwinięte było także odlewnictwo brązowe.

        Cała produkcja metalurgiczna oparta była na imporcie, gdyż na
        terenach kultury łużyckiej brak było złóż kruszców (miedzi,
        brązu) zdatnych do eksploatacji. W środkowej i młodszej epoce
        brązu ludność zamieszkiwała w rozproszeniu osady otwarte,
        zakładane zazwyczaj na skraju terasy, która wznosiła się ponad
        dolinny obszar zalewowy rzek i potoków, bądź nad łąkami
        nadjeziornymi. Domy budowane w tych osadach miały kształt
        prostokątny i konstrukcję słupową.


        W niektórych grupach już na przełomie II i I tysiąclecia p.n.e.
        zaczęto wznosić osady obronne, zakładane w miejscach dogodnych
        do obrony i dodatkowo fortyfikowane wałem o konstrukcji
        drewniano-ziemnej czy palisadą. Grody te (np. Biskupin) były
        centrami władzy plemiennej i ośrodkami produkcyjno-handlowymi.
        Wśród ludów kultury łużyckiej panował ustrój rodowy:
        najmniejszą komórką społeczną była mała rodzina złożona z kilku
        osób i zamieszkująca jeden budynek mieszkalny.

        Rodziny spokrewnione ze sobą tworzyły rody, których członkowie
        zamieszkiwali jedną osadę lub kilka położonych blisko siebie
        osiedli i użytkowali jedno cmentarzysko. Generalnie na całym
        terytorium kultury łużyckiej stosowany był obrządek ciałopalny,
        niemal we wszystkich grupach powszechne były płaskie groby
        ciałopalne, najczęściej popielnicowe, zakładane na dużych,
        długotrwale użytkowanych cmentarzyskach. Niemal wszędzie obok
        grobów popielnicowych spotyka się też pochówki jamowe.

        Charakterystyczną cechą kultury łużyckiej była ceramika, która
        zarówno pod względem poziomu technicznego, jak i artystycznego
        nie miała sobie równej w owym czasie w środkowej i północnej
        Europie. W okresie 550-400 p.n.e. z lokalnych grup kultury
        łużyckiej wykształciła się na Pomorzu kultura
        wschodniopomorska, a na obszarze między Wisłą i Bugiem kultura
        grobów podkloszowych. W VII w.p.n.e. najazd Scytów spowodował
        znaczny regres gospodarczy. W III w.p.n.e. doszło do
        całkowitego upadku kultury łużyckiej.



        • Re: Łużycka kultura (1400-300 w. p.n.e.)
        Archeolodzy odkryli osadę kultury łużyckiej

        gw

        Na Niemczańskiej budują dom dla 90 rodzin. Ale posesja jest
        zajęta. Lokatorzy przygotowali spiżarnie, rozłożyli garnki,
        zbudowali paleniska. Zrobili to już trzy tysiące lat temu

        Nie figurują wprawdzie w księgach wieczystych, ale mieszkali w
        tym miejscu przez ok. 400 lat, więc działka należy im przez
        zasiedzenie. - Niestety, nie dowiemy się, jak duża była osada,
        bo możemy kopać tylko na terenie budowy, czyli na
        dwudziestoarowej działce. To wykopaliska ratunkowe - mówi
        archeolog Jerzy Niegoda. - Odkryliśmy już fragmenty domów,
        pomieszczenia gospodarcze i ceramikę. Mieszkali tu ludzie
        kultury łużyckiej.

        Uprawiali zboża, hodowali zwierzęta, trudnili się rybołówstwem
        i myślistwem. Zapasy żywności trzymali w tzw. jamach
        zasobowych, czyli ziemnych spiżarniach. Archeolodzy odkryli już
        pięć takich jam. W każdej znaleźli... wielkie kamienie. Jeszcze
        nie wiedzą, po co zostały tam umieszczone.

