Nastąpił zgon chorych kas

[monopol]

Sejm przyklepał reformę reformy służby zdrowia made by Minister Łapiński ( to
ten z tą brodą dziwną ). Ma być lepiej podobno niż za Buzka. Hmmm... Z racji
zawodu widzę to na codzień. Im dłużej rządzi SLD, tym większy burdel panuje w
opiece zdrowotnej. Rzeczywiście lepszy niż za Buzka... A co to dopiero się
stanie, jak w nowym roku wywrócą wszystko do góry nogami? Oj będzie się
działo, będzie się działo...

JAK PRZEGRAĆ W KARTY

[Gość: babariba]

JAK PRZEGRAĆ W KARTY
Trzeba było zmienić ustawę, aby odwołać dyrektora Śląskiej Regionalnej Kasy
Chorych. Za późno. Dyrektor zdążył zapłacić miliony złotych za nikomu
niepotrzebne kawałki plastiku. Teraz przymierza się do startu na prezydenta
Katowic.

Andrzej Sośnierz, człowiek-legenda, ksywa Chrześniak, do 13 sierpnia był
dyrektorem | Śląskiej Regionalnej Kasy Chorych.

Wcześniej podjęto próbę odwołania go, ale zo-stał przywrócony na stanowisko.
Dopiero zmia-no przepisów, która sprawiła, że w radzie kasy większość mają
ludzie mianowani przez mini-stra, pozwoliła wyrzucić Sośnierza. Ten jednak nie
stracił rezonu i ogłosił, iż myśli o fotelu prezy-denta Katowic. Wieczorem 13
sierpnia, przed kamerami regionalnej telewizji, chełpił się tym, że trzeba było
zmienić ustawę, by się go pozbyć. Ślązacy po raz kolejny usłyszeli, że Sośnierz
to mąż opatrznościowy ich służby zdrowia i nie było żadnych powodów, by go
odwołać. Pytany o porażki odpowiedział, że była jedna - utrata przezeń
dyrektorskiego stanowiska. Wśród suk-I cesów wymienił wprowadzenie kart
chipowych.
Za wiele, wiele milionów złotych ufundowa-no Ślązakom bezwartościowy gadżet. W
do-datku taki, który jest już zabytkiem. W tej sprawie od 6 miesięcy toczy się
śledztwo. Dotąd nikomu nie postawiono zarzutów. Spieszymy więc prokuraturze z
pomocą.

SZMAL NA SIEDEM SZPITALI

Karty, choć przestarzałe i marne, kosztowały krocie. Sośnierz umiał jednak
zapewnić sobie przychylność dziennikarzy. Ci pisali o nich czę-sto, dużo i w
samych superlatywach. Podawali, że 11 min zł zapłacono za wdrożenie systemu,
a „tylko" 2,5 mln wydano na dystrybucję kart.
Gówno prawda. Wartość przetargu to prawie 22 mln zł. Ale wszystko ustawiono tak
sprytnie, ze już bez żadnego przetargu trzeba będzie zapłacić trzy razy więcej
za to, by system w ogóle mógł funkcjonować. Wychodzi nam kwota zbliżo-na do 70
min zł, czyli tyle, ile kosztuje roczne utrzymanie siedmiu przyzwoitych
szpitali.
Nic dziwnego, że Urząd Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych złożył doniesienie o
popełnieniu przestępstwa. Zawiadomienie wpłynęło do Proku-ratury Rejonowej
Katowice-Wschód 22 listopada 2001r. Potem sprawę przejął wydział śledczy Pro-
kuratury Okręgowej w Katowicach, który 1 lutego tego roku wszczął śledztwo.
Ze względu na dobro śledztwa prokurator Tomasz Tadla nie chciał nam powiedzieć,
jak głęboko wstecz sięga ciekawość organów ściga-nia. Nie wiemy więc, czy
zainteresowały się maleńką firmą elektroniczną PIK działającą na początku lat
90. w Gliwicach. Panom prokura-torom od razu radzimy, by między bajki włożyli
pogłoskę, jakoby szacowna małżonka Andrzeja Sośnierza zasiadała w radzie
nadzorczej PIK. Takie małe spółki rad nadzorczych nie mają. Raczej niech
przyjrzą się, skąd trafiał sprzęt komputerowy do zakładów opieki zdrowotnej w
województwie katowickim, gdy dyrektorem wydziału zdrowia w Urzędzie Wojewódzkim
był właśnie Sośnierz. Idziemy o zakład, że trafią na wspomnianą firemkę.
Tenże PIK w 1997 r. stanął do przetargu na przygotowanie programu
eksperymentalnego dla woj. katowickiego, dotyczącego wprowadze-nia
elektronicznych kart ubezpieczenia zdrowot-nego, Chodziło o wyprodukowanie 400
tyś. kart i 170 czytników. Wygrały dwie firmy: PIK i Uni-card. Unicard to
doświadczona firma. Zwycięży-ła w konkursie zorganizowanym przez unijny fun-
dusz PHARE. Dotyczył on opracowania elektro-nicznego Rejestru Usług Medycznych
dla Polski. Swój system o nazwie AKERUM (koniecznie trzeba zapamiętać)
zainstalowała w stołecznej dzielnicy Praga Południe, gdzie do dziś korzysta z
niego 250 tyś. osób, a 370 gabinetów lekar-skich ma terminale medyczne.
Niech biegli pomogą prokuraturze stwier-dzić, czy słusznie postąpiono nakazując
Unicardowi dostarczenie zubożonej wersji sys-temu, podczas gdy PIK zajmował się
resztą. Nam wiewióry powiedziały, że inaczej PIK byłby w ogóle niepotrzebny.
Wspominamy o tym zdarzeniu sprzed lat i o tej niewielkiej firmie z Gliwic, gdyż
tamto rozwiązanie to wła-śnie głośny, wielki sukces Sośnierza i przyczyna
dociekań śledczych Prokuratury Okręgowej.

