...a do domu daleko...

[istotka]

No właśnie, nie wiem, jak wy, ale ja sie trochę zaczynam bać - choć to może
za dużo powiedziane, w końcu nie śni mi się to po nocach - wyjazdu. Do domu
będę miała tak ze 750 km i raczej nie będę mogła zbyt często przyjeżdżać, w
związku z czym obawiam się, że będę, przynajmniej na początku, troszkę
tęsknić:( No i samotność wśród obcych, w dużym, obcym mieście. Też tak macie?
Jak sobie z tym poradzić?

[klymenystra]

istotko napisz na co sie w koncu dostalas. bo kiedys rozmawialysmy, pamietasz ?

[istotka]

Pamiętam, oczywiście. Udało się to, co sobie wymarzyłam: filologia hiszpańska
UJ:) Tylko rodzinka wolałaby Wawę, 180 km zamiast 750, ale ja byłam twarda i
mam teraz za swoje - minimalnie panikuję, czy to aby nie za głęboka woda będzie
na naukę pływania...

[klymenystra]

krakow jest piekny-w przeciwienstwie do warszawy :) sama zobaczysz:)) nie ma
sie czego bac :) i gratuluje. pewnie spotkamy na jakims lektoracie albo cus ;)

Do istotki

[chuda_w-w]

istotka z czego zdawałas w tym roku egz na fil hiszp?
Chciałabym w przyszłym roku zaczac ten kierunek.

[istotka]

Zdawałam angielski, polski i ogólnie pojetą kulturę, w tym iberyjską. Nie wiem
jednak, jak bedzie wyglądał egzamin po nowej maturze; w tym roku był
zdecydowanie trudniejszy niż w ubiegłych latach, zwł kulturówka.

[chuda_w-w]

Przejrzałam strone UJ i tam jest napisane ze bedzie test humanistyczny :)
A mature mam starą :)
Czy mogłabys mi podac jakie mialas pytania? (jesli to nie jest tajemnica ;) )
W razie czego pisz na maila :)

[istotka]

Trudno mi sobie teraz dokładnie przypomnieć, bo emocje opadły juz jakiś czas
temu, ale postaram się wyłuskać cos z mojej zapominalskiej mózgownicy:) Wątpię,
żeby to było tajne, w koncu testy z ubiegłych lat można kupić.
Przede wszystkim zaskoczył mnie fakt, że było sporo pytań o muzykę, typu "kto
skomponował Etiudę Rewolucyjną" itp. Ze sztuki nic nowego-"W jakim stylu
wybudowano Wawel", nowe pytania z literatury-"którą z książek można nazwać
powieścią postmodernistyczną" i tytuły typu Imię Róży czy Zdążyć przed Panem
Bogiem. Bardzo zmieniła się też część gramatyczna, zamiast dwóch-trzech
łatwiutkich pytanek było dłuugaśne zdanie do rozbioru logicznego i dodatkowe
pytania np. o przyczyny powstawania oboczności. I wiersz do analizy. Nic mi się
więcej nie przypomina, ale mam nadzieję, że i tyle informacji bedzie
wystarczające. Powodzenia!

[hng]

klymenystra napisała:

> krakow jest piekny-w przeciwienstwie do warszawy :)

Polaryzowałbym ;]. Ja tam wolę mieć za drzwiami dwór - nie pole ;]

[jsq]

ale lepiej miec na polu wawel niz wielka plyte na dworze... (taka moja mala
polaryzacja ;)

[melgarga]

hng napisał:

> Polaryzowałbym ;]. Ja tam wolę mieć za drzwiami dwór - nie pole ;]

Jak to ktoś (nazwiska nie pamiętam) kiedyś powiedział: "My w dworach mieszkamy i na pole wychodzimy, a"... a jak jest w przypadku hng, to się można domyślić (podpowiem, że odwrotnie ;-) ).

