Premier o budowie dróg: Nie możemy się pochwali...

landaverde Operacja „Aneks” 24.05.08, 09:45

"O tym „Aneksie” krążą rozmaite fałszywe pogłoski, na przykład – że
spółka „Agora” może go sobie kupić, że niczego interesującego tam
nie ma, albo znowu, że są tam same kłamstwa, które z brudnego palca,
którym zwyczajowo dźga się w chore z nienawiści oczy, wyssał sobie
Antoni Macierewicz – i tak dalej i tak dalej – ale nikt niczego nie
wie na pewno, bo chyba nikt go nie widział. Stąd też fałszywe
pogłoski obejmują nawet byłych ministrów obrony narodowej, panów
Onyszkiewicza, Komorowskiego i Szmajdzińskiego, że rozbudowę
imperium WSI tolerowali, kto wie, czy wyłącznie bezinteresownie.
Przy takich poważnych zastawkach, niechby nawet fałszywych,
wszystkich, a zwłaszcza potencjalnie zainteresowanych korci, żeby
zobaczyć, co tak naprawdę w tym „Aneksie” jest, bo kto to widział,
żeby tylko prezydent Kaczyński miał z tych fałszywych informacji
robić jakiś użytek.

W związku z tym razwiedka przygotowała piekielnie skomplikowaną
kombinację operacyjną, której celem było doprowadzenie do
wyaresztowania jeśli nie całej, to przynajmniej połowy Komisji
Weryfikacyjnej – tej powołanej przez prezydenta i skonfiskowania
przy okazji chociaż jednego egzemplarza tajemniczego „Aneksu”. W tym
celu pułkownik Lichocki, dawny razwiedczyk, co to jeszcze znał
samego Andropowa, zaczął rozpowiadać po Warszawie, czego to on nie
może załatwić. Konkretnie – że może załatwić kupno sławnego „Aneksu”
za 250 tys. złotych, ale to jeszcze nic, bo dzięki wpływom, jakie ma
w Komisji Weryfikacyjnej, może wykreślić z tego „Aneksu” każde
trefne nazwisko. Tak sobie chodził i chodził, czemu – powiedzmy
sobie szczerze – nikt specjalnie się w Warszawie nie dziwił, jako że
zdrada stanu to u nas rzecz zwyczajna. Wprawdzie przysłowie mówi, że
co wolno wojewodzie, to nie tobie, smrodzie, ale pułkownik, w
dodatku z razwiedki, zwłaszcza taki, co to samego jeszcze znał
Stalina, to przecież coś więcej, niż jakiś tam wojewoda, więc nic
dziwnego, że nikt się nie dziwił.

I dopiero dziennik „Dziennik” zaczął, jak to się mówi, „bić na
alarm”, co zdaje się, było uzgodnionym sygnałem do akcji, niczym
podpalenie browaru na Solcu w Noc Listopadową. Natychmiast wszyscy
przypomnieli sobie, że Polska jest „demokratycznym państwem prawa,
urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej” i niezawisła
prokuratura nakazała zatrzymać gadatliwego pułkownika, zarządzając
przy okazji tak zwane „przeszukania” w mieszkaniach Piotra Bączka i
dra Leszka Pietrzaka. Czego agenci ABW na polecenie prokuratury tam
szukali – zgadnąć trudno, co chociaż przedstawiciel organów na
konferencji prasowej z tajemniczą miną mówił do wielkiej
ilości „dokumentów”, które zostały pochowane do „tajnych kopert”, to
konfiskujący te „dokumenty” sporządzili na użytek rewidowanych ich
rejestr, a z rejestru – jak wyjaśnił na konferencji Antoni
Macierewicz – wynikało, że żaden z nich nie był opatrzony klauzulą
tajności. Wygląda zatem na to, iż „przeszukania” u Piotra Bączka i
Leszka Pietrzaka zlecono na chybił-trafił w nadziei, że któryś może
zachomikował sobie odbitkę „Aneksu” i w ten sposób będzie można
sformułować „wątek” korupcyjny, do którego już pułkownik Lichocki
dorobi co tam będzie trzeba.