GIGANT NA STARCIE

System elektronicznych kart ubezpieczenia zdrowotnego nazywa się START, a jego
wdrozeniem zajmuje się ComputerLand Zdrowie. Czyli dawny PIK
Nie trzeba wielkiej przenikliwości, by domy-ślić się, dlaczego taki gigant jak
ComputerLand kupił niewielką firmę PIK. Do przetargu, który rozpisała Śląska
Regionalna Kasa Chorych, przystąpił właśnie ComputerLand Zdrowie. I zaczęły się
jaja. Trzykrotnie Urząd Zamówień Publicznych unieważniał procedurę przetar-
gową. Kasa ogłaszała kolejne terminy konkur-sów jednocześnie podnosząc wadium,
jakie trzeba było wpłacić, aby stanąć do walki. To bardzo prosta metoda, by
wyeliminować więk-szość firm. Wadium urosło z ponad 200 tyś. zł do miliona.
Ostatecznie na placu boju pozostały: Compu-terLand, Unicard występujący tu w
barwach Prokomu, firma EMAX i ZEG SA Tychy. Wspól-na oferta Prokomu i Unicardu
oraz propozycja firmy EMAX zostały odrzucone ze względów for-malnych, ofertę
ZEG uznano za nieatrakcyjną. Zwyciężył ComputerLand, który za swój system żądał
22 mln zł. Rozstrzygnięcie nastąpiło 5 kwietnia 2001r. W tym samym dniu Śląska
Regionalna Kasa Chorych podpisała z ComputerLandem umowę!

OD WRÓZKI DO LICENCJI

Podpowiadamy prokuratorom z Katowic, by za-interesowali się przedziwnym
zbiegiem okoliczno-ści. Nasze wiewióry twierdzą, że przed rozstrzyg-nięciem
przetargu polski rynek został dosłownie wyczyszczony z pewnego procesora o
dosyć wą-skim zastosowaniu. Używa się go mianowicie w czytnikach do tych kart
chipowych, które rozda-je Śląska Regionalna Kasa Chorych. Czytniki trzeba było
dopiero zmontować. Wystarczy tylko zajrzeć do dokumentów księgowych importera,
by dowiedzieć się, czy istotnie procesory nabył ten, kto później robił dla
śląskiej kasy czytniki.
Najciekawszy jednak kwiatek to Umowa Licen-cyjna Nr 354/DA-11/10/2000. Przed
rozstrzygnię-ciem przetargu Śląska Kasa Chorych, reprezen-towana przez
dyrektora Sośnierza, zawarła ją z Unicardem, który - jak pamiętamy - startował
w przetargu i odpadł. A w tej umowie jak byk stoi, że chodzi o to, by firma,
która wygra prze-targ, mogła zerżnąć osiągnięcia Unicardu. Za licencję kasa
zapłaciła 427 tyś. zł brutto. ComputerLand dostał całą dokumentację za darmo.
Zanim jednak do tego doszło, okazało się, że ComputerLand, który samodzielnie
nie radził sobie z systemem kart chipowych, do pomocy najął inną firmę
elektroniczną. Unicard zaprotestował, bo z licencji wynikało, ze z dokumentację
można przekazać tylko raz. Czyli Computerlandowi, a nie komuś innemu. Wtedy
Sośnierz ruszył do działania. Dysponujemy kopia pisma do prezesa Unicardu, w
którym Sośnierz wystę-puje w interesie ComputerLandu: „proszę Pana Prezesa o
niezwłoczne zawarcie z ComputerLandem S.A. bezwarunkowej (!!!) umowy...
Dlaczego napisaliśmy, że wprowadzenie całe-go tego systemu będzie dużo droższe
niż te 22 min zł dla ComputerLandu? Na początek do-dajmy do tego koszt
rozprowadzenia kart chipowych, czyli 2,5 min zł, oraz to, co kasa zapłaciła za
licencję. Do tego trzeba jeszcze dodać tyle komputerów i drukarek (liczmy
skromnie - sprzęt, program operacyjny Windows, aplika-cje, słowem jakieś 4 tyś.
zł za jedno stanowisko), ile w woj. śląskim ma być czytników kart elektro-
nicznych. Czyli 2,5 tyś., co daje kwotę rzędu 10 mln zł. Jednak zarówno za te
pecety i drukar-ki, jak i za oprogramowanie muszą już osobno zapłacić zakłady
opieki zdrowotnej. Na tym nie koniec wydatków. Eksperci ostrzegali Urząd
Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych: W praktyce cala infrastruktura
specjalistyczna: czytniki kart, kodów kreskowych, oprogramowanie aplikacyjne,
szkolenia, zarządzanie danymi zależy od ComputerLand Zdrowie, które dowolnie
moderuje ceny za usługi na niezmiennie wysokim poziomie w wyniku braku
jakiejkolwiek konkurencji.