Proszę powyższego nie traktować jako atak na Warszawę czy warszawiaków - to jedynie odpowiedź na post hng, utrzymany w podobnym tonie :] .

[merci_beaucoup]

Myślę,że rozumiem co czujesz...Ja też będę studiować daleko od domu(ponad
200km),poza tym wyląduję w zupełnie innym mieście,nie mam tam nikogo
znajomego,ale staram się myśleć pozytywnie...Za parę dni wyjeżdżam na obóz
integrujący i mam nadzieję,że poznam tam fajnych ludzi oraz doweim się czegoś
nowego o mojej uczelni :)będzie dobrze! a tęsknota...na pewno się pojawi,ale
myślę,że z czasem się przyzwyczaimy i nie bedzie już tak dokuczliwa...

[chuda_w-w]

Tęsknota zawsze się pojawia, najgorsze sa 2 pierwsze miesiace kiedy człowiek
jeszcze mało orientuje sie we wszystkim - nie zna miasta, ludzi, uczelni. Ale
to mija nawet nie wiemy kiedy, przychodzi przyzwyczajenie, pochłaniaja nas
inne sprawy a przede wszystkim nauka. Po prostu trzeba sie czyms zając by nie
myslec ;) Nie wiem jak Wy ale ja nie planuje powrotu po studiach do mojego
rodzinnego miasta, mimo ze tam mieszka cała moja rodzina, a jesli pojawi sie
chęc zobaczenia z nimi zawsze przeciez moge do nich pojechac... albo oni do
mnie :)
Młodziez jest uzalezniona od rodziców, przez to wyjezdzając do innego miasta
oddalonego o setki kilometrów często nie potrafi sobie poradzic. Przeciez
mamusia i tatus zawsze byli obok, zawsze mozna było na nich liczyc, sniadanko
przyniesli do łozka, wyprali, wyprasowali, przyniesli zakupy ze sklepu, zrobili
obiadek.
Kocham bardzo swoich rodziców ale w koncu trzeba zrozumiec ze jest sie dorosłym
i nie mozna liczyc tylko na nich, trzeba zaczac zyc samodzielnie ale pamietac o
Nich, bo oni posrednio przyczynili sie do naszego sukcesu :)

Pozdrawiam :)

[ginny22]

Oj, tęskni się, tęskni... Dobrze jest mieć kogoś zaprzyjaźnionego w mieście
studiów, kogoś, komu się mozna wyplakać w rękaw. I przygotować się na
astronomiczne rachunki za telefon w pierwszym okresie;) Ja mam o tyle dobrze,
że studiuję "tylko" 180 km od domu, więc mogę sobie dość często pozwolać na
wypady do mamy.
Jak sobie pomóc w tym okresie? Nie udawać, że nie tęsknisz i wszystko wiesz o
nowym mieście. Kupić sobie jasiek dobrze wchlaniający lzy. I powtarzać sobie
często: Realizuję swoje marzenie, dostalam sie na wymarzone studia, więc mam,
co chcialam. Mnie pomagalo...

[merci_beaucoup]

Moja uczelnia napisała nawet na ten temat artykuł :) :
www.kurier.lublin.pl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=2043

[aaaniaaa1]

Jak dobrze,że ktoś jeszcze myśli tak samo jak ja!Przez cały rok ciężko
pracowałam na to, żeby dostać się na wymarzone studia a teraz tak bardzoboje
siś wyjeżdżać jestem przerażona tym, że sobie nie poradze i,że wcale nie będzie
tak fajnie.Już sama nie wiem co myśleć przecież tyle o tym marzyłam...

[pstosia]

ja bede sie uczyc ponad 100 km od domu - w sumie nie tak daleko i duzo
znajomych:)ale w praniu wyjdzie jak sie utrzymaja kontakty
pozdrawiam

[maruda]

zostawiamy wszystko co mieliśmy do tej pory... nie tylko dom, ale i innych bliskich ludzi (także tę jedną bliską osobę) Mam nadzieję, że (choć wiem, ze łatwo nie będzie) uda się przetrwać ten czas i... mieć do czego wracać.

