Antologia poezji o mishowcach ;)

[mkw98]

Marcjalis

[mkw98]

Marcjalis, II,7

Niezły z ciebie historyk, nieźle wiersze składasz,
Nieźle brzmi w twoich ustach sądowa tyrada,
Niezłe komedie piszesz, niezłe epigramy,
Niezłego w tobie nawet filologa mamy,
Nieźle śpiewasz i tańczysz, nieźle w gwiazdach czytasz,
Nieźle grywasz na lutni, zręcznie piłkę chwytasz.
W niczym nie jesteś mistrzem, a niezłyś we wszystkim.
Wiesz, kim jesteś Attalu? Idealnym chłystkiem.

oryginał:
Declamas belle, causas agis, Attice, belle;
historias bellas, carmina bella facis;
componis belle mimos, epigrammata belle;
bellus grammaticus, bellus es astrologus,
et belle cantas et saltas, Attice, belle;
bellus es arte lyrae, bellus es arte pilae.
Nil bene cum facias, facias tamen omnia belle,
uis dicam quid sis? Magnus es ardalio.

[karolilina]

mkw! jak tylko zobaczylam antologie, od razu pomyslalam o oneginie, to jeden z
tych fragmentow, ktore znam na pamiec. ;-)
a co Ci to przypomina: "majn feter erlech hit gezecn/wen'r iz geworn krank un
mat/ot'er cu nojtn zich cu szecn/kejn ander mitl niszt gehat (...) wen wet der
tajwl nemen dich?"
ostatniego prosze nie brac osobiscie.

[karolilina]

Aha, w ostatniej linijce nie tajwl (czort w oryginale) ino ruech. Przepraszam,
rosyjska wersyja siedziala mi w lebie.

[mkw98]

ach, śliczności :)
ale feter? na pewno?

[drugikoniecswiata]

to były czasy..... :***

Puszkin

[mkw98]

Oniegin, wyimki z rozdziału pierwszego:

Nas wszystkich, jakoś i na ogół, uczono gdzieś tam czegoś tam,
Więc edukacją, chwałą Bogu, nie sztuka w świecie błysnąć nam.
Niejeden srogi autorytet uważał go za erudytę
Choć czasem go pedantem zwał. Oniegin dar szczęśliwy miał:
Potrafił lekko i swobodnie na każdy temat słówko rzec,
A każdą poważniejszą rzecz przemilczeć z miną znawcy, godnie,
Lub ogniem błyskotliwych zdań wywołać uśmiech pięknych pań.
Znikł dawny do łaciny zapał, niemodna stałą się. Lecz kęs
Oniegin kiedyś z niej załapał, by w epigrafu wniknąć sens
porównać Plauta z Juwenalem, zakończyć list klasycznym vale,
i jako tako, raczej źle, znał z Eneidy linie dwie.
W chronologicznym dziejów pyle nie lubił grzebać się – i wić
historii ludów barwną nić, lecz anegdoty, krotochwile,
od Romulusa po nasz wiek, pamiętał i jak skarbu strzegł.
Nie z tych, co czcią dla słów goreją, nad życie ceniąc wdzięków ład
Nie umiał jambów od chorejów odróżnić, mimo dobrych rad.
Ganił Homera, Teokryta, Adama Smitha za to czytał
I zgłębił ekonomii treść ;)

Oryginał
…Мы все учились понемногу
Чему-нибудь и как-нибудь,
Так воспитаньем, слава богу,
У нас немудрено блеснуть.
Онегин был, по мненью многих
(Судей решительных и строгих)
Ученый малый, но педант:
Имел он счастливый талант
Без принужденья в разговоре
Коснуться до всего слегка,
С ученым видом знатока
Хранить молчанье в важном споре
И возбуждать улыбку дам
Огнем нежданных эпиграмм.
Латынь из моды вышла ныне:
Так, если правду вам сказать,
Он знал довольно по-латыне,
Чтоб эпиграфы разбирать,
Потолковать об Ювенале,
В конце письма поставить vale,
Да помнил, хоть не без греха,
Из Энеиды два стиха.
Он рыться не имел охоты
В хронологической пыли
Бытописания земли;
Но дней минувших анекдоты
От Ромула до наших дней
Хранил он в памяти своей.
Высокой страсти не имея
Для звуков жизни не щадить,
Не мог он ямба от хорея,
Как мы ни бились, отличить.
Бранил Гомера, Феокрита;
Зато читал Адама Смита,
И был глубокий эконом… (etc :) )

[tawananna]

Jestem naprawdę pod wrażeniem... Pozostaję w głębokim zachwycie nad
antologią :))).

Całkiem niezła Tawi ;)