        Możemy za to zobaczyć, na jakiej zastawie jadali ludzie z
        Niemczańskiej. Odkryte naczynia o wykwintnej formie i
        ornamentyce ulepiono ręcznie z gliny i wypalono w otwartych
        paleniskach. Wiemy także, co jadali, bo archeolodzy wykopali
        kości zwierząt, głównie świńskich i bydlęcych. Znaleziono
        również fragmenty kamiennych nieckowatych żaren, w których
        mielono zboże na mąkę. - Z wykopalisk na Pomorzu wiemy, że
        mogli być kanibalami, ale żadnych szczątków ludzkich na razie
        nie wykopano - mówi dr Cezary Buśko, archeolog.

        We Wrocławiu odkrywano już osady plemion kultury łużyckiej. - W
        1927 roku odsłonięto na Oporowie rozległą osadę - przebadano
        wtedy ponad 500 reliktów budynków mieszkalnych i pomieszczeń
        gospodarczych. W końcu lat 90. odkryto także po kilkadziesiąt
        obiektów przy ul. Skarbowców i na Rędzinie. Znamy również dwa
        osiedla obronne na Osobowicach: tzw. Szwedzkie Szańce i Wzgórze
        Kapliczne - mówi Buśko.

        • Słowianie połabscy związki plemienne Serbów łużyckich

        Słowianie połabscy, plemiona zachodniosłowiańskie mieszkające w
        średniowieczu na terenach pomiędzy Morzem Bałtyckim, Łabą,
        Soławą, Rudawami i Odrą. Dzielili się na 3 związki plemienne:
        Serbów łużyckich (Serbowie, Milczanie, Głomacze, Łużyczanie),
        Wieletów (Czrezpienianie, Redarowie) i Obodrzyców (Obodrzyce,
        Wagrowie i in.). Ujarzmiani przez Niemców, ulegli stopniowej
        germanizacji. Jedynie na obszarach zamieszkanych przez Łużyczan
        i Milczan, będących obszarami wpływów polskich i czeskich,
        przetrwała ludność słowiańska.

        • Łużyczanie

        wiem.onet.pl/wiem/00c627.html
        (poł. IX w.)
        Łużyczanie, Serbołużyczanie, Serbowie łużyccy, plemię
        serbołużyckie wymieniane już przez Geografa Bawarskiego. W
        połowie IX w. zamieszkiwało tereny między Czarną Elsterą a
        Szprewą, w 963 ostatecznie podbite i włączone do państwa
        niemieckiego. Od nazwy plemienia nazwę Łużyce rozciągnięto na
        znacznie większe terytorium pomiędzy Nysą Łużycką i Łabą,
        obejmujące szereg grup plemiennych wschodniego odłamu ludności
        serbołużyckiej.

        Tereny Łużyc przejściowo, na początku XI w. za panowania
        Bolesława Chrobrego, włączone zostały do Polski, w 1031
        ponownie znalazły się pod panowaniem niemieckim. Głównym
        zajęciem Łużyczan było rolnictwo. Przez wiele wieków panowania
        niemieckiego germanizowani. Począwszy od 2. połowy XVIII w.
        podobnie jak inne mniejszości rozpoczęli stopniową walkę o
        wytworzenie świadomości narodowej. Ukształtował się łużycki
        język literacki, tworzono organizacje narodowe.

        Po 1918 powstał Serbołużycki Komitet Narodowy. W 1935 władze
        hitlerowskie rozwiązały wszystkie organizacje łużyckie, w
        okresie II wojny światowej opracowały plan całkowitej zagłady
        Łużyczan. Po zakończeniu II wojny Łużyce znalazły się w
        granicach NRD,
        • Gość: wiem Ł...użyczanie .....nie pożyczaj IP: 213.199.193.* 08.11.03, 08:06
          • Łużyczanie wiem.onet.pl/wiem/00c627.html
          (poł. IX w.)
          Łużyczanie, Serbołużyczanie, Serbowie łużyccy, plemię
          serbołużyckie wymieniane już przez Geografa Bawarskiego. W
          połowie IX w. zamieszkiwało tereny między Czarną Elsterą a
          Szprewą, w 963 ostatecznie podbite i włączone do państwa
          niemieckiego. Od nazwy plemienia nazwę Łużyce rozciągnięto na
          znacznie większe terytorium pomiędzy Nysą Łużycką i Łabą,
          obejmujące szereg grup plemiennych wschodniego odłamu ludności
          serbołużyckiej.

