Dodaj do ulubionych

Za zdrowie Pań!

    • marysia67 Re: Za zdrowie Pań! 08.03.23, 16:42
      Dziękuje, lubię tę piosenkę.
      • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 09.03.23, 09:01
        www.youtube.com/results?search_query=Marek+Grechuta+-+Nieoceniona+%5BOfficial+Audio%5D
        • marii51 Re: Za zdrowie Pań! 10.03.23, 14:31
          z wdzięcznością dziękuję, bo utwór bardzo...
          a śpiew Grechuty potrafi ukoić ..
          • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 10.03.23, 14:50
            Otóż, nie zawsze. Miał różne doświadczenia.

            • camella Re: Za zdrowie Pań! 10.03.23, 22:26
              Nie znałam tej piosenki.To wiersz Jana Zycha z którego Grechuta czerpał inspiracje.

              ,, nikt nie krzyknie nawet
              Kiedy upadnę w zgiełku zmotoryzowanym
              Jak resztki lodu sprząta się przed wiosną
              Obcego człowieka podniosą..''

              • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 10.03.23, 22:40
                No i takie życie.
        • mona.blue Re: Za zdrowie Pań! 07.03.24, 21:14
          Piękna i wzruszająca, dzięki, nie znałam jej.
          • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 12:01
            Sam to napisał. Najwyraźniej dla swojej żony.

            Przez wiele lat artystę wspierała żona Danuta, organizując mu życie, ale długotrwałe napady silnej depresji wyłączały Grechutę z funkcjonowania
            • borsuczyca.klusek Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 12:26
              U Grechuty to chyba był grubszy problem niż depresja
              • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 12:29
                Dwubiegunówka zapewne.
                • mona.blue Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 12:39
                  asdzxcvfsrggxdfsd napisał:

