Dziecinstwo i Starosc

[Gość: Imagine]

to dwa warte przezycia stany naszej egzystecji. Tylko te dwa. Pomiedzy nimi
istnieje cos co nazywamy doroslym zyciem. ale to cos w istocie jest strata
czasu. tylko Dziecinstwo i tylko Starosc posiadaja tzw. Open Ends czyli
drogi kontaktowe z Okregiem Zycia, z ktorego, w magiczny sposob ciagna swa
inspiracje. ile potegi istnieje w stanie PRZED (Dziecinstwo) i w stanie PO
(Starosc). Dziecinstwo jest radosne bo Pamieta, Starosc jest radosna bo
sobie Przypomina. nie istnieje nic pomiedzy. moze tylko zardzewiala szprycha
doroslosci.
Imagine.

[Gość: girlfriend]

Niektórzy nie bywają dorośli ;)

[alfika]

ale ile przez to tracą!

:)))

[Gość: gf]

Ja wiem? A właściwie po czym się poznaję, ze juz się nie jest dzieckiem?

[alfika]

po przeżywaniu świadomie lub nieświadomie tego, co niedostępne dziecku?

płynna granica, ale jest

[Gość: girlfriend]

alfika napisała:

> po przeżywaniu świadomie lub nieświadomie tego, co niedostępne dziecku?
>

znaczy się różnica sprowadza się do seksu? ;))))

[alfika]

;))))))))))))

aj Ty!

też, no nie da się ukryć
:)

[fnoll]

tylko wtedy gdy dałeś się nabrać

[r.richelieu]

dlaczego wtedy warte? bo ma kontakt z tym co było i będzie? że powróci do
tego "prochu wieczności"? i tylko wszechbyt ma wartość? a że ja dziś zjem
sobie chlebek z dżemem pomarańczowym wartości nie ma.

dziecko i starzec należą do tej wieczności, dorosły należy do siebie i
ziemskich trybików

[Gość: Imagine]

"dziecko i starzec należą do tej wieczności, dorosły należy do siebie i
ziemskich trybików "
to jest wlasnie powodem dyskwalifikacji doroslosci: brak Open End into
Eternity.
Imagine.

[r.richelieu]

Gość portalu: Imagine napisał(a):

> "dziecko i starzec należą do tej wieczności, dorosły należy do siebie i
> ziemskich trybików "
> to jest wlasnie powodem dyskwalifikacji doroslosci: brak Open End into
> Eternity.
> Imagine.


ale dzięki temu człowiek uwolniony od uzależnienia się od Czegoś ma cień
szansy, że znajdzie sobie swoją ścieżkę podpisaną jego imieniem. Będzie mógł
sam i kat nad głową czyhać nie będzie. Jakiś ułamek % ludzi tak ma, chyba

[kwieto]

... to tylko pojecia :"P

przedłużyć dzieciństwo, przyspieszyć starość? n/t

[Gość: frustro]

[Gość: Imagine]

genialne. pozbyc sie tego frustrujacego etapu walki, zdobywania, oszukiwania.

[Gość: bertaa]

Dorosłosć to fajny czas tylko tyle, że trzeba umieć zniego mądrze korzystać.

[sniyg]

Dzieciństwo - to "jeszcze nie mogę", Starość - to "już nie mogę", Dorosłość -
to "mogę", ale jakie to bywa czasem frustrujące.

[Gość: Imagine]

i czesto gesto okazuje sie, ze w zasadzie nic nie mozemy.

[marusia_ogoniok]

Dogie psycholki i psychole. Wiedza wasza, książkowa jest wielka, nie da się
ukryć ale z obserwacją własną gooorzej, znacznie gorzej. A może Wy dzieci nie
widzieli i zwierząt też? Trzymał kto niemowle i oprócz podrzucania i wycierania
d... przyglądał mu się uważnie? Są takie sekundy, do uchwycenia, kiedy niemowle
spojrzy Ci głęboko w oczy i ty wiesz, że patrzy na ciebie mędrzec z wiedzą
nagomadzoną przez wieki. Jestem słaba z polskiego i nie tylko, może girlf lub
kto inny wytłumaczy o co mi biega.... ale to jest, coś niesamowicie
tajemniczego, wprawia w zdumienie...można stupora dostać, trzeba tylko u m i e
ć patrzeć. Więc ciekawa jestem ogromnie imagina, a poza tym myslę, że spotkamy
się gdzie indziej...:)

czujesz sie stary?

[Gość: odcienie_bordowego]

skad takie myśli?
przyznaj sie jakiego miszcza ostatnio czytales?:P

Dziecinstwo i Starosc. Zgadzam sie

[meteoryty]

Niektorzy ze stanu dziecinstwa
i dzieciuchostwa
przechodza od razu w stan zdziecinnialego staruszka.

Tylko po cholere wyskoczyles tu z ta zardzewiala szprycha?
jesli juz, to wole te nie zardzewiale.

[Gość: gf]

> Niektorzy ze stanu dziecinstwa
> i dzieciuchostwa
> przechodza od razu w stan zdziecinnialego staruszka.

nie niektórzy, tylko wiekszość.
no niestety.

[Gość: Renka]

To ciekawe. Dziecinstwo wspominam jako za ciasne i bez wolnosci, a starosci
nie chce znac.Nie chce wygladac jak pomarszczona kloda drewna.Pozostaje mi
tylko cieszyc sie ta zardzewiala szprycha doroslosci.Brzmi to trzeszczaco i
smierdzi rdza.Co za tragedia istnienia.Imagine, te twoje przemyslenia maja na
celu zdolowanie innych. Ty chyba masz jakis spory kompleks.To nie jest
pierwszy raz,ze okropnie dolujesz ludzi. Co przez to mozesz osiagnac? Albo
inaczej, co przez to moga osiagnac wszyscy zdolowani, ktorzy nagle stwierdza,
ze nie mieli dziecinstwa i nie chca miec starosci. Chca byc pieknymi, wiecznie
mlodymi, wysportowanymi osobnikami, ktorzy na zawsze maja do zabawy
zardzewiala szpryche zwana dorosloscia.Przekreslasz ich.

[Gość: gf]

Jesteś w az tak ciężkim stanie, ze jest Cię w stanie zdołować post e-Jędrusia,
co do którego nie ma nawet tej podstawowej pewnosci czy realnie istnieje? ;)

To zabawne, jak skrajnie różnie można odbierac jedną osobę :)
Dla mnie w Jedrusiu jest sto razy wiecej światła i nadziei (że o wrażliwości
nie wspomnę) niż we wszystkich tych razem wziętych lalkach (i nie tylko) o
mentalności licealnej prymuski, co to klepią na tym forze, mdleją na widok
słowa "dupa" i wydaje im się że są wielce empatyczne. To nie do Ciebie Renka,
zeby nie bylo watpliwości ;)

Uff...

[Gość: maika7]

Dorosły jest łącznikiem pomiędzy Dzieckiem a Starością. To się splata i
wzajemnie przechodzi i wzajemnie warunkuje. Od tego jakie jest Dziecko zależy
Dorosłość, jaka Dorosłość taka Starość...no i trzeba założyć, że Starość
nastąpi po Dorosłości, niektórych ścina wcześniej i wtedy Dorosłość też
jest "Open End..."
Czyli Dorosły nie należy do siebie a do Dziecka i Starości. Taki piękny czas, w
którym nie mamy już ograniczeń Dziecka i jeszcze nie mamy ograniczeń Starości.
Wcale nie zardzewiała szprycha...
Maika

[j_ar]

zarowno dziecko jak i starzec wiedza, ze sa uzaleznieni od innych, czlowiek
pomiedzy tymi stanami czesto sadzi, ze jest samodzielny

[procesor]

A ja sie zgadzam z maika7. :)

Żadna tam zardzewiała szprycha, Wodzu.

Na to ja wyglądac będzie koniec naszego życia, nasze ponowne zetknięcie z kołem
życia - wpływ ma nasza dorosłość. Na to jak wygląda poczatek - mały wpływ mamy.
Koniec - to co innego.
Nawet jeśli nie jest spokojna starościa - to nasze spojrzenie i ocena zalezą od
tego jak dojrzewalismy do starości. Jedni starzeja sie pogodnie nawet w
skrajnie trudnych warunkach zachowujac usmiech - inni swaszeni są od urodzenia
prawie..
Tacy to w ogóle jak zardzewiali.

troche wyjasnien

[Gość: Imagine]

to Dziecinstwu tylko sie moze wydawac, ze mozna siegnac po ksiezyc, po gwiazdy
i zyc wiecznie. zdaliscie sobie sprawe dlaczego tak sie dzieje ? w jakim sensie
Dziecinstwo jest ograniczaniem ? dla mnie jest manifestacja einsteinowskiej
supremacji imaginacji nad wiedza. a starosc ? jest kontynuacja Dziecinstwa
w tym sensie, ze Starosc juz wie, ze posiadzie ksiezyc i gwiazdy i ze zyc
bedzie wiecznie.
co tu porownywac ze szprycha ? szprycha widzi tylko swoj nochal. wszystko jawi
sie niemozliwym, nieprzekraczalnym, zdeterminowanym, skonczonym.
Imagine.

[sniyg]

Dzieciństwo jest magią, wiarą w to że wszystko możemy, że będzimy tym kim
chcemy być, że wszystko jest realne, że możemy pójść na koniec świata i
jeszcze dalej. Jedyne co mi przeszkadzało, to to że musiałem iść wcześnie spać
i nie mogłem oglądać filmów wieczorem. Teraz mogę. Pilot leży przede mną na
wyciągnięcie ręki. Jakoś to nie cieszy.
Starość...chciałbym wierzyć, że będzie tak jak piszesz.
Albo chciałbym coś zrobić, teraz jak jestem dorosły, aby tak było.
Wyrzucę pilota z telewizorem przez okno. To chyba będzie za mało...

[Gość: Richelieu*]

a tak na marginesie
niech allelujają się Twoi pracodawcy, że znów będziesz im pilnował całej sieci
komputerowej po wyzdrowieniu, bo pewnie wsio stanęło
niech allelujają
dobrze, żeś bez gorączki

[Gość: gf]

> w jakim sensie
>
> Dziecinstwo jest ograniczaniem ?

dziecko nie decyduje o sobie - ja pamietam to, jako upokarzające doświadczenie
dziecko ma imaginację zamiast wolności i jest strasznie zależne od innych

dziecko (w sensie odwagi, braku uprzedzeń i ciekawości) należy w sobie za
wszelką cenę zachować, ale żeby dzieciństwo to była arkadia, to nie
powiedziałabym

[Gość: maika7]

o Twoich wyjaśnieniach, Imagine, zmieniam Dorosłość w Drogę - nadal jestem
przeciw zardzewiałej szprysze. Dorosłość - czas pomiędzy - nie wiemy ile
Dziecka w nas jeszcze zostało (niektóre marzenia to sięganie po księżyc),
Starość przychodzi powolutku i zagnieżdża się też nie wiadomo kiedy. Ot,
świadomość przepływy strumienia życia przez nas...
Maika