ELEKTRONICZNY ZABYTEK

[Gość: babariba]

ELEKTRONICZNY ZABYTEK

Samych kart ubezpieczenia zdrowotnego kasa zamówiła 5,5 mln. Napisaliśmy, że
marnych, przestarzałych i nie do tego, do czego mają służyć. Ta karta jest
tylko gadżetem! Niemcy używali jej od 1992 r. i wtedy była nowoczesna. Teraz
stanowi zabytek elektroniki. Zawiera prawie te same dane, które mamy w dowodach
osobistych. Na więcej brakuje pamięci. Równie dobrze można więc przyjść do
przychodni z peerelowską legitymacją ubezpieczeniową. A nawet lepiej, bo w tej
legitymacji znajduje się przynajmniej zdjęcie, po którym można poznać, że żaden
lump, który nie ma ubezpieczenia, nie podszywa się pod obywatela
ubezpieczonego. Nie może zawierać żadnych danych, od których zależy zdrowie lub
życie człowieka. Bowiem wybrana przez Śląską Regionalną Kasę Chorych karta
chipowa to tzw. karta synchronicznopamięciowa, która ma prawo robić drobne
przekłamania podczas transmisji danych. Może na przykład zmienić komuś grupę
krwi z A Rh plus na A Rh minus.
Ktoś rozsądny powiedział o tym Sośnierzowi, który podczas pierwszej edycji
przetargu życzył sobie, by karta zawierała m.in. jedną informację ratunkową
(najpewniej chodziło właśnie o grupę krwi).
Z kartami chipowymi jest więc tak, jak było bez nich, tylko znacznie głupiej.
Pacjent idzie do re-jestracji, tam pani wczytuje jego kartę, potem drukuje
kupony Rejestru Usług Medycznych i wręcza je pacjentowi. Lekarz udziela
pacjento-wi porady, a pod koniec pracy odnosi wypełnio-ne kupony pani
rejestratorce. Ta wklepuje ich treść do komputera. Do czego tu potrzebna kar-
ta? Do odliczania pacjentów? Wystarczyłoby prosić ich o podpis.
Sośnierz starannie pielęgnuje legendę, według której ma być pociotkiem
katowickie-go arcybiskupa Damiana Zimonia. Nas gówno interesuje, prawda to czy
fałsz, że jest chrześniakiem księdza arcybiskupa. Ten „kierownik" służby
zdrowia najpierw w woj. katowickim, a póź-niej w woj. śląskim przez całą dekadę
trwał na stanowisku. Niezatapialnego Sośnierza pozwoliła usunąć dopiero zmiana
przepisów o wyborze członków rad nadzorczych kas chorych, którą wprowadzono na
żądanie ministra zdrowia Mariusza Łapińskiego. Jednak za późno - osiągnął swój
zamiar. Teraz steruje na głębsze wody. Cel - cała Polska. Byle tylko lewica
przegrała wybory, to Sośnierzowe chipy zaszczepią wszystkim Polakom. A jeśli
Sośnierz zostanie prezydentem Katowic, to mieszkańcy stolicy Śląska mogą być
pewni, ze wkrótce rozpocznie się wymiana dowodów osobistych na karty chipowe,
które można będzie odczytać tylko w katowickich urzędach.
Robert Kosmaty