Niepełnosprawna studentka nie może dostać się n...

[Gość: pajdeja]

W tym roku w Instytucie Pedagogiki przy Dawida odbył sie
happening dotyczący dostosowania budynku do potrzeb osób
niepełnosprawnych, podpisy pod petycja o zmiane sytuacji złozyło
wielu studentów i słuchaczy UTW, rektor otrzymał petycje, ale
kamień w wode, wiadomo nie ma pieniędzy.... Kasa jest na
utrzymywanie sztucznego zatrudnienia w gmachu głownym w tysiacu
niepotrzebnych pokojów, sekretarek, które graja w pasjansa, albo
rozmawiaja z kolezankami przez telefon. Na to kasa jest, ale jak
trzeba zrobic inwestycje zawsze okazuje się że "no faktycznie
trzeba to zrobic, ale..." Do d... z takim administrowaniem i
"empatycznym" podejsciem do sprawy. szkoda słów

sekretarka w Instytucie

[Gość: as]

Bardziej niemiłej, aroganckiej i wrednej kobiety niż pani
sekretarka w Instytucie Psychologii, to ze świecą
szukać!...Załatwienie tam jakiejś sprawy, graniczy z cudem -
studenci tylko przeszkadzają tej pani w pracy, która polega
(wnioskuję na podstwie własnej obserwacji) na popijaniu
kawki...Na szczęście w dziekanacie jest Pani Wiesia-zupełne
przeciwieństwo...

Pani Wiesia najlepszą , najukochańszą kobietą w

[Gość: koza]

administracji!! Zmniejszyć biurokratyczny stos !!!Ile taki
podjazd kosztuje?



Gość portalu: as napisał(a):

> Bardziej niemiłej, aroganckiej i wrednej kobiety niż pani
> sekretarka w Instytucie Psychologii, to ze świecą
> szukać!...Załatwienie tam jakiejś sprawy, graniczy z cudem -
> studenci tylko przeszkadzają tej pani w pracy, która polega
> (wnioskuję na podstwie własnej obserwacji) na popijaniu
> kawki...Na szczęście w dziekanacie jest Pani Wiesia-zupełne
> przeciwieństwo...

Ile kosztuje przebudowa toalety

[Gość: wariat]

dla potrzeb niepełnosprawnych?
Myślę, że parę złotych i mnóstwo serca w urzędniczych
torsach!!!!!!

Gość portalu: koza napisał(a):

> administracji!! Zmniejszyć biurokratyczny stos !!!Ile taki
> podjazd kosztuje?
>
>
>
> Gość portalu: as napisał(a):
>
> > Bardziej niemiłej, aroganckiej i wrednej kobiety niż pani
> > sekretarka w Instytucie Psychologii, to ze świecą
> > szukać!...Załatwienie tam jakiejś sprawy, graniczy z cudem -

> > studenci tylko przeszkadzają tej pani w pracy, która polega
> > (wnioskuję na podstwie własnej obserwacji) na popijaniu
> > kawki...Na szczęście w dziekanacie jest Pani Wiesia-zupełne
> > przeciwieństwo...

to zgloscie ja na forum regionalnym

[Gość: ete]

[Gość: PWr]

no tak, UWr, to nie to co Polibuda

[Gość: PW]

Gość portalu: PWr napisał(a):

> no tak, UWr, to nie to co Polibuda

Masz racje, u nas są podjazdy, windy, zajęcia na parterze,
wygodne laboratoria z szerokimi przejściami i kochane panie w
dziekanacie...

CZAS NA ZMIANY

[Gość: z_dawida]

co to za argument, ze jest tylko jedna studentka na wozku!!
kto wie moze byloby ich 10 gdyby wiedzialy, ze beda mogly
swobodnie sie poruszac.

ciekawe, ze to tak trudno jest pamnietac ze na roku jest jedna
osoba na wozku - zwlaszcza ze Ewie udalo sie wywalczyc parter
rok wczesniej!!!

ciekawe kiedy skostniala struktura panstwowej uczelni w koncu
przejrzy na oczy. dopiero jak ma wejsc komisja akredytacyjna
robi sie zamieszanie, probuje sie cos zmieniac (ale to wszystko
pozory - nowe tablice, nowe meble do biblioteki - jednak czy to
sprawi ze instytucja bedzie lepiej funkcjonowac?? - dopoki
ludzie beda pilnowac swoich godzin pracy i kawy o odpowiedniej
godzinie - podejrzewam ze nic sie nie zmieni) a zmiany sa
potrzebne szczegolnie rozszerzajace perspektywe - ciekawe
dlaczego wlasnie min. psycholodzy (bo to rowniez ich instytut)
sa tak zamknieci na zmiany?????

a moze wiele osob niepelnosprawnych moglo by być swietnymi
psychologami???? ale nie ma to szans - bo bariery sa juz na
wejsciu.



