Jak przeżyć w pracy? Poradnik

[Gość: lary]

Tak naprawdę to jest tylko jedna relacja - Pan i niewolnik

Jak przeżyć w pracy? Poradnik

[Gość: RR]

po poltora roku nie wytrzymalam i"rzucilam to w diably",teraz od
6ciu miesiecy szukam pracy.Chwilami wydaje mi sie,ze szef mial
racje twierdzac,ze jestem"popie..." i ze powinnam byc mu
wdzieczna,ze mnie zatrudnia.

[Gość: Ktosiniktos]

Aby byc szefem trzeba byc czlowiekiem:inteligentnym, z duza
kultura aby nie popasc w samouwielbienie i zahamowac poped do
nadmiernej wladzy.Szef powinien byc równorzednym partnerem z
podwladnymi. Ma zorganizowac prace a nie korzystac z przywilejów
(bo jakim prawem? Kaduka?)Ma reprezentowac przedsiebiorstwo w
sposób skromny, wykazac sie wiedza i doswiadczeniem, poznac
tych z którymi pracuje.Pomagac w adaptacji mlodych pracowników
nie ignorowac slabszych w sumie powinien miec wiecej zalet niz
wad. Hm, ale gdzie takich szefów znalezc?
Pracownik (nie czlowiek) obsadzony na szefa a nie spelniajacy
w/w warunków jest karierowiczem i brakiem umiejetnosci obarcza
swoich podwladnych. Bron nas opatrznosci od takich szefów!!!
Nie nalezy sie plaszczyc przed takim szefem. Krytyka jest
wskazana i kazdy z podwladnych moze ja stosowac ale musi pyc
pewny swojego.Jak mozna pracowac w zlym towarzystwie?

[Gość: ja]

Zgadzam się całkowicie. Mój szef wywodzi się spośród pracowników.Kiedyś wszyscy
jechaliśmy "na jednym wózku" i trzymaliśmy się razem.Odkąd został bossem-
zmienił się strasznie.Był żenujący, kiedy wazelinował prezesowi...A wszyscy
współpracownicy mieli z niego niezły ubaw.Aby się
przypodobać "najgłówniejszemu"- gnoił resztę pracowników. Mnie też zaczął się
czepiać. Trwało to pół roku. Najpierw sobie nic z tego nie robiłam,myśląc,że mu
przejdzie.Potem mnie to irytowało, a na końcu zaczęłam wątpić w siebie. Zawsze
uważałam się za właściwą osobę na właściwym miejscu.Sukcesy odnoszone na "polu
walki" mówiły same za siebie. A tu nagle taki cios...W końcu jednak i do mnie
uśmiechnął się los. Po 6 miesiacach udręki okazało się, że trzy, niezależne
firmy mają ochotę na to, abym znalazła się w ich szeregach. Nowej pracy nie
szukałam, sama mnie znalazła. Decyzja była szybka- wybrałam optymalne
rozwiązanie za większe pieniądze i wyższe stanowisko.Zanim jednak złożyłam
wypowiedzenie-odbyłam ostatnią rozmowę z szefem.Przygotowałam się do niej
perfekcyjnie.Tym razem to był teatr jednego aktora. Nie mogłam sobie tego
odmówić-cios za ciosem, wywlekałam wszystkie brudy sprzed 4 lat i z dziką
satysfakcją patrzyłam, jak facet zaczyna się rozkładać.Autentycznie, ulżyło mi,
a sprawiedliwości stało się zadość. Dla mnie zawsze był,jest i będzie zerem.
Od roku jestem w innej firmie.Do dzisiaj nie usłyszłam od nikogo słowa
krytyki.Więc staram sie pracować jeszcze lepiej. A żeby było śmieszniej- były
szef próbuje z nami zrobić pewnien interes.I tak się nieszczęśliwie dla niego
złożyło, że to ja jestem koordynatorem całej sprawy:))))Jeżeli ktoś myśli, że
tego interesu ze mną nie ubije, to ma rację:))))

I jeszcze jedno- trzeba wierzyć w siebie.Wiara we własne możliwości i talent,
to 70% sukcesu.I nie dajmy się takim zazdrosnym o sukcesy gnojkom rozstawiać po
kątach. Jeśli ktoś jest dobrym fachowcem i umie się na dodatek dobrze sprzedać-
da sobie w życiu radę.

