Mąż w dom....

[aasiula1]

Jutro w nocy przyleci mój szanowny małżonek. Będzie tutaj około tygodnia.
Niby już się nie mogę doczekać, a jednocześnie zastanawiam się po ilu
godzinach pierwszy raz się pożremy... Zdecydowanie naszej miłości sluży
odległość. To chyba nie jest normalne...co?

[jo-asiunka]

A to Wy tak na stałe osobno? Tzn. na dojazdy?

[aasiula1]

Taaaaaak! Mąż w Anglii pracuje.

[b-beagle]

A mnie zawsze babcia mówiła, że chłop w chałupie to wrzód na du...e

[ponpon]

...trudna sprawa...dla obojga...albo i większej ilości

[gres81]

aasiula1 napisała:

> Jutro w nocy przyleci mój szanowny małżonek. Będzie tutaj około tygodnia.
> Niby już się nie mogę doczekać, a jednocześnie zastanawiam się po ilu
> godzinach pierwszy raz się pożremy... Zdecydowanie naszej miłości sluży
> odległość. To chyba nie jest normalne...co?


życie jest piekne:(((((

tak to jest....

[wiecznie_zdziwiona]

To normalne. Mój mąż wyjeżdża od 12 lat. na przykład: jest 2 tygodnie w domu i
miesiąc zagranicą.Albo miesiąc w domui 3 misiące zagranicą - różnie.

Kiedy wraca jest zarażony chorobą "room service" - jakoś nie potrafi nic
zrobić, wstawić prania, wyrzucić śmieci, przygotować sobie jedzenia - dwie lewe
rączki.
A więc zaczynam od "dymu" - jedna awantura i jest na właściwych torach - on po
prostu nie zdaje sobie z tego sprawy - przyzwyczaił się do obsługi, jedzenia w
knajpach.
Inna sprawa to fakt, że organizujesz sobie życie na swój sposób, gdy jego nie
ma. Ja mam 2 dzieci, muszę je odwieźć do szkół, załatwić lekarzy, wywiadówki -
no jak to przy dzieciach. I sama sobie z tym radzę. A tu nagle wraca mój
ukochany - rzeczywiście wyczekuję jego powrotu - i cały misterny planw piz...u.
To tak trochę jest, że źle jak jest i źle, że go nie ma. Panuję nad sobą i
często nie zwracam uwagi na małe, denerwujące sprawy - to pomaga również mnie -
mogę się cieszyć jego obecnością.
Good luck.

[kobieta_na_pasach]

znam malzenstwa z wieloletnim stazem, ktore utrzymaly sie wg mnie tylko
dlatego, ze maz byl w domu gosciem. moze i jest to sposob na przetrwanie,ale
jak to bedzi, kiedy oboje beda na emeryturze?

[aguszak]

Nie zniosłabym ciągłych rozłąk...

[kobieta_na_pasach]

aguszak napisała:

> Nie zniosłabym ciągłych rozłąk...
>
a jak dlugo jestes mezatka?

[aguszak]

5 lat z okładem :)

[kobieta_na_pasach]

aguszak napisała:

> 5 lat z okładem :)
>
poczekaj jeszcze 5, a zmienisz zdanie:)

[aguszak]

oby nie ;)

[lena_zet]

a jakbyś musiała?

[aguszak]

coś bym wymyśliła ;)
wiem, że czasem jest to mus.
ale czasem pary wybierają świadomie taki styl życia.

[lena_zet]

rozłąka niby dobra, ale hujowo się później dogadać.Wiem coś o tym, bo przez
kilka lat byliśmy osobno.Wyjeżdżałam do niego na wakacje i prawie na każdych
rozchodziliśmy się po kilka razy.Teraz od roku jest w domu i nie będzie
wyjeżdżał.I co mogę powiedzieć?Że jest git.