                  > Dwubiegunówka zapewne.
                  >
                  Tak czytałam.
                  • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 14:02
                    Z samej depresji działalności artystycznej by raczej nie było.
                    Przy schizofrenii fazy wytwórcze też jak najbardziej są obecne - ale ta wytwórczość jest tak dziwna, że pewnie nikt "normalny" by jej nie chciał widzieć.
                    Pewnie dlatego tak wielu znanych twórców jest spod znaku ChAD.
                    • hell-raiser1 Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 14:31
                      Z ChAD można żyć. To genetyka. Ludzie różne mają choroby psychiczne, widać to na forach i w życiu. Miał za to wiele innych zdolności. Łatwo się wzruszał. Choroba nie wybiera.
                      • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 14:34
                        Ze schizofrenią też, ba - można nawet pracować. Chyba, że komuś los wylosuje dowolną zresztą chorobę psychiczną lekooodporną. To się kończy stałym pobytem w ośrodku zamkniętym.
                      • kararzyna_anna2005 Re: Za zdrowie Pań! 31.03.24, 21:44
                        Przestrzegam przed takimi ludźmi! Radzę brać nogi za pas i uciekać. Byłam w związku z osobą z chad przez sześć miesięcy. Na początku układało nam się bardzo dobrze. Nie widziałam w nim żadnych wad, po prostu facet idealny. Dość szybko zaczęliśmy mieszkać razem. Mój były partner przez ostatnie kilka miesięcy był na L4, potem wziął zasiłek na kolejne trzy miesiące ze względu na swoją chorobę psychiczną. Spał całymi dniami, nie mył się, a mieszkanie wyglądało jak jeden wielki chlew. Byłam jedyną osobą, która tam sprząta. On twierdził, że to strata czasu.. wolał leżeć całymi dniami w łóżku, a właściwie nie w łóżku tylko na materacu, bo łóżka jeszcze nie zakupił. Jak się poznaliśmy powiedział, że zamówił łóżko i będzie za dwa tygodnie. Pół roku później nadal był bez pracy i łóżka🤣 W końcu pracodawca miał dość i w październiku dostał wypowiedzenie. Nie potrafił mi tego normalnie przekazać. Jak wróciłam popołudniu do domu był tak pijany, że ledwo mógł chodzić. Był agresywny, rzucał we mnie ciężkimi przedmiotami i wyzywał. Zaprosił do mieszkania swojego kolegę, z którym kontynuował picie. Siedział nagi w mieszkaniu! Caly czas się na mnie wyżywał. Powiedział, że mogę się ruchac z jego kumplem, a on wyrucha żonę swojego innego kolegi. Potem kazał mi wypierdalać z mieszkania. Siedzieliśmy skonsternowani z jego kumplem nie bardzo wiedząc co zrobić. Wtedy mój były wyciągnął telefon i zadzwonił na numer alarmowy. Belkotal, żeby wezwac karetkę, bo rzekomo chciałam wyskoczyć przez balkon. Chciałam go nagrać moim telefonem, żeby mu pokazać na drugi dzień, że zachowywał się jak pajac. Rzucił się na mnie, wyrwał telefon z ręki i wyrzucił przez balkon. Wyszłam na balkon z jego kolegą, żeby zobaczyć gdzie spadł telefon, a ten idiota zamknął nas od środka. Staliśmy tam jakieś 10 minut dosłownie zamarzając. Jakimś cudem wpuścił nas do środka. Rzucił się na mnie, żeby mnie uderzyć, ale jego kolega stanął w mojej obronie. Przerażona złapałam tylko kilka potrzebnych rzeczy i wyszliśmy z mieszkania. Na drugi dzień zadzwonił i przepraszał jak zbity pies prosząc o ostatnią szansę. Płakał.. myślałam, że naprawdę mu zależy. Jaka byłam naiwna. Tym bardziej, ze to była już druga sytuacja, kiedy był wobec mnie agresywny i wyrzucał mnie z mieszkania. Pierwsza sytuacja miała miejsce we wrześniu. Byliśmy u naszego wspólnego kolegi w mieszkaniu, piliśmy alkohol. Po powrocie do domu mój były stał się agresywny, rzucił mnie na podłogę i zaczął uderzać z otwartej ręki w twarz, po czym w środku nocy chciał, żebym spakowała wszystkie rzeczy i dosłownie wypierdalała z mieszkania. To był pierwszy raz, kiedy pokazał swoją prawdziwą twarz. Myślałam wtedy, że to przez alkohol, że po prostu nie możemy pić i wszystko sie ułoży. Byłam w nim już zakochana, nie chciałam się z nim rozstać, więc mu wybaczyłam. Myślałam, że to był jednorazowy incydent. Za drugim razem zapaliła mi się lampka. Tym bardziej, że po „ewakuacji” z mieszkania jego rzekomy przyjaciel w bardzo wylewny sposób zaczął opowiadać mi o przeszłości mojego partnera. Powiedział mi, że dziewczyna, która była z nim na wakacjach jest z nim w ciąży. Pokazywał mi jej zdjęcia w ciąży i zdjęcia jak trzymają się za rękę. Mój były twierdził, że do nikogo nigdy nie czuł czegoś takiego jak do mnie i że nigdy nie lubił chodzić za rękę. Tak się składa, że jest on patologicznym kłamcą i mydlił mi oczy przez cały nasz związek. Jego przyjaciel twierdził, że w tym momencie spotykał się też z dwiema innymi dziewczynami. Podobno zawsze miał kogoś na boku i że ma obsesje na punkcie seksu. Twierdził, że tylko to ma w głowie i ciągle zaprasza jakieś dziewczyny do siebie i że siedzi na tinderze cały czas. Mówił, że wielokrotnie moj były powtarzał, że związek ze mną nie ma sensu i że specjalnie się upił, żeby rozstać się w ten sposób, bo nie miał odwagi, żeby zrobić to hmm.. po ludzku? Mówił, że ciągle wypisuje do niego kogo to by nie wyruchal i że nie potrafi być tylko z jedną dziewczyną, bo mu to nie wystarcza. Odpowiedziałam, że nie wierzę, że on mnie zdradza, bo cały czas jesteśmy razem. Jego kolega odpowiedział, że jest przebiegły i na pewno ma na to sposoby. Podobno na imprezy nie chciał ze mną jeździć, bo nie mógł podrywać innych. powiedział, żebym za wszelką cenę do niego nie wracała, bo jest największym kłamcą jakiego zna, manipulantem i szuka tylko dziewczyn z kasą, żeby go utrzymywały. Powtarzał ciągle, że mnie tylko wykorzystuje dopóki nie znajdzie kolejnej ofiary, a ja jestem zaślepiona uczuciami i że widzę świat przez różowe okulary. Według niego był tylko ze mną, żeby brać ode mnie pieniądze i że na pewno mi ich nigdy nie odda. Jak się potem okazało miał dużo racji. Mòj były partner zamiast szukać pracy wolał żyć na mój koszt. Od jego kolegi dowiedziałam się również, że wszystkie byłe nie chcą mieć z nim kontaktu, bo jest złym człowiekiem i strasznie je traktował. Powiedział, że znajomi też go odrzucili i że od wszystkich pożycza pieniądze, dlatego już nikt nie chce mieć z nim do czynienia. Jak głupia próbowałam go bronić. Twierdziłam, że jego zachowanie w nocy było spowodowane piciem, a on na to, że nigdy się nie zmieni, bo lubi chlać, zażywać i nigdy nie zrezygnujesz z imprez. Jak dla mnie to dziwna przyjaźń, ale jak ktoś ma tak chorą psychikę to wszystko jest możliwe. Wygląda na to, że są siebie warci. W tamtym momencie byłam tak zaślepiona, że nie wierzyłam w żadne z tych oskarżeń. No przecież przeprosił, błagał o ostatnią szansę, mówi że kocha, płakał.. no jak mu nie wierzyć? Nie ufałam jednak na tyle, żeby wrócić do jego mieszkania, więc wynajęłam swoje. On oczywiście obiecał, że nie będzie pił i że będzie brał leki i pójdzie na terapię. Hahaha.. oczywiście nie zrealizował żadnej z tych pustych obietnic. Przy czym najgorsze było przede mną. Jeszcze nie wiedziałam jak to jest mieć odczynienie z osobą w manii. Na codzień w ogóle się nie kłóciliśmy. Był uczuciowy, czuły i stale powtarzał, że mnie kocha. To uśpiło moją czujność. Wybaczałam mu, że nadal nie ma pracy, że zaniedbuje mieszkanie i siebie, że zachowuje się jakby w ogóle nie planował przyszłości. Myslam, ze się zmieni. Ludzie się nie zmieniają, zwłaszcza jak im wygodnie. Jak nie ja to znajdzie sobie inną ofiarę. W głębi serca odczuwałam lęk, ale byłam zbyt zaślepiona, żeby przewidzieć konsekwencje. Na początku grudnia po kolejnej pijackiej awanturze, w środku nocy znowu musiałam uciekać z jego mieszkania. Na szczęście wynajmowałam swoje, więc miałam gdzie. Mój były partner został z sąsiadami w mieszkaniu, nie było z nim kontaktu przez dwa dni. Nie byłam zdziwiona, bo to nie był pierwszy raz. Dowiedziałam się od mojej rodziny, że znowu wypisywał do nich pijany i Ich obrażał. Po dwóch dniach skontaktował się ze mną. Okazało się, że trafił do szpitala psychiatrycznego. Sąsiedzi zadzwonili na numer alarmowy, bo miał rzekomo myśli samobójcze. Był tak pijany, że zaczął się stawiać, ratownicy zadzwonili po policję. Trafił w skuty w kajdanki na komisariat, a potem do szpitala, gdzie trzymali do dwa dni w pasach, bo był tak agresywny. Przez kolejne trzy dni raz wypisywał, ze mnie kocha, a raz nienawidził i wyzywał od najgorszych. Nie chciał przekazać kluczy od mieszkania, w którym razem mieszkaliśmy. Miałam tam laptopa, który był mi potrzebny do pracy. Kiedy otrzeźwiał i wrócił po rozum do głowy, znowu stał się potulny jak baranek i przepraszal za wszystko. I wtedy coś się z nim zmieniło. W szpitalu powiedział mi, że lekarze stwierdzili, że nie ma choroby dwubiegunowej i że dostał nowy lek. Powiedział, że nigdy w życiu się tak dobrze nie czuł. Dziwiło mnie to, ponieważ wyglądal coraz gorzej. Miał takie puste oczy i ten nieprzyjemny wyraz twarzy. Wyglądał na spiętego i zdenerwowanego. Myślałam, ze to przez szpital. Nie zapaliła mi się wtedy czerwona lampka. Nie wiedziałam, że tak z reguły mówią osoby w manii. Kiedy wyszedł tryskał energią, prawie nie spał, wypijał litry kawy i energetyków dziennie. Był coraz bardziej nerwowy i czepiał się o wszystko. Chciał się rozstawać, a za pięć minut mówi
                        • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 01.04.24, 08:26
                          Wyrazy współczucia.
                    • mona.blue Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 14:36
                      Z depresji też powstawały piękne utwory, cierpiał na nią np. Leonard Cohen.
                      • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 14:48
                        Pewnie nie w stanie klinicznym, gdy z łózka może co najwyżej wyciągnąć potrzeba fizjologiczna. Po prostu Cohen był artystą POMIMO choroby - jak zresztą każdy inny artysta. Świat jest pełen chorych...