Pech chciał, że o akcji ABW skądś dowiedziała się państwowa
telewizja i wysłała na miejsce ekipę z kamerą. Tajniaków obecność
kamery tym razem strasznie skonfundowała, oczywiście w obawie, by
nie został przypadkowo sfilmowany jakiś tajny, specjalnego znaczenia
dokument, toteż kazali ekipie natychmiast się wynosić, a kiedy ta
nie posłuchała, zastosowali wobec dziennikarzy „przymus
bezpośredni”, to znaczy – zabrali im kamerę, a nawet przeprowadzili
rewizję osobistą dziennikarzy, obmacując ich „w miejscach
intymnych”, pewnie w poszukiwaniu tajnej broni. Ciekawe, czy ABW
hołduje homofobii, czy też poszła na pełny luz i tolerancję – bo to
by wiele wyjaśniało. Naturalnie trochę to całą piekielnie
skomplikowaną kombinację operacyjną „Aneks” komplikuje, ale nie na
tyle, by pułkownik Lichocki i zatrzymany wraz z nim pan redaktor
Sumiński nie mieli grać swej roli do szczęśliwego końca tym
bardziej, że niezawisły sąd wcale nie obawiał się z ich
strony „matactwa” w sprawie o „płatną protekcję”, puścił ich za
kaucją – bo też wygląda na to, że cały „materiał dowodowy”, jaki
niezawisła prokuratura w tej sprawie zgromadziła, to donos jakiegoś
funkcjonariusza WSI, że za drobną opłatą obiecywano mu puścić
płazem: („Bo mówiła żony ciotka: tych co płacą – nic nie spotka!”).
Najwyraźniej niezawisły sąd uznał, że jak na piekielnie
skomplikowaną kombinację operacyjną, to trochę za mało, że
razwieczykowie się polenili i wziął na przeczekanie. Wygląda na to,
że na przeczekanie wziął też policmajster pana premiera Tuska, pan
minister Ćwiąkalski. Jeszcze też chyba nie wie, czy ma sądzić Bączka
i Pietrzaka, a potem innych weryficatores, czy też – nie sądzić. Być
może w najbliższych dniach decyzję w tej sprawie podejmie najwyższy
sanhedryn razwiedki"

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

poszeklu Wszyskie cpuny czekaja na decyzje najwiekszego 23.05.08, 18:46

Czy juz wkrotce zalegalizuje miekkie narkotyki,
juz cos mowil, ale kiedy sam pojechal do Peru,
tam sobie zrobil dobrze i przywiozl bez cla.

Pewnie czeka na trudna godzine, wtedy otwiera teczka
i czyta ustawe o ... prochach.
rejtann Pochwała bezprawia przez Tuska? 24.05.08, 08:39

Tusk nie wziął odpowiedzialności, on bezprawie pochwalił!
Będzie się miał z pyszna jak sąd stwierdzi, że rewizja osobista
dziennikarzy i zabór kamery były bezprawiem!
Swoją drogą GW, ta bezkompromisowa bojowniczka o Wolność Mediów w
Ojczyźnie, jakby nagle zamilkła w tej sprawie. Co się stało?
landaverde Premier o budowie dróg: Nie możemy się pochwali.. 24.05.08, 09:35

"Biorę na siebie pełną odpowiedzialność za funkcjonowanie służb -
powiedział premier"

W takim razie proszę się podać do dymisji.
landaverde Operacja „Aneks” 24.05.08, 09:45

"O tym „Aneksie” krążą rozmaite fałszywe pogłoski, na przykład – że
spółka „Agora” może go sobie kupić, że niczego interesującego tam
nie ma, albo znowu, że są tam same kłamstwa, które z brudnego palca,
którym zwyczajowo dźga się w chore z nienawiści oczy, wyssał sobie
Antoni Macierewicz – i tak dalej i tak dalej – ale nikt niczego nie
wie na pewno, bo chyba nikt go nie widział. Stąd też fałszywe
pogłoski obejmują nawet byłych ministrów obrony narodowej, panów
Onyszkiewicza, Komorowskiego i Szmajdzińskiego, że rozbudowę
imperium WSI tolerowali, kto wie, czy wyłącznie bezinteresownie.
Przy takich poważnych zastawkach, niechby nawet fałszywych,
wszystkich, a zwłaszcza potencjalnie zainteresowanych korci, żeby
zobaczyć, co tak naprawdę w tym „Aneksie” jest, bo kto to widział,
żeby tylko prezydent Kaczyński miał z tych fałszywych informacji
robić jakiś użytek.