[Gość: nikt]

Gość portalu: ja napisał(a):

> Zgadzam się całkowicie. Mój szef wywodzi się spośród pracowników.Kiedyś
wszyscy
>
> jechaliśmy "na jednym wózku" i trzymaliśmy się razem.Odkąd został bossem-
> zmienił się strasznie.Był żenujący, kiedy wazelinował prezesowi...A wszyscy
> współpracownicy mieli z niego niezły ubaw.Aby się
> przypodobać "najgłówniejszemu"- gnoił resztę pracowników. Mnie też zaczął się
> czepiać. Trwało to pół roku. Najpierw sobie nic z tego nie robiłam,myśląc,że
mu
>
> przejdzie.Potem mnie to irytowało, a na końcu zaczęłam wątpić w siebie.
Zawsze
>
> uważałam się za właściwą osobę na właściwym miejscu.Sukcesy odnoszone
na "polu
> walki" mówiły same za siebie. A tu nagle taki cios...W końcu jednak i do mnie
> uśmiechnął się los. Po 6 miesiacach udręki okazało się, że trzy, niezależne
> firmy mają ochotę na to, abym znalazła się w ich szeregach. Nowej pracy nie
> szukałam, sama mnie znalazła. Decyzja była szybka- wybrałam optymalne
> rozwiązanie za większe pieniądze i wyższe stanowisko.Zanim jednak złożyłam
> wypowiedzenie-odbyłam ostatnią rozmowę z szefem.Przygotowałam się do niej
> perfekcyjnie.Tym razem to był teatr jednego aktora. Nie mogłam sobie tego
> odmówić-cios za ciosem, wywlekałam wszystkie brudy sprzed 4 lat i z dziką
> satysfakcją patrzyłam, jak facet zaczyna się rozkładać.Autentycznie, ulżyło
mi,
>
> a sprawiedliwości stało się zadość. Dla mnie zawsze był,jest i będzie zerem.
> Od roku jestem w innej firmie.Do dzisiaj nie usłyszłam od nikogo słowa
> krytyki.Więc staram sie pracować jeszcze lepiej. A żeby było śmieszniej- były
> szef próbuje z nami zrobić pewnien interes.I tak się nieszczęśliwie dla niego
> złożyło, że to ja jestem koordynatorem całej sprawy:))))Jeżeli ktoś myśli, że
> tego interesu ze mną nie ubije, to ma rację:))))
>
> I jeszcze jedno- trzeba wierzyć w siebie.Wiara we własne możliwości i talent,
> to 70% sukcesu.I nie dajmy się takim zazdrosnym o sukcesy gnojkom rozstawiać
po
>
> kątach. Jeśli ktoś jest dobrym fachowcem i umie się na dodatek dobrze
sprzedać-
> da sobie w życiu radę.
>
> nie miałam tyle szczęścia i nie dostałam oferty pracy - Jednak by nie paść
ofiarą knowań zwolniłam się z pracy, w której miałam nadzieję pracować do
emerytury. Autokratyczny Prezes zatrudnił swojego społecznego zastępcę (nie
posiadającego wymaganego wykształcena) na stanowisko w moim dziale.
Społeczniak - facet niekumaty, ale czuł się niezagrożony, tak skutecznie
drążył, że Prazes (z którym dogadywałam się bezbłędnie) stracił do mnie
zaufanie i był coraz bardziej zniecierpliwiony. W odwecie na złożenie
wypowiedzenia, zabrano mi dodatek funkcyjny i takie tam inne (o czym już nie
mam już siły pisać).
Facet - społeczniak dalej pracuje, a jego dyletanctwo przynosi szkody - ja nie
chcę być pieniaczem, ale ostro dziwię się , że wszyscy to widzą, mruczą, ale
nie grzmią.
Dlaczego tak postąpił prezes??, nurtuje mnie to pytanie .