          Tereny Łużyc przejściowo, na początku XI w. za panowania
          Bolesława Chrobrego, włączone zostały do Polski, w 1031
          ponownie znalazły się pod panowaniem niemieckim. Głównym
          zajęciem Łużyczan było rolnictwo. Przez wiele wieków panowania
          niemieckiego germanizowani. Począwszy od 2. połowy XVIII w.
          podobnie jak inne mniejszości rozpoczęli stopniową walkę o
          wytworzenie świadomości narodowej. Ukształtował się łużycki
          język literacki, tworzono organizacje narodowe.

          Po 1918 powstał Serbołużycki Komitet Narodowy. W 1935 władze
          hitlerowskie rozwiązały wszystkie organizacje łużyckie, w
          okresie II wojny światowej opracowały plan całkowitej zagłady
          Łużyczan. Po zakończeniu II wojny Łużyce znalazły się w
          granicach NRD, Łużyczanie uzyskali autonomię kulturalną,
          utworzono m.in. Łużycki Instytut Ludoznawczy i Zakład
          Sorabistyki na uniwersytecie w Lipsku.
          dziś 2003 germanizacja łużyczanie liczący sie na tysiące maja problemy niemcy
          chcą zamknąć im szkoły
          • Gość: Ewianie Słowianie IP: 213.199.193.* 08.11.03, 08:09

            Słowianie, najliczniejsza etnicznie i językowo indoeuropejska
            grupa ludnościowa w Europie, zamieszkująca głównie środkową,
            wschodnią i południowo-wschodnią część tego kontynentu.
            Zwyczajowo dzielą się na Słowian wschodnich (Rosjanie,
            Ukraińcy, Białorusini), zachodnich (Polacy, Czesi, Słowacy) i
            południowych (Serbowie, Chorwaci, Słoweńcy, Macedończycy,
            Bułgarzy).

            Jako wspólnota językowa wykształcili się ok. poł. I tysiąclecia
            n.e. z bałto-słowiańskiej grupy językowej. Pierwotne siedziby
            przodków Słowian znajdowały się w południowej części
            wschodnioeuropejskiej strefy leśnej oraz na pograniczu strefy
            leśno-stepowej.

            Wg źródeł archeologicznych i źródeł pisanych z VI w.,
            uformowanie się i krystalizacja kultury słowiańskiej miały
            miejsce u schyłku IV i w początku V w. na terenach
            rozciągających się od podnóża Wschodnich Karpat, aż po Prypeć i
            środkowy Dniepr. Tereny te stanowiły obszar wyjściowy dla
            wielkiej ekspansji Słowian w V i VI w., w wyniku której
            zasiedlili oni obszary pomiędzy Odrą, Łabą i Soławą, aż do
            Półwyspu Jutlandzkiego na zachodzie, Bałkany, Peloponez na
            południu, a także tereny Czech, Moraw i Węgier oraz dorzecze
            Dniepru i górnej Wołgi na północnym wschodzie.

            Źródła pisane wymieniają trzy główne ludy słowiańskie: Wenedów,
            Antów i Sklawinów. Od wczesnego średniowiecza Słowianie zaczęli
            być wypierani z Peloponezu i dorzecza środkowej i dolnej Łaby.
            Ludność słowiańska międzyrzecza Łaby i Odry uległa
            germanizacji, podobnie częściowo zasymilowani zostali Słowianie
            na terenie Niziny Węgierskiej i późniejszej Rumunii. Slawizacji
            ulegli natomiast koczowniczy Protobułgarzy osiedleni na
            Bałkanach.
            • Gość: PWN POLSKI prowincje rzymskie w końcu I w G-mania IP: 213.199.193.* 08.11.03, 08:14
              wiem.onet.pl/wiem/002251.html
              Germania, w starożytności nazwa nadana przez Rzymian obszarom
              na wschód od Renu i na północ od górnego i środkowego Dunaju.

