serial

zrezygnowałam z telewizji. I tak nie oglądam. I przestałam to uważać za objaw depresji. zastanawiam się, czy to cywilizacyjny krok naprzód. Może telewizja zniknie jako medium. Chyba jednak nie mogę na to liczyć; w końcu radio wciąż istnieje. a może krok wstecz,a telewizja przeobrazi się w coś bardziej interesującego, za czym jeszcze zatęsknię. kiedyś już bylam długo na telewizyjnym poście, dużo dłużej niż wytrzymałam na diecie wegetariańskiej. Sądzę, że tym razem to krok nieodwra...

W końcu coś z tym zrobię. Zapisałam się do lekarza. Wszyscy zdają egzaminy, robią coś pożytecznego, a ja roslinkuję. Nie jestem w stanie sama wyjść, bo w pewnym sensie tak mi dobrze, ale włącza się poczucie winy z powodu marnowanego czasu. Źle się czuję sama z sobą z takim trybem życia. Zyję serialem,resztę dnia przekimam, ale ten pod koniec przyszłego tygodnia się kończy - co ja wtedy będę robić? Muszę wrócić wtedy do rzeczywistośći.