Gość portalu: pajdeja napisał(a):

> W tym roku w Instytucie Pedagogiki przy Dawida odbył sie
> happening dotyczący dostosowania budynku do potrzeb osób
> niepełnosprawnych, podpisy pod petycja o zmiane sytuacji
złozyło
> wielu studentów i słuchaczy UTW, rektor otrzymał petycje, ale
> kamień w wode, wiadomo nie ma pieniędzy.... Kasa jest na
> utrzymywanie sztucznego zatrudnienia w gmachu głownym w
tysiacu
> niepotrzebnych pokojów, sekretarek, które graja w pasjansa,
albo
> rozmawiaja z kolezankami przez telefon. Na to kasa jest, ale
jak
> trzeba zrobic inwestycje zawsze okazuje się że "no faktycznie
> trzeba to zrobic, ale..." Do d... z takim administrowaniem i
> "empatycznym" podejsciem do sprawy. szkoda słów

[Gość: "Psycholog na kółkach"]

Czytając ten artykuł przymniałam sobie moje studiowanie
psychologii na dawida na przełomie lat osiemdziesiątych i
dziewiędziesiątych. Ja też czekałam aż ktoś mnie wniesie po
schodach do budynku, czy na któreś piętro. Czasem prosiłam
kolegów,przygodnych przechodniów, a nawet pracowników naukowych.
Pamiętam jednego kolegę z pedagogiki, który przez jeden cały
semestr czekał na mnie o ósmej rano, aby mi pomóc dostać się na
drugie piętro. Nie zawsze można było załatwić salę na parterze.
Oprócz barier architektonicznych są bariery w sercach ludzi
pełnosprawnych i niepełnosprawnych, i tymi powinniśmy się zająć
w pierwszej kolejności. Można to robić tylko podejmując wyzwania
z cyklu "Z motyką na słońce". Ja moje "słońce" uprawiam już
kilkanaście lat. Jak widać można. A humanizowanie otoczenia
wyjdzie mu tylko na dobre.

[Gość: z_dawida]

nie tylko serca ale i oczy powinni otworzyc!!

swietnie ze ruszylas z ta motyka, tak trzymac. podziwiam.
powinniscie probowac je otwierac i nie ustawac w tych probach!!!

tylko ktos jeszcze powinien ludziom niepelnosprawnym
uswiadamiac ze powinni walczyc o swoje!! dac im sile do otwierania innym oczu,
same nigdy sie nie otworza...

[Gość: ewa]

ok ok wszyscy mi teraz slodza ale nie sadze ze za 2 miesiace
powstanie podjazd.....ale warto bylo wspomniec o sobie...

[Gość: z_dawida]

mimo wszystko to troche smutne, ze az trzeba gazety do tego
ale dobrze ze pomoglo

przypomina mi sie taka historia...
kiedys nie bylo swiatem na tej ruchliwej ulicy, ktora trzeba
przeciaz aby dotrzec do dworca z instytutu.
pisano listy do zarzadu drog i nic.
az w koncu studentka psychlogii ulegla bardzo bardzo powaznemu wypadkowi
(a zapowiadala sie jako swietny psycholog!!)
i tak oto teraz mamy piekne swiatla na przejsciu dla pieszych...

[Gość: Rys]

Podam przyklad z rugiej strony.
Kiedys podjechalem do biblioteki jednego z uniwersytetow w Ameryce Polnocnej .
Na parkingu ani jdnego miejsca wolnego, za wyjatkiem ponad dziesieciu wolnych
miejsc parkingowych kolo wejscia. Wszystkie oznaczone slawetnym inwalidzkim
wozeczkiem. W calym budynku nie spotkalem zadnego "physically challanged".
No i co? przesada w druga strone. A co bedzie jak dwudziestu na wozkach
przyjedzie w tym samym czasie do biblioteki. A noz wszyscy inwalidzi z miasta
urzadza sobie spotkanie w bibliotece?? Czy aby tych miejsc parkingowych z
wozeczkiem wystarczy??
Tak wygladz druga strona medalu.
Pod rozwage dyskutantom.