              Na tym obszarze prócz Germanów zamieszkiwali m.in. Słowianie.
              Rzymianie w czasach Oktawiana Augusta podbili Germanię aż po
              Łabę. Po klęsce zadanej legionom rzymskim w Lesie Teutoburskim
              (9 n.e.), Rzymianie wycofali się na linię Renu. Dopiero w końcu
              I w. zostały opanowane tereny między górnym Renem a Dunajem
              (tak zwane Agri Decumates).

              Germanię opisywali historycy rzymscy m.in. Tacyt Germania,
              informacje znajdują się też w pismach Cezara, Pliniusza
              Starszego i Ptolemeusza. W końcu I w. utworzono 2 nowe
              prowincje rzymskie Germania Górna (Germania Superior) i
              Germania Dolna (Germania Inferior), leżące na lewym brzegu
              Renu. Na tych terenach stacjonowały oddziały wojskowe strzegące
              przed Germanami pokoju imperium.

              wiem.onet.pl/wiem/002251.html
              Germanowie, grupa ludów indoeuropejskich, pochodzenie i
              lokalizacja praojczyzny jest dyskusyjna. Za Pragermanów na ogół
              uważa się ludność epoki brązu w południowej Skandynawii i
              Jutlandii, która od VI w. p.n.e. rozpoczęła ekspansję na północ
              (Skandynawia) i południe (Germania).

              Po raz pierwszy Germanowie wzmiankowani byli przez Pyteasza z
              Marsylii (IV w. p.n.e.), a obszerne dane o ich życiu i kulturze
              przekazali autorzy rzymscy, zwłaszcza Cezara (I w. p.n.e.),
              Tacyt i Ptolemeusz (I w. n.e.). Germanowie dzielili się wówczas
              na trzy grupy plemienne:

              1) Germanowie północni (późniejsi Duńczycy, Szwedzi i
              Norwegowie), pozostający w Skandynawii,

              2) Germanowie zachodni: Ingweonowie u wybrzeży Morza
              Północnego, Istweonowie w dorzeczu Renu i Wezery, Erminonowie
              (Swebowie, Markomanowie, Kwadowie, Hermundurowie, Longobardowie
              i inni w dorzeczu Łaby,

              3) Germanowie wschodni: Goci, Wandalowie, Burgundowie, Rugowie,
              Gepidzi i inni osiedlili się początkowo na terenach
              słowiańskich i w III w. przesunęli się nad Morze Czarne.

              Ten utrzymujący się w historiografii tradycyjny podział we
              współczesnych badaniach językoznawców ustępuje podziałowi na
              stare centrum germańskie i tereny peryferyczne. Pierwsze
              kontakty Germanów z Rzymianami zaczęły się w końcu II w.
              p.n.e., kiedy napór germańskich Cymbrów i Teutonów na północną
              Italię został zatrzymany przez Gajusza Mariusza (103 p.n.e.-102
              p.n.e.). W 56 p.n.e. Cezar powstrzymał ataki Swebów i
              Sygambrów, a następnie Drusus doszedł do Łaby. Po dalszych
              walkach o opanowanie obszaru między Renem a Łabą Rzymianie ok.
              5 n.e. utworzyli tu nową prowincję, ale w 9 n.e. Cheruskowie
              pod wodzą Arminiusza w Lesie Teutoburskim zadali straszliwą
              klęskę wojskom rzymskim, prowadzonym przez Warusa i w
              rezultacie Rzymianie zrezygnowali z utrzymania tego kraju.
              Przez I i II w. n.e. Rzymianie urządzali wyprawy przeciw
              Germanom, ale bez większych rezultatów.

              Podstawę ustroju społecznego Germanów początkowo stanowiła
              wspólnota rodowa, władzę sprawowało zgromadzenie członków rodu.
              Na czas wojen wybierano wodzów (dux). Gdy Germanowie zetknęli
              się z państwem rzymskim znajdowali się w początkowym stadium
              rozkładu organizacji rodowej, jej miejsce zajmowały wspólnoty
              gminne. Ożywione kontakty z cesarstwem rzymskim odgrywały
              istotną rolę, a czynny udział w wojnach, grabieżach i
              uprowadzanie jeńców pogłębiały zróżnicowanie majątkowe,
              prowadząc do kształtowania się społeczeństwa klasowego.