[aasiula1]

Ale sam początek po powrocie był pewnie ciężki. Ja już się przyzwyczaiłam do
tego,że ze wszystkim radze sobie sama. Denerwuje mnie jak mi ktoś się wtrąca.

[lena_zet]

aasiula1 napisała:

> Ale sam początek po powrocie był pewnie ciężki. Ja już się przyzwyczaiłam do
> tego,że ze wszystkim radze sobie sama. Denerwuje mnie jak mi ktoś się wtrąca.

bo przyzwyczaiłaś się do odpowiedzialności, niezależności, do radzenia sobie ze
wszystkim.Uwierz, że rozumiem cię doskonale!Oprócz zajmowania się córką,
pracowałam, studiowałam, miałam dom pełen zwierząt, paliłam w piecach,
wszystko, wszystko sama.Do tej pory mi jeszcze zostało, że zabieram się za
robotę, którą powinnam zostawić w cholerę, bo przecież chłop w domu.Na dłuższą
metę takie rozstania oddalają ludzi, nie przybliżają, musisz o tym wiedzieć.

[nisar]

Wiesz, myślę że jak jesteście osobno to każde z Was sobie coś tam wyobraża w
związku z tym, jak się już zobaczycie: jak to będzie wspaniale, co sobie
powiecie, jakie to będzie jedno wielkie święto. A po kilku chwilach pierwszej
euforii przychodzi moment rozrachunków i wychodzi na to, że Ty np. oczekiwałaś
że on będzie czuły, kochający i spełniający, a oprócz tego naprawi, załatwi,
przybije itp. On miał swój pakiet oczekiwań i du...a. Konflikt nieunikniony.

[aasiula1]

No tak. Na dodatek ja przywykłam do tego, ze wszystko w domu jest po mojemu,
tak jak ja to sobie zorganizuje. A on przyjeżdża i mi się wali wszystko...

[nisar]

Ale on jest też tak samo ważnym elementem tej rodziny i tego domu co Ty,
chciałabyś bez niego? Nie? No to się odczep jak coś robi nie tak jak Ty bo to
on. Coś za coś.
P.S. Mój nie wyjeżdża ale np. pracuje całe soboty, kiedy ja mam wolne. Oddycham
wtedy, więc Cię rozumiem. :)

[aasiula1]

No właśnie. Tylko przez tą sobotę nie zdążysz się odzwyczaić. A ja jestem sama
( z dzieckiem) od stycznia (z malymi przerwami), więc musiałam się nauczyć żyć
sama. Początek był ciężki, a teraz ciężko być razem, tak jakoś ciasno... mimo,
że bardzo się cieszę z jego przyjazdu.

[nisar]

Ale czekasz na drugiego dzidziusia? I co, wtedy będziecie już razem, czy dalej
będziesz sama?

[aasiula1]

Tego jeszcze nie wiem. Prawdopodobnie jedynym wyjsciem bedzie moja
przeprowadzka z dziećmi do Anglii

[nisar]

O rany. No ale z dwojgiem Malutków sama, to by mogło być bardzo trudne. No i
życie małżeńskie na odległość nie musi się udać. Niemniej tym bardziej musisz
się przyzwyczajać do "bycia w domu z mężem". Życzę Ci, żeby się ułożyło. :)

..żona na spacer btxt

[kobieta_na_pasach]

[aasiula1]

Na taką pogodę mnie wyganiasz???? A fe!

[kobieta_na_pasach]

aasiula1 napisała:

> Na taką pogodę mnie wyganiasz???? A fe!

mnie nie straszna żadna pogoda:)

[nisar]

Spacerki są dobre dla kobiet w ciąży i małych dzieci. Spełniasz oba warunki, to
nie marudź. NA DWÓR!!!

[aasiula1]

Brrrr. Wystarczy, że się rano do przedszkola przeszłam i jeszcze się drugi raz
przejdę po południu. Pewnie jeszcze do sklepu wyskoczę, może śmieci wyrzucę.
Wystarczy!!