[kamaoka]

no wlasnie, mielismy z ta "jedyna osoba" studuiowac w jednym miescie, mialo byc
juz wspaniale, ale... mimo iz dostalam sie bez problemow tam gdzie on, moi
rodzice wymarzyli sobie warszawe - bo i tak praca jest w wawie...
coz, jedyne 3h pociagiem...
4 lata bycia razem...
moze to taka nerwowka przed-studiowa, ale...
JA NIE CHCE ISC NA STUDIA!!!
a ze do domu daleko - jestem okropna, ale nareszcue wypoczne, tylko kto bedzie
psa karmil?:P

[pstosia]

kamaoka napisała:

> a ze do domu daleko - jestem okropna, ale nareszcue wypoczne,

mam tak samo i nie mam wyrzutow sumienia:)mam nadzieje, ze mama sobie poradzi:)

[herrkozz]

nie takie problemy bedzie sie mialo na glowie - tak sadze, wiec jakos mnie taka
faza nie lapie.

[stella20]

ale z was mazgaje....... nie maco sie trzymac maminej kiecki........ trzeba
brac zycie w swoje rece.Ja wyproadzilam sie z domu majac 18 lat ,nie przecze to
bylo duza zmiana ale nie az taka zeby sie mazgaic.Konczyla lo z zupelnie innej
miejscowosci ,niz ta w ktorej sie wychowalam.Nowi ludzie nowi
znajmomi...wszystko inne ,i dlatego uwazam ze ciekawsze,w jednym miejscu nie
zdobedziesz tylu doswiadczen,Tu ktos napisal ze boi sie ze znajomosci sie
zatra..... nie mam co ukrywac ,przez pewien okresutrzymuje sie zarliwie
kontakty,pisze listy ,dzwoni,....... a potem po roku kiedy jedziesz na
impreze... nie masz juz z nimi wspolnych tematow ,oni maja inny swiat inne
problemy niz ty.Teraz kiedy skonczylam Lo pierwsza mysla wcale nie byl powrot
do rodzinnej warszawy... o nie wrocic do domu,,,, juz zasmakowalo sie skrawka
wolnosci. W tym roku zaczynam studia w Lodzi na uniwerku.Bede studiowac
stosunki miedzynarodowe gospodarcze.Nowe mieszkanie ,nowi znajomi,,,,nowe
doswidczenia............ trzeba czerpac garsciami z kazdej chwili bo podobnno
studia to najpiekniejszy okres w zyciu:)))))))))))) pozdrawiam serdecznie i
powodzenia w aklimatyzacji,przecieraniu nowych sciezek.hej.

[ginny22]

Będę wredna - nie nalezy trzymać się maminej kiecki, ale maminej kieszeni już
można? Jakoś nie piszesz, żebyś się w czasie liceum utrzymywala sama. I to
chyba jest normalne, że ludzie tęsknią za rodzicami?
I jeszcze slowo do tych dziewczyn, które się cieszą, że nareszcie skończą się
dla nich domowe obowiązki - na studiach to się obowiązki dopiero zaczną, bo
będziecie mialy caly swój "dom" na wlasnych glowinach.

[pstosia]

ginny22 napisała:

> I jeszcze slowo do tych dziewczyn, które się cieszą, że nareszcie skończą się
> dla nich domowe obowiązki - na studiach to się obowiązki dopiero zaczną, bo
> będziecie mialy caly swój "dom" na wlasnych glowinach.

ja wcale nie napislam, ze ciesze sie ze skoncza sie moje domowe obowiazki. tu
moze chodzic o cos zupelnie innego, o wiele powazniejszego.