W związku z tym razwiedka przygotowała piekielnie skomplikowaną
kombinację operacyjną, której celem było doprowadzenie do
wyaresztowania jeśli nie całej, to przynajmniej połowy Komisji
Weryfikacyjnej – tej powołanej przez prezydenta i skonfiskowania
przy okazji chociaż jednego egzemplarza tajemniczego „Aneksu”. W tym
celu pułkownik Lichocki, dawny razwiedczyk, co to jeszcze znał
samego Andropowa, zaczął rozpowiadać po Warszawie, czego to on nie
może załatwić. Konkretnie – że może załatwić kupno sławnego „Aneksu”
za 250 tys. złotych, ale to jeszcze nic, bo dzięki wpływom, jakie ma
w Komisji Weryfikacyjnej, może wykreślić z tego „Aneksu” każde
trefne nazwisko. Tak sobie chodził i chodził, czemu – powiedzmy
sobie szczerze – nikt specjalnie się w Warszawie nie dziwił, jako że
zdrada stanu to u nas rzecz zwyczajna. Wprawdzie przysłowie mówi, że
co wolno wojewodzie, to nie tobie, smrodzie, ale pułkownik, w
dodatku z razwiedki, zwłaszcza taki, co to samego jeszcze znał
Stalina, to przecież coś więcej, niż jakiś tam wojewoda, więc nic
dziwnego, że nikt się nie dziwił.

I dopiero dziennik „Dziennik” zaczął, jak to się mówi, „bić na
alarm”, co zdaje się, było uzgodnionym sygnałem do akcji, niczym
podpalenie browaru na Solcu w Noc Listopadową. Natychmiast wszyscy
przypomnieli sobie, że Polska jest „demokratycznym państwem prawa,
urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej” i niezawisła
prokuratura nakazała zatrzymać gadatliwego pułkownika, zarządzając
przy okazji tak zwane „przeszukania” w mieszkaniach Piotra Bączka i
dra Leszka Pietrzaka. Czego agenci ABW na polecenie prokuratury tam
szukali – zgadnąć trudno, co chociaż przedstawiciel organów na
konferencji prasowej z tajemniczą miną mówił do wielkiej
ilości „dokumentów”, które zostały pochowane do „tajnych kopert”, to
konfiskujący te „dokumenty” sporządzili na użytek rewidowanych ich
rejestr, a z rejestru – jak wyjaśnił na konferencji Antoni
Macierewicz – wynikało, że żaden z nich nie był opatrzony klauzulą
tajności. Wygląda zatem na to, iż „przeszukania” u Piotra Bączka i
Leszka Pietrzaka zlecono na chybił-trafił w nadziei, że któryś może
zachomikował sobie odbitkę „Aneksu” i w ten sposób będzie można
sformułować „wątek” korupcyjny, do którego już pułkownik Lichocki
dorobi co tam będzie trzeba.

Pech chciał, że o akcji ABW skądś dowiedziała się państwowa
telewizja i wysłała na miejsce ekipę z kamerą. Tajniaków obecność
kamery tym razem strasznie skonfundowała, oczywiście w obawie, by
nie został przypadkowo sfilmowany jakiś tajny, specjalnego znaczenia
dokument, toteż kazali ekipie natychmiast się wynosić, a kiedy ta
nie posłuchała, zastosowali wobec dziennikarzy „przymus
bezpośredni”, to znaczy – zabrali im kamerę, a nawet przeprowadzili
rewizję osobistą dziennikarzy, obmacując ich „w miejscach
intymnych”, pewnie w poszukiwaniu tajnej broni. Ciekawe, czy ABW
hołduje homofobii, czy też poszła na pełny luz i tolerancję – bo to
by wiele wyjaśniało. Naturalnie trochę to całą piekielnie
skomplikowaną kombinację operacyjną „Aneks” komplikuje, ale nie na
tyle, by pułkownik Lichocki i zatrzymany wraz z nim pan redaktor
Sumiński nie mieli grać swej roli do szczęśliwego końca tym
bardziej, że niezawisły sąd wcale nie obawiał się z ich
strony „matactwa” w sprawie o „płatną protekcję”, puścił ich za
kaucją – bo też wygląda na to, że cały „materiał dowodowy”, jaki
niezawisła prokuratura w tej sprawie zgromadziła, to donos jakiegoś
funkcjonariusza WSI, że za drobną opłatą obiecywano mu puścić
płazem: („Bo mówiła żony ciotka: tych co płacą – nic nie spotka!”).
Najwyraźniej niezawisły sąd uznał, że jak na piekielnie
skomplikowaną kombinację operacyjną, to trochę za mało, że
razwieczykowie się polenili i wziął na przeczekanie. Wygląda na to,
że na przeczekanie wziął też policmajster pana premiera Tuska, pan
minister Ćwiąkalski. Jeszcze też chyba nie wie, czy ma sądzić Bączka
i Pietrzaka, a potem innych weryficatores, czy też – nie sądzić. Być
może w najbliższych dniach decyzję w tej sprawie podejmie najwyższy
sanhedryn razwiedki"

Najnowsze z forum Publicystyka

Zaloguj się