[Gość: Lysy Prawnik]

moje gratulacje.Dzięki Panu został przedłużony cykl. jeszce prę
lat i .........

[murzek]

jesli szukasz takiego szefa i wiesz cos o turystyce to zapraszam moj szef ma te
wszystkie ( prawie wszystkie) zalety o jakich piszesz.

[Gość: nika]

moje macierzyńswto to kwestia lojalności wobec firmy???!!
ustalanie granic takiej lojalności???!!
no to ja chyba nie jestem z tego świata.
Ludzie! Brak mi słów, dlatego napiszę o tym poźniej, burz emocji
nie pozwala na napisanie cenzuralnego tekstu.

[Gość: "Fa"]

Ten poradnik nie działa!!! Co z tego ,że sie stawiam tzn
postepuje podobnie jak w poradniku jeśli potem słyszę,że jestem
pyskata i sie stawiam...w rezultazie zostaję pozbawiana premii,
powyżek...mam problemy z wzięciem urlopu w planowanym
terminie!??? Jak chceż przezyć w pracy to podstawowa zasata
to: SIEDŹ NA DUPIE I PRZYTAKUJ!!! A NAJLEPIEJ JESZCZE ZABAW SIE
W DONOSICIELSTWO !!! ..wtedy przeżyjesz...

[Gość: Anka]

Zgadzam się z poprzednikiem. W mojej firmie tylko donosiciele i przydupasy
dostaja podwyżki a temu kto na prawde pracuje wyjaśnia zaległosci to premie ma
zabrana bo nie dał raportu o godz. 8.oo tylko o 15,00.

[Gość: frodo]

Zgadzam się z tymi, którzy twierdzą, że to nie działa. Najlepsza
metoda - choć mocno kosztowna, to "rzuć to w diabły", biorąc pod
uwagę absolutną bezkarność szefów oraz rosnącą w naszym
społeczeńswtie ilość wypaczonych, niekompetentnych
karierowiczów - przydupasow i donosicieli; przed nimi po prostu
nie ma jak się bronić!

[Gość: Diesel1]

Alez jest sposob na takich ... Zwierzasz sie z problemu paru
znajomym, stawiasz dobra kolacje i wodke i prosisz ich o
wstawiennictwo u szefa podajac im jego adres... Po rozmowach
szef sie przewaznie zmienia nastawienie...

[Gość: Ori]

Mam mieszane odczucia co do treści powyższego artykułu.
Wyczuwam tu wyraźną próbę pomniejszania zjawiska, które powinno
być karalne. Żaden pracodawca bez względu na to jaką pełni
funkcję kierowniczą nie ma moralnego prawa ingerować w osobiste
intymne sprawy pracownika. Treść tego artykułu jest szkodliwa
społecznie, ponieważ daje przyzwolenie na zjawisko, które
powinno być powszechnie piętnowane. Natomiast w momencie gdy
pojawiają się takie pytania i konwersacje ze strony "szefa", to
świadczy to tylko o kwalifikacjach takiej osoby do kierowania
ludźmi-marnych kwalifikacjach. Świadczących o trywialnym
usposobieniu i chamstwie wyniesionym z domu najczęściej bogatych
rodziców, którzy mając zaplecze socjalne pomogli takiemu i
innemu abderycie w zdobyciu "wykształcenia" i często objęciu
poważnych dzięki temu funkcji w firmie. Inne patologie zostały
już zauważone przez innych czytelników więc nie będę się
powtarzał.
Szanowny pracowniku bądź człowiekiem i zachowaj swoją godność,
Odłóż fobie! Twój szef jest tylko zwykłym człowiekiem, który
zapomniał o tej podstawowej prawdzie...
To prawda, że jest trudna sytuacja na rynku pracy, ale prawdą
też jest, że za całe to zło są odpowiedzialni właśnie tacy
bezwzględni wynaturzeni ludzie, którzy zapomnieli kim tak na
prawdę są.
Pozdrawiam !