[ginny22]

Jeśli tak, to przepraszam. :)

[pstosia]

spoko:)

[anna508]

super pomysl z twoja sygnaturka :)))

[sweetchild]

Czesc.Ja tez zaczynam studia i robię kolejny krok w tzw "dorosłe
życie".Towarzyszy temu radość i gdzies czają się malenkie obawy,ale wiem,ze
sobie poradzę,podobnie jak Wy wszyscy.Naprawde,nie martwcie sie,Ty istotko
zwłaszcza.Wszysko mozna oswoic.Ja wybyłam z rodzinnych pieleszy juz zaczynając
LO,poniewaz zamieskałam w internacie.Co prawda blisko domu(bo tylko ok40km,ale
dojedzanie do szkoły byłoby samobojstwem,bo dojazd byl fatalny i
uciązliwy:),ale tez trzeba było juz radzic sobie samemu i sprostac jakims
wyzwaniom,co naprawde nie jest tak straszne jak się wydaje:)Teraz,w najblizszą
niedzielę smigam do W-wy,bede mieszkac w wynajętym mieszkanku i studiowac
wieczorowo,poniewaz ten jedyny,wymarzony kierunek okazał się minimalnie
nieosiągalny dziennie.A jedyne czego naprawde si.e boję,to późnych powrotów do
domu w srodkach tranportu miejskiego i jakichs popapranców,których mogę
wieczorem spotkac na swojej drodze.Tobie (i nam wsazystkim)życzę powodzenia i
jak najmniej chwil zwątpienia,samotności i tęsknoty.A kazdą samotność mozna
oswoic i podzielić się nią z kimś innym,bo PRZECIEZ DOBRZE WIESZ,ZE KAZDY Z NAS
JEST SAMOTNY I ZAGUBIONY,nawet jesli nie chce sie do tego
przyznac.POZDDDDRAWIAm:)

[umbra1]

Strasznie długo czekałam na ten moment, a teraz wtdaje mi się, że nie będzie
już tak fajnie jak to sobie wyobrażałam. Myślę, że będzie dobrze, bo przecież
nie będę jedyną studentką, która nie zna miasta, nie ma znajomych i wogóle
będzie sama.

[infi]

Ja przez cale liceum oglaszalam wszem i wobec, ze na studia wynosze sie z
mojego miasta i bylo to dla mnie pewne jak amen w pacierzu... A teraz, na kilka
dni przed przeprowadzka, uszedl ze mnie caly impet. Smutno mi, ze zostawiam
wszystkich, ktorych znam i kocham, do ktorych jestem przyzwyczajona i
przywiazana. W Krakowie nie mam NIKOGO. Mialam mieszkac z moja njalepsza
przyjaciolka, ale nie dostala sie na swoj wymarzony kierunek i zostala tu, na
Uniw. Slaskim. Jestem sama jak palec i coraz bardziej sie boje...

[istotka]

Mam tak samo! Całe cztery lata marzyłam, żeby stąd zwiewać, a teraz, gdy muszę
sie pakować, nagle dostrzegam, jak mi tu było dobrze i bezpiecznie. Wiem, że za
kilka miesięcy będę tak przyzwyczajona do Krakowa, że to tu będę się czuć
dziwnie, ale boję się pierwszych tygodni osamotnienia i obcości...
Pytanko btw:co studiujesz?

[bb-bb]

Cieszę się, że nie jestem samotna w swojej obawie osamotnienia na początku.
Przenoszę się do Krakowa, zawsze o tym marzyłam, ale nie znam tam dosłownie
nikogo. Cóż ja tam sama będę robić wieczorami, po zajęciach na uczelni? Kiedyś
wyobrażałam sobie ten wyjazd jako życie studenckie, świetną uczelnię ze
świetnymi ludżmi i piękne miasto, ale teraz, gdy doszły trywializmy dnia
codziennego, zastanawiam sie cy to była dobra decyzja i czy uda mi się przetrwać...