                        Tu przypominam opis depresji w wykonaniu Grechuty:

    • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 24.04.23, 16:01
      Hokus Pokus...
          • camella Re: Za zdrowie Pań! 01.05.23, 13:46
            Mam ręce w kieszeniach ,powoli chodzę i rozglądam się...
            • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 02.05.23, 09:37
              I bardzo dobrze. Tu nikt nikogo poganiał do aktywności nie będzie ;)
        • marii51 Re: Za zdrowie Pań! 07.03.24, 22:08
          WITAM tu wciąż dzieją się zmiany POWODZONKA l(

          a mam Tłumaczenie :WIZARD

          Był czarnoksiężnikiem tysięcy króli
          Spotkałem go przypadkiem, gdy błądziłem pewnej nocy
          Snuł opowieści popijając moje wino
          Ja i mój magiczny gość - to były dobre odczucia

          Miał płaszcz za złota i oczy pełne żaru
          A gdy przemawiał czułem głębokie pragnienie
          By uwolnić świat od lęku i cierpienia
          I ulżyć ludziom by znów poczuli wolność

          Dlaczego nie słuchamy głosu naszych serc?
          Wiem, że odkrylibyśmy że nie jesteśmy tak bardzo podzieleni
          Każdy ma być szczęśliwy, wszyscy powinni śpiewać
          Bo znamy radość życia, ten pokój, który niesie nam miłość

          Tak mówił czarnoksiężnik w swoim domu na szczycie
          Wizja jego mądrości oznacza, że nigdy nie będziemy samotni
          A ja będę śnił o mojej magicznej nocy
          I o milionie srebrnych gwiazd które prowadzą mnie swoim światłem


          Tekst pochodzi z www.tekstowo.pl/piosenka,uriah_heep,the_wizard.html
          • asdzxcvfsrggxdfsd Re: Za zdrowie Pań! 08.03.24, 10:56
            To mi przypomina pewien poemat o mistrzu poezji w duchu tao:
            A gdy polano mu wina, jego wiersze pisały się same.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka