hej humaniści:)

[zoffik]

od października zaczynam "coś" studiować na UMK w Toruniu, większość moich znajomych nie potrafi zapamiętać rozwinięcia skrótu MISH i jest święcie przekonana, że oszalałam- jeszcze kilka dni i sama zacznę tak sądzić, więc proszę/ błagam/ nalegam... przekonajcie mnie, że warto wsiąść do tego pociągu i udzielcie mi kilku wskazówek jak przetrwać kilkanaście pierwszych dni- mam chorobę lokomocyjną, więc...

[vilya1]

1. Nie panikować - początki zawsze są trudne. I wszędzie, de facto, takie same.
2. Układanie planu jest koszmarem. Bez względu na to, czy się wie, co chce się
w nim umieścić, czy też nie. Tak czy owak powstaje problem z uporządkowaniem.
3. Po dwóch tygodniach biegania z przerażeniem w oczach po ulicach i
korytarzach, odkrywasz, że wszystko zaczyna się powoli układać.
4. Poznajesz pierwsze trasy, znajome stają się kamienice, witryny sklepów,
nawet ludzie, na których wpadasz w tym biegu uśmiechają się jakby przyjaźniej.
(To oczywiście w wypadku wariantu pt. wyjeżdżam do nieznanego mi miasta).
5. Już nie jesteś zupełnie sama - poznajesz innych; zarówno z MISHu, jak i z
grup, z którymi studiujesz.
6. Jest jesień, miasto pewnie tonie w smutnych strugach deszczu (takie mam
przynajmniej wspomnienia z jesiennego Krakowa ;), ale i tak studiujesz w jednym
z najpiękniejszych miast Polski, co więcej - studiujesz kierunek, którego urok
zaczyna się odkrywać dopiero po początkowym okresie chodzenia wszędzie z
błyskiem szaleństwa w oczach.
7. Głowa do góry! Nie jesteś sama. :) Są na forum ludzie z UMK - zarówno ze
starszych lat, jak i z pierwszego roku. Może warto się do nich odezwać?
Pozdrawiam ciepło

[zoffik]

dzięki, siedem mądrych rad na przyszłość:)
tak czy owak wszystko będę musiała sprawdzić na własnej skórze...
trzymajcie kziuki

[tawananna]

up

[tawananna]

up :)