[sweetchild]

Pewnie,ze Ci się uda!!!!!!!!!Pomysl,ze wsród ludzi,którzy będa Cie w Krakowie
otaczac jest wielu takich którzy mają takie same ,marzenia i wyobrazenia jak TY!
Serio,serio:)A za kilka tygodni nie będziesz pa,miętała,co to są samotne
wieczory po powrocie z uczelni.Trzymam kciuki i pozdrawiam!

[istotka]

A gdzie mieszkasz? Jeśli w akademiku, to na życie studencke jeszcze się
napatrzysz:) Ja wynajmuję mieszkanie z kilkoma koleżankami, ale obawiam się, że
że może być trochę zgrzytów na tle charakterologicznym. Poza tym coraz częściej
zastanawiam się, czy wybór Krakowa był słuszny. Mogłam studiować w Warszawie,
bliżej, miasto lepiej mi znane. Co mnie podkusiło, żeby wybrać Kraków?! Ale
mimo wszystko mam nadzieję - i tobie też jej życzę - że za pół roku bedę się
dziwić, jak można było mieć jakiekolwiek obawy i wątpliwości . Oby.

[bb-bb]

Ja też wynajmuję mieszkanie - z dwiema dziewczynami,lecz ciężko mi je nazwa
moimi koleżankami, bo za bardzo ich nie znam, gdyż w Krakowie jeszcze nie
mieszkam. Cieszę się bardzo, że znalazłam to forum , bo widzę teraz, żę są osoby
w podobnej sytuacji jak ja. Pozdrowienia dla wszystkich pierwszorocznych,
szczególnie tych zagubionych w nowej rzeczywistości...

[infi]

istotka napisała:

> Mam tak samo! Całe cztery lata marzyłam, żeby stąd zwiewać, a teraz, gdy
muszę
> sie pakować, nagle dostrzegam, jak mi tu było dobrze i bezpiecznie. Wiem, że
za
>
> kilka miesięcy będę tak przyzwyczajona do Krakowa, że to tu będę się czuć
> dziwnie, ale boję się pierwszych tygodni osamotnienia i obcości...
> Pytanko btw:co studiujesz?

Istotko, jestem na filologii slowianskiej, specjalizacja czeska. A Ty?

[istotka]

Ach, jaki uroczy kierunek! Marzę o tym, żeby kiedyś nauczyć sie "rzekać po
czesku";) Ja zaczynam filologię hiszpańską. W sumie niedalekie:)

[infi]

ooo,to moje gratulacje - ten kierunek tez bralam pod uwage :-)) Slyszalam, ze
tegoroczne egzaminy byly masakra i dzungla?

[istotka]

Fakt, trochę zgasłam, jak zobaczyłam pytania, w porównaniu do zeszłego roku to
było drastyczne podwyższenie poprzeczki, ale jakims cudem się prześliznęłam,
choć do tej pory trudno mi w to uwierzyć zważywszy na odpowiedzi, jakich
udzielałam typu - "jakie to może być zjawisko? niech będzie, że palatalizacja,
bo i tak nie pamietam, co to było..." Cud, pani, i tyle:)

[bb-bb]

A może ktoś ma coś do dodania o imperzie w Żaczku?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=22291&w=16026547&a=16026719

[pstosia]

infi, istotko, bb-bb - ale wam zazdroszcze Krakowa! i pluje sobie w brode, ze
tam nie sprobowalam, ale pocieszam sie mysla, ze moze los jeszcze mnie rzuci w
te strony:)

[jersey.girl]

i to nawet bardzo daleko, jakies 7000 km... ;)

studia zaczelam 1 wrzesnia, wiec okres totalnej ekscytacji juz minal, a zaczela
sie proza zycia i tesknota za domem.

na szczescie mam codzienny kontakt z rodzina/przyjciolmi (kochany internet :)),
i staram sie nie myslec o odlegolosci i cieszyc sie, ze bede w domu w grudniu
(to juz tylko troche ponad 2 miesiace :).

pozdrawiam i zycze powodzenia wszystkich "pierwszakom",

JC