To jedyne wyjście póki dziecka nie skrzywicie. Większość dziewczyn myśli :"ja go zmienię, pomogę mu". Sorry, ale jest to nieprawda w 90% przypadków. Moja koleżanka była 7 lat z alkoholikiem. Dopiero później od niego odeszła. Facet przez rok tak chlał, że osiągnął przysłowiowe dno. Coś w nim
dlaczego?
nie odejdę.. ale czasem czuję, ze powinienem zniknąć na chwilę.. nie wiem dlaczego.
Już tak nie mogę, kompletny brak zainteresowania moją osobą z jego strony zmusza mnie do podjecia tego kroku,chociaz ciężko mi. Jestesmy razem 5,5 roku, mieszkamy razem od 3 lat, może to przyzwyczajenie z jego strony, wygoda, myśl, że ja zawsze bedę i nic nie trzeba robić sprawia, że rzeczywiście
to dobra decyzja, a na niego może podziała jak kubeł zimnej wody:) odejdz poki sie nie znienawidzielisci:) -- "(...)chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć kochamy wciąż za mało i stale za późno(...)"
Mam 25 lat, 2 niudane związki za sobą. Jeden długi, którego koniec ciężko przeżyłam, drugi bardzo nerwowy, pełen kłótni. Poznałam pół roku temu fantastycznego faceta. Jest cudowny, jestem w nim zakochana, doskonale sie dogadujemy. Mam drobne zastrzeżenia - każdy ma wady, ale ogólnie naprawdę
Bylem z kobieta,fantastyczna dodam, ktora miala to samo-bala sie zaryzykowac i uwierzyc ze moze byc szczesliwa.Zwiazek nie wytrzymal tej proby.
obok, i moja rola sprowadza się głownie do dostosowywania do niego. Na imprezę nie chce iśc, bo eks ją robi. sama nie pojdę, bo będzie foch globalny. Jestem w związku, mieszkam od niego 15 minut drogi, a czasami zapominam, ze w ogóle kogos mam. z drugiej strony kiedy próbowałam odejść, nie
do niedawna bylam w takiej samej sytuacji. nigdy nie bylam nawazniejsza. zawsze byla praca, albo jakies sprawy do pozalatwiania. on uwazal, ze sie zmienic nie moze i nie chce i ze jedynym wyjsciem jest moje dostosowanie sie do jego trybu zycia. przez pare miesiecy probowalam sie dostosowac
. Zostałam skopana... Pęknięte żebro, ogromne siniaki na udach, plecach. I co robię? Nadal się łudzę. Strasznie go kocham, ale nie potrafię sobie z tym poradzić, nie umiem odejść. Czuję obrzydzenie do siebie i niesamowity strach przed tym co może się stać. Dużo słyszałam o takich przypadkach, ale nie
trollom mowi nie
długo czekać,że nie jestem już młoda i to jest ostatni dzwonek na dziecko.Rozpłakałam się,a on to olał.Czy dobrze zrobiłam,że od niego odeszłam?Bardzo za nim tęsknię....
mam 32 lata i muszę zaczynać wszystko od początku...chyba już nie mam siły...
rozstań sie z nim! nie przestanie Cię bić. im szybciej tym lepiej dla Ciebie i synka.
Moze odejście jest trudne ale wierz mi, nie ma tu sytuacji niemożliwych. Wiem, jest strach przed samotna walką z problemami a w domu przecież są dobre momenty. Ale czy zastanowiłaś się, jaki dom będzie miało Twoje dziecko? Jakich słów i zachowań się nauczy? Uważasz, ze ono nigdy od kolosa 160
Ja to chyba nigdy nie zrozumiem dlaczego kobiety są z facetami, którzy je biją. Skoro obiecywał i nie dotrzymał słowa, to znaczy, że on Ciebie NIE kocha. Więc wyjście jest jedno - rozstać się. I nie daj się nabrać na żadne jego przepraszam. Skoro raz obiecywał i nie dotrzymał tej obietnicy, to tak
Nie męcz go już więcej swoją osobą.
Dlaczego sądzisz, że ja go męczę swoją osobą?