              Jednostkę polityczną i militarną stanowiło plemię, złożone z
              szeregu gmin. Najwyższą władzą było zgromadzenie pełnoprawnych
              członków plemienia, a do ich kompetencji należało sądownictwo,
              rozstrzyganie o wojnie i pokoju, wybór wodzów sprawujących
              również funkcje kultowe. U niektórych plemion na początku
              naszej ery zaczęły pojawiać się królowie (rex), ale ich władza
              ograniczona była przez starszyznę i zgromadzenie plemienne.
              Skupiali oni wokół siebie drużyny zbrojne, wolnych członków
              gmin oraz półrolnych, zależnych od nich gospodarczo. W rękach
              arystokracji skupiały się znaczne bogactwa w postaci jeńców,
              stad bydła oraz posiadłości ziemskich. Poziom rozwoju plemion
              germańskich był zróżnicowany, najszybciej przemianom społeczno-
              gospodarczym podlegały plemiona żyjące w sąsiedztwie imperium
              rzymskiego, a większym konserwatyzmem odznaczali się Germanowie
              północni.

              Początkowo największe znaczenie w ich gospodarce miała hodowla
              i łowiectwo. U zarania naszej ery wraz z rozpowszechnieniem się
              narzędzi pracy i broni z żelaza dużego znaczenia nabrała uprawa
              ziemi. Germanowie zaczęli prowadzić osiadły tryb życia, byli
              przede wszystkim pośrednikami w przekazywaniu rzymskich
              zdobyczy kulturowych ówczesnej Europie Środkowej i Północnej.
              Zmiany w strukturze społeczno-gospodarczej Germanów pogłębiły
              jeszcze wędrówki różnych plemion.

              Próby tworzenia politycznych związków ponadplemiennych nie
              przyniosły trwalszych rezultatów, choć chwilowo uzyskiwały
              znaczną potęgę (w I w. p.n.e. związki Swebów pod wodzą
              Ariowista, na przełomie ery związki Markomanów pod wodzą
              Marboda). Rozbijały je jednak zabiegi polityczne Rzymu. W III i
              IV w. zaczęły kształtować się silniejsze organizacje państwowe
              u Franków, Sasów, Alemanów (Szwabów) i Longobardów. Germanowie
              wschodni, którzy w I w. wyruszyli ze Skandynawii na południowy
              wschód, skierowali się ku wybrzeżom Morza Czarnego, gdzie w III
              w. najpotężniejsi z nich - Goci utworzyli silny związek
              plemienny, zagrażający Rzymowi. Oni również ulegli wpływom
              kulturowym i w IV w. przyjęli chrześcijaństwo (w postaci
              arianizmu).

              W IV i V w. pod naporem Hunów przybywających ze Wschodu,
              Germanowie osiedlili się na zachodzie Europy, na obszarach
              należących poprzednio do imperium rzymskiego i założyli
              niezależne królestwa, m.in. Wandalów w Afryce, Swebów i
              Wizygotów na terenach Hiszpanii, Franków i Burgundów w Galii,
              Anglów, Jutówi Sasów w Brytanii, Rugów w Italii, gdzie w 493
              n.e. ulegli Ostrogotom. Większość tych ludów zasymilowała się z
              ludnością miejscową, tylko w Brytanii najeźdźcy stworzyli
              podstawy etniczne narodu angielskiego, a plemiona zajmujące
              tereny między Renem a Łabą, zjednoczone przez Franków w VI-VIII
              w., stworzyły z czasem naród niemiecki.

              Zróżnicowanie polityczne Germanów północnych doprowadziło do
              wydzielenia się narodu duńskiego, szwedzkiego i norweskiego.
            • olo117 Re: Słowianie 11.11.03, 22:02
              Jako Dolnoślązak znam historie naszego regionu. Który był wielokulturowy-
              Czeski, Polski,Niemiecki. To bogactwo tego regionu i miasta. Ludzie poczytajcie
              historię Śląska!!!!! Śląsk jest i będzie przede wszystkim Śląski.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka