dziwni przełożeni w firmach

[bamse]

Przez ostatnie 2 lata pracowałem w 3 firmach. Decydowałem się na zmiany ze
względu na atmosferę która w nich panowała.
Albo był to szef biura sprzedaży który do wchodzącego klienta odwracał się
tyłkiem, potrafił powiedzieć: wizerunek naszej firmy /300 osobowej/ - to
takie pieprzenie. Albo przełożonym był facet /Pan Prezes/ który nie
podejmował żadnych decyzji, przy czym pracownicy tez ich nie mogli podjąc,
uwielbiał długą kolejkę do swojego gabinetu, po 6 miesiącach od mojego
odejścia zwolnili go. Albo jest to 50 letnia baba która mysli ze ma 20 lat i
na imprezach dla klientów jak się spije wtula klientów w swoje wielkie cyce,
albo zapomina że umówiła się ze mną na wspólny wyjazd do klienta, albo
zapomina podpisaniu ze mną umowy, nie rozmawia za dużo ze mna mimo ze jestem
dla niej jednoosobowym dzialem sprzedazy.

Nic z tego nie rozumiem. Trafiam pod samych "pojechanych" przełożonych.
Może na wstępnej rozmowie gram zbyt ostrego wariata i przyciągam wariatów?
A może już nie ma normalnych?

Może jest jakaś poradnia, która podpowie mi jak to zrobić żeby pracować z
normalnymi?

Na początku mojej kariery spotkałem ludzi z którymi mimo wielkiego nawału
pracy było doskonale. Nie podejrzewali wszystkich o przewałki na paliwie,
albo nie wpuszczali szpiegów do zespołu.

[Gość: Paweł Z.]

I tak masz chyba nieźle, skoro jesteś w stanie z takich powodów zmienić pracę.
Ja tylko raz zdecydowałem się na taki krok. W pozostałych przypadkach pracę
zmieniałem ze względów ambicjonalnych (chcieli wtrynić na mojego szefa kobitę,
która nie miała pojęcia o merytorycznych aspektach mojej pracy, ale z powodu
restrukturyzacji musiała opuścić zajmowane wcześniej w formie stanowisko),
finansowych lub - raz - całkowitego załamania psychicznego.
Ten raz to było kilka lat temu. Pracowałem wtedy w pewnej niedużej firmie
kierowanej przez małżeństwo. Siedziałem z nimi w jednym pokoju z jeszcze jednym
pracownikiem. Ludzie ci bez przerwy urządzali małżeństkie awantury, a styl
bycia mieli taki, że rzucali w siebie np. jedzeniem lub ciężkimi przedmiotami.
Bez przerwy nawijali do siebie, jakimi kretynami są klienci, jakich debilnych
pracowników muszą zatrudniać w swojej firmie, kogo trzeba by wywalić z pracy
(właściwie chodziło o wszystkich, łącznie z kolegą, który siedział z nami w tym
samym pokoju - gdy tylko wyszedł do toalety, zaczynali gadać, jakim jest
debilem). Pod dwóch miesiącach marzyłem tylko o tym, żeby możliwie szybko się z
tej imprezy wypisać.
Naprawdę nie wiem, w jaki sposób takie firmy mogą funkcjonować. To była firma
branży hi-tech, nowy pracownik potrzebował nieco czasu, żeby wejść w temat, a
rotacja była tam taka, że w momencie, kiedy się zwalniałem (po 3 miesiącach),
byłem już jednym z najstarszych stażem pracowników. :-) Jeśli ktoś uważa, że
wolny rynek prowadzi do eliminacji pewnych zachowań biznesowych, a wygrywają
najlepsi, to sobie powinien popracować w tego typu firemkach. Z pewnością można
wtedy się nauczyć tego, że nawet najbardziej bezsensowna firma może śmiało
konkurować z innymi, jeśli tylko jej handlowcy są w stanie sprzedać towar
klientowi (np. wyręczając łapówki osobom decydującym w innych firmach o
zakupach).